হীট ষ্ট্ৰ’কৰ পৰা সাৱধান হওক

অসম তথা ভাৰতত গৰমৰ প্ৰকোপ দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে৷ জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ফলত উষ্ণতা অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে৷ ফলত হীট ষ্ট্ৰ’কৰ আশংকা বাঢ়িছে৷ এনে পৰিস্থিতিত সাৱধানতা অৱলম্বন কৰাটো অতি জৰুৰী৷ 

প্ৰথমতে, হীট ষ্ট্ৰ’ক কি আৰু ইয়াৰ লক্ষণসমূহ কেনেকুৱা, সেই বিষয়ে জনাটো অতি প্ৰয়োজনীয়৷ হীট ষ্ট্ৰোক হৈছে এক গুৰুতৰ স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, য’ত শৰীৰৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা বিকল হৈ পৰে আৰু শৰীৰৰ উষ্ণতা ৪০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ বা তাতকৈ অধিক হৈ যায়৷ হীট ষ্ট্ৰ’কৰ লক্ষণসমূহৰ ভিতৰত আছে মূৰ ঘূৰোৱা, মূৰ্চা যোৱা, অত্যধিক ঘামচি ওলোৱা, হৃদস্পন্দনৰ গতি বৃদ্ধি পোৱা, শৰীৰৰ পেশীত টান ধৰা, শুকান আৰু গৰম ছাল আৰু গুৰুতৰ ক্ষেত্ৰত অজ্ঞান হৈ যোৱা৷ এনে পৰিস্থিতিত তৎক্ষণাৎ চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হয়, নহ’লে প্ৰাণৰো সংশয় হ’ব পাৰে।

হীট ষ্ট্ৰ’কৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ আমি কিছুমান সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব পাৰোঁ৷ প্ৰথম আৰু প্ৰধান সাৱধানতা হ’ল পানীহীনতাৰ পৰা বাচি থকা৷ গৰমৰ দিনত শৰীৰৰ পৰা ঘামৰ জৰিয়তে বহু পৰিমাণে পানী আৰু খনিজ লৱণ নিঃসৰণ হয়৷ তাৰ ফলত শৰীৰত পানীৰ অভাৱ হয় আৰু হীট ষ্ট্ৰ’কৰ আশংকা বাঢ়ে৷ গতিকে দিনটোত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী পান কৰিব লাগে৷ বিশেষজ্ঞসকলে পৰামৰ্শ দিয়ে যে দিনটোত কমেও ২৫০ মিলিলিটাৰ পানী প্ৰতিঘণ্টাত পান কৰিব লাগে, যদিহে আপুনি বাহিৰত কাম কৰি আছে৷ ইয়াৰ উপৰি নাচপতিৰ ৰস, ডাবৰ পানী, গ্লুক’জ, আৰু অআৰএছৰ দৰে পানীয়ই শৰীৰত ইলেক্ট্ৰ’লাইটৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰে৷ 

দ্বিতীয়তে, গৰমৰ সময়ত বাহিৰলৈ ওলাই যোৱাৰ পৰা যিমান পাৰি বিৰত থকাটো ভাল৷ বিশেষকৈ দুপৰীয়া ১১ বজাৰ পৰা বিয়লি ৩ বজালৈ সূৰ্যৰ তাপ সৰ্বাধিক থাকে৷ এই সময়ত প্ৰত্যক্ষ সূৰ্যৰ পোহৰৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাটো এৰাই চলিব লাগে৷ যদি জৰুৰী কাৰণত বাহিৰলৈ ওলাবই লাগে, তেন্তে ছাতি, টুপী আৰু ছানগ্লাছৰ দৰে সুৰক্ষামূলক সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে৷ লগতে পাতল আৰু কম ৰঙৰ কপাহী কাপোৰ পিন্ধিলে শৰীৰ শীতল হৈ থাকে৷ গাঢ় ৰঙৰ কাপোৰে তাপ শোষণ কৰে, গতিকে সেইবোৰ এৰাই চলিব লাগে৷ 

তৃতীয়তে, গৰমৰ দিনত খাদ্যাভ্যাসৰ প্ৰতিও মনোযোগ দিয়া প্ৰয়োজন৷ ভজা-পোৰা, তেলেতীয়া আৰু মচলাযুক্ত খাদ্য এৰাই চলি পানীৰ পৰিমাণ বেছি থকা ফল-মূল যেনে তৰমুজ, কমলা, আঙুৰ আদি খাব লাগে৷ ইয়াৰ উপৰি অত্যধিক কফী, চাহ আৰু এলকহলৰ দৰে পানীয় এৰাই চলিব লাগে, কিয়নো এইবোৰে শৰীৰত পানীহীনতাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে৷ 

চতুৰ্থতে, ঘৰৰ ভিতৰত শীতল পৰিৱেশ ৰক্ষা কৰাটো জৰুৰী৷ ফেন, এয়াৰ কণ্ডিচনাৰ আৰু কুলাৰৰ ব্যৱহাৰ কৰি ঘৰৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি৷  সূৰ্যৰ তাপ ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমোৱাত বাধা দিব লাগে৷  গৰমৰ দিনত গধুৰ শাৰীৰিক কাম এৰাই চলি বিশ্ৰামৰ বাবে অধিক সময় দিয়া ভাল৷ 

এতিয়া প্ৰশ্ন হ’ল, অসম তথা ভাৰতত কিয় ইমান গৰম হৈছে? ইয়াৰ কাৰণসমূহৰ ভিতৰত প্ৰধান হ’ল জলবায়ু পৰিৱৰ্তন৷ মানৱীয় কাৰ্যকলাপৰ ফলত গ্ৰীনহাউছ গেছৰ নিঃসৰণ বৃদ্ধি পাইছে, যেনে কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড, মিথেন আৰু নাইট্ৰাছ অক্সাইড৷ এই গেছসমূহে পৃথিৱীৰ পৰা নিঃসৰিত তাপ বায়ুমণ্ডলৰ বাহিৰলৈ যাবলৈ নিদিয়ে, যাৰ ফলত পৃথিৱীৰ উষ্ণতা বাঢ়িছে৷ উদ্যোগ, যান-বাহন আৰু বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ বাবে জীৱাশ্ম ইন্ধনৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ এই সমস্যাৰ মূল কাৰণ৷

বনাঞ্চল ধবংস আৰু নগৰীকৰণেও গৰম বৃদ্ধিত অৰিহণা যোগাইছে৷ অসমৰ দৰে ৰাজ্যত বনাঞ্চল কমি যোৱাৰ ফলত পৰিৱেশৰ ভাৰসমতা নষ্ট হৈছে৷ গছ-গছনিয়ে কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড শোষণ কৰি পৰিৱেশ শীতল কৰি ৰাখে, কিন্তু বনাঞ্চল ধবংসৰ ফলত এই প্ৰক্ৰিয়া ব্যাহত হৈছে৷ লগতে নগৰীকৰণৰ ফলত কংক্ৰিটৰ জংঘল বাঢ়িছে, যিয়ে তাপ শোষণ কৰি পৰিৱেশৰ উষ্ণতা বৃদ্ধি কৰিছে৷ এই ঘটনাক ‘আৰ্বান হীট আইলেণ্ড’ বুলি কোৱা হয়৷ 

অসমৰ ভৌগোলিক অৱস্থানো গৰম বৃদ্ধিৰ এটা কাৰণ৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা আৰু পাহাৰ-পৰ্বতেৰে আগুৰি থকা এই অঞ্চলত আদ্ৰৰ্তাৰ মাত্ৰা অধিক৷ গৰম আৰু আদ্ৰৰ্তাৰ সংমিশ্ৰণে ‘হীটণ্ডেক্স’ বৃদ্ধি কৰে, যাৰ ফলত মানুহৰ অস্বস্তি বাঢ়ে আৰু হীট ষ্ট্ৰ’কৰ আশংকা বৃদ্ধি পায়৷ 

জলবায়ুৰ চৰম পৰিৱৰ্তনৰ ফলত ঋতুচক্ৰৰো পৰিৱৰ্তন ঘটিছে৷ অসমত গৰমৰ দিনৰ সংখ্যা বাঢ়িছে আৰু বৰষুণৰ পৰিমাণ আৰু সময়তো অনিশ্চয়তাই দেখা দিছে৷ এল নিনো আৰু লা নিনোৰ দৰে জলবায়ু ঘটনায়ো এই পৰিৱৰ্তনত ভূমিকা লৈছে৷ 

এই সমস্যাৰ সমাধানৰ বাবে আমি ব্যক্তিগত আৰু সমষ্টিগতভাৱে কিছুমান পদক্ষেপ ল’ব পাৰোঁ৷ প্ৰথমতে, জীৱাশ্ম ইন্ধনৰ ব্যৱহাৰ কমাই নৱীকৰণযোগ্য শক্তিৰ উৎস যেনে সৌৰশক্তি আৰু বায়ুশক্তিৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি কৰিব লাগে৷ দ্বিতীয়তে, বৃক্ষৰোপণৰ জৰিয়তে বনাঞ্চল পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব লাগে৷ তৃতীয়তে, নগৰীকৰণৰ পৰিকল্পনাত সেউজীয়া স্থান, পাৰ্ক আৰু জলাশয়ৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব লাগে৷ চতুৰ্থতে, জনসাধাৰণৰ মাজত জলবায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু হীট ষ্ট্ৰ’কৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰিব লাগে৷ 

 অসম তথা ভাৰতত গৰমৰ প্ৰকোপ আৰু হীট ষ্ট্ৰ’কৰ আশংকা এটা গুৰুতৰ সমস্যা হৈ পৰিছে৷ ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ প্ৰচুৰ পানী পান, সুৰক্ষামূলক সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ, সঠিক খাদ্যাভ্যাস, আৰু শীতল পৰিৱেশ ৰক্ষাৰ দৰে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব লাগিব৷ একে সময়তে গৰমৰ কাৰণ যেনে জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, বনাঞ্চল ধবংস আৰু নগৰীকৰণতো গুৰুত্ব দি ইয়াৰ সমাধানৰ বাবে ব্যক্তিগত আৰু সমষ্টিগত পদক্ষেপ লোৱাটো জৰুৰী৷ আমি সকলোৱে একেলগে এই সমস্যাৰ মোকাবিলা কৰিলেহে ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ বাবে এক সুস্থ আৰু নিৰাপদ পৰিৱেশ গঢ়ি তুলিব পাৰিম৷