গছ বচোৱাৰ আন্দোলন

অসম এনে এখন ৰাজ্য, য’ত আন্দোলন নকৰাকৈ যেন কোনো কামেই সমাধা নহয়৷ শেহতীয়া উদাহৰণ, গুৱাহাটীত উৰণ সেতু নিৰ্মাণৰ নামত চৰকাৰে দীঘলী পুখুৰীৰ পাৰত থকা সুপ্ৰাচীন গছ কাটি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে চলি থকা আন্দোলন৷ ছিক্সলেনযুক্ত হাইৱে’ৰ লগতে আন বিভিন্ন নিৰ্মাণকাৰ্যৰ নামত ইতিমধ্যে গুৱাহাটীৰ আশে-পাশে থকা বহু গছ কাটি পেলোৱা হ’ল৷ এতিয়া আকৌ চহৰখনৰ মাজমজিয়াত থকা শতিকা পুৰণি গছকেইজোপাৰ ওপৰত চৰকাৰৰ চকু৷ এয়া আকৌ গুৱাহাটীৰ সৌন্দৰ্যবৰ্ধনৰ কেনেধৰণৰ নমুনা? দীঘলী পুখুৰীৰ পাৰৰ প্ৰাচীন গছকেইজোপা কাটি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে গুৱাহাটীৰ সকলো স্তৰৰ নাগৰিক একগোট হোৱাৰ পাছত চৰকাৰে বিষয়টো পুনৰ বিবেচনা কৰাৰ আশ্বাস দিছে যদিও গছ কটাৰ সিদ্ধান্ত বাতিল কৰাৰ আনুষ্ঠানিক ঘোষণা নকৰাপৰ্যন্ত আন্দোলন অব্যাহত ৰখাৰ হুংকাৰ দিছে গুৱাহাটীবাসীয়ে৷ চৰকাৰে ভাবি চোৱা উচিত যে উৰণ সেতু নহয়, সেউজ আৱৰণেহে চহৰ এখনৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে  পাৰিপাশ্বিৰ্ক পৰিৱেশত ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলায়৷ অৱশ্যে, এটা কথা স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে চহৰ এখনৰ কেতবোৰ সমস্যা সমাধানৰ ক্ষেত্ৰত উৰণ সেতুৰো প্ৰয়োজন আছে৷ কিন্তু তাৰ বাবে গছ কটাৰ বিকল্প ব্যৱস্থাও কৰিব পৰা যায়৷ বিদেশৰতো বাদেই, ভাৰততে গছ ৰক্ষাৰ বাবে বৃহৎ প্ৰকল্পৰ স্থান সলনি কৰি দিয়াৰো উদাহৰণ আছে৷ তেনে উদাহৰণ অসমতো কৰিব পৰা নাযায় কিয়? কেৱল দীঘলী পুখুৰীৰ পাৰেই নহয়, গুৱাহাটীৰ  আন ঠাই যেনে ভৰলুমুখ, ছয়মাইল আদি ঠাইতো উৰণ সেতু নিৰ্মাণৰ নামত বহু গছ কটাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে৷প্ৰকৃতি দিৱস, পৰিৱেশ দিৱস আদি উদ্‌যাপন কৰাৰ সময়ত ‘বৃক্ষই আমাৰ ভৱিষ্যৎ’, ‘গছ নাথাকিলে মানুহো নাথাকে’ আদি শ্লোগান দিয়া হয়৷ কিন্তু অসমত গছ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত কি ব্যৱস্থা লোৱা হৈছে? ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ সম্প্ৰসাৰণ আৰু বহলোৱাৰ নামত হাজাৰ হাজাৰ গছ কাটি পেলোৱা হৈছে৷ চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা দাবী কৰা হৈছিল যে যিবোৰ গছ কাটি পেলোৱা হৈছে, আন ঠাইত গছপুলি ৰোপণ কৰি তাৰ ক্ষতিপূৰণ কৰা হ’ব? কিন্তু সেই প্ৰতিশ্ৰুতি পালন কৰা হৈছেনে? এক কোটি গছপুলি ৰোপণেৰে অভিলেখ গঢ়াৰ যি আঁচনি চৰকাৰে লৈছিল, সেয়া প্ৰচাৰ লাভৰ বাহিৰে যে আন একো নাছিল সেই কথা জানিবলৈ সৰ্বসাধাৰণৰ বেছি সময় নালাগিল৷ এক কোটি গছপুলি ৰোপণ  আঁচনিৰ নামত বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন ব্যয় কৰা হ’ল৷ কিন্তু গছপুলিবোৰ বাচি আছেনে, অথবা সেইবোৰ প্ৰতিপালনৰ ব্যৱস্থা লোৱা হৈছেনে, তাক চোৱাচিতা কৰাৰ আহৰি নাই চৰকাৰী কতৃৰ্পক্ষৰ৷ গুৱাহাটীৰ সৌন্দৰ্যবৰ্ধনৰ বাবে চৰকাৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত ৰিভাৰফ্ৰণ্টৰ দৰে আঁচনিক সকলোৱে প্ৰশংসা কৰিছে৷ কিন্তু উন্নয়নৰ নামত গছ-গছনি কাটি পেলোৱা সিদ্ধান্ত কোনেও মানি ল’ব নোৱাৰে৷ শেহতীয়াভাৱে গুৱাহাটীৰ প্ৰদূষণৰ মাত্ৰাও উদ্বেগজনকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে৷ পোহৰৰ উৎসৱ দীপাৱলীৰ পাছত গুৱাহাটীৰ বায়ুৰ মানৰ সূচক যি হাৰত বৃদ্ধি পাইছে, তালৈ চাই গুৱাহাটীৰ অৱস্থা দিল্লীৰ দৰে হোৱাৰ আশংকা কৰা হৈছে৷ যদি চহৰখনৰ গছ-গছনি এনেদৰে হ্ৰাস পাই থাকে, তেন্তে দেশৰ সবাতোকৈ প্ৰদূষিত (বায়ু প্ৰদূষণ) চহৰকেইখনৰ মাজত স্থান পাব গুৱাহাটীয়ে৷এতিয়াও সময় আছে৷ গুৱাহাটীক এনে ভয়ংকৰ বিপদৰ পৰা বচাবলৈ চৰকাৰে চহৰখনৰ সেউজ আৱৰণৰ যি অৱশিষ্ট ৰৈছেগৈ, সেইখিনি সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰক৷ নহ’লে ভৱিষ্যতৰ অনাহূত পৰিৱেশৰ দায়িত্ব চৰকাৰখনেই মূৰ পাতি ল’ব লাগিব৷