সমস্যাৰ ব্যাপকতা আৰু ব্যৱস্থাৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰয়োজনীয়তা

বিগত সময়ত দেখা গৈছে যে নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ পন্থা অৱলম্বন আৰু আঁচনিৰ নামত হাজাৰ-হাজাৰ কোটি টকা খৰচ কৰি থকাৰ পাছতো আমাৰ দেশত জনসংখ্যা বাঢ়িয়ে আছে৷ সেই পৰিমাণে দেশত বঢ়া নাই কৰ্ম সংস্থাপনৰ মাত্ৰা৷ ফলত বিভিন্ন প্ৰান্তত বিভিন্ন ধৰণৰ সমস্যাই গা কৰি উঠিছে৷ 

 স্বাধীনতাৰ পাছৰ পৰা যোৱা পয়শত্তৰ বছৰে দেশত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়ললৈ সকলো ধৰণৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ সংখ্যা বাঢ়িছে৷ কিন্তু সিবিলাকত আশা কৰা ধৰণে শিক্ষাৰ মান বঢ়া নাই৷ তেনে হোৱাৰ ফলতে এতিয়া আন নালাগে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য আৰু অধ্যাপকৰ নাম সাঙোৰ খাইছে দুৰ্নীতি, অনিয়ম, ভ্ৰষ্টাচাৰ আৰু কুম্ভিলক বৃত্তিৰ স’তে৷ উচ্ছ শিক্ষিত লোকৰ সংখ্যা বাঢ়িছে যদিও উচ্ছ শিক্ষিতসকলৰ মাজত সামাজিক চেতনাৰ অভাৱ হ’বলৈ ধৰিছে৷ সামাজিক বিষয়ত মাত মতা মানুহ কমিবলৈ ধৰিছে৷ তাৰ বিপৰীতে উচ্ছ শিক্ষিত লোকসকলেও ভোগসৰ্বচ্ছ  জীৱৰ মাজত সোমাই পৰা দেখা গৈছে৷ 

ৰাজনীতিৰ ব্যাপকতা আৰু ৰাজনীতিকৰ সংখ্যা বাঢ়িলেও ৰাজনীতিত জড়িত মানুহখিনিৰ মাজত দায়বদ্ধতাৰ অভাৱ ঘটা দেখা যায়৷ ৰাজনীতিক এতিয়া বহুতে বৃত্তি হিচাপে ল’বলৈ ধৰিছে৷ ফলত ৰাজনৈতিক সততাৰ অভাৱ ঘটাৰ সমান্তৰালকৈ ৰাজনৈতিক ভ্ৰষ্টাচাৰ বাঢ়িছে৷ ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰতো একে পৰিৱেশ দেখা গৈছে৷ গ্ৰাহকসকল উচিত সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে আৰু ব্যৱসায়ীসকলৰ অতিপাত লাভৰ চক্ৰত পৰি শোষিত হৈছে৷ ইফালে চৰকাৰী আঁচনি বাঢ়িছে যদিও আঁচনিসমূহৰ সুফল দেখা পোৱা নাই৷ 

এনবোৰ বিসংগতিৰ ফল এতিয়া সকলোৰে চকুৰ সমুখত৷ এফালে বাঢ়িছে নিবনুৱাৰ সংখ্যা আৰু দৰিদ্ৰতাৰ মাত্ৰা, আনফালে বাঢ়িছে ভোগ বিলাসিতা আৰু অসচেতনতা৷ তেনে কাৰণতে সমাজত এতিয়া অপৰাধ আৰু অপৰাধীৰ সংখ্যা যথেষ্ট পৰিমাণে বাঢ়িছে৷ দুৰ্নীতি আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰ এতিয়া সহজ বিষয় হৈ পৰিছে৷ 

সমাজ আৰু মানুহৰ ভৱিষ্যতৰ স্বাৰ্থত অপৰাধ আৰু অপৰাধীক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ হ’লে আৰক্ষীৰ আধুনিকীকৰণ কৰিব লাগিব৷ লগতে আৰক্ষীক নৈতিকভাৱে শক্তিশালী কৰিব লাগিব৷ আৰক্ষীৰ নিয়োগত স্বচ্ছতা অনাৰ উপৰি দক্ষলোকক আৰক্ষীত নিয়োগ কৰাৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷ আৰক্ষীৰ মাজত দুৰ্নীতি বন্ধ কৰাৰ লগতে আৰক্ষীক ৰাইজৰ প্ৰকৃত বন্ধু হিচাপে গঢ়ি তুলিব লাগিব৷ দেশত আইনৰ শাসন প্ৰৱৰ্তন কৰিব লাগিব৷ অৱশ্যে এইক্ষেত্ৰত মনত ৰাখিব লাগিব আৰক্ষী আইনৰ ৰক্ষকহে আইনৰ ঊধবৰ্ত নহয়৷ 

আইনৰ দিশেৰে সমাধা কৰিব নোৱৰা সমস্যা শিক্ষাৰ যোগেৰে সমাধা কৰিব লাগিব৷ উচ্ছ শিক্ষা কেন্দ্ৰসমূহক দুৰ্নীতিমুক্ত কৰি গঢ়ি তুলিব লাগিব৷ উচ্ছ শিক্ষিত লোকে কৰা অপৰাধ কঠোৰতাৰে বিচাৰ কৰিব লাগিব৷ ৰাজনৈতিক ভ্ৰষ্টাচাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি চৰকাৰী আঁচনিসমূহৰ সফল ৰূপায়ণত গুৰুত্ব দিব লাগিব৷ জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ বিষয়টো বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব৷ কৰ্ম সংস্থানৰ বিষয়টোত সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দিব লাগিব৷ অন্যথা অদূৰ ভৱিষ্যতে সকলো দিশতে সমস্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰলৈ যাব৷ 

শেহতীয়াভাৱে কৰ’নাৰ সন্ত্ৰাসত সৰ্বদিশ বিধবস্ত হৈ পৰিছে৷ লকডাউনে মানুহৰ জীৱন কৰিছে বিপৰ্যস্ত৷ অৰ্থনীতিত মহা মন্দাৱস্থা বিৰাজ কৰিছে৷ দৰিদ্ৰ পৰিয়ালে কিডনী বিক্ৰী কৰিবলগীয়া অৱস্থা হৈছে৷ দৰ বৃদ্ধিয়ে কোঙা কৰিছে বজাৰ৷ বহুতৰ জীৱন ধাৰণ হৈ পৰিছে দুৰ্বিষহ৷ শিক্ষাত বিৰাজ কৰিছে প্ৰচণ্ড স্থৱিৰতা৷ নিকট ভৱিষ্যতত আছে অধিক অনিশ্চয়তা৷ একেসময়তে ভাঙি পৰিছে সামাজিক জীৱন৷ চাৰিবেৰৰ মাজতে আৱদ্ধ হৈ পৰিছে শিশুসকলৰ জীৱন৷ সংস্কৃতিৰ পথাৰো একেবাৰে স্তব্ধ হৈ পৰিছে৷ শিল্পীসকলৰ জীৱন এতিয়া ঘৰতে আৱদ্ধ হৈ পৰিছে৷ জীয়াই থকা মানেই এতিয়া জীৱন হৈ পৰিছে৷ 

এনে পৰিস্থিতিত এতিয়া অতিকৈ প্ৰয়োজন হৈছে মানুহৰ স্বাভাৱিক জীৱন আৰু অৰ্থনীতিৰ পুনৰ নিৰ্মাণ৷ ক্ষতিগ্ৰস্থসকলক যথোচিত সাহায্য প্ৰদাণৰ বিষয়টো জৰুৰীভাৱে বিবেচনা কৰিব লাগিব৷ শিক্ষাক্ষেত্ৰৰ পুনৰ গঠন আৰু সকলোতে আইনৰ শাসন স্পষ্ট হ’ব লাগিব৷ দুৰ্নীতিৰ নিৰ্মূলকৰণ আৰু অপৰাধীক নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজনীতিৰ ঊধবৰ্ৰ্ত সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰিব লাগিব৷ ব্যৱস্থাত ওপৰত মানুহৰ বিশ্বাস ঘূৰাই আনিব লাগিব৷ এই সময়ত ধৰ্মীয় বিভাজন কিম্বা সাম্প্ৰদায়িকীকৰণ কাম্য নহয়৷