বৰদলৈ ট্ৰফী আৰু অসমৰ ফুটবলৰ পৰিৱেশ

অসমৰ ফুটবলৰ বিষয়ে ক’লে প্ৰথমেই মনলৈ আহে বৰদলৈ ট্ৰফীৰ কথা৷ এটা সময়ত দেশৰ দহখন আগশাৰীৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতাৰ মাজত স্থান দিয়া হৈছিল বৰদলৈ ট্ৰফীক৷ কিন্তু প্ৰতিযোগিতাখনৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থা তেনেই পুতৌজনক৷ শেহতীয়াভাৱে বৰদলৈ ট্ৰফীৰ প্ৰতি ফুটবলপ্ৰেমীৰ আকৰ্ষণো হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিছে৷ গুৱাহাটীত এতিয়া বৰদলৈ ট্ৰফীৰ খেল চাবলৈ ষ্টেডিয়ামত দৰ্শকৰ ভিৰ দেখা নাযায়৷ সেইবাবেই উদ্যোক্তা গুৱাহাটী ক্ৰীড়া সন্থাই বিগ কেইবছৰমানৰ পৰা প্ৰতিযোগিতাখনৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ খেলবোৰ গুৱাহাটীৰ বাহিৰৰ গাঁও অঞ্চলত আয়োজন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে৷ এয়া নিঃসন্দেহে এক ইতিবাচক সিদ্ধান্ত বুলি ক’ব লাগিব৷ কিয়নো গাঁও অঞ্চলত এতিয়াও ফুটবলৰ জনপ্ৰিয়তা আছে৷ এইবাৰৰ বৰদলৈ ট্ৰফীত চিৰাং, ছিপাঝাৰ আৰু বাইহাটা চাৰিআলিৰ সমীপৰ কৰৰাই হৈছে তাৰ প্ৰমাণ৷ গুৱাহাটীত বৰদলৈ ট্ৰফীৰ খেলত দৰ্শক নাথাকিলেও এইবাৰ গুৱাহাটীৰ বাহিৰৰ উল্লিখিত তিনিটা স্থানত দেখা গৈছিল ফুটবলপ্ৰেমীৰ আশানুৰূপ সঁহাৰি৷ খেলৰ মান উন্নত হ’লে খেল চাবলৈ দৰ্শক ষ্টেডিয়ামলৈ আহিবই৷ সঠিক পৰিকল্পনাৰ অভাৱ আৰু ফুটবলত আহি পৰা পেছাদাৰিত্বৰ প্ৰভাৱৰ বাবে ভাৰতৰ কেইবাখনো আগশাৰীৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন বন্ধ কৰিবলগীয়া হৈছে৷ সেইবাবে প্ৰয়োজন আহি পৰিছে নতুন চিন্তা-চৰ্চাৰ৷  ফুটবলপ্ৰেমীয়ে ঘৰতে বহি টেলিভিছনত বিশ্বৰ আগশাৰীৰ ফুটবল দলৰ খেল উপভোগ কৰিব পাৰে৷ তেনেক্ষেত্ৰত খেলৰ মান উন্নত নহ’লে তেওঁলোক স্থানীয় প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত নোহোৱাটো স্বাভাৱিক কথা৷ এটা সময়ত থাইলেণ্ডৰ প’ৰ্ট অথ’ৰিটী, ৰাজপ্ৰাছা, ইৰানৰ ইষ্টেঘলাল, উজবেকিস্তানৰ নাভবাখৰ, বাংলাদেশৰ ব্ৰাডাৰ্ছ ইউনিয়ন, আৱাহনী ক্ৰীড়া চক্ৰৰ দৰে বিদেশী দলৰ লগতে দেশৰ আগশাৰীৰ ক্লাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল বৰদলৈ ট্ৰফীত৷ কিন্তু শেহতীয়াকৈ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ দলৰ মাজতে সীমাবদ্ধ ৰাখিবলগীয়া হৈছে টুৰ্নামেণ্টখন৷ অৱশ্যে, বিদেশী দলৰ যোগদানেহে টুৰ্ণামেণ্ট এখন সফল কৰিব পাৰে বুলি কোনো কথা নাই৷ চুবুৰীয়া ৰাজ্য মেঘালয়, মণিপুৰ, মিজোৰামৰ ফুটবল দলৰ অংশগ্ৰহণেও ফুটবলপ্ৰেমীক আকৰ্ষিত কৰিব পাৰে৷ মেঘালয়ৰ আগশাৰীৰ দলে বৰদলৈ ট্ৰফীত অংশ ল’লে ষ্টেডিয়ামত সেই ৰাজ্যৰ ফুটবলপ্ৰেমীয়ে ভিৰ কৰাৰ দৃশ্য পূৰ্বে কেইবাবাৰো দেখা গৈছে৷  ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰতো আজিকালি বাণিজ্যিক দিশটো যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে৷ ফুটবল বৰ্তমান কেৱল খেলেই হৈ থকা নাই, ফুটবলক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠিছে এখন বৃহৎ বজাৰ৷ এই বজাৰখনত তিষ্ঠি থাকিবলৈ হ’লে প্ৰয়োজন হ’ব পেছাদাৰী মানসিকতাৰ৷ প্ৰতিযোগিতা এখনত স্থানীয় দল এটা থাকিলেও দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰা সম্ভাৱনা থাকে৷ বৰদলৈ ট্ৰফীত পূৰ্বে কেইবাবাৰো ইয়াৰ উদাহৰণ দেখা গৈছিল৷ এখন প্ৰতিযোগিতা কেনেদৰে সফল কৰিব পাৰি, তাৰ উদাহৰণ চুবুৰীয়া ৰাজ্য মেঘালয় আৰু মিজোৰামৰ পৰা ল’ব পাৰি৷ লাজং ফুটবল ক্লাব হৈছে মেঘালয়ৰ এটা আগশাৰীৰ ক্লাব৷ লাজঙে ভাগ লোৱা প্ৰতিযোগিতাবোৰত ক্লাবটোৰ সমৰ্থকৰ সোঁত বোৱাটো এটা সাধাৰণ দৃশ্য৷ কেৱল লাজঙেই নহয়, মেঘালয়ৰ  আন পেছাদাৰী ক্লাববোৰৰ সমৰ্থকো প্ৰিয় দলৰ সমৰ্থনৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাস্থলীত উপস্থিত হয়৷ মেঘালয়ৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আন তিনিখন ৰাজ্য মিজোৰাম, মণিপুৰ আৰু ছিকিমৰ ফুটবলতো  দেখা যায় এনে পৰিৱেশ৷ এটা কথা স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে গুৱাহাটীত ফুটবলৰ পৰিৱেশ সলনি কৰি দিছিল ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগে [আই এছ এল]৷ লীগৰ প্ৰথম দুটা বৰ্ষত গুৱাহাটীয়ে দৰ্শকৰ ক্ষেত্ৰত অভিলেখ গঢ়িছিল৷ আই এছ এলত নৰ্থ ইষ্ট ইউনাইটেড ফুটবল ক্লাবৰ খেল চাবলৈ ফুটবলপ্ৰেমীৰ যি ভিৰ দেখা গৈছিল, তালৈ চাই  অসমত ফুটবলৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পোৱা নাই বুলিয়েই ক’ব লাগিব৷ দক্ষিণ এছীয় ক্ৰীড়া সমাৰোহৰ ফুটবলতো দেখা গৈছিল ফুটবলপ্ৰেমীৰ ইতিবাচক সঁহাৰি৷ এইবোৰলৈ চাই এটা কথা ক’বই লাগিব যে খেলৰ মান উন্নত হ’লে খেল চাবলৈ দৰ্শকো আহিব৷ বৰদলৈ ট্ৰফীৰ উদ্যোক্তাসকলে এই দিশটোত বিশেষ গুৰুত্ব দি ভৱিষ্যতৰ কৰ্মপন্থা স্থিৰ কৰিব লাগিব৷ বৰদলৈ ট্ৰফীক পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ হ’লে প্ৰতিযোগিতাখনৰ মাৰ্কেটিং আৰু প্ৰচাৰতো গুৰুত্ব দিব লাগিব৷ কেৱল আনুষ্ঠানিকতা বজাই ৰখাৰ স্বাৰ্থত প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰয়োজন দীৰ্ঘম্যাদী পৰিকল্পনাৰ৷