চৰকাৰৰ জনস্বাৰ্থবিৰোধী নীতি

দুখনকৈ জনস্বাৰ্থবিৰোধী বিধেয়ক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কৌশলেৰে সংসদত গৃহীত কৰোৱাৰ পাছত অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী [সংশোধনী] বিধেয়কো গৃহীত হ’ল৷ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ অনুমোদন পোৱাৰ পাছত চাৰে ছয় দশক পুৰণি এই বিধেয়কখন আইনত পৰিণত হ’ব৷ দেশবাসীৰ আপত্তি-অসন্তুষ্টিলৈ ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰে ছলে-বলে-কৌশলেৰে তিনিখনকৈ বিধেয়ক সংসদত গৃহীত কৰায়৷ অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী [সংশোধনী] বিধেয়কখন আইনত পৰিণত হ’লে দেশত অত্যাৱশ্যকীয় খাদ্যসামগ্ৰী বুলি একো নাথাকিব৷ চাউল, দাইল, আলু, পিঁয়াজ, ঘেঁহু, গম, বাজৰা, খোৱা তেল আৰু তৈলবীজ আদি এতিয়াৰ পৰা অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা নহ’ব৷ এই সমগ্ৰীবোৰৰ ওপৰত এতিয়াৰ পৰা নাথাকিব চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণো৷ ১৯৫৫ চনত তেতিয়াৰ চৰকাৰে দেশত অত্যাৱশ্যকীয় পণ্য আইন বলৱৎ কৰিছিল৷ উদ্দেশ্য আছিল– যাতে দেশৰ ধনী-দুখীয়া সকলো নাগৰিকে চাউল, দাইল, ঘেঁহু, গম, বাজৰা, তেল, পিঁয়াজ, আলু, তৈলবীজ সহজে-সমানে আৰু একে মূল্যত পাব পাৰে৷ এই সামগ্ৰীসমূহ অত্যাৱশ্যকীয় কৃষি পণ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি আইন কৰাৰ ফলত ইয়াৰ মূল্য সমগ্ৰ দেশত কম-বেছি পৰিমাণে সমান আছিল৷ অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীসমূহ গোপনে, বৃহৎ হাৰত মজুত কৰি অসাধু ব্যৱসায়ীয়ে কৃত্ৰিম নাটনিৰ জৰিয়তে মূল্যবৃদ্ধি কৰিব পৰা নাছিল৷ তেনে সকলো অসাধু পদক্ষেপৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰৰ উপৰি ৰাজ্যৰ যোগান বিভাগ সততে সক্ৰিয় আছিল৷ এই সামগ্ৰীবোৰৰ ওপৰত চৰকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ নোহোৱা হৈ গ’লে ব্যৱয়াসীসকলৰ বাবে মজুতকৰণৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বাধিক সীমাও নাথাকিব৷ ফলত নিজ ইচ্ছামতে ব্যৱসায়ীসকলে অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী মজুত কৰি ৰখাৰ উপৰি যেতিয়াই মন যায়, তেতিয়াই মূল্যবৃদ্ধি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত স্বতন্ত্ৰ হ’ব৷

চৰকাৰৰ যুক্তি হৈছে যে কৃষি সামগ্ৰীৰ উৎপাদন, মজুতকৰণ, সৰবৰাহ, বিতৰণ, যোগান আৰু বাণিজ্যত চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণ নাথাকিলে এইবোৰ সামগ্ৰীৰ লগত জড়িত লোকসকল স্বতন্ত্ৰ হ’ব৷ ফলত বিক্ৰী বৃদ্ধি হোৱাৰ লগতে দেশৰ অৰ্থনীতিও শক্তিশালী হ’ব৷ কিন্তু মোদী চৰকাৰে যে প্ৰকৃততে সৰ্বসাধাৰণৰ মূৰত মাধমাৰ শোধাই বৃহৎ কোম্পানী, ব্যৱসায়ীক খাদ্যবস্তুৰ বজাৰখন নিয়ন্ত্ৰণৰ সুবিধা কৰি দিছে, সেই কথা বুজিবলৈ হয়তো কাৰো বাকী নাথাকিব৷ দুৰ্নীতি নিৰ্মূল কৰাৰ লগতে মূল্যবৃদ্ধি হ্ৰাস কৰাৰ সংকল্পৰে ক্ষমতালৈ অহা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখন সৰ্বসাধাৰণৰ স্বাৰ্থৰ কথা ভবাৰ বিপৰীতে ব্যস্ত হৈ পৰিছে সুবিধালোভী একাংশ ব্যৱসায়ীক সন্তুষ্ট কৰাত৷ নকৰিবনো কিয়? নিৰ্বাচনৰ সময়ত এইসকল ব্যৱসায়ী আৰু বাণিজ্যিক গোষ্ঠীৰ আৰ্থিক সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব চৰকাৰখনক৷ চৰকাৰৰ যুক্তি হৈছে– অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী [সংশোধনী] বিধেয়ক গৃহীত হোৱাৰ ফলত দেশত কৃষি সামগ্ৰীৰ বাবে এখন উপযুক্ত বজাৰ হ’ব৷ কৃষিখণ্ডত কৰ্প’ৰেটৰ আগমনৰ ফলত কৃষকে নিজৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ অধিক দাম পাব৷ কিন্তু বাস্তৱত এয়া হ’ব জানো? চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণ নাথাকিলে ব্যৱসায়িক গোষ্ঠীবোৰে কম মূল্যত সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰি অধিক দামত সেই সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰাৰ সুবিধা পাব৷ কৃত্ৰিম নাটনিৰ সৃষ্টি কৰি যেতিয়াই ইচ্ছা তেতিয়াই সামগ্ৰীৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰাৰ সুযোগ পাব৷ তাৰ ফলত কৃষকৰ লগতে সাধাৰণ উপভোক্তাৰ মূৰতহে ৰাম টাঙোন পৰিব৷ নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ মস্তিষ্ক ব্যৱসায়িক বুদ্ধিৰ ভঁৰাল৷ তেওঁৰ প্ৰতিটো কৰ্ম-কাণ্ডৰ অন্তৰালত থাকে ব্যৱয়ায়িক লাভালাভৰ চিন্তা৷ অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী [সংশোধনী] বিধেয়কৰ লগতে আন দুখন জনস্বাৰ্থবিৰোধী বিধেয়ক কৌশলেৰে সংসদত গৃহীত কৰোৱাৰ অন্তৰালতো যে ব্যৱসায়িক লাভালাভৰ চিন্তা জড়িত হৈ আছে, সেই কথা জানিবলৈ সৰ্বসাধাৰণক অধিক সময়ৰ প্ৰয়োজন নহ’ব৷