অন্যথা ক্ষমতালোভীৰ চাউলকঠা নিসিজে

অসমৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ এতিয়া  একেবাৰে সুস্থ নহয়৷ মুখ্যমন্ত্ৰীকে আদি কৰি বিভিন্ন  নেতাৰ কথা-বতৰা আৰু বিৰোধী ৰাজনৈতিক নেতাক ব্যক্তিগত আক্ৰমণেৰ এতিয়া অসমৰ ৰাজনীতি উত্তাল হৈ পৰিছে৷ আজি ছয়-সাত মাহ আগৰে পৰা অসমৰ ৰাজনীতিৰ মূল বিষয় হৈ পৰিছে  কংগ্ৰেছৰ সভাপতি গৌৰৱ গগৈৰ  স’তে পাকিস্তানৰ যোগসুত্ৰক লৈ৷  কেৱল  গৌৰৱ গগৈৰ  ভাবমূৰ্তি জনমানসত ম্লান কৰিবলৈ উঠিপৰি লগা যেন লাগিছে৷ এতিয়াও কিন্তু গৌৰব গগৈৰ ওপৰত উঠা অভিযোগ  প্ৰমাণিত হোৱা নাই৷ অথচ ৰাজনৈতিক কথা-বতৰা আজিও  গগৈক লৈয়ে ব্যস্ত৷  লগতে নানান  সাম্প্ৰদায়িক কথা-বতৰা আৰু দুই-এটা  অপ্ৰীতিকৰ ঘটনাই অসমত  কিছু সাম্প্ৰদায়িক বিষবাষ্পও  বিয়পাই তুলিছে৷ ই অসমৰ শান্তি-সম্প্ৰীতিত ব্যাঘাত  জন্মোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে৷ পূৰ্বতে ৰাজনৈতিকভাৱে ইমান বেছি সাম্প্ৰদায়িক কথা-বতৰাৰ অৱতাৰণা হোৱা দেখা নগৈছিল৷ বহুতে সন্দেহ কৰে এইবোৰ বাতাবৰণ ৰাজনৈতিক উদেশ্য প্ৰণোদিত আৰু ই সাধাৰণ জনতাক বিভ্ৰান্ত কৰি  ক্ষমতা দখল কৰাৰ এক কৌশলহে৷

বিজেপি চৰকাৰৰ কেতবোৰ কামত অসমৰ ৰাইজ সন্তুষ্ট নহয়৷  শেহতীয়াকৈ  খিলঞ্জীয়া মাটি পূঁজিপতিক গতাই দি বিভিন্ন উদ্যোগ, পাম আদিৰ খুলিবলৈ দিয়া কাৰ্য অসমৰ খিলঞ্জীয়াই  সহজভাৱে ল’ব পৰা নাই৷ যদিও অসমৰ সকলো মানুহে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে  ব্যাপক প্ৰতিবাদ কৰিব পৰা নাই, ভিতৰি ভিতৰি ক্ষোভ এটাৰ কিন্তু জাগৰণ নোহোৱাকৈ থকা নাই৷ লগতে ৰাজ্যত বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰা বহিৰাগতৰ মইমতালী, মূল্যবৃদ্ধি, নিবনুৱা সমস্যা, নানান স্থানীয় সমস্যাক লৈয়ো ৰাইজ সন্তুষ্ট নহয়৷ অন্যহাতেদি দিন যোৱাৰ লগে লগে বিজেপি চৰকাৰখন অহংকাৰী হৈ উঠিছে আৰু ৰাইজৰ কোনো অনুৰোধ, দাবী আদিলৈ কেৰেপ নকৰা হৈ পৰিছে৷ ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতিৰে ৰাইজৰ মন ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে জিনিছে যদিও ভিতৰি ভিতৰি থকা ক্ষোভ দমিত কৰিব পৰা নাই৷  ৰাইজৰ প্ৰতিবাদৰ পাছত গুৱাহাটীৰ দীঘলী পুখুৰীৰ পাৰৰ গছবোৰ চৰকাৰে নাকাটে বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়াৰ পাছতো ৰাতি ৰাতি লুকাই চুৰ কৰি গছ কটা কাৰ্যই চৰকাৰ স্বৰূপ উদঙাইছে৷

দুৰ্নীতি নাই হোৱা বুলি দম্ভালি মৰাৰ পাছতো সৰ্বস্তৰতে দুৰ্নীতি অব্যাহত আছে৷ অব্যাহত আছে গুণ্ডা টেক্স, ছিণ্ডিকেট, উৎকোচ লোৱা কাৰ্য৷ কেৱল ১২৫০ টকা অৰুণোদয় আঁচনি, বিনামূলীয়া চাউল দি সৰহ দিনলৈ চৰকাৰ শাসনত বৰ্তি থাকিব নোৱাৰে৷  এইবোৰে এদিন মানুহক আমুৱাৱ৷ যিদিনাই মানুহে নিজৰ মৌলিক অধিকাৰ আৰু জীৱনৰ মৰ্যাদা উপলব্ধি কৰিব সেইদিনাই হিতাধিকাৰীয়ে বিজেপিৰ লগ এৰিব৷ কেৱল আঁচনিৰ প্ৰলোভনেৰে সৰহ দিনলৈ অন্তৰ জয় কৰা সম্ভব নহয়৷

দেশত গণতন্ত্ৰৰ সলনি স্বৈৰতন্ত্ৰ চলিছে বুলি ইতিমধ্যে চৰ্চা হৈছে৷ অসমতো ইয়াৰ কোনো ব্যতিক্ৰম হোৱা নাই৷ চৰকাৰে যি মন যায় তাকেই কৰিছে৷ মন গ’লেই গছ কাটি উৰণীয়া সেতু বনাইছে, গছ কাটি বাট পথ মুকলি কৰিছে , চৰকাৰী মাটি বহিৰাগতক বিভিন্ন অজুহাতত গতাই দিছে৷ মন গলেই পুৰণি অনুষ্ঠান বন্ধ কৰি নতুন অনুষ্ঠানৰ খুলিছে, নিজৰ খেয়াল-খুচিমতে অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান  স্থানান্তৰ কৰিছে৷ বন্ধ কৰিছে শ শ চৰকাৰী স্কুল৷ বহু  ভিতৰুৱা ব্যৱস্থাত কি চলি আছে সাধাৰণ ৰাইজে উপলব্ধি কৰিব পৰা নাই৷ 

বিদেশী খেদাৰ নাটকখন  আজি ২০১৬ চনৰ পৰাই চলি আছে৷ ইয়াৰ কোনো ফলাফল পিছে দেখা পোৱা নগল৷ এইবাৰ এন আৰ চিত নাম থকা বিদেশীকো খেদিবলৈ লৈছে৷ খেদক,  ভাল কথা, আমি  অসমত এজনো বিদেশী নিবিচাৰোঁ৷ কিন্তু ডাঙৰ কথাটো হৈছে এই বিদেশীসকলৰ নাম এনআৰচি ত সোমাল কেনেকৈ/ ইও জানো   দুৰ্নীতি, চৰকাৰৰ গাফিলতি বা চৰকাৰৰ অসৰ্মথতা নহয়? বিদেশী খেদা আন্দোলন কৰি অসমৰ শ শ লোকে প্ৰাণ আহুতি দিলে৷ কিন্তু আজিও অসমৰ পৰা বিদেশী নগ’ল৷ এই আন্দোলনৰ গইনা লৈ বহুতে অসমক ঠগিলে, কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধি কৰিলে, তথাপি এজনো বিদেশী অসমৰ পৰা নগ’ল৷ ইও এক ভীষণ প্ৰতাৰণা৷ ইয়াৰ পাছতো বিদেশী খেদিম বুলি ক’লে ৰাইজে বিশ্বাস কৰিবনে? 

আজিকালি  ৰাইজে  চৰকাৰলৈ ভয় কৰিবলৈ লৈছে৷ কাৰণ অহংকাৰী চৰকাৰে ৰাইজৰ কথাতো নুশুনেই, বিনা দোষত জনতাক হাৰাশাস্তিহে কৰিব পাৰে৷ অসমত প্ৰতিবাদ এতিয়া অপৰাধলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে৷ নিজৰ প্ৰাপ্তিৰ বাবে প্ৰতিবাদ কৰিলেই শাস্তিৰ সম্মুখীন হ’বলগা হয় জনতা৷ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কোনেও মাত মতিব নোৱাৰা অবস্থা৷ এক দমনমূলক শাসন চলিছে সৰ্বত্ৰ৷ চৰকাৰী হিতাধিকাৰী হৈ জীৱন নিয়াই চৰকাৰক সমৰ্থন কৰিলেই যেন এতিয়া সু-নাগৰিক আৰু নিজৰ মৌলিক অধিকাৰৰ বাবে মাত মতিলেই এতিয়া জনতা অপৰাধী৷ 

জাতি-মাতি ৰক্ষা কৰিম বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া চৰকাৰে জাতি সুৰক্ষাৰ কথা আজিকোপতি একো নাভাবিলেই৷ তাৰ বিপৰীতে বাহিৰৰ পুঁজিপতিক হাজাৰ হাজাৰ বিঘা মাটি গতাই দি ভেটিও উচন কৰিব বিচাৰিছে৷ ইয়াৰ সমৰ্থনত এচাম চৰকাৰৰ ধেমাধৰাই উকি মাৰি আছে যদিও  তেওঁলোকে নিজেই বুজি পোৱা নাই যে এইটো গতিত থাকিবলৈ হ’লে আহিব লগা দিনত অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ বাবে কি বাকী ৰবগৈ৷ এই কথাও অনিশ্চিত যে এনেকৈ থাকিলে অসমত খিলঙীয়াৰ আধিপত্য থাকিবগৈ নে নাই? এইবোৰ বৰ্তমান সময়ৰ একো একোটা  বৃহৎ প্ৰশ্ন৷ কিন্তু দুখৰ বিষয় যে এইবোৰক লৈ অসমীয়া এতিয়াও সজাগ নহয় আৰু অনাগত দিনবোৰতো সজাগ হবলৈ দিয়া নহয়৷  বিকাশৰ এক ভ্ৰম সৃষ্টি কৰি জনতাক এখন কুঁৱলীৰ নৰম  চাদৰেৰে মেৰিয়াই  ৰখা হৈছে৷ অন্যথা ক্ষমতালোভীৰ চাউলকঠা কেতিয়াও নিসিজে।