ৰাজনীতিৰ বাতৰি আৰু মানসিক স্বাস্থ্য

বৰ্তমান অসমৰ ৰাজনীতিত প্ৰচাৰ-অপপ্ৰচাৰ আৰু ব্যক্তিগত আক্ৰমণ, যাক লেটিন ভাষাত ‘এড হোমিনেম’ বুলিও কোৱা হয়, তাৰ প্ৰাচুৰ্য দেখা গৈছে৷ ব্যক্তিগত চাৰিত্ৰিক আক্ৰমণে এনে পৰ্যায় পাইছেগৈ যে শাসক-বিৰোধীৰ পৰিয়ালৰ লোকো সাৰি যাব পৰা নাই৷ আনকি অমাৰ্জিত, অশালীন মন্তব্যও জনপ্ৰতিনিধিৰ পৰা আহিছে৷ এনে জনপ্ৰতিনিধিৰ কোনো অনুশোচনাও নাই৷ নিশ্চয়কৈ যাৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ অনা হৈছে তেওঁলোকৰ মানসিক স্বাস্থ্যত এই বিতৰ্কবোৰে প্ৰভাৱ পেলাইছে৷ কেৱল তেওঁলোকেই নহয়, তেওঁলোকক চিনি পোৱা, পৰিয়ালৰ আন মানুহ আৰু সাধাৰণ মানুহ যি বাতৰি পঢ়ে বা নিউজ চেনেল চায়, তেওঁলোকৰ মানসিক স্বাস্থ্যতো এই বিতৰ্কবোৰে প্ৰভাৱ পেলায়৷ এই বিতৰ্কবোৰৰ ‘ট্ৰেণ্ড’ দেখি এনে লাগিব পাৰে যে কিছুমান বিতৰ্ক হওক বুলিয়েই কৰা হয়৷ ইয়াক flood the zoneৰ লগত ৰিজাব পাৰি৷ এই বাক্যটোৰ প্ৰসংগত ২০১৯ চনত এক সাক্ষাৎকাৰত ট্ৰাম্পৰ ষ্ট্ৰেটেজিষ্ট বেননে কৈছিল যে, যিহেতু সংবাদ মাধ্যমে এটা সময়ত মাত্ৰ এটা কথাতহে গুৰুত্ব দিব পাৰে, সেয়েহে তেওঁৰ কৌশল হৈছে দ্ৰুতগতিত একেৰাহে একাধিক বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰি তেওঁলোকক ব্যতিব্যস্ত কৰি ৰখা, আৰু এইটোৱেই হৈছে ফ্লাড দ্য জ’ন৷ প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ তথ্য (আৰু ভুল তথ্য) মিডিয়াত এৰি দি এনে এক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰা হয় য’ত কল্পকাহিনীৰ পৰা তথ্য পৃথক কৰাটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰে৷ আমেৰিকাত এতিয়া সেয়াই হৈ আছে, আৰু অসমত?

মানুহে দিনৰ দিনটো কোনো বৈজ্ঞানিক আৱিষ্কাৰৰ কথা পঢ়িবলৈ নাপায়, নিউজ চেনেলবোৰৰ টি আৰ পিও ৰাজনৈতিক নিউজবোৰৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল৷ ইমান বেছিকৈ এই ৰাজনৈতিক বাতৰিসমূহ চাই থকাৰ বাবেও মানসিক চাপ আৰু বাৰ্ন আউটৰ সৃষ্টি হয়৷ ৯/১১ৰ আক্ৰমণ আৰু ক’ভিড মহামাৰীৰ সময়তো মানুহে বাতৰি পঢ়ি পঢ়ি মানসিক চাপত ভুগিছিল, এতিয়া ৰাজনীতিৰ বাতৰিয়ে সেই স্থান লৈছে৷ আজিৰ ডিজিটেল সমাজত এজন ব্যক্তিয়ে অনুভৱ কৰা উদ্বেগ আনৰ মাজলৈ সোনকালে বিয়পিব পাৰে৷ জনপ্ৰতিনিধিৰ অমাৰ্জিত মন্তব্যই সাধাৰণ মানুহৰ মনলৈ ক্ষোভ আৰু হতাশা দুয়ো আনিব পাৰে৷ এই ক্ষোভ আৰু হতাশাও সংক্ৰামক আৰু ই বিয়পি পৰে৷ চিঞৰ-বাখৰৰ মাজত উত্তৰ বিচাৰিবলৈ ব্যক্তি এজনে প্ৰয়াস কৰিবলৈ বাধ্য হয় আৰু বেছিকৈ ৰাজনৈতিক নিউজ চাবলৈ ধৰে আৰু এই নিউজবোৰে তেওঁলোকৰ উদ্বেগক লাঘৱ নকৰি আৰু গভীৰ কৰি তোলে৷ তেন্তে আমি কি কৰা উচিত?

অবিৰতভাৱে এই নিউজবোৰ চাই থকাৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগে৷ আনকি নিউজ চেনেল চোৱাতকৈ বাতৰিকাকত পঢ়িলেও এই নিউজবোৰৰ প্ৰভাৱ কিছু কমকৈ পৰে মানসিক স্বাস্থ্যত৷ কেৱল ৰাজনীতিয়েই নহয়, বিজ্ঞান, কলা বা ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰৰ ইতিবাচক বাতৰিবোৰ চাবলৈ ল’ব পাৰে৷ ইয়াৰ বাদেও খুব খং উঠি থাকিলে যিটো খুবেই স্বাভাৱিক, বিশেষকৈ জনপ্ৰতিনিধিৰ অহংকাৰী অমাৰ্জিত ব্যৱহাৰ দেখি খং উঠাটো স্বাভাৱিক৷ নিজৰ মনৰ কথাবোৰ ডায়েৰীত লিখি ৰাখিব পাৰে, বা প্ৰবন্ধ আকাৰেও নিজৰ মত প্ৰকাশ কৰিব পাৰে, ইত্যাদি৷ আমি নিজৰ বহু অমূল্য সময় ৰাজনৈতিক বাতৰিৰ আলোচনাত ব্যয় কৰোঁ, কিছু ক্ষেত্ৰত তাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে, কিন্তু দিনে-নিশাই ৰাজনীতিৰ বাতৰি গলাধকৰণ কৰি থাকিলে আমাৰ মানসিক স্বাস্থ্য হানি হ’বই৷ সেয়ে এইক্ষেত্ৰত উপভোক্তা আৰু মিডিয়া দুয়ো সতৰ্ক হোৱা উচিত; লগতে ‘ফ্লাড দ্য জ’ন’ৰ প্ৰসংগও নুই কৰিব পাৰি জানো?