ক’ত গ’ল সোণোৱাল চৰকাৰৰ শূন্য সহনশীলতা

২০ ছেপ্টেম্বৰত অসম আৰক্ষীৰ উপ-পৰিদৰ্শক পদত নিযুক্তিৰ বাছনি পৰীক্ষাৰ নামত হ’বলৈ গৈছিল এখন ভেঁকো-ভাওনা৷ যদি সকলো ঠিকে থাকিলহেঁতেন, কেইজনমান ‘টকাৰ লেনদেন কৰি প্ৰশ্নকাকত সৰকাই লোৱা’ প্ৰাৰ্থীয়ে আমাৰ দেশৰ আইন-শৃংখলা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা বিভাগত চাকৰি পালেহেঁতেন৷ তেতিয়াহ’লে এবাৰ ভাবকচোন কেনেকুৱা মানসিকতাৰ প্ৰাৰ্থীয়ে চাকৰি পালেহেঁতেন! প্ৰথম কথা- তেওঁলোকে চাকৰিত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে অতি অসৎ আৰু গৰ্হিত কাৰ্যত লিপ্ত হৈছিল৷  দ্বিতীয় কথা, তেওঁলোকৰ মানসিকতা ইমানেই কলুষিত যে কাৰোবাক প্ৰতাৰণা কৰি চাকৰিত ভৰ্তি হ’বলৈও কুণ্ঠাবোধ কৰা নাছিল৷ তৃতীয় কথা, তেওঁলোকে ভৱিষ্যতে যিকোনো অসৎ কাৰ্য কৰিবলৈ অকণো কুণ্ঠাবোধ নকৰিলেহেঁতেন৷ চতুৰ্থ কথা, তেওঁলোকে ভৱিষ্যতে  যিকোনো বিনিময়ত অপৰাধীক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিলেহেঁতেন৷ পঞ্চম কথা, তেওঁলোকে  যদি ভৱিষ্যতে আৰক্ষী বিভাগৰ পৰীক্ষা আদি অনুষ্ঠিত কৰাৰ দায়িত্ব পালেহেঁতেনে,  তেন্তে ধনৰ বিনিময়ত আগতীয়াকৈ প্ৰশ্নপত্ৰ বিলাই দিলেহেঁতেন৷ এনেবোৰ অধম প্ৰাৰ্থীয়ে ধনৰ বিনিময়ত কৰিব নোৱৰা একো কাম নাথাকিলহেঁতেন৷ প্ৰাৰ্থীবোৰ নি(য় ধনী মানুহৰ ঘৰৰে হ’ব৷ যদি তাৰ মাজত কোনোবা দুখীয়া ঘৰৰ প্ৰাৰ্থী আছে, তেওঁকো ধনৰ যোগাৰ ধৰিব পৰা কোনোবা থাকিব লাগিব৷ যদি নাই, তেন্তে তেওঁলোকৰ কলুষিতাপূৰ্ণ মানসিকতাৰ বাবে ঘৰৰ মাটি-বাৰী বন্ধকত দি হ’লেও ধন সংগ্ৰহ কৰিব৷ তেওঁলোকৰ মানসিকতাই প্ৰমাণ কৰে যে তেওঁলোক চাকৰিত মকৰল হৈয়েই হয়তো ধন সংগ্ৰহ কৰাৰ যিকোনো অসৎ পথ বিচাৰি ল’ব৷ 

যিসকলে প্ৰশ্নকাকত আগতীয়াকৈ বিক্ৰী কৰিলে, তেওঁলোক আৰু জঘন্য৷ কাৰণ তেওঁলোকক অতি বিশ্বাস কৰি প্ৰশ্নকাকত প্ৰস্তুত আৰু গোপনকৈ ৰখাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল৷ সেইফালৰ পৰা তেওঁলোক বিশ্বাসঘাতকৰ দল৷ বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে এটা বিভাগক৷ বিভাগবোৰ গঠন কৰা হৈছে অসমৰ ৰাইজৰ হিতাৰ্থে৷ সেই অৰ্থত অসমৰ ৰাইজকে বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে৷ বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে এটা প্ৰজন্মক৷ তেওঁলোকে ধনৰ বাবদ বিসৰ্জ্জন দিলে নিজৰ বিবেক-বুদ্ধি৷ ভূলুণ্ঠিত কৰিলে পদ মৰ্যাদা৷ পথভ্ৰষ্ট কৰিব খুজিলে এচাম যুৱক-যুৱতীক৷ তেওঁলোকৰ যদি আত্মসন্মান আছে, তেন্তে নিজেই অনুতপ্ত হৈ আৰক্ষীৰ ওচৰত আত্মসমপৰ্ণ কৰিব লাগে৷ তেওঁলোক নিজৰ কু-কৰ্মৰে স্বৰূপ প্ৰকাশ কৰিলে পৰিয়ালৰ সদস্য, আত্মীয়-কুটুম তথা বন্ধু-বান্ধৱৰ ওচৰত৷ তেওঁলোকৰ কু-কৰ্মৰ বাবে ভৱিষ্যতে তেওঁলোকৰ পুত্ৰ-নাতিয়ে অপযশৰ বোজা বহন কৰিব লাগিব৷ তেওঁলোক বগা কাপোৰ পিন্ধা একো একোজন ভদ্ৰ ডকাইত৷ তেওঁলোকে টকা-পইচাৰ বাহিৰে একো চিনি নাপায়৷ টকা-পইচাৰ বাবে তেওঁলোকে হয়তো ভৱিষ্যতেও নিৰন্তৰ দেশৰ মানুহক বিপথে পৰিচালনা কৰিব৷

যিসকলে টকা-পইচাৰে প্ৰশ্নকাকত আগতীয়াকৈ কিনি হোটেলত থাকি উত্তৰ আদি নিখুঁতকৈ লিখাৰ বাবে সাজু হৈছিল, সেইসকলে নিজৰ কলুষ মনটোৰ কথা ভাবক৷ এবাৰ ভাবক– সততা কি? ন্যায় কি? অন্যায় কি? এবাৰ চিন্তা কৰক– কিমান স্বাৰ্থপৰ হ’লে বাঁওপথেদি গৈ নিজৰ স্বাৰ্থপূৰণ কৰিব পাৰে৷ তেওঁলোকে এনেকৈয়ো ভাবক যে তেওঁলোকে কিমান ভয়ংকৰ এটা অপৰাধ কৰিলে৷ তেওঁলোকে এইবোৰ চবেই কৰে বুলি ল’ৰামতীয়া  নিৰ্লজ্জ মন্তব্য এটা দি কেতিয়াও অপৰাধমুক্ত হ’ব নোৱাৰে৷ তেওঁলোকে সৎ পথেদি পৰীক্ষা দিবলৈ অহা প্ৰাৰ্থীসকলৰ শাৰীত নিজক এবাৰ থিয় কৰাওক৷ তাৰ পাছত ভাবক, তেতিয়া তেওঁলোকে কি কৰিলেহেঁতেন৷ যদি প্ৰশ্নকাকত আগতীয়াকৈ ক্ৰয় কৰি তেওঁলোকে কিবা কাৰণত চাকৰি পালেহেঁতেন, তেতিয়াও তেওঁলোক কাৰোবাৰ ওচৰত আজীৱন লেউসেউ হৈ থাকিব লাগিলহেঁতেন আৰু হয়তো বহু অলিখিত বেআইনী কাম কৰিব লাগিলহেঁতেন৷ ভুল কামে ভুল কামৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰে৷ 

প্ৰশ্নকাকত ক্ৰয় কৰা সকলো প্ৰাৰ্থীয়ে যদি একেমুখে ক’লেহেঁতেন– আমি প্ৰশ্নকাকত নিকিনো৷ তেতিয়া ছবিখনেই বেলেগ হৈ গ’লহেঁতেন৷ কিন্তু তেওঁলোক ইমান খঁকুৱা আৰু আত্ম-প্ৰতাৰক যে তেওঁলোকে তেনেকৈ ভাবিব নোৱাৰিলে৷ তেওঁলোক সাজু হ’ল তেওঁলোকৰ বন্ধু-বান্ধৱীক প্ৰতাৰণা কৰিবলৈ৷

আগতীয়াকৈ প্ৰশ্নকাকত কিনি লোৱা আৰু প্ৰশ্নকাকত আগতীয়াকৈ বিক্ৰী কৰা দুয়োটা কলুষিত মানসিকতাৰ দলৰ মানুহ সমানেই অপৰাধী৷ এদিন হয়তো বিচাৰ হ’ব, অপৰাধীও ওলাব, হয়তো অপৰাধীৰ শাস্তিও হ’ব৷ তাতেই জানো সকলো শেষ? কাৰণ ইয়াৰ আগতে ‘অসম লোকসেৱা আয়োগ’ৰ পৰীক্ষাত অনেক অপৰাধমূলক কাৰ্য সংঘটিত হৈছিল৷ মূল অপৰাধীক ৰঙাঘৰত ৰখা হৈছে৷ তাৰ পৰা জানো কাৰোবাৰ শিক্ষা হ’ল? ‘অসম লোকসেৱা আয়োগ’ৰ পৰীক্ষাত অসৎ পথ লৈ চাকৰিত মকলৰ হোৱা বহুতো শিক্ষিত লোক দেখোন বিচাৰৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হ’ল৷ তেনেকুৱা অৱস্থা ‘আমাৰো’ হ’ব পাৰে বুলি জানো নতুন এচাম  অন্য পৰীক্ষাৰ প্ৰাথীৰ সাৱধান হ’ল? ইয়াৰ কাৰণ হ’ল– আইনে শাস্তি প্ৰদান কৰিলেই ‘অপৰাধ-প্ৰৱণতা’ একেবাৰে নিৰ্মূল নহয়৷ অলপ হয়তো শাম কাটিব পাৰে৷ মানুহে যেতিয়ালৈকে গভীৰভাৱে উপলব্ধি কৰি নিজৰ মনটোক সংস্কাৰ কৰি প্ৰলোভনমুক্ত কৰিব নোৱাৰে,তেতিয়ালৈকে এনেবোৰ অপৰাধৰ পুনৰাবৃত্তি হৈয়েই থাকিব৷ যিদৰে, হত্যাকাৰীক ফাঁচি দিয়াৰ খবৰ প্ৰচাৰ হৈ থকাৰ পাছতো হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হৈয়েই থাকে, কথাবোৰ তেনেকুৱা৷ আমি যাৰ হাতত আমাৰ ৰাজ্যখনৰ প্ৰশাসনৰ ভাৰ চমজাই দিব খুজিছোঁ, তেওঁ সৎ হোৱা আৰু তেওঁলোকক সৎ পথৰ সন্ধান দিয়াৰ দায়িত্ববোধ আমাৰ সকলোৰে থকা উচিত৷