জেড প্ৰজন্ম আৰু ৰাজনীতি
জেনেৰেশ্বন জেড বা জেড প্ৰজন্ম সাধাৰণতে ১৯৯৭ আৰু ২০১২ চনৰ ভিতৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা[পিউ ৰিছাৰ্চ চেণ্টাৰ]সকলক বুজায়, অৰ্থাৎ এতিয়া প্ৰায় ১৩-২৮ বছৰ বয়সৰ যুৱক-যুৱতীসকল৷ ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনৰ পৰা সাধাৰণতে তেওঁলোকক আঁতৰাই ৰখা হয়৷ ডাকৰ বচনে কৈছেই– পঢ়ে, পঢ়াই, ৰোৱে পাণ, এই তিনিয়ে নিচিন্তে আন৷ কিন্তু ৰাজনীতিৰ পৰা কোনেও নিজকে আঁতৰাই ৰাখিব নোৱাৰে৷ প্ৰত্যক্ষভাৱে নহ’লেও পৰোক্ষভাৱেও ৰাজনীতিয়ে নতুনসকলৰ জীৱনক প্ৰভাৱিত কৰে৷ এই জেড প্ৰজন্মৰ ৰাজনৈতিক চিন্তাধাৰা সম্পৰ্কে শেহতীয়া কিছু সমীক্ষাই এক নিৰাশাৰ ছবি চকুৰ সন্মুখলৈ আনিছে৷
ইউ কেৰ কেইবাটাও সমীক্ষাই জেন-জেডে ‘একনায়কত্ববাদক পছন্দ কৰা’ক লৈ কিছু হৈ-চৈৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ চেনেল চ্ছ্ৰ/ক্ৰাফ্ট অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে যে ১৩-২৭ বছৰীয়া ৫২ শতাংশ লোকে এই কথাত সন্মত হৈছে যে যদি ‘এজন শক্তিশালী নেতাই’ সংসদ আৰু নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত নকৰাকৈ ক্ষমতা ল’ব পাৰে, তেন্তে ব্ৰিটেইনৰ বাবেই ভাল হ’ব; ৩৩ শতাংশই কয় যে ‘সেনাবাহিনীৰ দায়িত্বত থাকিলে ব্ৰিটেইনৰ বাবেই ভাল; আৰু ৪৭ শতাংশই ‘বিপ্লৱৰ জৰিয়তে আমূল পৰিৱৰ্তন’ক সমৰ্থন কৰিছিল৷ এই পৰিসংখ্যাবোৰে শিৰোনাম দখল কৰিছিল নি(য় কিছু যুক্তিসংগত কাৰণতেই৷
কিন্তু উচ্ছমানৰ একাডেমিক সমীক্ষাই অধিক মিশ্ৰিত ছবি দেখুৱাইছে৷ ব্ৰিটিছ নিৰ্বাচনী অধ্যয়নে এজন ‘শক্তিশালী নেতা’ৰ বাবে জেন-জেডৰ সমৰ্থনক ১৩ শতাংশৰ ওচৰত ৰাখিছে, আৰু কিংছ কলেজ লণ্ডনৰ পলিচী ইনষ্টিটিউটে সতৰ্ক কৰি দিছে যে জেন-জেড আচলতে মূল ব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰত মিলেনিয়ালতকৈ অধিক গণতন্ত্ৰ সমৰ্থক হ’ব পাৰে৷ অৰ্থাৎ অসন্তুষ্টি আৰু অস্থিৰতা আছে, কিন্তু স্বৈৰাচাৰিতাক তেওঁলোকে এতিয়াও আদৰি লোৱা নাই৷ নতুন প্ৰজন্ম আজি আশাহত হৈছে নে আন কিবা কাৰকে তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক চিন্তাক আকাৰ দিছে?
গৱেষকসকলৰ মতে, ভাবুকি, অনি(য়তা, আৰু অনুভূত ব্যৱস্থাৰ বিফলতাই মানুহক ‘শক্তিশালী নেতাৰ’ সমৰ্থনত থিয় কৰাব পাৰে৷ বৃদ্ধি পোৱা ভাবুকিৰ উপস্থিতিত শৃংখলাৰ প্ৰয়োজনীয়তা, ষ্টেটাছৰ উদ্বেগ, আৰু গোটৰ বাহিৰৰ মানুহক দোষ দিয়াৰ প্ৰৱণতা আদি অধিক উজ্জ্বল হৈ পৰে৷ সেয়ে কেৱল জেন-জিক [জেদক] দোষ দিয়াটো সমীচীন নহ’ব পাৰে৷ ভয় আৰু হতাশাই মানুহৰ ৰাজনৈতিক পছন্দবোৰক প্ৰভাৱিত কৰে৷
অসমত জেন-জেডৰ গণতান্ত্ৰিক মনোভাবৰ ওপৰত আমাৰ হাতত একো তথ্যই নাই৷ আমি সাধাৰণতে যি শুনিবলৈ পাওঁ সেয়া হৈছে ৰাজনৈতিক দলবোৰৰ ছাত্ৰ সংগঠনবোৰ যেনে– এবিভিপি, আছু, এছ এফ আই, এন এছ ইউ আইৰ বক্তব্যবোৰ, যাৰ বক্তব্যই প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ অভিভাৱক সংগঠনৰ আদৰ্শক প্ৰতিফলিত কৰে৷ কিন্তু নতুন প্ৰজন্মৰ অসমীয়া যুৱক-যুৱতীসকলে আচলতে কি ভাবে, কি বিচাৰে সেই সম্পৰ্কে তথ্য বিচৰাটো যথেষ্ট প্ৰয়োজনীয়৷
অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহে ৰাজ্যব্যাপী, স্তৰীয় জৰীপ [নগৰীয়া/গ্ৰাম্য; ভাষা/জাতি; লিংগ; ১৬-২৭ বয়সৰ গোট] চলাব পাৰে৷ বিশ্বব্যাপী সমীক্ষাত ব্যৱহূত নিৰপেক্ষ, বৈধতাপ্ৰাপ্ত ছাৰ্ভে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে৷ অসমৰ নতুন প্ৰজন্মৰ মনোভাব তেতিয়াহে জানিব পৰা যাব৷ অৱশ্যে এজন ছাত্ৰই কেনেকুৱা ৰাজনৈতিক বিচাৰধাৰাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ’ব, সেইটো বহু পৰিমাণে মনোবৈজ্ঞানিক কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ্শীল৷
[ক] সোঁপন্থী স্বৈৰাচাৰিতাবাদঃ শৃংখলা, অনুসাৰ [কনফৰ্মিটী], আৰু শাস্তিমূলক নিয়ন্ত্ৰণ এওঁলোকৰ পছন্দ৷ এওঁলোকেই নৈতিক পুলিচ ভাল পায়৷ সমাজত সংখ্যাগুৰুৰ আধিপত্য বিচাৰে আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ দৰে ব্যক্তিৰ আদৰ্শক সম্পূৰ্ণৰূপে নস্যাৎ কৰে৷
[খ] সামাজিক আধিপত্য অভিমুখিতাঃ পদানুক্ৰমিক ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি সমৰ্থন আৰু গোটভিত্তিক বৈষম্যক প্ৰশ্ৰয় দিয়ে, কঠোৰ অনুশাসন নীতিৰ সমৰ্থন এওঁলোকে কৰে৷
ইয়াৰ বাদেও কিছু লোকে স্থিতাৱস্থা বৰ্তাই ৰাখিব বিচাৰে, আন কিছুৱে পৰিৱৰ্তন বিচাৰে আৰু লিবাৰেল আৰু ৰক্ষণশীলসকলৰ মাজত সংঘৰ্ষ হয়৷
এইবোৰ ঠিক ‘Gen traits’ নহয়, এইবোৰ মানুহৰ প্ৰৱণতা৷ অৰ্থনৈতিক অস্থিৰতা, জলবায়ুৰ উদ্বেগ, আৰু অ-গতিশীলতা– এই সকলোবোৰে এই প্ৰৱণতাবোৰ তীব্ৰতৰ কৰি তুলিব পাৰে৷ বিশেষকৈ অসমৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত প্ৰব্ৰজন, ধৰ্মীয়, ভাষিক সংঘাতবোৰে এই জেড প্ৰজন্মকো প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে৷ অলপতে সাংবাদিক মেহদি হাছানে আমেৰিকাৰ ২০জন ফাৰ-ৰাইট কনজাৰ্ভেটিভ নতুন প্ৰজন্মৰ লগত কৰা এটা টিভি ডিবেটে যথেষ্ট খলকনি তুলিছিল৷ এই বিছজনে ফেচীবাদত বিশ্বাস কৰা দেখা গৈছিল৷ অসমৰ নতুন প্ৰজন্মৰ মত কি? বন্দুক নে গোলাপ– কি বিচাৰে তেওঁলোকে? গণতন্ত্ৰ সম্পৰ্কে তেওঁলোকৰ ধাৰণা কি? প্ৰবীণসকলে তেওঁলোকক স্বাধীন চিন্তাৰ সুযোগ দিবনে, ৰাজনীতিত নিজৰ খোপনি এৰি তেওঁলোকৰ বাবে বাট এৰি দিবনে? অসমীয়া যুৱক-যুৱতীসকল নি(য়কৈ গণতন্ত্ৰত বিশ্বাসী, তেওঁলোকৰ মতবোৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁলোকক সুযোগ দিয়াৰ হয়তো প্ৰয়োজনীয়তা যথেষ্ট আছে৷