আৰু ১৩৫ বছৰ

ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়াল স্বাস্থ্য সমীক্ষাৰ শেহতীয়া প্ৰতিবেদন মতে, অসমৰ মহিলাৰ স্থিতি বৰ সন্তোষজনক, যদিহে লিংগ-অনুপাতক স্থিতি জোখাৰ এক মানক হিচাপে ধৰা হয়৷ উক্ত উৎসৰ তথ্যানুসৰি ২০১৯-২০ চনত প্ৰতি ১,০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে অসমত লিংগ অনুপাত হৈছে ১,০৩২গৰাকী৷ শেহতীয়া লোকপিয়লৰ [২০১১] তথ্য মতে, কেৰালা আৰু পুডুচেৰীৰ বাহিৰে কোনোখন ৰাজ্যতেই মহিলাৰ সংখ্যাই পুৰুষৰ সংখ্যাক চেৰ পেলাব পৰা নাছিল৷ অসমৰ মহিলাৰ বাবে আৰু বহুতো সুখকৰ স্থিতিৰ খবৰ আছে৷ সেই একেখন প্ৰতিবেদন মতেই অসমত আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ প্ৰায় প্ৰতিটো স্তৰতেই নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত ল’ৰাতকৈ ছোৱালীৰ সংখ্যা অধিক৷ ৬ বছৰৰ পৰা ১৪ বছৰপৰ্যন্ত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো লিংগ অসমতা নাই৷ একেদৰে, প্ৰাপ্তবয়স্কসকলক [১৫-৪৯ বছৰ] লৈ কৰা হিচাপ মতে অসমৰ ৭৭.২ শতাংশ মহিলাই সাক্ষৰ, ২৮.২ শতাংশ মহিলাই ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে৷ ২০১৪ চনৰ অসমৰ মানৱ উন্নয়ন প্ৰতিবেদনত সন্নিবিষ্ট তথ্য মতেও স্নাতক স্তৰত অসমৰ ৪২.১৪ শতাংশ পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ নামভৰ্তিৰ হাৰ ৪৩.২৩ শতাংশ৷ আকৌ, স্নাতকোত্তৰ স্তৰত পুৰুষ-মহিলাৰ নামভৰ্তিৰ হাৰ হৈছে ক্ৰমে ৪.৪৭ আৰু ৫.১৫ শতাংশ৷ অৰ্থাৎ, মহিলা পুৰুষতকৈ আগত৷ স্থানান্তৰত অনেকেই কয়– সমগ্ৰ দেশৰ তুলনাত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ সামাজিক স্থিতি উন্নত৷ উদাহৰণ দিয়া হয় যে ইয়াত কন্যা ভ্ৰূণ হত্যা কৰা নহয়, অথবা ইয়াত যৌতুকৰ নামত বোৱাৰীক হত্যা কৰা নহয়৷ কথাবোৰ মিছা নহয়৷ প্ৰায়বোৰ পৰিয়ালতেই এতিয়া পুত্ৰ আৰু কন্যাৰ মাজত কোনো ভেদ ৰখা নহয়৷ এটি বা দুটি কন্যা সন্তান জন্মৰ পাছত কোনো দম্পতীয়ে এতিয়া আৰু পুত্ৰ সন্তান জন্মাৰ আশাৰে বাট চাই নাথাকে৷ এতিয়া, লাভলীনা অথবা হিমা-ৰীমাৰ কথাৰেই অসমৰ ছোৱালীৰ সফলতাৰ উদাহৰণ দিয়া হয়৷ এনে প্ৰেক্ষাপটত নন্দিতা শইকীয়াৰ কথাই খেলি-মেলি লগাই দিয়ে৷ মুখৰ কথাতেই পত্নীক মাৰ-পিট কৰি মৃত্যুমুখলৈ ঠেলি দিয়া, শাহু-দেওৰ-ননদ মিলি যৌতুক লগত ননা বাবেই গাত কেৰাচিন ঢালি বোৱাৰীক মাৰি পেলোৱা খবৰবোৰে যেতিয়া বাতৰিকাকতত প্ৰতিদিনে ঠাই পূৰণ কৰি বহে, তেতিয়া নাৰী সবলীকৰণৰ বিষয়টো এক প্ৰহসনত পৰিণত হৈ পৰে৷ আৰু হৃদয়বিদাৰক ধৰ্ষণৰ খবৰবোৰতো আছেই! তেন্তে, নিৰাপদ নে এই ৰাজ্য মহিলাৰ বাবে? ৱল্ডৰ্ ইক’ন’মিক ফ’ৰামে কৈছে আফগানিস্তানৰ কথা, কিদৰে সেইখন দেশ মহিলাৰ বাবে সবাতোকৈ প্ৰত্যাহ্বানপূৰ্ণ দেশ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে৷ তাত শিক্ষা মহিলাৰ বাবে যেন আকাশৰ জোন, ঢুকি পোৱাই টান৷ এতিয়াও, যেতিয়া বিশ্বত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৯ শতাংশ, আফগানিস্তানত মাথোন ৩০ শতাংশ মহিলাহে সাক্ষৰ৷ প্ৰায় চিয়াল্লিছ শতাংশ মহিলাই [১৫-৫৯ বছৰ] নিজৰ পুৰুষ সংগীৰ দ্বাৰাই শাৰীৰিকভাৱে অপদস্ত অথবা ধৰ্ষিতা হয়৷ ১৯৯৬-২০০১ সময়ছোৱাত যি দুৰ্দিনৰ মাজত মহিলাসকলে দিন-ৰাতি কটাবলগীয়া হৈছিল, সেয়া যেন এতিয়া আকৌ ঘূৰি আহিছে৷ মানৱতাৰ বধ্যভূমিত কোনে কি ভাল আশা কৰিব পাৰে! সেইবাবে, ৱল্ডৰ্ জেণ্ডাৰ গেপ-২০২১ৰ প্ৰতিবেদনত যেতিয়া বিশ্বৰ ১৫৬খন দেশৰ ভিতৰত সবাতোকৈ নিকৃষ্ট ফলাফল দেখুওৱা বাবে আফগানিস্তান তালিকাৰ শেষৰ নম্বৰটোত থাকে, তেতিয়া বিশ্ববাসী আশ্চৰ্যত স্তম্ভিত হৈ নুঠে৷ কিন্তু, একেই তালিকাত ভাৰতে যেতিয়া ভাল ফল দেখুৱাব নোৱাৰি ১৪০ নম্বৰ আসনত বহিবলগীয়া হয়, তেতিয়া বিশ্ববাসী আচৰিত নহৈ নোৱাৰে৷ কথাইপতি সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ ধবজা উৰুৱাই গৌৰৱ কৰা, দুৰ্গা-লক্ষ্মী, সৰস্বতীৰ মহিমাৰ গুণ গোৱা, দেশে-বিদেশে গ্ৰহান্তৰৰ প্ৰাণীৰ দৰে আচৰণ কৰা অভিনেত্ৰী-মডেল-ছুপাৰ মডেলৰ চৰ্চাৰে মুখৰ হৈ থকা এইখন ভাৰতত প্ৰকৃততে মহিলাৰ স্থিতি যে ইমান দুৰ্বল, তাক এই প্ৰতিবেদনসমূহলৈ মন নকৰিলে বুজা নাযায়৷ আমি ঠাট্টা-মস্কৰাৰে উৰুৱাই দিয়া বাংলাদেশৰ স্থিতি ভাৰততকৈ বহুত উন্নত৷ উক্ত তালিকাৰ ৬৫ নম্বৰ স্থানত আছে বাংলাদেশ৷ শিক্ষা, স্বাস্থ্য, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক কাম-কাজত যোগদান– এই চাৰিটা ক্ষেত্ৰৰ স্থিতিৰেই উক্ত প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰা হয়৷ চাবলৈ গ’লে এই চাৰি ক্ষেত্ৰৰ লগত মহিলাৰ সৈতে হোৱা বৈষম্য, আচৰণ, প্ৰতাৰণা, শাৰীৰিক তথা মানসিক অত্যাচাৰ, হত্যা, ধৰ্ষণ ইত্যাদিৰ প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক নাই৷ অন্ততঃ অসমত মহিলাৰ স্থিতি সম্পৰ্কীয় তথ্যবোৰে এইক্ষেত্ৰত আমাক কোনো সদুত্তৰ দিব নোৱাৰে৷ কিন্তু, ৱল্ডৰ্ ইক’ন’মিক ফ’ৰামৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সেই লিংগ-অসমতাৰ প্ৰতিবেদনৰ তথ্যই কথাবোৰ ব্যাখ্যা কৰাত যেন সহায় কৰে৷ ফিনলেণ্ড, নিউজীলেণ্ড, নৰৱে’, ছুইডেন, আইচলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড, ছুইজাৰলেণ্ড আদি যিবোৰ দেশত নাৰীৰ স্থিতি সবল, প্ৰতিবেদনৰ শীৰ্ষত থকা দেশবোৰত নন্দিতাহঁত পাশৱিকতাৰ বলি হ’বলগীয়া নহয়৷ ভাৰত-আফগানিস্তান, পাকিস্তানৰ দৰে দেশবোৰৰ বাবেই নাৰী সবলীকৰণৰ সমগ্ৰ আন্দোলনটোৱেই মুখথেকেচা খাই পৰিবলগীয়া হয়৷ প্ৰতিবেদনখনৰ মতে, বৰ্তমানৰ অসমতা দূৰীকৰণৰ বাবে বিশ্বক ১৩৫.৬ বছৰৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷ তেতিয়ালৈ চলি থাকিব নেকি বহু নন্দিতা, নিৰ্ভয়া, সুস্মিতা বন্দোপাধ্যায়ৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰ, ধৰ্ষণ, হত্যাৰ পুনৰাবৃত্তি?