ৰাম মন্দিৰক লৈ দুৰ্ভাগ্যজনক ৰাজনীতি
পাঁচশ শতিকাজোৰা বিতৰ্ক আৰু ১৩৪ বছৰীয়া আইনী যুঁজৰ অন্ত পেলাই ২০১৯ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত উচ্ছতম ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ তথা অসম সন্তান ৰঞ্জন গগৈৰ অধ্যক্ষতাত গঠিত ৫জনীয়া সাংবিধানিক বিচাৰপীঠে ৰাম জন্মভূমি-বাবৰি মছজিদ গোচৰৰ চূড়ান্ত ৰায়দান কৰে৷ সাংবিধানিক গণ্ডীৰ ভিতৰত থাকি দেশৰ শান্তি-সম্প্ৰীতি, অক্ষুণ্ণতা আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষতা ৰক্ষা কৰি হিন্দু পক্ষক ২.৭৭ একৰ ভূমি আৰু মুছলমান পক্ষ চুন্নী ৱাক্ফ ব’ৰ্ডক পাঁচ একৰ ভূমি প্ৰদান কৰা হয়৷ উল্লেখ্য যে, ভাৰত চৰকাৰৰ পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ জৰীপ আৰু পুৰাতাত্ত্বিক খননত বাবৰৰ সেনাপতি মীৰ বাকিয়ে সেই স্থানত মছজিদ নিৰ্মাণ কৰাৰ তথ্য আৰু ৰাম মন্দিৰৰো বহু তথ্য উদ্ধাৰ হৈছিল৷ ১৯৯২ চনত বিজেপি আৰু বিশ্ব হিন্দু পৰিষদে প্ৰায় ডেৰ লাখ কৰসেৱকৰ সমাৱেশ ঘটাই বাবৰি মছজিদ ধ্বংস কৰিছিল৷ অৱশ্যে ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ বিচাৰপীঠে এই কাৰ্য বে-আইনী বুলি ৰায় দিয়ে৷ ভাৰত এখন ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশ৷ ইয়াত ধৰ্মান্ধতা বা ধৰ্মীয় অসহিষ্ণুতাক কোনোকালে প্ৰশ্ৰয় দিয়া হোৱা নাই৷ অযোধ্যাত ৰাম-মন্দিৰ নিৰ্মাণক লৈ ন্যায়ালয়ৰ ৰায় তথা ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তুতি নিঃসন্দেহে প্ৰতিজন ভাৰতীয়ৰ বাবে এক স্মৰণীয় ঘটনা৷ কিন্তু অযোধ্যা বা ভগৱান ৰামচন্দ্ৰক লৈ দীৰ্ঘদিনে বিজেপিয়ে যি ৰাজনীতি কৰি আহিছে, সেয়া অতিকৈ দুখজনক৷ এই সকলোবোৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ৫ আগষ্টত চৰকাৰী কাৰ্যসূচীৰে ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ শিলান্যাস অনুষ্ঠানত উপস্থিত থকাটো নিতান্তই দুৰ্ভাগ্যজনক৷ তেওঁ লাগিলে যি ৰাজনৈতিক দলকেই প্ৰতিনিধিত্ব নকৰক কিয়৷ এজন হিন্দু বা ৰাম অনুগামী হিচাপে ব্যক্তিগতভাৱে সকলোৱেই সেই পৱিত্ৰ অনুষ্ঠানলৈ অনায়াসে অহা-যোৱা কৰাৰ অধিকাৰ আছে৷ যিহেতু ভাৰত এখন ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশ আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীজন কেৱল হিন্দুৰেই প্ৰধানমন্ত্ৰী নহয়, বৰং দেশত বাস কৰা প্ৰতিটো সৰু-বৰ জাতি, জনজাতি তথা গোষ্ঠীকে তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে৷ অযোধ্যাত ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণ হ’লেই যে বিজেপিয়ে বহু যুগ-যুগান্তৰৰ বাবে ৰাজকাৰ্য চলাবলৈ সক্ষম হ’ব এনে নহয়৷ দেশৰ মংগল তথা সৰ্বাংগীণ উন্নয়ন আৰু প্ৰগতিৰ হকে কাম কৰি ভোটাৰ ৰাইজৰ আস্থা জয় কৰিবলৈ সক্ষম হ’লেই বিজেপি বা আন যিকোনো দলেই চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব৷ যদি ৰাম মন্দিৰ এটা ৰাজনৈতিক ফেক্টৰ হ’লহেঁতেন, তেন্তে বিজেপিয়ে কেন্দ্ৰত কোন কাহানিবাই চৰকাৰ গঠন কৰিব পাৰিলেহেঁতেন৷ ৰাজনৈতিক দলবোৰে মনত ৰখা উচিত যে ভাৰত এখন গণতান্ত্ৰিক দেশ৷ ইয়াত ৰাইজেই ৰজা৷ গতিকে চৰকাৰ ভঙা-পতাত ৰাইজেই অগ্ৰণী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে আৰু কৰিব৷ তেনেস্থলত ৰাম মন্দিৰ বা বাবৰি মছজিদৰ দৰে অতি পৱিত্ৰ আৰু আধ্যাত্মিক বিষয়বোৰক ইছ্যু কৰি ধৰ্মীয় মেৰুকৰণেৰে ৰাজনীতি কৰাসকল ৰাজনৈতিকভাৱে কিমান পৈণত বা নিৰ্দিষ্ট ৰাজনৈতিক দলৰ চিন্তাৰ গভীৰতা কিমান, সেই কথা সহজেই অনুমেয়৷ ৰাম মন্দিৰক লৈ কোনো ৰাজনৈতিক দলেই নিৰ্বাচনী ইছ্যু কৰা উচিত নহয়৷ এয়া হিন্দু-মুছলমানৰ জয়-পৰাজয় বুলিও ক’ব নালাগে বা কোৱাটো মূৰ্খামি৷ ৰাম মন্দিৰ-বাবৰি মছজিদ ধ্বংসৰ পাশ্বৰ্ক্ৰিয়া হিচাপে ইতিমধ্যে বহু সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ, ভাৰতীয় মুছলমানৰ মাজত মৌলবাদে গা কৰি উঠিছিল৷ ভগৱান ৰামচন্দ্ৰ বিজেপি, আৰ এছ এছ, বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ বা তেনে কোনো উগ্ৰ হিন্দুত্ববাদী দল বা ব্যক্তিৰ একচেটিয়া সম্পত্তি নহয় বা ৰামচন্দৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ অধিকাৰ কেৱল তেওঁলোকৰেই যে আছে তেনেও নহয়৷ কংগ্ৰেছ , বাঁওপন্থী বা আন কোনো ৰাজনৈতিক দল, সংগঠন বা সনাতন হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা, বিশ্বাস, আস্থা থকা সকলো লোকেই ৰামচন্দ্ৰক পূজা-অৰ্চনা বা তেওঁৰ অনুগামী হ’ব পাৰে৷ কাৰণ ভগৱান ৰামচন্দ্ৰৰ আদৰ্শ, গুণ-গৰিমা, ন্যায়পৰায়ণতা, প্ৰজাহিতৈষী তথা নিজ বচন ৰক্ষাৰ হকে তেওঁ কৰা প্ৰতিটো কৰ্মই তেওঁক অমৰ কৰি ৰাখিব৷ মই ব্যক্তিগতভাৱে বিজেপি, আৰ এছ এছ বা কোনো উগ্ৰ হিন্দুত্ববাদী নহওঁ যদিও ভগৱান ৰামচন্দ্ৰৰ একান্ত ভক্ত৷ ময়ো জয় শ্ৰীৰাম কওঁ৷ সেয়ে ৰামচন্দ্ৰক লৈ ৰাজনীতি কৰিলে মোৰো দুখ লাগে৷ গতিকে ভগৱান বা আল্লাৰ দৰে পৱিত্ৰ বিষয়সমূহক লৈ ৰাজনীতি কৰাতকৈ ভাৰতৰ প্ৰকৃত সমস্যা, উন্নয়ন, বিকাশ ইত্যাদি বিষয়তহে ৰাজনীতি কৰা উচিত৷ ৰাম মন্দিৰৰ ইছ্যুৱে বিজেপি বা কোনো ৰাজনৈতিক দলকেই পৰোক্ষ বা প্ৰত্যক্ষভাৱে নিবৰ্াচনী বৈতৰণী পাৰ কৰাত সহায় নকৰে, বৰং দেশত পুনৰ ধৰ্মীয় বা গোষ্ঠীগত সংঘৰ্ষ বা তেনে কোনো অপ্ৰীতিকৰ পৰিৱেশৰহে সূচনা কৰিব বুলি আশা কৰিব পাৰি৷ কথাবোৰ কোৱাৰ বাবে শাসক পক্ষ বা তেওঁলোকৰ কোনো অন্ধ ভক্তই মোৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহৰ গোচৰ তৰিবও পাৰে, তথাপি কওঁ ধৰ্মক লৈ ৰাজনীতি কৰিব নালাগে৷ বিজেপিৰ ভাল কামৰ শলাগ লওঁ আৰু বেয়াবোৰ প্ৰতিবাদ কৰোঁ৷ গতিকে সকলো ৰাজনৈতিক, অৰাজনৈতিক দলেই এই কথাবোৰ ৰাজনীতিৰ ঊধবৰ্ত গৈ যুক্তিৰে বিচাৰ-বিবেচনা কৰি চোৱা উচিত৷ মোৰ ব্যক্তিগত দৃষ্টিত বিজেপি এটা ৰাজনৈতিকভাৱে পৰিপক্ব দল৷ গতিকে বিজেপিয়ে অনাগত দিনত ৰাম মন্দিৰক ইছ্যু কৰাৰ বিপৰীতে আন উন্নয়নমূলক বিষয়সমূহকহে ৰাজনীতিৰ মজিয়ালৈ টানি আনিব বুলি বিশ্বাস৷ দেশৰ অখণ্ডতা আৰু সৰ্বাংগীণ উন্নয়নৰ হকে হিন্দু-মুছলমান-খ্ৰীষ্টান, জৈন, পাৰ্চী, শিখ ধৰ্মাৱলম্বী প্ৰতিজনেই একো একোজন ভাল ভাৰতীয় হৈ জীয়াই থাকিব লাগিব৷