আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যাঘ্ৰ দিৱস আৰু বাঘৰ সংৰক্ষণ
বনাঞ্চল আৰু পাহাৰবোৰত বেদখল হোৱাৰ ফলত বন্যপ্ৰাণীৰ মুক্ত বিচৰণৰ ঠাই সংকুচিত হোৱাৰ লগতে খাদ্যৰো নাটনি হ’বলৈ ধৰে আৰু খাদ্যৰ সন্ধানতে বন্যপ্ৰাণী জনাঞ্চললৈ ওলাই আহিবলগীয়া হয়৷ একেই কথা হাতীৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য৷ খাদ্যৰ সন্ধানত বনাঞ্চলৰ পৰা ওলাই অহা হাতীৰ গচকত প্ৰাণ হেৰুওৱা মানুহৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পাইছে৷ দ্ৰুত নগৰীকৰণৰ লগতে বৃহৎ উদ্যোগ স্থাপনৰ ফলত বনাঞ্চল হ্ৰাস পাই অহাৰ সময়তে ভাৰতৰ বাবে উৎসাহৰ বিষয়টো হৈছে যে বিশ্বৰ মুঠ বাঘৰ সত্তৰ শতাংশৰ বসতিস্থল ভাৰতত শেহতীয়াভাৱে প্ৰাণীবিধৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে৷ ২০০৬ চনত ভাৰতত বাঘৰ সংখ্যা আছিল ১,৪১১টা৷ তাৰ বিপৰীতে ২০১৯ চনত এই সংখ্যা হয়গৈ ২,৬৯৭টা৷ ভাৰতত সৰ্বাধিক বাঘ পোৱা ৰাজ্যখন হৈছে কৰ্ণাটক৷ বিগত সময়ছোৱাত ৰাজ্যখনত বাঘৰ সংখ্যা ১১ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে৷ কৰ্ণাটকত বৰ্তমান চাৰিশতকৈ অধিক বাঘ থকাৰ তথ্য পোৱা গৈছে৷ তাৰ পাছত আছে উত্তৰাখণ্ড, মধ্যপ্ৰদেশ আৰু তামিলনাডু৷ উত্তৰাখণ্ডৰ কৰবেট ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্প আৰু ৰাজাজী ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পত থকা বাঘৰ ওপৰত নজৰ ৰখাৰ বাবে ক্ৰমে কেমেৰা সংস্থাপন কৰা হৈছে আৰু এই পদক্ষেপত সুফলো পোৱা গৈছে৷ ভাৰতত শেহতীয়াভাৱে বাঘ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত আশানুৰূপ ফল পোৱা ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পকেইটা হৈছে ৰাজস্থানৰ ৰানথাম্বোড়, মধ্যপ্ৰদেশৰ বান্ধৱগড়, কেৰালাৰ পেৰিয়াৰ, কৰ্ণাটকৰ বান্দিপুৰ আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ কৰবেট ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্প৷
বিশ্বত ২০২২ চনৰ ভিতৰত মুঠ বাঘৰ সংখ্যা দুগুণ বৃদ্ধি কৰাৰ যি লক্ষ্য লোৱা হৈছে, সেইক্ষেত্ৰত ভাৰতে উৎসাহজনক ফল দেখুৱাইছে আৰু এইক্ষেত্ৰত দেশৰ কেইবাখনো ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পই লোৱা পদক্ষেপ প্ৰশংসিত হৈছে৷ উত্তৰাখণ্ডৰ কৰবেট ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্প আৰু ৰাজাজী ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পত থকা বাঘৰ ওপৰত নজৰ ৰখাৰ বাবে ক্ৰমে কেমেৰা সংস্থাপন কৰা হৈছে আৰু এই পদক্ষেপত সুফলো পোৱা গৈছে৷ ভাৰতত ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত উত্তৰাখণ্ড চৰকাৰে লোৱা ব্যৱস্থা আন ৰাজ্যৰ বাবে অনুকৰণীয় হ’ব পাৰে৷ কেমেৰা সংস্থাপনেৰে বাঘৰ ওপৰত নজৰ ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত লাভ কৰা উল্লেখনীয় সফলতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষণ কতৃৰ্পক্ষ আৰু ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী প্ৰতিষ্ঠানক গীনিজ ৱ’ল্ডৰ্ ৰেকৰ্ডৰ ফালৰ পৰা পুৰস্কৃত কৰা হৈছে৷ ঘনত্বৰ ফালৰ পৰা অসমৰ ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত বাঘৰ সংখ্যা দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক বুলি এটা সমীক্ষাত প্ৰকাশ পাইছিল৷ নেচনেল টাইগাৰ কনজাৰভেশ্বন অথ’ৰিটীৰ তথ্য অনুসৰি ৭৮.২৮ বৰ্গকিলোমিটাৰ এলেকাৰ ওৰাং ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পত শেহতীয়া জৰীপ অনুসৰি প্ৰায় ৪০টা বাঘৰ উপস্থিতিৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছিল৷ বাঘৰ সংৰক্ষণৰ বিষয়টোত এয়া নিঃসন্দেহে এটা উৎসাহৰ বিষয়৷ এটা কথা সকলোৱে স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে বন্যপ্ৰাণীক বিলুপ্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ হ’লে বনাঞ্চলৰো সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব৷ উদ্যোগীকৰণ আৰু দ্ৰুতনগৰীকৰণৰ ফলত দেশত বনাঞ্চল হ্ৰাস পাই আহিছে৷ বনাঞ্চল সংকুচিত হোৱাৰ ফলত বন্যপ্ৰাণী জনাঞ্চললৈ ওলাই অহাৰ খবৰ প্ৰায়েই শুনিবলৈ পোৱা যায়৷ পৃথিৱীখন বসবাসৰ উপযোগী কৰি ৰাখিবলৈ হ’লে বনাঞ্চল আৰু গছ-গছনি থাকিবই লাগিব৷ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলবোৰ বেদখলমুক্ত হ’ব লাগিব৷ তাৰ লগতে লাগিব বন্যপ্ৰাণীৰ চোৰাং ব্যৱসায়ৰ বিৰুদ্ধে চৰকাৰৰ কঠোৰ ব্যৱস্থা৷ বাঘৰ অংগ-প্ৰত্যংগৰ চোৰাং বেহাৰ বাবে চোৰাং চিকাৰীৰ হাতত প্ৰাণ হেৰুৱাবলগীয়া হয় বনৰ ৰজাই৷ জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপূৰ দেশখনে অপৰিকল্পিত উদ্যোগীকৰণ আৰু নগৰীকৰণৰ ফলত লাহে লাহে হেৰুৱাবলগীয়া হৈছে সেউজ বনাঞ্চলৰ লগতে জলভূমি, যিটোৱে পাৰিপাশ্বিৰ্কতাৰ বাবে সংকট নমাই আনিছে৷ ১৯৭০ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ পৃথিৱীত মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাইছে ৬৮ শতাংশ৷
বাঘৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰাৰ বাবে প্ৰতি বছৰে ২৯ জুলাইত উদ্যাপন কৰা হয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যাঘ্ৰ দিৱস৷ ২০২১ বৰ্ষৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যাঘ্ৰ দিৱসৰ শ্লোগান আছিল ‘আমাৰ হাততে আছে সিহঁতৰ অস্তিত্ব৷’ ভাৰতত শেহতীয়াকৈ বাঘৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পালেও ২০১৮ চনৰ পৰা দেশখনত মৃত্যুহৈছে ৩০৩টা বাঘ৷ ইয়াৰ ৫৭টা বাঘৰ মৃত্যু চোৰাং চিকাৰীৰ হাতত হোৱা বুলিও পৰিৱেশ মন্ত্ৰণালয়ৰ তথ্যত প্ৰকাশ৷ সেয়েহে ক’ব পাৰি ভাৰতত বাঘৰ চোৰাং চিকাৰ বন্ধ কৰাটো এতিয়াও এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈ আছে৷