সম্পদৰ অধিকাৰেই দিব পাৰিব নাৰীক নিৰাপত্তা

নন্দিতা শইকীয়া, এগৰাকী সম্ভাৱনাময় যুৱতীৰ অকালতে জীৱনটো কাঢ়ি ল’লে এটা জঘন্য প্ৰবৃত্তিৰ যুৱকে ৷ এই ঘটনাই সমগ্ৰ ৰাজ্যৰ শৈক্ষিক, বৌদ্ধিক তথা সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত ব্যাপক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ দিনদুপৰতে এখন চহৰৰ মাজমজিয়াত দুগৰাকীকৈ যুৱতীক এজন যুৱকে খেদি খেদি আক্ৰমণ কৰি দাৰে ঘপিয়াই পৈশাচিক প্ৰবৃত্তি চৰিতাৰ্থ কৰাৰ সুযোগ বা সাহস কেনেকৈ পালে তাৰ উত্তৰ এতিয়া সকলোকে লাগে৷ প্ৰশ্ন হৈছে আৰু হোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক, নাৰীৰ নিৰাপত্তা-সুৰক্ষা তথা স্বাধীনতা একো নোহোৱা হ’ল নেকি? নাৰীয়ে কাক ভাল পাব, কাক বেয়া পাব তাক নিৰ্বাচন কৰাৰ অধিকাৰকণো এতিয়াও লাভ কৰা নাই নেকি? আমি তেতিয়াহ’লে ইমানদিনে নাৰী সবলীকৰণৰ কথা যে কৈ আছোঁ, নাৰীৰ সমঅধিকাৰৰ কথা যে কৈ আছোঁ, নাৰীৰ নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত কৰাৰ কথা যে কৈ আছোঁ, এইবোৰ তাৰ মানে সকলো ফুটুকাৰ ফেনত পৰিণত হৈছে নেকি? ৰিণ্টু শৰ্মা নামৰ যুৱকটোৱে কেনেকৈ সাহস কৰিলে এনে জঘন্য বৰ্বৰ আক্ৰমণ কৰাৰ? আইনৰ প্ৰতি কাৰো বিশ্বাস নোহোৱা হ’ল নেকি? নি(য়কৈ এইধৰণৰ অজস্ৰ প্ৰশ্নই আজি সকলোকে জুমুৰি দি ধৰিছে৷ ৰিণ্টু শৰ্মাই প্ৰচলিত আইনৰ অধীনত উচিত শাস্তি পাবনে? আইনক প্ৰমাণ লাগে৷ যুৱকজনেতো নিজেই প্ৰমাণ দিছে, কেমেৰাৰ সন্মুখত নন্দিতাক আক্ৰমণ কৰাৰ কথা ৰাজহুৱাকৈ স্বীকাৰ কৰিছে৷ দিনদুপৰত চহৰৰ অজস্ৰ মানুহে দেখিছে৷ দা জোকাৰি জোকাৰি সেই যুৱতীগৰাকীক সিয়েই আক্ৰমণ কৰা বুলি চিঞৰি চিঞৰি কৈছে, তাৰপাছতো পৃথক প্ৰমাণৰ প্ৰয়োজন আছেনে? 

মহিলাৰ ওপৰত আক্ৰমণ, দমন-উৎপীড়ন দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে৷ সাধাৰণ কথাতে মহিলাসকল পুৰুষৰ দ্বাৰা নিৰ্যাতিত হোৱাৰ খবৰ সুলভ হৈ পৰিছে৷ বাতৰিকাকতত খবৰ ওলাইছে পত্নীয়ে ৰুটী বনাওঁতে ৰুটীত নিমখ নিদিয়াৰ বাবেই হত্যা কৰা হৈছে! নন্দিতা-কাণ্ডৰ চাঞ্চল্য মাৰ নৌযাওঁতেই ২৫ আগষ্টত চাংসাৰি থানাৰ সমীপত এজন যুৱকে এগৰাকী যুৱতীক ছুৰীৰে হানি-খুঁচি গুৰুতৰভাৱে আহত কৰে৷  হিন্দু-মুছলমান বুলি কথা নাই, মহিলাৰ ওপৰত অত্যাচাৰ দিনক দিনে বাঢ়ি অহা ঘটনাক যদি ৰোধ কৰাৰ বাবে চৰকাৰে কঠোৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ নকৰে, তেতিয়াহ’লে এনে ঘটনা আৰু অধিক বৃদ্ধি পোৱাৰ সম্ভাৱনাই বেছি৷

অসমে নাৰী অপৰাধৰ ক্ষেত্ৰত সকলো অভিলেখ ইতিমধ্যে ভংগ কৰিছে৷ শেহতীয়াভাৱে ভাৰতৰ নীতি আয়োগে প্ৰকাশ কৰা বহনক্ষম উন্নয়নৰ সূচাংকত মহিলা অপৰাধৰ ক্ষেত্ৰত অসমখন শ্ৰেষ্ঠ ৰাজ্য[!]ৰূপে প্ৰতিপন্ন হৈছে৷ নাৰী নিৰাপত্তা তথা লিংগ-বৈষম্যৰ ক্ষেত্ৰত অসমে মাত্ৰ ২৫ নম্বৰ পাই ভাৰতৰ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয়শাসিত ৰাজ্যসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ নিম্ন পৰ্যায়ত উপনীত হৈছে৷ ভাৰতৰ ভিতৰত মহিলা অপৰাধৰ ঘটনা অসমতে দৈনিক বৃদ্ধি পাইছে৷ 

কিয় হৈছে এনেকুৱা? যেতিয়ালৈকে মহিলাই অথনৈতিক নিৰাপত্তা লাভ নকৰিব, তেতিয়ালৈকে মহিলাক কেৱল উপভোগ্য সামগ্ৰীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিয়েই থাকিব৷ আমাৰ সমাজৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক মানসিকতাৰেই যেতিয়ালৈকে মহিলাৰ অধিকাৰৰ প্ৰশ্নটো চোৱা যাব, তেতিয়ালৈকে মহিলাৰ অধিকাৰ অধিকাৰ হৈয়ে থাকিব৷ অথনৈতিক নিৰাপত্তা মানে মহিলাই পুৰুষৰ সমানে চাকৰি কৰা নহয়, ব্যৱসায় কৰা মানে মহিলাৰ স্বতন্ত্ৰতাক প্ৰতিফলিত নকৰে, গাড়ী চলোৱা মানে মহিলাসকল স্বাৱলম্বী হোৱা নুবুজায়৷ আচলতে মহিলাক সম্পদৰ স্বাভাৱিক উত্তৰাধিকাৰী বুলি যেতিয়ালৈকে স্বীকৃতি দিয়া নহ’ব, তেতিয়ালৈকে মহিলাৰ স্বাধীনতাৰ প্ৰশ্নটো সদায় ওলমি থাকিব আৰু ই কেৱল নিৰ্বাচনৰ প্ৰলোভিত এক ইছু্য হৈ থাকিব৷ এগৰাকী মহিলাই দুখন ঘৰৰ স্বাভাৱিক উত্তৰাধিকাৰী হ’ব লাগিব৷ এখন ঘৰ হ’ল পিতৃগৃহ, আনখন হৈছে স্বামীগৃহ৷ দুয়োখন ঘৰৰ সম্পদৰ অধিকাৰ কিন্তু নাৰীগৰাকীয়েহ্ল নাপায়৷ নাৰীগৰাকীয়ে সমগ্ৰ ঘৰৰ কাম কৰিব লাগে; কিন্তু যেতিয়া অধিকাৰৰ প্ৰশ্নটো আহে, তেতিয়াই মহিলাক সদায় একাষৰীয়া কৰা হয়৷ আনহে নালাগে সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ কোনো দিহা-পৰামৰ্শও লোৱা নহয়৷ সেয়ে আজি সময় থাকোঁতেই মহিলাৰ সম্পদৰ অধিকাৰৰ প্ৰশ্নটো অধিক সবলভাৱে সকলোৱে উত্থাপন কৰাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে৷ মহিলাৰ জীৱন সুৰক্ষাৰ মূলমন্ত্ৰ সম্পদৰ অধিকাৰ প্ৰশ্নটোৰ এটা মীমাংসা কৰি মহিলাসকলৰ সমবিকাশক আগবঢ়াই নিব লাগিব৷