ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা আৰু তামিলনাডুৰ বাজেট

ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা কি? হিন্দী? বিষয়টোক লৈ সময়ে সময়ে নানা বিতৰ্ক চলি আহিছে৷ এনেধৰণৰ বিতৰ্ক হোৱাটোও স্বাভাৱিক৷ কিয়নো ভাৰতৰ বহু ৰাজ্যত হিন্দী ভাষাক এক উমৈহতীয়া ভাষাৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও এইপৰ্যন্ত হিন্দী ভাষাক ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষাৰূপে সাংবিধানিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হোৱা নাই৷ ক’তো লিখা নাই যে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা হিন্দী৷ তেনেক্ষেত্ৰত হিন্দীবলয়ৰ একাংশ ৰাজ্যই যোৱা সময়ছোৱাত হিন্দী ভাষাটোৱেই ভাৰতৰ একমাত্ৰ ভাষা বুলি এটা ধাৰণা দিবলৈ গৈ অন্যান্য ভাষাসমূহৰ ক্ষেত্ৰত এক নেতিবাচক মনোভাব প্ৰদৰ্শন কৰি অহা কাৰ্যই বিষয়টোক আৰু অধিক বিতৰ্ক আৰু জটিলতাৰ মাজলৈ লৈ গৈছে৷ মূলতঃ দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহে পূৰ্বৰে পৰাই হিন্দী ভাষাৰ এই আগ্ৰাসনৰ বিৰোধ কৰি আহিছে আৰু শেহতীয়াকৈ তামিলনাডু বিধানসভাত ঘটা এটা ঘটনাই এই সমস্ত বিষয়টোক লৈ আৰু এবাৰৰ বাবে নতুনকৈ চৰ্চাৰ বাট মুকলি কৰিছে৷ চলিত এই মাহটোতে কেইদিনমান পূৰ্বে তামিলনাডু বিধানসভাত ৰাজ্যখনৰ বিত্তমন্ত্ৰীয়ে দাখিল কৰিলে ২০২৫-২৬ বৰ্ষৰ বাজেট৷ সেই বাজেটত দেখা গ’ল ভাৰতীয় মুদ্ৰাৰ চিহ্ন ‘₹’ ক আঁতৰাই তাৰ ঠাইত তামিল আখৰেৰে এটা প্ৰতীক দিয়া হৈছে৷ যিহেতু  ‘₹’  প্ৰতীকটোত হিন্দীৰ ‘ৰ’ বৰ্ণটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সেয়ে তাক আঁতৰ কৰি পেলোৱা হৈছে৷ স্বাভাৱিকতে তামিলনাডু চৰকাৰৰ এনে কাৰ্যত দিল্লীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজনীতিলৈকে তোলপাৰ লাগিছে৷ ৰাজনৈতিক বাদানুবাদ, তৰ্ক-বিতৰ্ক আৰম্ভ হৈছে৷ বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণ আৰু বহুকেইজন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীয়ে তামিলনাডুৰ ডি এম কে চৰকাৰক এনে কাৰ্যৰ বাবে ধিক্কাৰ দিছে৷ নিৰ্মলা সীতাৰমণে ডি এম কে চৰকাৰক প্ৰশ্ন কৰিছে যে টকাৰ এই ‘₹’ প্ৰতীকটো ২০১০ চনতেই দিল্লীত শাসনত থকা ইউ পি এ চৰকাৰে গৃহিত কৰিছিল৷ সেই সময়ত ডি এম কেও ইউ পি এ চৰকাৰৰ অংশীদাৰ আছিল৷ তেতিয়া প্ৰতিবাদ কৰা নাছিল কিয়? আমোদজনক কথাটো হ’ল যে এই প্ৰতীকটো ডিজাইন কৰি উলিয়াইছিল সেই সময়ত গুৱাহাটী আই আই টিত অধ্যয়নৰত ডি উদয়কুমাৰ নামৰ এজন ছাত্ৰই, যাৰ ঘৰো তামিলনাডুত৷

উদয়কুমাৰৰ পিতৃ ডি এম কেৰ এজন প্ৰাক্তন বিধায়ক৷ নাম এন ধৰ্মলিংগম৷ ইপিনে এই হিন্দীবিৰোধী সমগ্ৰ বিতৰ্কটো চলি থকাৰ মাজতেই দুদিন পূৰ্বে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ উপ-মুখ্যমন্ত্ৰী পৱন কল্যাণে এটা অতি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিছে৷ তেওঁ কৈছে যে অন্ধভাৱে কোনো এটা ভাষাৰ পক্ষ লোৱা বা বিৰোধ কৰা কোনো এটাই সমৰ্থনযোগ্য নহয়৷ নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতি-২০২০তো সেয়েহে আঞ্চলিক ভাষা বা মাতৃভাষাসমূহৰ ওপৰত সৰ্বাধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে৷ মন কৰিবলগীয়া যে সময়ে সময়ে হিন্দী ভাষাটোক সমগ্ৰ দেশবাসীৰ ওপৰত বলপূৰ্বক জাপি দিবলৈ ৰাজনৈতিকভাৱে বহু চেষ্টা চলি আহিছে৷ এনেবোৰ কাৰ্যৰ তাৎক্ষণিক প্ৰতিক্ৰিয়াও হৈছে৷ এই বলপূৰ্বক জাপি দিয়া বা কৌশলগতভাৱে জাপি দিয়া যিয়েই নোবোলক কিয়, এই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ একেবাৰে আমাৰ ওচৰতে থকা এটা জ্বলন্ত উদাহৰণ হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশ৷ আজি কেইবছৰমানৰ আগলৈকে অৰুণাচলত স্থানীয় ভাষাৰ ব্যৱহাৰ আছিল আৰু সংযোগী ভাষাৰূপে অসমীয়া ভাষাটোকেই ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ কিন্তু এতিয়া তেনেকুৱা নহয়৷ অসমীয়াৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া সংযোগী ভাষাৰূপে তাত ব্যৱহাৰ হয় হিন্দী৷ সেয়াতো বাদেই, চুবুৰীয়া এই ৰাজ্যখনত বহু স্থানীয় ভাষাৰো ব্যৱহাৰ কমি আহি আহি এতিয়া তাৰ ঠাই লৈছে হিন্দীয়ে৷ এনেধৰণৰ আশংকা দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহে বহু আগতেই কৰিছিল বা আজিও কৰে৷ সেয়েহে দক্ষিণ ভাৰতৰ পাঁচোখন ৰাজ্যতে হিন্দীক কোনো কাৰণতে গুৰুত্ব বা অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া নহয়৷ তামিলনাডুৱেই কওক নাইবা কেৰালা, কৰ্ণাটক, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ বা তেলেংগানা যিখন ৰাজ্যৰ কথাই নকওক কিয় এই পাঁচোখন ৰাজ্যত মাতৃভাষা প্ৰথম৷ গতিকে তামিলনাডুৰ শেহতীয়া এই ভাৰতীয় মুদ্ৰাৰ প্ৰতীক বিতৰ্কটোক লৈ বিশেষ আচৰিত হ’বলগীয়া একো নাই৷ ইয়াক ৰাজনৈতিক দলসমূহে নিজা নিজা দৃষ্টিভংগী আৰু স্বাৰ্থৰে ব্যাখ্যা কৰিবই৷ কিন্তু মন কৰিবলগীয়া কথাটো হ’ল যে হিন্দী ভাষাটোক ৰাষ্ট˜ীয় ভাষা বুলি মোহৰ মাৰি অনাহকতে অহিন্দীভাষীৰ ওপৰত জাপি দিবলৈ যি চেষ্টা দীৰ্ঘসময়জুৰি ৰাজনৈতিকভাৱে চলাই থকা হৈছে, সেয়া কিন্তু আনে মানি ল’লেও যে দক্ষিণ ভাৰতে মানি নলয় তাৰ এক প্ৰতীকী বাৰ্তা আকৌ এবাৰ দিল্লীলৈ প্ৰেৰণ কৰিলে তামিলনাডুৱে৷