‘হস্তীৰ দেখিয়া লাদ শশা যেন ফাৰে মাৰ্গ’

১৭৮৯ চনত ফৰাচী বিপ্লৱ সংঘটিত হোৱা বছৰটোত ফৰাচী মানুহে ৰাতিটোৰ ভিতৰতে ৰজাৰ সাৰ্বভৌম তথা ঈশ্বৰপ্ৰদত্ত শাসন কৰা ক্ষমতাৰ কাহিনীটোৰ ওপৰত বিশ্বাস হেৰুৱাই পলালে আৰু জনসাধাৰণহে যে সাৰ্বভৌম ক্ষমতাৰ অধিকাৰী সেই কাহিনীটোৰ ওপৰত অচলা আস্থা স্থাপন কৰিলে৷ এজন ৰজাৰ সাৰ্বভৌম ক্ষমতা আৰু জনসাধাৰণৰ সাৰ্বভৌম ক্ষমতা দুয়োটাৰে অস্তিত্ব মানুহৰ সামূহিক কল্পিত বাস্তৱত৷ দুয়োটাৰে কোনো বাস্তৱ ভিত্তি নাই৷ ৰজাৰ ঈশ্বৰপ্ৰদত্ত সাৰ্বভৌম ক্ষমতাৰ কাহিনীটো মানুহৰ সামূহিক কল্পনাৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ লগে লগে সেই কাহিনীৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত ৰাজতন্ত্ৰৰ কাহিনীৰো অন্ত পৰিল৷ 

বহু মানুহৰ সামূহিক কল্পনাত যিটো বাস্তৱ গঢ়ি উঠে, তাৰ কোনো বস্তুগত ভিত্তি নাথাকে আৰু তাৰ সঁচা বা মিছাৰ সতেও কোনো প্ৰত্যক্ষ সম্বন্ধ নাথাকে৷ কাহিনী এটা বহু মানুহক বিশ্বাস কৰোৱাব পৰাটোৱেই আচল কথা৷ বহু মানুহে বিশ্বাস কৰাৰ পাছত সেই কাহিনীটোৱে বহু মানুহক একগোট কৰি বিশেষ এক কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণৰ দিশত আগুৱাই নিব পাৰে৷ ভগৱান, আত্মা, স্বৰ্গ, নৰক, পৰজন্ম আদি কাহিনীৰ ওপৰত বহু মানুহৰ সামূহিক বিশ্বাসৰ ফলত ধৰ্ম  নামৰ পৃথিৱীৰ অন্যতম শক্তিশালী অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছে৷ মানুহে বিশ্বাস কৰা কাহিনীৰ অৰ্থাৎ সামূহিক কল্পিত বাস্তৱৰ পৰিৱৰ্তন ঘটি থাকে৷ নাজিবাদৰ কল্পিত কাহিনীটোৱে এদিন জাৰ্মানীৰ মানুহক প্ৰবলভাৱে আলোড়িত কৰিছিল৷ এই কাহিনীটোৰে হিটলাৰে ক্ষমতা দখল কৰিছিল৷ আজি জাৰ্মানীৰ বেছিভাগ মানুহেই নাজিবাদৰ কাহিনীটোক ঘিণ কৰে৷ 

আজি ভাৰতত বিজেপি-আৰ এছ এছৰ ‘সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰবাদ’ অৰ্থাৎ হিন্দু প্ৰভুত্ব আৰু হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ, হিন্দুত্বৰ ৰাজনৈতিক কাহিনীটোও যথেষ্ট মানুহৰ কল্পিত বাস্তৱ৷ এই কাহিনীটোৱে গোটোৱা ভোটেৰে বিজেপিয়ে দিল্লীৰ ক্ষমতা দখল কৰাত সফল হৈছে৷ কিন্তু ক্ষমতা দখল কৰাৰ পাছতো বিজেপি আৰ এছ এছে ৰাষ্ট্ৰ পৰিচালিত কৰিব লগা হৈছে ভাৰতৰ সংবিধান অনুসৰি৷ এই সংবিধানখনে বিজেপি-আৰ এছ এছৰ সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰবাদক, হিন্দুৰ প্ৰভুত্বক, হিন্দুত্বৰ ৰাজনৈতিক আদৰ্শক স্বীকৃতি নিদিয়ে৷ সংবিধানখনে জাতি-ভাষা-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সকলোৰে সমান অধিকাৰৰ কথা কয়৷ মূল কথাত বিজেপি-আৰ এছ এছে ৰাষ্ট্ৰ ক্ষমতাৰ অধিকাৰী হৈছে যদিও তেওঁলোকৰ ঈপ্সিত ধাৰণাৰে দেশ শাসন কৰিব পৰা নাই৷ অযোধ্যাত ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰতো বিজেপিয়ে ন্যায়ালয়ৰ সাংবিধানিক ৰায়ৰ আশ্ৰয় ল’ব লগা হৈছে৷ 

বিজেপিয়ে ৰাজনৈতিক ক্ষমতা দখল কৰাৰ পাছতো ভাৰতৰ বিচিত্ৰতাৰ মাজত একতা, সকলোৰে সম অধিকাৰ, গণতন্ত্ৰ, ধৰ্মনিৰপেক্ষতা আদি ধাৰণা যিবোৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি স্বাধীন ভাৰত ৰাষ্ট্ৰৰ বুনিয়াদ নিৰ্মাণ হৈছিল, সেইবোৰ আঁতৰাই হিন্দুৰ প্ৰভুত্ব, সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰবাদ আদি ধাৰণাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পৰা নাই৷ কাৰণ এই কাহিনীটো অতি শক্তিশালী আৰু এতিয়াও ভাৰতৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকৰ বাবে এইটোৱেই সামূহিক কল্পিত বাস্তৱ৷ এই কাহিনীটো গঢ়ি উঠিছিল দীঘলীয়া স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু গান্ধী, নেহৰু, পেটেল, আজাদৰ ঐতিহ্যৰ মাজেৰে৷ ইয়াৰ আধাৰতে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল স্বাধীন গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ ভাৰত৷ 

বিজেপি-আৰ এছ এছৰ তীব্ৰ বাসনা গান্ধী, নেহৰু, পেটেল, আজাদ আদিৰ ঠাইত চাভাৰকাৰ, দীনদয়াল, শ্যামাপ্ৰসাদক প্ৰতিষ্ঠা কৰা৷ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সমস্ত ইতিহাস য’ত আৰ এছ এছৰ ভূমিকা অত্যন্ত লজ্জাজনক, তাক  মচি পেলাই তাৰ ঠাইত বিজেপি-আৰ এছ এছৰ  সুবিধাজনক আন এক কাহিনী প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈও তেওঁলোকৰ তীব্ৰ হাবিয়াস৷ কিন্তু বিজেপি-আৰএছএছৰ হাজাৰ প্ৰচেষ্টাৰ পাছতো চাভাৰকাৰ গান্ধী-নেহৰুৰ পৰা বহুমাইল নিলগতে ৰৈ গৈছে৷ চাভাৰকাৰৰ কাহিনীটোৱে সাধাৰণ মানুহৰ প্ৰাণত গান্ধী বা নেহৰুৰ কাহিনীৰ দৰে ঢৌ তুলিব পৰা নাই৷ বিজেপি ক্ষমতাত থকাৰ বাবে চৰকাৰী বুদ্ধিজীৱীয়ে চাভাৰকাৰৰ বিষয়ে কিতাপ লিখি তেওঁক পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাই আছে, কিন্তু তেনে চৰকাৰী প্ৰচেষ্টাৰে চাভাৰকাৰক গান্ধীৰ সমান উচ্ছ আসনত বহুওৱাৰ প্ৰচেষ্টা বাতুলতা মাত্ৰ৷ 

মহাত্মা গান্ধী বিজেপি-আৰ এছ এছৰ বাবে এটা মহা হাৰমাল৷ এৰিবও নোৱাৰে, ধৰিবও নোৱাৰে৷ মহাত্মা গান্ধী বিজেপি-আৰএছএছৰ সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰবাদ, হিন্দুত্ব আৰু তাৰ আঁৰৰ মুছলমান বিদ্বেষৰ ঘোৰ বিৰোধী৷ সেয়েহে বিজেপি-আৰএছএছে গান্ধীজীৰ পৰ্যায়ত তেওঁলোকৰ কোনোবা এজনক প্ৰতিষ্ঠিত কৰিব বিচাৰে৷ কিন্তু গান্ধীজীৰ সুবিশাল ব্যক্তিত্ব আৰু পৃথিৱীবিয়পা ঐতিহ্যৰ আগত বিজেপি-আৰএছএছৰ নেতাসকল তেনেই বাওনা৷ এতিয়া সেয়েহে চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত তেনে নেতাকেই গান্ধীজীৰ সমানকৈ তুলি ধৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলি আছে৷ তেওঁলোকৰ এই প্ৰচেষ্টাই মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ এষাৰ কথালৈ মনত পেলাই দিয়ে৷ কবি মাধৱ কন্দলীক প্ৰশংসা কৰি মহাপুৰুষজনাই লিখিছিল ‘.....হস্তীৰ দেখিয়া লাদ, শশা যেন ফাড়ে মাৰ্গ মোৰ ভৈলা তেহ্নয় অৱস্থা৷’