বিহাৰ জিন্দাবাদ
বিহাৰ, ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য, মাটিকালি হিচাপত ১২ নম্বৰ স্থানৰ ৰাজ্য৷ অসমৰ লগত তুলনা কৰিলে অসমৰ স্থান ১৬ নম্বৰত৷ বিহাৰৰ মাটিকালি ৯৪,১৬৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু অসমৰ মাটিকালি ৭৪,৪৩৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ অসমৰ জনসংখ্যা ৩ কোটি ২০ লাখ আৰু বিহাৰৰ জনসংখ্যা ১০ কোটিৰো অধিক, জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা বিহাৰৰ স্থান তৃতীয়, অসমৰ ১৫৷ অসমৰ জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত মাত্ৰ ৩৯৭জন, আনহাতে বিহাৰৰ ১,১০২জন৷ ৰাজনীতিৰ দিশৰ পৰাও দেশৰ ৰাজনীতিত বিহাৰৰ গুৰুত্ব অধিক৷ ইয়াত বিধানসভাৰ সদস্যৰ সংখ্যা অসমৰ প্ৰায় দুগুণ, অৰ্থাৎ অসমৰ ১২৬জনৰ বিপৰীতে বিহাৰৰ বিধায়কৰ সংখ্যা ২৪৩জন৷ বিহাৰৰ লোকসভাৰ ৪০জন আৰু ৰাজ্যসভাৰ ১৬জন সদস্যৰ বিপৰীতে কিন্তু অসমৰ লোকসভাৰ ১৪জন আৰু ৰাজ্যসভাৰ মাত্ৰ ৭জন সদস্য৷ এইখন ৰাজ্যৰ জনসাধাৰণ সমগ্ৰ দেশতেই বিভিন্ন পেছাত আত্মনিয়োগ কৰি আছে৷ বিশেষতঃ সেইবোৰ কামত বেছি নিযুক্ত হৈ আছে, যিবোৰ পেছা আচলতে আন পেছাতকৈ নিম্নস্তৰৰ বুলি এক ধাৰণা আছে৷ ঠেলা চলোৱা, চুলি কটা, ভাৰ কঢ়িওৱা, গধুৰ বস্তু বোজাই কৰোৱা, মাটি কটা, ফেৰীৱালা, পেলনীয়া সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰা, ৰে’লৰ কুলি আদি কামত বিহাৰীসকলে নিজকে জড়িত কৰে আৰু সেইবোৰ পেছা অতি দক্ষতাৰে আৰু গৌৰৱেৰেই কৰে৷ আনহাতে, এইবোৰ কামত আমাৰ ৰাজ্যৰ দুই-এজন ব্যক্তি বিক্ষিপ্তভাৱে জড়িত হয় যদিও সেইসকল হীনমন্যতাত ভুগি থকা দেখা যায়৷ যিকোনো দিশৰ পৰাই বিহাৰক এক ঋণাত্মক ৰাজ্য হিচাপে দেখুৱাবলৈ যত্ন কৰাৰ এক প্ৰৱণতা আমাৰ ৰাজ্যখনত আগৰ পৰাই আছে৷ উদাহৰণস্বৰূপে বিহাৰৰ দৰে মাফিয়াগিৰি, বিহাৰৰ দৰে গুণ্ডাগিৰি, বিহাৰৰ দৰে সস্তীয়া ৰাজনীতি আদি৷ নিশ্চিতভাৱে বিহাৰৰ অৰ্থনীতি পিছপৰা, ২০২০-২১ বৰ্ষৰ নীতি আয়োগৰ বহনক্ষম উন্নয়নৰ তালিকাত বিহাৰে একেবাৰে শেষত অৱস্থান কৰিছে৷ ইয়াৰ জনগাঁথনি আৰু অৰ্থনৈতিক পৰিকাথামোৰ ওপৰতে ইয়াৰ উন্নয়ন নিৰ্ভৰ কৰিছে৷ কিন্তু এনে এখন ৰাজ্যয়ো ভাৰতৰ ভিতৰত অতি সাহসী আৰু বাস্তৱমুখী সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি সমগ্ৰ দেশৰ জনসাধাৰণৰ চকু কপালত উঠাইছে৷ যি সময়ত অসম চৰকাৰে মদৰ পৰা কৰ সংগ্ৰহ কৰি ৰাজ্যৰ কৰ্মচাৰীক দৰমহা দিয়াৰ পৰা নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতি পালন কৰিবলৈ গৈ মাইক্ৰ’ফাইনেঞ্চৰ ঋণ ৰেহাই দিয়ালৈকে ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক কামৰ জোৰা মাৰিব লগা হৈছে; অথচ ইয়াৰ পাছতো লাখ কোটি টকা বিভিন্ন উৎসৰ পৰা ধাৰ লৈছে, তেনে অৱস্থাত বিহাৰে মদমুক্ত ৰাজ্য কৰাৰ বাবে আইন কৰিছে আৰু তাক কঠোৰভাৱে লাগু কৰিবলৈ দিনে-নিশাই কাম কৰিছে৷ অথচ যিখন অসমে যিবোৰ ঋণাত্মক অৰ্থত বিহাৰক উদাহৰণ দিয়ে, সেই উদাহৰণ এতিয়া বিহাৰে অসমক লৈ দিব পৰা হৈছে৷ অসমক মদমুক্ত কৰাটো দূৰৰ কথা আজি কিছুদিনৰ আগতে অসমক ধঁপাতমুক্ত, গুট্খামুক্ত কৰাৰ বাবে এখন আইন প্ৰণয়ন কৰিছিল৷ আজিৰ তাৰিখত সেই আইনখনৰ অৱস্থিতি কি সেয়া অসমৰ ৰাইজে নাজানে৷ সেইদৰে বিদ্যালয়ৰ ১০০ মিটাৰ ব্যাসাৰ্ধত ধঁপাত বা গুট্খাজাতীয় সামগ্ৰী বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰিছিল, ১৮ বছৰৰ তলৰ লোকক এইবোৰ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰা বন্ধ কৰিছিল, কিন্তু কি হ’ল এতিয়াও পাণ-তামোলৰ দোকানত সগৌৰৱে গুট্খা-ধঁপাতৰ পেকেট ওলমি থাকে৷ বিদ্যালয় বা আন শিক্ষানুষ্ঠানৰ কাষত সেইবোৰ নিষিদ্ধ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰি থাকে৷ ১২-১৪ বছৰীয়া ল’ৰায়ো পাণ-দোকানৰ পৰা ক্ৰয় কৰি চিগাৰেট হুঁপি থাকে! আজি কিছুদিনৰ পূৰ্বে ন্যায়ালয়ৰ এক ৰায় ওলাইছিল যে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত মদৰ দোকানৰ অনুমতি দিব নোৱাৰিব! কি হ’ল এইবোৰ নিৰ্দেশৰ! অসমত ড্ৰাই ডে’ নামতহে, সেইদিনাহে মদ বেছি বিক্ৰী হয়৷ কিন্তু এইক্ষেত্ৰত বিহাৰ সকলোৰে আদৰ্শ হ’ব পাৰে৷ তিনিবাৰকৈ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱা নীতিশ কুমাৰে বিহাৰক মদমুক্ত কৰাৰ বাবে যি সংকল্প গ্ৰহণ কৰিছে, সেই সংকল্পক কৰ’নাৰ দৰে মহামাৰীয়েও প্ৰতিহত কৰিব নোৱাৰিলে৷ যি সময়ত অসম চৰকাৰে নিৰ্লজ্জভাৱে কৰ’নাৰ মহাসংকটৰ মাজতে ৱাইন শ্বপ খুলি দি কৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল, অতিৰিক্ত কৰ আৰোপ কৰিছিল; সেই সময়ত বিহাৰৰ নীতিশ কুমাৰ চৰকাৰে অতি দৃঢ়তাৰে মদৰ প্ৰচলন বন্ধ কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে৷ আনহে নালাগে বিহাৰৰ বাহিৰৰ লোকৰ বাবে মদ খোৱাটো মুকলি কৰি দিবলৈ একাংশ বিৰোধী দলে দাবী জনোৱাৰ পাছত নীতিশ কুমাৰে কৈছে যে মদ খাবলৈ নাপাই যদি বিহাৰলৈ নাহে, তেন্তে তেনে লোক বিহাৰলৈ আহিবই নালাগে৷ এনে দৃঢ়মনা স্থিতিৰে নীতিশ কুমাৰে আগবাঢ়ি যোৱাৰ মূল লক্ষ্য হিচাপে ঘোষণা কৰিছে৷ কোনবোৰ কাৰণত বিহাৰৰ সমস্যা হৈছে, সেইবোৰ কাৰণ বাছি উলিয়াই বিহাৰক আগবঢ়াই নিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছে৷ সেয়ে নীতিশ কুমাৰ চৰকাৰে একেৰাহে তৃতীয়বাৰৰ বাবে ক্ষমতা দখল কৰি ৰাজ্য শাসনৰ সুযোগ পাইছে৷ মদে কেতিয়াও এখন সমাজক সুস্থ ৰূপত আগবঢ়াই নিব নোৱাৰে৷ মদে সমাজত বিশৃংখল পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰাৰ লগতে আইন-শৃংখলা ধবংস কৰে৷ তাৰপাছতো অসম চৰকাৰে ঘৰে ঘৰে মদ বিতৰণৰ আঁচনিৰ জৰিয়তে নিজকে বিহাৰতকৈ কিমান দুৰ্বল সেই কথাটোৰ প্ৰমাণ দিছে৷ কিন্তু ইমানৰ পাছতো মদ নিষিদ্ধ কৰাটো অসমৰ প্ৰতিজন সচেতন মানুহে বিচাৰে৷ অসম চৰকাৰৰো নীতিশ কুমাৰৰ দৰে শুভবুদ্ধি উদয় হওক৷