প্ৰাদেশীকৃত কলেজবোৰ বাচি থাকিবনে

ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতি ২০২০ ৰূপায়ণৰ কাম চলি আছে৷ নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতি ৰূপায়ণৰ ফলত দেশৰ উচ্ছ শিক্ষা জগতত ব্যাপক পৰিৱৰ্তন হ’ব বুলি কোৱা হৈছে৷ এই পৰিৱৰ্তন কোন দিশে যায় এতিয়াই ক’ব পৰা হোৱা নাই যদিও চৰকাৰী আৰু প্ৰাদেশীকৃত কলেজবোৰলৈ কিছু শংকা কঢ়িয়াইছে বুলি বুজিব পৰা হৈছে৷ শেহতীয়াকৈ মুখ্যমন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কোৱা কথা এষাৰে কলেজৰ অস্তিত্বলৈ যে ভাবুকি আহিছে তাৰে ইংগিত বহন কৰিছে৷ ৰাজ্যৰ  মুখ্যমন্ত্ৰীজনে ৰাজহুৱা ভাষণত কৈছে– অসমৰ কলেজবোৰে ২০২২ চনৰ ভিতৰত NAAট্ৰৰ দ্বাৰা গ্ৰেডিং কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব, নকৰিলে অধ্যক্ষ আৰু শিক্ষক- শিক্ষয়িত্ৰীৰ দৰমহা কৰ্তন কৰা হ’ব৷ কোৱা হৈছে– কলেজবোৰে এই সময়সীমাৰ ভিতৰত গ্ৰেডিং নকৰিলে প্ৰথম বছৰত অধ্যক্ষ আৰু শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ দৰমহাৰ ২০ শতাংশ কৰ্তন কৰিব আৰু দ্বিতীয় বছৰত ৩০ শতাংশ কৰ্তন কৰি প্ৰাদেশীকৃত কলেজ একোখনক অপ্ৰাদেশীকৃত কলেজ কৰা হ’ব৷ ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীজনৰ বক্তব্যত ফুটি উঠিছে যে প্ৰাদেশীকৃত কলেজবোৰৰ সমুখৰ পথবোৰ মসৃণ নহ’ব৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে নিজৰ বক্তব্যৰ জৰিয়তে স্পষ্টভাৱে বুজাই দিছে– অনাগত দিনত কিছুমান প্ৰাদেশীকৃত কলেজৰ বিপদ অনিবাৰ্য৷ ইফালে উচ্ছশিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ মান নিৰ্ণায়ক সংস্থা ‘নাক’-এ ব্যৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তনৰ দ্বাৰা কম পৰিসৰৰ কলেজবোৰলৈ প্ৰত্যাহ৩ান কঢ়িয়াই আনিছে৷ অসমত বহুত কলেজে ‘নাক’ৰ দ্বাৰা এবাৰো প্ৰত্যায়ন নোহোৱাকৈ আছে, কিছুমানে এবাৰ কৰি দ্বিতীয়বাৰ ‘নাক’ৰ সন্মুখীন হ’বলৈ সাহস কৰা নাই৷ ইতিমধ্যে নিয়ম সলনি কৰা হৈছে– নাকৰ দ্বাৰা মান নিৰ্ণয় নকৰালে কলেজখনে ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্ছ শিক্ষা অভিযান [RUSA] আৰু বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ [UGC] অনুদান আদি নাপাব৷

দেখা গৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতি প্ৰয়োগৰ পাছত কিছুমান কলেজ বিপদত পৰাটো একপ্ৰকাৰ খাটাং, কাৰণ এই নতুন নীতিত সংলগ্ন হৈছে ভালেমান কঠিন প্ৰস্তাৱ, যিবিলাক ৰূপায়ণ কৰাটো হ’ব বহু কলেজৰ বাবে অসাধ্য সাধনৰ লেখীয়া৷ কোৱা হৈছে– ২০৩০ চনৰ ভিতৰত দেশৰ সকলো কলেজে বহু শাখাযুক্ত স্বায়ত্তশাসিত কলেজ [Multi-disciplinary Autonomous College] হ’ব লাগিব, য’ত থাকিব লাগিব কমেও ৩,০০০ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী৷ এই চৰ্তই কম ছাত্ৰ-ছাত্ৰী থকা এটা শাখাৰ কলেজসমূহলৈ শৈক্ষিক অমানিশা নমাই আনিব বুলি ক’ব পাৰি৷ নতুন শিক্ষানীতিত স্তৰীয় স্বায়ত্তশাসনৰ ধাৰণা অনা হৈছে৷ এই ধাৰণাই বহু কলেজক কঠিন পৰিস্থিতিলৈ ঠেলি দিব বুলি অনুমান কৰা হৈছে৷ ইতিমধ্যে ‘নাক’ৰ দ্বাৰা কৰিবলগীয়া কলেজৰ গ্ৰেডিং প্ৰক্ৰিয়াত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মতামতক যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া হৈছে, যি কথাই সমস্যাৰ পাহাৰত উঠি থকা কলেজসমূহক আৰু সমস্যালৈ ঠেলিব৷ 

নতুন শিক্ষানীতিৰ প্ৰয়োগ মানে কলেজত উচ্ছতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণী নাথাকিব৷ তেনেক্ষেত্ৰত কাৰিকৰী বিষয় আৰু বিষয় বাছনিৰ সুবিধা নথকা একক শাখাৰ কলেজসমূহৰ অৱক্ষয় মাতিব বুলি ধৰিব পৰা হৈছে৷ এই কলেজবিলাক, বিশেষকৈ গ্ৰামাঞ্চলত থকা কলেজবিলাক বাচি থকাটোৱে সমস্যা হ’ব নি(য়/

বিপদত পৰিব পৰা কলেজবোৰ বাচি থকাৰ উপায়ো শিক্ষানীতিত দিয়া হৈছে৷ আনকি কৈ আহিছে, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অনুদান আয়োগে যোৱা দহ বছৰে কলেজবোৰক সকীয়াই আছে৷  অকলে নোৱাৰিলে ওচৰৰ কলেজৰ লগ লাগি জীয়াই থাকিব লাগিব বুলি উপায় দিয়া হৈছে৷ তেনে এক উপায়ৰ নাম দিয়া হৈছিল সমবায় বিশ্ববিদ্যালয় [Cluster University], যাৰ উদ্দেশ্যে আছিল কলেজসমূহৰ মাজত শৈক্ষিক সমল আৰু আন্তঃগাঁথনিৰ সুবিধাসমূহৰ বিনিময় কৰা৷ ২০১৬ চনতে ভাৰত চৰকাৰে এনে ধাৰণা প্ৰয়োগৰ বাবে আগবাঢ়িছিল৷ অসমতো মোটামুটি বহুখিনি আগবাঢ়িছিল৷ গুৱাহাটীৰ কেইবাখনো কলেজক লৈ ‘সমবায় বিশ্ববিদ্যালয়’ গঢ়ি তোলাৰ প্ৰক্ৰিয়া বহুদূৰ আগবঢ়াই নিয়া হৈছিল৷ বিশেষ কাৰণত কাৰ্যকৰী নোহোৱাকৈ থকা সেই ধাৰণা হয়তো পুনৰ দাঙি ধৰা হ’ব৷ সমবায় বিশ্ববিদ্যালয় পাতিলে কি কি সুবিধা আৰু কি কি অসুবিধা হ’ব পাৰে তাৰ আলোচনা হোৱা দেখা নাই৷ চিন্তাশীল মহলৰ পৰা অহা বিকল্প প্ৰস্তাৱ হ’ল– ‘সমবায় বিশ্ববিদ্যালয়’ৰ সলনি ‘কলেজসমূহৰ সমবায়’ [Cluster of Colleges] কৰিব লাগে, অৰ্থাৎ নিজস্ব চৰিত্ৰ বৰ্তাই ৰাখি ওচৰ-পাঁজৰৰ ছয়-সাতখন কলেজৰ মাজত সহযোগিতা আৰু আদান-প্ৰদানৰ নতুন ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিব পৰা যায়৷ বিপদ যিহেতু আহিছে, সকলোৱে বুজি উঠিব লাগিব– মাউখে উটিলে গুৰি পৰুৱাৰো মৰণ নাই৷