উমলি থাকোঁতে...

এটা জাতি স্বাভিমানেৰে মূৰ দাঙি জীয়াই থকাত বাধা  কেতিয়া আহে? যেতিয়া সেই জাতিটোৰ স্বাভিমানত কোনোবাই আঘাত কৰে৷ তাতোকৈ ডাঙৰ কথা– সেই আঘাত প্ৰতিহত কৰাটো দূৰৈৰ কথা, আঘাত কৰা সেই বাহিৰৰ শক্তিটোক যেতিয়া জাতিটোৰ ভিতৰৰ পৰাই সহযোগ কৰা হয়, সেইটোহে৷ ‘জাতিটোৰ ভিতৰৰ’ বোলোঁতে চৰকাৰখনৰ কথা ক’বলৈ খোজা হৈছে৷

অসমীয়া জাতিটো ইমানেই দুৰ্ভগীয়া যে সেই ১৯৬০ চনৰ ভাষা আন্দোলনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ‘কা’বিৰোধী আন্দোলনলৈকে সকলোতে জাতিটোৰ হকে কিন্তু অসমত সময়ে সময়ে বৰ্তি থকা কোনো এখন চৰকাৰেই সহযোগ নকৰিলে৷ দিল্লীয়ে এই অসমীয়া মানুহখিনিক লৈ কেৱল উমলিহে থাকিল, যেন আমোদ-প্ৰমোদৰ এক খোৰাকহে। ছটা দশক এনেকৈয়ে পাৰ হৈ গ’ল৷ অসমীয়া জাতিক লৈ দিল্লীয়ে উমলি থকা এই দীঘলীয়া সময়খিনিত দিল্লীক পদে পদে সমৰ্থন-সহযোগ কৰি যোৱা দিছপুৰৰ অতীত আৰু বৰ্তমানৰ কোনো এখন চৰকাৰেই এবাৰো অনুভৱ নকৰিলে এনে কাৰ্যৰ জৰিয়তে নিজৰ নাকটো যে প্ৰতিমুহূৰ্ততে এক আঙুল এক আঙুলকৈ কটা গৈ আছে সেই কথা৷ ইয়াতকৈ আৰু দুৰ্ভাগ্যৰ কথা কিবা হ’ব পাৰেনে?

প্ৰথমে আহিল ‘কা’৷ ২০১৪ চনপৰ্যন্ত ভাৰতলৈ অহা মুছলমানৰ বাহিৰে সকলো ধৰ্মৰে লোকক আমাৰ এই দেশত আশ্ৰয় দিয়াৰ আইন অনা হ’ল৷ যদিও আইনত ধৰ্মসমূহৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে, কিন্তু মূল লক্ষ্য হিন্দু বাঙালীসকল৷ তাৰ পাছত এতিয়া অভিবাসন আৰু বিদেশী নিৰ্দেশনা-২০২৫ জাৰি কৰি ২০২৪ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ পৰ্যন্ত বহিঃৰাষ্ট˜ৰ পৰা ভাৰতলৈ অহা হিন্দু বাঙালীসকলকো নাগৰিকত্ব দিয়াৰ কথা দিল্লীয়ে ঘোষণা কৰিলে৷ দিল্লীয়ে আকৌ এবাৰ এই ভৰ সহি সহি কুঁজা হৈ যোৱা অসমীয়া জাতিটোক লৈ উমলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ যেন সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ খেলহে এইখন/ অসম চুক্তি ক’ৰবাতে থাকিল৷ উত্তৰ-পূবৰ কোনো এখন ৰাজ্যতে ‘কা’ প্ৰৱৰ্তন নহ’ল৷ অসমৰ বাহিৰে এই অঞ্চলৰ কোনো এখন ৰাজ্যই ইয়াক মানিও নল’লে৷ এতিয়া আকৌ ২০২৪ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ। এইখন অসমৰে গাতে লাগি থকা ৰাজ্য মেঘালয়৷ এখন সৰু ৰাজ্য৷ কিন্তু মেঘালয়ৰ মানুহৰ স্বাভিমান আছে৷ নাই আমাৰহে৷ মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে দিল্লীক বুকু ফিন্দাই কৈ থৈ আহিল যে ‘কা’ৰ জৰিয়তে কোনো হিন্দু বাঙালীয়েই হওক বা আন কোনোবাই হওক মেঘালয়েতো কাকো আশ্ৰয় নিদিয়েই, বৰং মেঘালয়ৰ কাৰণে ইনাৰ লাইন পাৰ্মিটৰহে ব্যৱস্থা কৰিব লাগে৷ জাতিটোক লৈ দিল্লীৰ লগত উমলি সময় পাৰ কৰা চৰকাৰখনৰ পৰিৱৰ্তে অসমীয়া জাতিয়েও মেঘালয়ৰ দৰে এনেকুৱা খামিডাঠ চৰকাৰ এখন পোৱা হ’লে/ আচলতে কথাটো হয়তো এনেকুৱাও নহয় যে আমাৰ চৰকাৰখনে একো নুবুজে-নাজানে৷ সকলোখিনিয়েই হয়তো বুজেও, জানেও৷ কেৱল দিল্লীৰ ৰোষত পৰিব নোখোজে৷ জাতি যাওক ৰসাতলে৷ কি আহে যায়।