গুৱাহাটী ‘ৰূম’হে,‘ঘৰ’নহয়
গুৱাহাটীৰ পল্টনবজাৰৰ পৰা ছয় মাইললৈ গুগ্ল মেপৰ মতে,৭.৬ কিলোমিটাৰ দীঘল জি এছ ৰোড বা নতুন নাম অনুসৰি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ পথছোৱা অসমৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ সম্পদশালী আৰু প্ৰাচুৰ্যপূৰ্ণ ঠাই৷ গুৱাহাটীৰ আন কোনো অঞ্চলত বা অসমৰ আন কোনো নগৰ-চহৰত ইমান বিস্তৃত প্ৰাচুৰ্যপূৰ্ণ অঞ্চল নাই৷ গুৱাহাটীৰ অলিয়ে-গলিয়ে অলেখ কোটি টকীয়া প্ৰাচুৰ্যৰে ভৰা অট্টালিকা আছে যিবোৰৰ ৰান্ধনিঘৰ,পায়খানা আৰু বাথৰূমৰ ব্যৱহূত পানী কোনোধৰণৰ নৰ্দমাৰ ব্যৱস্থা নথকাৰ বাবে সন্মুখৰ ৰাস্তাৰ ওপৰেৰে বৈ যায় আৰু অট্টালিকাৰ অধিবাসীসকলে বিলাসী গাড়ীৰে সেই পানীৰ ওপৰেৰে নিজৰ চৌহদত সোমাই বিলাসী অট্টালিকাৰ দুৱাৰ মাৰি তেওঁলোকৰ বাস্তৱটোৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ থাকে৷ খাৰঘুলিত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পৰা ১০ ফুট দূৰত থকা এপাৰ্টমেণ্টত নিৰ্মাতাই নিৰ্মাণ কৰা গভীৰ নলীনাদ বিকল হোৱাৰ পাছত পানী যোগানৰ কোনো ব্যৱস্থা নথকাৰ বাবে অধিবাসীয়ে নিতৌ গুৱাহাটীত কতৃৰ্পক্ষৰ চকুৰ সন্মুখতে চলি থকা অবৈধ পানীৰ ব্যৱসায়ীৰ পৰা পানী কিনে আৰু ড্ৰয়িং ৰূম-বেডৰূমৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ শোভা চাই ব্ৰহ্মপুত্ৰ দেখি থকা দামী এপাৰ্টমেণ্টৰ মালিক হোৱাৰ বাবে গৰ্ব অনুভৱ কৰে৷ গুৱাহাটীৰ ৰাজপথত দিনৰ ১০ বজাৰ ব্যস্ত সময়ত পথ বন্ধ কৰি জাবৰ গোটোৱা বৃহৎ ট্ৰাকে দুৰ্গন্ধ বিয়পাই জাবৰৰ দ’ম গাড়ীত তোলে৷ দিনৰ যিকোনো সময়ত,পুলিচে যেতিয়া ব্যক্তিগত বাহনবোৰত প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ নথকাৰ বাবে জৰিমনা সংগ্ৰহ কৰি থাকে,তেওঁলোকৰ চকুৰ আগেৰেই জাবৰৰ দ’ম লৈ ব্যস্ত পথেৰেপ্ৰচণ্ড দুৰ্গন্ধ বিয়পাই জাবৰ কঢ়িওৱা বৃহৎ ট্ৰাক চলি থাকে৷
১৯৯১ চনত অৰ্থনীতিৰ সংস্কাৰ আৰু উদাৰীকৰণৰ পাছৰ পৰা গুৱাহাটীৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্তন ঘটিল৷ ঋণ সহজলভ্য হৈ পৰাৰ ফলত মধ্যবিত্তয়ো দুচকীয়া-চাৰিচকীয়া বাহন কিনিব পৰা হ’ল, এপাৰ্টমেণ্ট কিনিব পৰা হ’ল৷ পূৰ্বৰ দৰে বাজাজ স্কুটাৰ এখন বুক কৰি দুবছৰ ৰৈ থাকিবলগীয়া পৰিস্থিতিৰ অৱসান ঘটিল৷ গুৱাহাটীৰ প্ৰচণ্ড ‘উন্নতি’হ’ল৷ চাৰিওফালে দুৰ্বাৰ গতিত নিয়ন্ত্ৰণহীন অপৰিকল্পিত নিৰ্মাণ চলিছে৷ পূৰ্বতে গাড়ী-মটৰ নচলা বা খুব বেছি দুখনমান স্কুটাৰ চলা ঠেক বাট-পথৰ দুয়োকাষে আছাম-টাইপৰ ঘৰ আছিল৷ তেতিয়া সেই ঠেক পথটোৱেই যথেষ্ট আছিল৷ কিন্তু এতিয়া ঘৰে ঘৰে চাৰিচকীয়া বাহন হ’ল,আছাম-টাইপৰ ঘৰৰ স্থান ল’লে কেইবামহলীয়া অট্টালিকাই৷ যিখিনি এলেকাত আগতে এটা পৰিয়াল বাস কৰিছিল,তাত এতিয়া কুৰি ঘৰ বা তাতোধিক পৰিয়াল বাস কৰিবলৈ ল’লে৷ সকলো সলনি হ’ল,কিন্তু সেই ঠেক ৰাস্তাটো আগৰ সমানেই থাকিল,নৰ্দমাৰ আকাৰ আগতকৈও সৰু হ’ল,বা নৰ্দমা অন্তৰ্ধান হ’ল,ৰাস্তাটোৱেই নৰ্দমাত পৰিণত হ’ল৷
নামনি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা আহি গুৱাহাটীত জীৱিকাৰ বাবে বিভিন্ন কামত নিযুক্ত হৈ থকা, বিশেষকৈ অবিবাহিত ডেকাবোৰে গুৱাহাটীত থকা নিজৰ ঘৰটোক ‘ৰূম’বুলি কয়৷ গুৱাহাটীত তেওঁলোক থকা একোঠালীয়া বাসগৃহটো হ’ল ‘ৰূম’,আৰু নিজৰ গাঁৱৰ ঘৰটোহে ‘ঘৰ’৷ এই ‘ৰূম’টো তেওঁলোকৰ বাবে নিজৰ জীৱিকাৰ বাবে মানি ল’বলৈ,সহ্য কৰিবলৈ বাধ্য হোৱা এটা আহুকাল৷ সেই ৰূমটোৰ প্ৰতি,বা সেই ৰূমটো থকা চহৰখনৰ প্ৰতি তেওঁলোকে সামান্যতমো আত্মীয়তা অনুভৱ নকৰে৷ অকণমান আহৰি বা অৱসৰ পালেই তেওঁলোকে ‘ঘৰ’লৈ যায়৷
কলকাতা বা মুম্বাইৰ আৱাসীয়ে নিজৰ চহৰখনৰ প্ৰতি অনুভৱ কৰা আত্মীয়তা গুৱাহাটীৰ সৰহসংখ্যক অধিবাসীয়েই অনুভৱ নকৰে৷ গুৱাহাটী তেওঁলোকৰ ‘ৰূম’হে,‘ঘৰ’ নহয়৷ নিজৰ পুৰণি ঘৰখনৰ প্ৰতি অনুভৱ কৰা আত্মীয়তা,যিখনৰ পৰা আহি তেওঁলোক গুৱাহাটীৰ অধিবাসী হৈছে,সেই আত্মীয়তা গুৱাহাটীৰ প্ৰতি তেওঁলোকে অনুভৱ নকৰে৷ দুখনমান ঠাইক বাদ দি গুৱাহাটীৰ বেছিভাগ ঠাইৰেই কোনো ঐতিহ্যও নাই৷ সেইবোৰ ঠাই সৌ সিদিনাৰ কিছুমান কুৎসিৎ নিৰ্মাণ আৰু গাড়ী-মটৰ-বজাৰৰ বিশৃংখল-লেতেৰা ভিৰ৷ কলকাতাখন বা মুম্বাইখন পশ্চিম বংগ বা মহাৰাষ্ট্ৰৰ হূদপিণ্ডৰ দৰে৷ সেই দুখন মহানগৰীও গুৱাহাটীৰ সমানেই বা তাতোকৈ অধিক সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত৷ কিন্তু দুয়োখনতেই জীৱনৰ স্পন্দন অনুভৱ কৰিব পাৰি,যি স্পন্দন সমগ্ৰ ৰাজ্যখনলৈ বিয়পি পৰে৷ কলকাতাই পশ্চিম বংগক বৌদ্ধিক-সামাজিক-সাংস্কৃতিক নেতৃত্ব দিয়ে৷ কেঞ্চাৰৰ দৰে চাৰিওফালে অনিয়ন্ত্ৰিত তীব্ৰগতিত বাঢ়ি যোৱা গুৱাহাটীৰ তেনে প্ৰাণস্পন্দন আছেনে? গুৱাহাটী দিল্লীৰ উপাংগ নয়দা বা গুৰগাঁৱৰ দৰে প্ৰাণহীন প্ৰাচুৰ্যৰ,কঠুৱা কংক্ৰিটৰ অৰণ্য মাথোন হৈ গৈ আছে নেকি?
গুৱাহাটী মহানগৰীত চাৰিটা বিধানসভা সমষ্টি আছে৷ ইয়াৰে পূব গুৱাহাটী সমষ্টিক বাদ দি বাকী তিনিটা সমষ্টিৰ সৈতে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ বাহিৰেও কাষৰীয়া অঞ্চলবোৰো সংলগ্ন হৈ আছে৷ গতিকে অসমৰ ১২৬জন বিধায়কৰ ১২৫জনেই গুৱাহাটীক লৈ বিশেষ মূৰ নঘমালেও তেওঁলোকৰ ৰাজনীতিত বিশেষ প্ৰভাৱ নপৰে৷
গুৱাহাটীৰ সমস্যাৰ তালিকাখন দীঘলীয়া,প্ৰায় অন্তহীন৷ গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ যিখিনি ৰাজনৈতিক-অৰ্থনৈতিক ক্ষমতা আছে, সেইখিনিৰে এইবোৰৰ সমাধান সম্ভৱ নহয়৷ বহু সমস্যা দিছপুৰৰ চৰকাৰৰো সাধ্যৰ বাহিৰত৷ বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰীজন গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা৷ তেওঁ শৈশৱ-কৈশোৰ-যৌৱন এখন প্ৰাণস্পন্দন থকা গুৱাহাটীত কটাইছে,যিখন এতিয়া প্ৰাণহীন প্ৰাচুৰ্যৰে আৰু সেই প্ৰাচুৰ্যই দৈনিক উৎপাদন কৰা নিযুত টন জাবৰেৰে ভৰি পৰিছে৷ গুৱাহাটীয়ে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰাণস্পন্দন ঘূৰাই পোৱাৰ বাবে বিশেষ তৎপৰতা নিশ্চয় দাবী কৰিব পাৰে৷