ন্যায়ৰ অন্বেষণ নে ৰাজনৈতিক আখ্যান

চলিত বৰ্ষৰ ১৯ ছেপ্টেম্বৰত  ছিংগাপুৰত হোৱা জুবিন গাৰ্গৰ আকস্মিক মৃত্যুৰ বাতৰিয়ে তেওঁৰ গুণমুগ্ধ তথা সাধাৰণ ৰাইজক স্তম্ভিত তথা ব্যাথিত কৰি তোলে৷ ছিংগাপুৰৰ পুলিচে প্ৰাথমিক তদন্ত কৰি ঘোষণা কৰে যে জুবিন গাৰ্গৰ মৃত্যু সাঁতুৰিবলৈ গৈ পানীত ডুবি হৈছে৷ তেওঁলোকৰ মতে, এয়া সাধাৰণ ‘পানীত ডুবি মৃত্যু’ আৰু প্ৰাথমিক তদন্তত অন্যায় বা অপৰাধ জড়িত থকাৰ কোনো সন্দেহ উদ্ৰেক হোৱা নাই৷ কিন্তু জুবিনৰ শোকাহত গুণগ্ৰাহী তথা সাধাৰণ অসমীয়া ৰাইজে চিৰাচৰিতভাৱে আৱেগৰ বশীভূত হৈ এই সঁচাটোক মানি ল’বলৈ টান পালে৷ ৰাইজৰ জমাকৃত ক্ষোভ তথা শোকৰ বলি হ’ল শ্যামকানু মহন্ত আৰু মেনেজাৰ সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা৷ ঠায়ে ঠায়ে ৰাইজে পথ অৱৰোধ, গাড়ী-দোকান আদিৰ ক্ষতি কৰিলে৷ এয়া এক অতি ৰিস্কী গে’ম, যিকোনো মুহূৰ্তত ৰাইজৰ এই ক্ষোভ-খং চৰকাৰৰ দিশে পোনাব পাৰে, তাতে জুবিনৰ গুণগ্ৰাহীৰ সৰহভাগেই জেন-জিৰ ল’ৰা-ছোৱালী৷ কিছুদিন পূৰ্বে নেপালৰ ৰাজনৈতিক সংকটে ইতিমধ্যেই দেখুৱাই দিছে যে, ভিডিঅ’ গে’ম খেলি ডাঙৰ হোৱা জেন-জিসকলৰ ৰাজনৈতিক আনুগত্য বোলা একো বস্তু নাই, যিটো মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই বৰ ভালদৰেই বুজি পায়৷ সেয়ে, মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ঘোষণা কৰিলে যে জুবিন গাৰ্গৰ মৃত্যু কোনো দুৰ্ঘটনা নহয়, বৰং এক ‘প্লেইন এণ্ড ছিম্পল’ হত্যাকাণ্ডহে৷ গতিকে জুবিনৰ সৈতে অন্যায় হৈছে আৰু এতিয়া কেৱল মুখ্যমন্ত্ৰীয়েহে পাৰিব জুবিনক উচিত ন্যায় দিবলৈ৷ হেমিলনৰ বাঁহীৰ সুৰত ৰাইজেও উটি-ভাহি গৈ সামাজিক মাধ্যমত ‘জাষ্টিচ ফৰ জুবিন’ নামক ই-আন্দোলন বা ডিজিটেল সংগ্ৰাম চলালে৷ আৰু এইদৰে আপাতদৃষ্টিত অৱহেলাৰ ফলত পানীত ডুবি মৰ্মান্তিকভাৱে মৃত্যু হোৱা যেন লগা ঘটনাটোৱেই অতি দ্ৰুত সাম্প্ৰতিক কালৰ অন্যতম চাঞ্চল্যকৰ তথা বিতৰ্কিত হত্যাকাণ্ডৰ গোচৰসমূহৰ এটাত পৰিণত হ’ল৷ তিনি মাহ পাছত শুকুৰবাৰে এই ঘটনাৰ চূড়ান্ত পৰিণতি ঘটে এছআইটিৰ হাজাৰ হাজাৰ পৃষ্ঠাসম্বলিত এক বিস্তাৰিত চাৰ্জশ্বীটত, য’ত একাধিক ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে হত্যাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰা হৈছে৷

এই চাৰ্জশ্বীট যে এক ৰাজনৈতিক গিমিকৰ বাহিৰে আন একো নহয় সেয়া বুজিবলৈ কোনো আইনজ্ঞ হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ ইতিমধ্যে, তিনি মাহ গ’লেই, বিগত তিনি মাহত জুবিনৰ মৃত্যুক লৈ মানুহৰ যি আৱেগ, খং, ক্ষোভ আছিল, সেয়া শাঁত পৰিছে৷ এতিয়া আৰু সেই ক্ষোভ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে দিশ লোৱাৰ কোনো ভয় নাই৷ গতিকে, মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ‘প্লেইন এণ্ড ছিম্পল’ হত্যাৰ দাবী তাৰ ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থ পূৰণত সফল হৈছে৷ দ্বিতীয়তে, মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে এই প্ৰতিশ্ৰুতিও দিছিল যে, তেওঁ জুবিনক ন্যায় দিব৷ ৰাইজে আন কাৰণত বেয়া পোৱা শ্যামকানু মহন্ত আৰু জুবিনৰ মেনেজাৰ সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মাক মুখ্য অভিযুক্ত বনোৱাত ৰাইজৰ ‘জাষ্টিচ ফৰ জুবিন’ৰো শাম কাটিব আৰু মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া মতে জুবিনৰ হত্যাকাৰীক ধৰি ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্ত কৰাই জুবিনক ন্যায়ো প্ৰদান কৰিলে৷ বাকী থাকিল ১২ হাজাৰ পৃষ্ঠাৰ চাৰ্জশ্বীট, সেয়া পঢ়োঁতে, পঢেঁ.াতে নিৰ্বাচনী বৈতৰণী পাৰ হ’ব৷

ছিংগাপুৰ পুলিচেও নিজাববীয়াকৈ এক বিস্তাৰিত তদন্ত কৰি আছে, তাৰ চূড়ান্ত ৰিপ’ৰ্ট আহিবলৈ বেছি দিন নাই৷ সেই ৰিপ’ৰ্টত জুবিনৰ মৃত্যু সাধাৰণ দুৰ্ঘটনা নে পৰিকল্পিত হত্যাকাণ্ড– কি বুলি ওলায়, সেয়া লক্ষণীয় হ’ব৷ ইয়াতে আইন শাস্ত্ৰৰ এটা প্ৰাচীন তত্ত্ব আছে, যাক ব্লেvকষ্টোন’ছ ৰেচিঅ’ বুলি কোৱা হয়৷ এই তত্ত্বৰ মূল কথা হ’ল যে– দহজন অপৰাধী সাৰি যোৱা ভাল, কিন্তু তথাপি এজন নিৰপৰাধী ব্যক্তিয়ে শাস্তি পাব নালাগে৷ যাৰ বাবে সকলো দেশৰে আইনত ‘বিয়ণ্ড ৰিজনেব্‌ল ডাউট’ বা যুক্তিসংগত সন্দেহৰ ঊধবৰ্ত– এই ধাৰণাৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে যে সকলো প্ৰমাণ শুনাৰ পাছতো যদি অভিযুক্তৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপিত অভিযোগৰ বিষয়ে অলপমানো সন্দেহৰ অৱকাশ থাকে, তেন্তে তেওঁক ৰেহাই দিয়া হ’ব৷ অৱশ্যে, পল পটৰ কুখ্যাত খমেৰ শাসনকালত ব্লেকষ্টোনৰ অনুপাতৰ এক সম্পূৰ্ণ বিপৰীত তত্ত্ব প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল– লাগিলে এশজন নিৰপৰাধী মৰক, কিন্তু তথাপি এজনো অপৰাধী বাচিব নালাগে৷ অসমত কোনো হত্যাকাণ্ডত আপাতদৃষ্টিত নিৰপৰাধী মানুহক এইদৰে ৰাজনৈতিক লাভালাভৰ বাবে অভিযুক্ত কৰাৰ এয়াই প্ৰথম ঘটনা আৰু সাধাৰণ নাগৰিকৰ কাৰণে এক ভয়াৱহ অশনি সংকেত৷