ক’ভিড আৰু মানসিক স্বাস্থ্য
যোৱা বছৰৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই বিশ্বজুৰি আৰম্ভ হৈছিল কৰ’নাৰ আক্ৰমণ৷ কৰ’নাই প্ৰায় সকলো দেশৰ অৰ্থনীতি ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছে৷ সবাতোকৈ বেছিকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে উন্নয়নশীল আৰু দৰিদ্ৰ দেশবোৰ৷ শৰীৰৰ লগতে কৰ’নাই মানসিক স্বাস্থ্যতো প্ৰভাৱ পেলাইছে৷ সংক্ৰমণ বৃদ্ধি ৰোধ কৰাৰ বাবে ঘোষণা কৰা লকডাউন আৰু আন নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে সংস্থাপন হেৰুৱাবলগীয়া হৈছে বহুতে৷ স্বাভাৱিকতে ইয়াৰ বাবে বৃদ্ধি পাইছে অৱসাদগ্ৰস্ততা৷ শেহতীয়াভাৱে এটা প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পাইছে যে কৰ’নাৰ বাবে দীৰ্ঘদিন ধৰি শিক্ষানুষ্ঠানবোৰ বন্ধ হৈ থকা বাবে ভৱিষ্যতক লৈ হতাশাত ভুগিবলগীয়া হৈছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল৷ শিক্ষানুষ্ঠান বন্ধ হৈ থকা বাবে অনলাইনযোগে পাঠদান চলোৱা হৈছে যদিও ভাৰতৰ দৰে দেশ এখনত অনলাইন শিক্ষা সম্পূৰ্ণ সফল হোৱা বুলি ক’ব নোৱাৰি৷ প্ৰতিবেদনটোত লগতে কোৱা হৈছে যে অনিশ্চিত ভৱিষ্যৎ, একাকীত্ব আৰু ম’বাইল ফোন আৰু ইণ্টাৰনেটৰ প্ৰতি অতিৰিক্ত আসক্তিয়ে যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত মানসিক অৱসাদ বৃদ্ধি কৰিছে৷ মানসিক ৰোগ বিশেষজ্ঞৰ মতে, টোপনি কম হোৱা, ছ’চিয়েল মিডিয়াত অধিক সময় কটোৱাটোৱেই হৈছে অৱসাদ বৃদ্ধিৰ মূল কাৰণ৷ প্ৰতিবেদনটোত লগতে কোৱা হৈছে যে এই অৱসাদৰ বাবে শেহতীয়াভাৱে বাংলাদেশত যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত আত্মহত্যাৰ প্ৰৱণতা উদ্বেগজনকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে৷ এয়া কেৱল বাংলাদেশৰে সমস্যা নহয়, স্কুল-কলেজ বন্ধ হোৱাৰ উপৰি কোনো আনুষ্ঠানিক শৈক্ষিক কাৰ্যক্ৰমণিকা নোহোৱাৰ বাবে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী অৱসাদগ্ৰস্ততাত ভুগিছে৷ ফলত ভৱিষ্যতক লৈ সন্দিহান হৈ পৰিছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল৷
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শ্ৰম সংস্থাৰ মতে, কৰ’না কালত স্কুল-কলেজ, ক’চিং চেণ্টাৰ আদি বন্ধ থকাৰ ফলত বিশ্বৰ ষাঠি শতাংশতকৈও অধিক যুৱক-যুৱতীৰ জীৱনত তাৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিছে৷ নিম্ন আয়ৰ দেশত বাস কৰা যুৱক-যুৱতীৰ ক্ষেত্ৰত পৰিস্থিতি অধিক বেয়া হৈছে৷ ধনী দেশবোৰত অনলাইন মাধ্যমত পাঠদান সফল হ’লেও দৰিদ্ৰ আৰু নিম্ন আয়ৰ দেশবোৰত কেৱল ১৮ শতাংশহে অনলাইন অধ্যয়নত সফল হ’ব পাৰিছে৷ বিশ্ব শ্ৰম সংস্থাৰ প্ৰতিবেদনটোত ইয়াকো কোৱা হৈছে যে কৰ’নাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত ৩৮ শতাংশ যুৱক-যুৱতী ভৱিষ্যতৰ কৰ্মজীৱনক লৈ অনিশ্চয়তাত ভুগিবলগীয়া হৈছে৷ এইবোৰ কাৰণতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, যুৱক-যুৱতীৰ মাজত উদ্বেগ আৰু হতাশা বৃদ্ধি পাইছে৷ ইউৰোপৰ কেতবোৰ দেশত কৰ’নাৰ সংক্ৰমণ ক্ৰমাৎ হ্ৰাস পালেও পৰিস্থিতি স্বাভাৱিক হোৱা বুলি এতিয়াও ক’ব নোৱাৰি৷ দীৰ্ঘদিনীয়া লকডাউনে আন বহু দেশৰ দৰে ভাৰতৰ অৰ্থনীতিতো বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাইছে৷ উন্নত দেশৰ তুলনাত ভাৰতৰ দৰে উন্নয়নশীল দেশ এখনত কৰ’না ভাইৰাছে সৃষ্টি কৰা সমস্যাৰে মোকাবিলা কৰাটো চৰকাৰৰ বাবে এটা ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে৷ কৰ’নাৰ ভেক্চিন উপলব্ধ হোৱাৰ পাছতো চাহিদা অনুসৰি ভেক্চিন যোগান ধৰিব নোৱৰাটো এতিয়া সমস্যা হৈ পৰিছে৷ বহু ৰাজ্যত ভেক্চিনৰ প্ৰথমটো ড’জ লোৱাৰ পাছত দ্বিতীয়টো ড’জৰ বাবে দীৰ্ঘ সময় অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছে৷ জুনত টিকাকৰণৰ গতি সন্তোষজনক হ’লেও জুলাইত বিভিন্ন ৰাজ্যত পুনৰ দেখা গৈছে টিকাকৰণৰ ক্ষেত্ৰত মন্থৰ গতি৷ পৰিসংখ্যা অনুসৰি ৫ জুলাইৰ পৰা ১০ জুলাইলৈকে ভাৰতত দৈনিক ৩৭.২ লাখ লোকক ভেক্চিন প্ৰদান কৰা হৈছিল৷ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথাটো হৈছে যে ভাৰতৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ হিচাপত এতিয়ালৈকে কেৱল ২২.৮ শতাংশ লোকেহে কৰ’নাৰ ভেক্চিনৰ এটা ড’জ পাইছে৷ বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, ভাৰতৰ দৰে বহুল জনসংখ্যাৰ দেশ এখনত কৰ’নাৰ পৰা নিস্তাৰ পাবলৈ হ’লে সম্পূৰ্ণ টিকাকৰণ হ’ব লাগিব৷ আনহাতে, এতিয়ালৈকে ১৮ ঊধবৰ্ৰ লোককহে ভেক্চিন দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে৷ ১৮ অনূধবৰ্ৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে ভেক্চিনৰ ব্যৱস্থা কৰিব নোৱৰাপৰ্যন্ত সেই বয়সৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে শিক্ষানুষ্ঠানলৈ যাব পৰাটোও অনিশ্চিত হৈ থাকিব৷ শেহতীয়া স্থিতিলৈ চাই অনুমান কৰিব পাৰি যে কৰ’নাৰ পৰা সহজে মুক্তি পোৱাৰ সম্ভাৱনা নাই৷ সেইবাবে স্বাভাৱিক পৰিৱেশ ঘূৰাই আনিবলৈ হ’লে চৰকাৰে যথাসম্ভৱ শীঘ্ৰে সকলো নাগৰিকৰ বাবে টিকাকৰণৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা উচিত৷