মূল্যবৃদ্ধিঃ দুখীয়াই আটাইতকৈ বেছি দামত কিনে

মাহত ৮-১০ হাজাৰ টকাৰে পৰিয়াল চলোৱা মানুহজনে ২০০ টকাত এক লিটাৰ মিঠাতেল কিনিলে আৰু মাহত ৫০-৮০ হাজাৰ বা তাতকৈও অধিক টকা উপাৰ্জন কৰা মানুহজনে ২০০ টকা লিটাৰত মিঠাতেল কিনিলে প্ৰকৃততে কম উপাৰ্জনৰ মানুহজনে বেছি দামত মিঠাতেল কিনে৷ ২০০ টকাৰ এক লিটাৰ মিঠাতেল মাহেকত ১০ হাজাৰ টকা উপাৰ্জন কৰাজনৰ দৰমহাৰ ৫০ ভাগৰ এক অংশ, আৰু ১ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰাজনৰ ৫০০ ভাগৰ এক অংশ৷ গতিকে তুলনামূলকভাৱে ১০ হাজাৰ টকা উপাৰ্জন কৰাজনে মিঠাতেল কিনোতে ১ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰাজনতকৈ ১০ গুণ বেছি খৰচ কৰে৷ ১০ হাজাৰ টকা পোৱাজনে যদি মাহত ৫ হাজাৰ টকা খাদ্যসামগ্ৰীৰ বাবে ব্যয় কৰে, তেনেহ’লে সেয়া হ’ব তেওঁৰ দৰমহাৰ আধা বা ৫০ শতাংশ আৰু ১ লাখ টকা পোৱাজনে যদি খাদ্যসামগ্ৰীৰ বাবে প্ৰথমজনতকৈ দুগুণ অৰ্থাৎ ১০ হাজাৰ টকাও ব্যয় কৰে, সেয়া হ’ব তেওঁৰ দৰমহাৰ ১০ ভাগৰ এভাগ বা ১০ শতাংশ৷ গতিকে কম দৰমহা পোৱাজনে কেৱল বেছি দামতেই নিকিনে, তেওঁ বেছি দৰমহা পোৱাজনৰ তুলনাত কম পৰিমাণতো কিনিবলৈ বাধ্য হয়৷ 

মূল্যবৃদ্ধিয়ে কম উপাৰ্জনেৰে টানি-টুনি ঘৰখন চলোৱা মধ্যবিত্ত-নিম্নবিত্ত আৰু দুখীয়া শ্ৰেণীৰ জীৱনত বাৰুকৈয়েই আউল লগায়৷ বৰ্তমান যি হাৰত খুচুৰা আৰু পাইকাৰি মূল্যবৃদ্ধি হৈছে, সেয়া অভূতপূৰ্ব৷ সামগ্ৰীৰ মূল্য যিটো হাৰত বাঢ়িছে, টানি-টুনি খৰচৰ জোৰা মৰাসকলৰ উপাৰ্জন সেই হাৰত বঢ়া নাই৷ ক’ভিড মহামাৰীৰ পাছত বহুতৰ উপাৰ্জন আগতকৈ কমিছেহে৷ আগৰ উপাৰ্জনেৰেই বৰ্ধিত মূল্যত খাদ্য, ঔষধ, পে’ট্ৰল কিনিব লগা হ’লে সীমিত উপাৰ্জনৰ লোকসকলে নিজৰ ক্ৰয় তালিকাৰ পৰা কিছুসামগ্ৰী কৰ্তন কৰিবলগীয়া হয়৷ সপ্তাহত দুদিন মাছ-মাংস কিনাজনে সপ্তাহত এদিন কিনিবলগীয়া হয়, সপ্তাহত এদিন কিনাজনে মাছ-মাংস অবিহনেই ভাতসাঁজ খাবলগীয়া হয়৷ ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ জীৱন-ধাৰণৰ মান নিম্নগামী হয়৷ মধ্যবিত্তৰ নিম্নবিত্তলৈ আৰু নিম্নবিত্তৰ দুখীয়ালৈ অধোন্নতি হয়৷ কৰ’না মহামাৰীত সংস্থাপন হেৰুওৱাৰ পাছত ভাৰতৰ বহু লোকৰ জীৱন-ধাৰণৰ মান নিম্নগামী হৈছে৷ এতিয়া ভূতৰ ওপৰত দানহৰ দৰে মূল্যবৃদ্ধিৰ প্ৰকোপে মানুহক তামাকাহা দেখুৱাইছে৷

মূল্যবৃদ্ধিৰ বাবে কৰ’না মহামাৰী আৰু এতিয়া ৰাছিয়াৰ ইউক্ৰেইন আক্ৰমণক জগৰীয়া কৰা হৈছে৷ এই দুয়োটাই তৎকালীন কাৰণৰূপে মূল্যবৃদ্ধিত অৰিহণা যোগাইছে; কিন্তু ইয়াৰ বাবে চৰকাৰেও দায়িত্ব নোলোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰে৷ বছৰি ৮ শতাংশ হাৰত জাতীয় আয় বৃদ্ধি হৈ থকা ভাৰতৰ জাতীয় আয়ৰ বিকাশৰ হাৰ ২০১৯ চনত আহি ৪ শতাংশত উপনীত হৈছিল৷ তেতিয়া কৰ’না মহামাৰীও নাছিল, ইউক্ৰেইনৰ যুদ্ধও নাছিল৷ বিশেষজ্ঞ অৰ্থনীতিবিদসকলে ইয়াৰ বাবে চৰকাৰৰ ভুল নীতি আৰু দেশৰ অৰ্থনীতি সুচাৰুৰূপে পৰিচালনা কৰাত চৰকাৰৰ ব্যৰ্থতালৈ আঙুলিয়াইছিল৷ তাৰপাছত কৰ’না মহামাৰীয়ে অৰ্থনীতিত মাধমাৰ শোধাইছিল আৰু অৰ্থনীতিৰ ২০ শতাংশতকৈও অধিক অধোন্নতি হৈছিল৷ তাৰপাছৰ পৰা দেশৰ অৰ্থনীতিয়ে কঁকাল টঙাব পৰা নাই৷

দেশৰ নৱপ্ৰজন্মৰ বাবে নিয়োগৰ সুবিধা নাই৷ নিবনুৱাৰ সংখ্যাই সকলো অভিলেখ ভংগ কৰিছে৷ মানুহৰ উপাৰ্জন বঢ়া নাই, বহু সময়ত হ্ৰাসহে হৈছে৷ যেতিয়া মানুহৰ উপাৰ্জন একেই থাকে আৰু মূল্যবৃদ্ধি ঘটে, তেতিয়া মানুহৰ প্ৰকৃত উপাৰ্জন হ্ৰাস পায়, কাৰণ সেইখিনি টকাৰে এতিয়া মানুহে আগতকৈ কম সামগ্ৰীহে কিনিব পাৰে৷ দুৰ্দিনত ৰাইজক, বিশেষকৈ সীমিত উপাৰ্জনেৰে জীয়াই থকাসকলক সকাহ দিয়াৰ দায়িত্ব চৰকাৰৰ৷ বিভিন্ন হিতাধিকাৰী আঁচনিৰে  ৰাইজক চৰকাৰখনে পেটে-ভাতে জীয়াই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে, কিন্তু এক মৰ্যাদাপূৰ্ণ জীৱন দিয়াত সফল হৈছে বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰে৷ ৰাইজৰ জীৱন আৰু সম্পত্তিৰ নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত কৰাটো চৰকাৰৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্তব্য৷ ৰাইজখন জীয়াই থাকিবলৈ খাব লাগিব, গতিকে প্ৰত্যেকৰ বাবে নূ্যনতম প্ৰয়োজনীয় খাদ্য অধিকাৰ সুনিশ্চিত কৰাটো চৰকাৰৰ কৰ্তব্য৷ এতিয়া খাদ্যসামগ্ৰীৰ আকাশলংঘী মূল্যই ৰাইজক খাদ্যৰ অধিকাৰৰ পৰা আৰু ফলস্বৰূপে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰিবলৈ ওলাইছে৷ গৰিষ্ঠসংখ্যক মানুহে দুবেলা দুসাঁজ খাই আছে যদিও তেওঁলোক আৰু বিশেষকৈ তেওঁলোকৰ ল’ৰা-ছোৱালী প্ৰয়োজনীয় সুষম খাদ্যৰ পৰা, প্ৰয়োজনীয় পৰিপুষ্টিৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে৷ ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ দৈহিক আৰু মানসিক বিকাশ ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব৷ 

মূল্যবৃদ্ধিৰ মাধমাৰটো আটাইতকৈ দুখীয়াৰ মূৰত বেছিকৈ পৰে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে যিমানেই উপাৰ্জনৰ পৰিমাণ বাঢ়ি আহে, মূল্যবৃদ্ধিৰ ফলত হোৱা যাতনাও সিমানেই কমি আহে৷ বৃহৎ উদ্যোগবোৰৰো সামগ্ৰীৰ, বিশেষকৈ কেঁচামালৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ  ফলত উৎপাদনৰ ব্যয় বাঢ়ি যায়, কিন্তু তেওঁলোকে সেই বৰ্ধিত মূল্য উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ দাম বৃদ্ধি কৰি গ্ৰাহকৰ মূৰত জাপি দিয়ে৷ গ্ৰাহকে বেছি দামত সামগ্ৰী কিনিবলৈ বাধ্য হয়৷ মূল্যবৃদ্ধি হ’লে দুখীয়াই আটাইতকৈ বেছি দামত সামগ্ৰী কিনে৷