এহাল পিতৃ-মাতৃ আৰু এগৰাকী কণমানিৰ এটি হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী

Published Date: 25 November, 2025

এহাল পিতৃ-মাতৃ আৰু এগৰাকী কণমানিৰ এটি হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী

ডিজিটেল ডেস্কঃ এহাল পিতৃ-মাতৃ আৰু এগৰাকী কণমানিৰ এটি হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী। সমাজিক মাধ্যমৰ এটি লিখনিয়ে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে সলোৰে। X যোগে প্ৰকাশ কৰা চাৰি বছৰীয়া এজনী কণমানি আৰু পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰায় ছমাহৰ পাছত হোৱা পুনৰ মিলনৰ কাহিনীয়ে বৰ্তমান এক বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিছে। মুম্বাই আৰক্ষীৰ প্ৰচেষ্টাত ৬ মাহ ধৰি নিৰুদ্দেশ হৈ থকা কণমানি কন্যাক শিশু দিৱসৰ পৱিত্ৰ ক্ষণত পুনৰ ঘূৰাই পালে পিতৃ-মাতৃয়ে। X যোগে প্ৰকাশিত কাহিনী অনুসৰি - ২০২৫ চনৰ মে' মাহৰ ২০ তাৰিখে মুম্বাইৰ ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজ টাৰ্মিনাছ ৰে'লৱে ষ্টেচনৰ পৰা মাতৃৰ কোলাৰ পৰা নিৰুদ্দেশ হয় চাৰি বছৰীয়া কণমানি আৰোহী। পিতৃৰ চিকিৎসাৰ বাবে অহা পৰিয়ালটো ভাগৰুৱা অৱস্থাত খন্তেক টোপনি যোৱাত মাতৃৰ কোলাৰ পৰা নোহোৱা হয় গুলপীয়া ৰঙৰ ফ্ৰক পৰহিতা কণমানিজনী। সেই দিন ধৰি প্ৰায় ছমাহ দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি পিতৃ-মাতৃয়ে আৰক্ষী থানালৈ তাঁতবাতি কৰে। হাতত কণমানিজনীৰ এখন ফটো লৈ মুম্বাইৰ অলিয়ে -গলিয়ে ঘূৰি ফুৰে দুৰ্ভগীয়া পিতৃ-মাতৃ। সেই ছয় মাহত দুয়োৰে খোৱা-শোৱা প্ৰায় নোহোৱা হৈ জীৱন দুৰ্বিসহ হৈ পৰিছিল।

মুম্বাই আৰক্ষীয়েও ঘটনাটো গুৰুত্ব সহকাৰে লৈ অহৰ্নিশে তেওঁলোকৰ কৰণীয় সমূহ কৰি গৈছিল। কণমানি আৰোহীৰ ফটো সম্বলিত পোষ্টাৰ নিৰ্মাণ কৰি প্ৰত্যেক ৰে'লৱে ষ্টেচনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ঘৰে ঘৰে গৈও সন্ধান চলাই আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ পৰাও সহায় লয়। কিন্তু বুকু উদং হোৱা পিতৃ-মাতৃৰ বাবে আশা হেৰুৱাবলৈ ছমাহ আছিল যথেষ্ট দীঘলীয়া সময়। কিন্তু হঠাৎ এদিন আশাৰ ৰেঙণি সিচি দেৱদূত হৈ এজন সাংবাদিকে আশাৰ ৰেঙণি কঢ়িয়াই আনিলে। যোৱা ১৩ নৱেম্বৰৰ দিনা বৰাণসীত স্থানীয় সাংবাদিক জনে আৰোহীৰ ফটো সম্বলিত পোষ্টাৰ দেখি হঠাৎ মনত পৰে যে তেওঁ কণমানি গৰাকীক দেখিছিল আৰু তাইৰ মুখত এটি স্বতঃস্ফূত শব্দ শুনিছিল "আই", যি শব্দ মাৰাঠী ভাষাত মাতৃক সম্বোধন কৰা হয়। পিছদিনা পুৱা মুম্বাই আৰক্ষীয়ে সাংবাদিক জনৰ সৈতে কৰা ভিডিঅ' কলৰ স্ক্ৰীণত সেই গুলপীয়া ফ্ৰক পিন্ধা কণমানিজনীক দেখা পায়। যোৱা জুন মাহত আৰোহীক বাৰাণসীৰ এটা ৰে'লৱে ষ্টেচনত কান্দি থকা অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। অনাথ আশ্ৰম বাসীয়ে আৰোহীৰ যত্ন লৈছিল আৰু এটা নতুন নাম ৰাখিছিল "কাশী"। চাৰি বছৰীয়া কণমানিজনীয়ে কথাবোৰ পাহৰি গৈছিল যদিও কেতিয়াবা ৰাতি তাইৰ মুখত এটা শব্দ ফুটি উঠিছিল "আই"।

সেইদিনা আছিল ১৪ নৱেম্বৰ, শিশু দিৱস। কণমানি আৰোহীক আদৰিবলৈ পিতৃ-মাতৃৰ লগতে মুম্বাই ক্ৰাইম ব্ৰাঞ্চ আৰু মুম্বাই আৰক্ষী সাজু থাকে। আৰোহীৰ কাৰণে সকলোৱে ৰঙা নীলা বেলুন আৰু আকাশী ৰঙৰ এটি ফ্ৰক লৈ যায়। কণ কণ ভৰিৰে এখুজি দুখুজিকৈ আগবাঢ়ি আহে কণমানি আৰোহী। আহিয়ে তাই নিষ্কলুষ হাঁহিৰে মুখ্য আৰক্ষী অধীক্ষক জনক সাৱটি ধৰে আৰু তেওঁ চকুত চকুপানী লৈ হেঁপাহেৰে তাইক কোঁচত তুলি লৈ মৰম কৰে। সেইদিনা কান্দিছিল জীৱনত কঠোৰতকৈও কঠোৰ ভয়াৱহতা দেখা আৰক্ষী বিষয়া সকলে। ইপিনে আৰোহীৰ পিতৃ-মাতৃ! যি কেৱল কান্দিছিল, কান্দোনত দুভৰি থমকি ৰৈছিল। সকলোৱে আৰোহীক আগবঢ়াই দিছিল মাতৃৰ বুকুৰ মাজলে। কলিজাৰ টুকুৰাটোক ঘূৰাই পাই পিতৃ-মাতৃয়ে মৰমৰ চুমা আঁকিছিল। কণমানিজনীৰ দুভৰিত ধৰি কান্দোনত ভাগি পৰিছিল। সঁচাকৈ, মুম্বাই আৰক্ষী আৰু দেৱদূত সাংবাদিক জনক কোটি কোটি প্ৰণাম। তেওঁলোকৰ বাবেই বুকু উদং হোৱা পিতৃ-মাতৃয়ে ঘূৰাই পালে হেৰুৱা সন্তান। আজি আকৌ মাতৃয়ে নিচুকনি গীত গুণগুণাইছে। পিতৃয়ে মুখত এটি হাঁহি লৈ প্ৰশান্তিৰে শুইছে। X যোগে এই কাহিনী প্ৰকাশ কৰিছে মোহিনী মহেশ্বৰী নামৰ এগৰাকী ব্যক্তিয়ে।

( কেৱল X যোগে প্ৰকাশিত লিখনিটোৰ ভিত্তিতেই চৰ্চা লাভ কৰিছে এই কাহিনীয়ে)