বিজেপিৰ অ’বিচিপ্ৰীতি
১৯১৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত উত্তৰ প্ৰদেশত বহুজন সমাজ পাৰ্টীৰ নেত্ৰী মায়াৱতীয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ আনিছিল যে তেওঁ এজন নকল অ’বিচি অৰ্থাৎ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে নিজকে অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ লোক বুলি কৰা দাবী ভুৱা৷ ইয়াৰ উত্তৰত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে তেওঁৰ স্বভাৱসিদ্ধ নাটকীয় ভংগীত কৈছিল যে তেওঁক এনেধৰণৰ জাতিভিত্তিক ৰাজনীতিৰ অংশ কৰি তুলিব নালাগে৷ তেওঁ এইধৰণৰ সংকীৰ্ণ জাত-পাতৰ ৰাজনীতিৰ ঊধবৰ্ত৷ তেওঁৰ বাবে দেশৰ ১৩০ কোটি জনতা তেওঁৰ পৰিয়াল, সেই একেটা ভাষণতে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এই কথাও সজোৰে কৈছিল যে তেওঁ অ’বিচি অৰ্থাৎ অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ আটাইতকৈ পিছপৰা সম্পদায়ৰ লোক।
মণ্ডল আয়োগে ঠিৰাং কৰিছিল যে ভাৰতৰ ৫০ শতাংশ লোক অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ৷ ইতিমধ্যে ২৫ শতাংশ লোক অনুসূচিত জাতি আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ অন্তৰ্গত হৈ আছিল৷ গতিকে ভাৰতত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ চাকৰি আৰু শিক্ষানুষ্ঠানৰ আসনৰ ক্ষেত্ৰত মুঠ সংৰক্ষণৰ পৰিমাণ হৈছিল ৭৫ শতাংশ৷ সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত বহু লোক বিশেষকৈ ছাত্ৰ-সমাজৰ বহু অংশ এই সংৰক্ষণক লৈ আৰু মণ্ডল আয়োগৰ প্ৰতিবেদন কাৰ্যকৰী কৰাৰ বিৰোধী আছিল৷ মণ্ডল আয়োগৰ বিৰুদ্ধে ব্যাপক প্ৰতিবাদ হৈছিল৷ পৰৱৰ্তী কালত উচ্ছতম ন্যায়ালয়ে ৰায় দিছিল যে মুঠ সংৰক্ষণৰ পৰিমাণ ৫০ শতাংশতকৈ অধিক হ’ব নোৱাৰিব৷
মণ্ডল আয়োগৰ প্ৰতিবেদন কাৰ্যকৰী কৰাৰ পাছত সামাজিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে যিসমূহ ৰাজনৈতিক দল আৰু নেতাৰ অভ্যুদয় ঘটিছিল সেই দলবোৰে বিহাৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত ক্ষমতা দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ উচ্ছ বৰ্ণৰ দপ্দপনি কমিছিল৷ বিহাৰত লালুপ্ৰসাদ যাদৱ, উত্তৰ প্ৰদেশত মুলায়েম সিং যাদৱ আৰু মায়াৱতীয়ে পিছপৰা সম্প্ৰদায়ৰ লোকক সামাজিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে ক্ষমতা দখল কৰিছিল৷ বিহাৰত ৰাজপুত, ঠাকুৰৰ দৰে উচ্ছবৰ্ণৰ উপস্থিতিত নিম্নবৰ্ণৰ লোক এজনে চকীত বহিব নোৱাৰিছিল৷ লালু প্ৰসাদৰ শাসনত অন্ততঃ নিম্ন জাতিৰ লোক এজনেও এজন উচ্ছবৰ্ণৰ লোকৰ স’তে একে শাৰীতে চকীত বহিব পৰা হ’ল৷
ভাৰতত তথাকথিত নিম্ন জাতিৰ লোক এজন অৰ্থনৈতিকভাৱে যিমানেই ধনী নহওক কিয় সমাজত তেওঁৰ স্থান এতিয়াও তেওঁতকৈ দুখীয়া উচ্ছবৰ্ণৰ জাতিৰ লোক এজনতকৈ তলত৷ ভাৰতৰ ই এক নিৰ্মম বাস্তৱ৷ এই কথা অস্বীকাৰ কৰিব বিচৰাসকলৰ এজনে এবাৰ কানহাইয়া কুমাৰ নামৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰনেতাজনক নিম্ন জাতিৰ বাবে থকা সংৰক্ষণৰ বৈধতাক লৈ প্ৰশ্ন কৰিছিল৷ কানহাইয়া কুমাৰে এটা অতি সুন্দৰ উত্তৰ দিছিল– তেওঁ প্ৰশ্নকৰ্তাজনক কৈছিল যে পিছদিনা পুৱাই তেওঁলোক আধুনিক মহানগৰী মুম্বাইৰ ৰাজপথত ওলাব আৰু এটা সমীক্ষা চলাব, নৰ্দমা পৰিষ্কাৰ কৰি থকাসকল কোন জাতৰ আৰু মন্দিৰত পূজা কৰি থকাসকল কোন জাতৰ৷ প্ৰশ্নকৰ্তাজন নিমাত হৈছিল, কাৰণ এই একৈছ শতিকাতো ভাৰতত মন্দিৰত কোনো নিম্নজাতিৰ পূজাৰী নাই আৰু কোনো উচ্ছজাতৰ নৰ্দমা চাফা কৰা কৰ্মী নাই৷ ভাৰতত সামাজিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা হোৱা নাই, উচ্ছবৰ্ণৰ লোকসকলে হাজাৰ বছৰ ধৰি সামাজিক সংৰক্ষণৰ সুবিধা পাই আহিছে৷ নিম্নবৰ্ণৰ লোকসকলে স্বাধীনতাৰ পাছৰ পৰা মাত্ৰ ৭৩ বছৰহে ৰাষ্ট্ৰই আগবঢ়োৱা সংৰক্ষণৰ সুবিধা পাইছে৷ ভাৰতত সকলো বৰ্ণৰ মাজত, সকলো জাতিৰ মাজত প্ৰকৃত অৰ্থত সমতা প্ৰতিষ্ঠা নোহোৱালৈ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজন আছে৷
অ’বিচি বা অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী বুলি ক’লে তাৰ ভিতৰত অলেখ জাতি-জনগোষ্ঠী অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে৷ বিশেষকৈ বিহাৰ-উত্তৰ প্ৰদেশত অ’বিচিৰ মাজৰে কিছুমান জাতি অধিক প্ৰভাৱশালী আৰু ৰাজনীতিতো তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱ অধিক৷ বিজেপিয়ে এফালে উচ্ছবৰ্ণৰ লোক আৰু আনফালে, অ’বিচিৰ যিটো অংশ প্ৰভাৱশালী নহয়, সেই জাতিবোৰৰ মাজত এক ৰাজনৈতিৰ জোঁটবন্ধন তৈয়াৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু ইয়াৰ ফলত বিহাৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত বিজেপিয়ে নিৰ্বাচনত চমকপ্ৰদ সাফল্য লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ বিজেপিয়ে মুখত এক ভাৰতীয় জাতিৰ কথা ক’লেও হিন্দুত্বৰে সকলো হিন্দুকে সামৰি লোৱাৰ কথা ক’লেও বিজেপিয়ে এই কথা ভালকৈ জানে যে বিহাৰ, উত্তৰ প্ৰদেশত ঠাকুৰ-ৰাজপুত আদি উচ্ছবৰ্ণৰ হিন্দুৱে দলিত অৰ্থাৎ নিম্নজাতৰ হিন্দুক তেওঁলোকৰ সমমৰ্যাদাৰ হিন্দু বুলি নাভাবে আৰু বিজেপি আৰু আৰ এছ এছ এই উচ্ছ বৰ্ণহিন্দুৰ ৰাজনৈতিৰ আকাংক্ষাৰ প্ৰতিনিধি৷ তেওঁলোকে কেতিয়াও বৰ্ণ-ব্যৱস্থাৰ অৱসানৰ কথা নকয়৷ কিন্তু সমস্যা হ’ল কেৱল উচ্ছ বৰ্ণ হিন্দুৰ ভোটেৰে নিৰ্বাচনত জয়ী হ’ব নোৱাৰি৷ গতিকে বিভিন্ন কৌশলেৰে নিম্নবৰ্ণৰ, দলিত, অনুসূচিত জাতি-জনজাতিৰ, অ’বিচিৰ ভোট হাচিল কৰিবলৈ বিজেপিয়ে সু-পৰিকল্পিত আঁচনি তৈয়াৰ কৰে৷
এতিয়া বিজেপিৰ লক্ষ্য উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচন৷ শেহতীয়া মোদী মন্ত্ৰীসভাৰ সম্প্ৰসাৰণত ২১জন অ’বিচি সম্প্ৰদায়ৰ সাংসদক মন্ত্ৰীসভাত স্থান দিয়া হৈছে আৰু তাকে লৈ বিজেপিয়ে নিজকে অ’বিচিৰ পৰমহিতৈষী বুলি তামাম প্ৰচাৰ চলাইছে৷ সকলোৱে ধাৰণা কৰিছে, বিজেপিৰ লক্ষ্য হ’ল উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচন৷ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুঠ ভোটাৰৰ ২০ শতাংশহে উচ্ছবৰ্ণৰ লোক৷ বিজেপিয়ে অ’বিচিৰ ভোট নিজৰ পক্ষলৈ আনিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ বাবেই নিৰ্বাচনত চমকপ্ৰদ সাফল্য হাচিল কৰিছিল৷ কিন্তু বেছিকৈ অ’বিচিহিতৈষী হ’বলৈ গ’লে উচ্ছবৰ্ণৰ লোক নাৰাজ হোৱাৰো সম্ভাৱনা থাকে৷ দেখদেখকৈ বিজেপিৰ হিন্দুত্ব প্ৰধানকৈ উচ্ছবৰ্ণৰ হিন্দুৰ ভাবধাৰা৷ গতিকে বিজেপিয়ে এই দুয়োটাৰ মাজত কেনেকৈ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিব আৰু উচ্ছবৰ্ণ আৰু অ’বিচিক একেলগে তেওঁলোকৰ হিন্দুত্বৰ চামিয়ানাখনৰ তলত একেলগ কৰিব, সেয়া লক্ষণীয় হ’ব৷
১১ আগষ্টত সংসদে ১২৭নং সংবিধান সংশোধনী বিল গৃহিত কৰে৷ ইয়াৰ দ্বাৰা ৰাজ্যসমূহক অ’বিচি সম্প্ৰদায়ৰ সূচী প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হয়৷ ৰাজ্যসমূহে এতিয়া এটা জাতি বা জনগোষ্ঠীক অ’বিচিৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰিব৷ সকলো ৰাজনৈতিক দলে এই বিললৈ সমৰ্থন আগবঢ়ায়৷ দেখদেখকৈ কোনো ৰাজনৈতিক দলে অ’বিচিবিৰোধী বুলি প্ৰতীয়মান হ’ব নিবিচাৰে৷
বিৰোধী দলসমূহে অ’বিচিসকলৰ প্ৰকৃত সংখ্যা নিৰ্ণয় কৰাৰ বাবে এক লোকপিয়ল কৰাৰ বাবে আৰু সংৰক্ষণত আৰোপ কৰা ৫০ শতাংশৰ সৰ্বোচ্ছ সীমাও খাৰিজ কৰিব লাগে বুলি দাবী তুলিছে৷ বিজেপি এইক্ষেত্ৰত নীৰৱে আছে৷
উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচনক কেন্দ্ৰ কৰি অ’বিচিৰ ৰাজনীতিয়ে নতুন গতি লাভ কৰিছে৷ বিৰোধী দলবোৰে চেষ্টা কৰিছে বিজেপিৰ এই অ’বিচিপ্ৰীতিক বিজেপিৰেই বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ৷ বিজেপিয়েও চেষ্টা কৰিছে হিন্দুত্ব আৰু অ’বিচিপ্ৰীতিক একেলগে সাঙুৰিবলৈ৷ হিন্দুত্বৰ কথা কোৱা বিজেপি এতিয়া ভোটৰ বাবে জাত-পাতৰ ৰাজনীতিত ডিঙিলৈকে বুৰ গৈছে৷