Logo
image

‘প্ৰজা বিদ্ৰোহ’ৰ দিশলৈ অগ্ৰগামী জনগণ!

ৰাজনৈতিক ক্ষমতালিপ্সা, অগাধ ধন-সম্পত্তিৰ লালসাত বন্দী ৰাজ্য চৰকাৰৰ পৰা আঁতৰি জনগণ ক্ৰমাগতভাৱে ‘প্ৰজা বিদ্ৰোহ’ৰ দিশলৈ অগ্ৰগামী হোৱাৰ লক্ষণ পৰিস্ফুট হোৱা বুলি ধাৰণা কৰিছে ৰাজ্যৰ সচেতন মহলে৷ চৰকাৰখনৰ কাৰ্যপদ্ধতি, অসহনীয় গণনিষ্পেষণত এচাম নাগৰিকৰ জীৱন নিৰ্বাহ বিপৰ্যস্ত হৈ পৰাটো লক্ষণীয় হৈ পৰিছে৷ চৰকাৰখনৰ প্ৰতিটো কাম জনস্বাৰ্থমুখী হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে সস্তীয়া ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থপূৰণমুখী তথা ভোটবেংক সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যমুখী হৈ পৰাটো পৰিলক্ষিত হোৱা বুলি চৰ্চিত হৈছে৷ এফালে অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ অভূতপূৰ্ব মূল্যবৃদ্ধি কৰোৱাই কমিছনৰাজৰ বিশাল ক্ষেত্ৰ তৈয়াৰ কৰাত ব্যস্ত হৈছে আৰু আনফালে একাংশ নাগৰিকক বিনামূলীয়া সাহায্য-দানৰ প্ৰহসনেৰে নাগৰিকৰ মন-মগজু ক্ৰয়ৰ হাট পাতি হিতাধিকাৰী সৃষ্টিৰ নামত দলীয় ভোট বেংক সৃষ্টিৰ গণবিৰোধী কাৰ্যত লিপ্ত হোৱাৰ ছবি এখন স্পষ্ট কৰিছে৷ অৰ্থাৎ একাংশ নাগৰিকৰ কষ্টোপাৰ্জিত ধন তথা মুখৰ ভাত কাঢ়ি নি আন একাংশৰ ভোক নিবাৰণৰ ৰাজনীতি কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ কৰা নাই চৰকাৰে৷ ৰাজ্যখনত এনে এবিধ বস্তু নাই, নাই খাদ্যসামগ্ৰী বা আন অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী– যিটোৰ দাম চাৰি বছৰ পূৰ্বৰ দামতকৈ তিনি-চাৰিগুণপৰ্যন্ত বঢ়া নাই৷ চাউল, দালি, তেল, নিমখ, চেনি, ৰন্ধন গেছ, পেট্ৰ’ল, ডিজেল, কেৰাচিন, লোহা-লক্কৰ, সাজ-বাচন, ঔষধ-পাতি, গৃহ নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী, বাছ ভাড়া, ৰে’ল ভাড়া, কাৰ্টিজ পেপাৰ, ষ্টাম্প, কিতাপ-পত্ৰ, কাগজ-কলম, স্কুল-কলেজৰ মাচুল, ভৰ্তি মাচুল সকলোৰে ব্যয়-মূল্য বৃদ্ধি পাইছে তিনি-চাৰিগুণপৰ্যন্ত৷ কিন্তু সেইসকল নাগৰিকৰ আয় বৃদ্ধি হোৱা নাই৷ চৰকাৰক দিব লগা সকলো কৰ বাঢ়িছে তিনি-চাৰিগুণ৷ প্ৰতিটো বস্তু, খাদ্যসামগ্ৰী ক্ৰয়ত জি এছ টি আদায়ৰ নামত প্ৰতিদিনে নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়ালে দৈনিক কমেও দুশৰ পৰা তিনিশ টকালৈকে ভৰিব লাগে৷ চিধাকৈ ক’ব লাগিলে প্ৰতিটো সামগ্ৰী ক্ৰয়ৰ বিনিময়ত মাহে কমেও ৬,০০০ টকা জি এছ টি দিবলগীয়া হয়৷ সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ মানুহেও বেংকত জমা থোৱা ধন উলিয়াওঁতে ৮-৯ টকা ছাৰ্ভিচ টেক্স দিব লাগে, বেংকত জমা ধনৰ ওপৰতো বেংকে জি এছ টি কৰ্তন কৰে৷ হোটেলত ভাত এসাঁজ খালেও জি এছ টি ভৰিব লাগে৷ বিজুলীৰ দাম পূৰ্বৰ দামতকৈ ঠাইবিশেষে চাৰিগুণ বঢ়াইছে৷ একাংশক তেনেদৰে আৰ্থিকভাৱে হাৰাশাস্তি কৰি আন একাংশক বিনামূলীয়া বিজুলী যোগানত নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰিক ৰাজনীতি কৰিছে অতি নিৰ্দয়ভাৱে৷ ইয়াৰ অৰ্থ একাংশৰ পৰা অসহনীয় বৃদ্ধিৰ ধন আদায় কৰি সেই ধনৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰি একাংশক বিনামূল্যে দিয়াৰ ব্যৱস্থাৰে ভোটদাতা হিতাধিকাৰী সজাইছে৷ কিন্তু যিসকল সঁচাকৈ আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল, উপাৰ্জনৰ পথ নাই, নাই সংস্থান, তেওঁলোকক আত্মনিৰ্ভৰশীল হৈ নিজৰ পেটৰ ভাতমুঠি উপাৰ্জন কৰিব পৰাকৈ সুস্থ আঁচনিৰে চৰকাৰে সহায় কৰাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰে৷ স্ব-উপাৰ্জন সক্ষমসকলে কোনো দলৰে ভোট বেংক হৈ থাকি নিজৰ মগজু তথা বিবেক বন্ধকত ৰাখিবলৈ সন্মত হ’ব পৰাৰ প্ৰশ্নই নুঠিব বুলি সৰ্বজন জ্ঞাত৷ নাগৰিকৰ ধৈৰ্যৰ বান্ধ ছিগো ছিগো হৈছে৷ চৰকাৰে সু-চিন্তাৰে সতৰ্ক হোৱাত পলম হ’লে ‘প্ৰজা বিদ্ৰোহ’ হোৱাৰ দুৰ্ঘটনা কোনোৱে ৰোধ কৰিব নোৱাৰিব৷