ঘাতক ৰাজপথ

বহু সপোন, বহু আশা লৈ প্ৰত্যেকে জীৱন-যুদ্ধত আগবাঢ়ি যায় যদিও ৰাজপথত বহুতৰে আশা, বহুতৰে সপোনৰ মৃত্যু হয়৷ পুৱাতে ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাজন সন্ধিয়া ঘৰলৈ সুস্থ শৰীৰেৰে ঘূৰি আহে নে নাই তাৰ ঠিকনা নাই৷ কিয়নো ৰাজপথত বহুতৰে জীৱন-বন্তি অকালতে নুমাই যায়৷ ৰাজপথত সংঘটিত পথ দুৰ্ঘটনাই বহু পৰিয়াললৈ অমানিশা কঢ়িয়াই আনে৷ বিশ্বৰ সৰ্বাধিক পথ দুৰ্ঘটনা হোৱা ভাৰতত প্ৰতি ঘণ্টাত ৫৩টা পথ দুৰ্ঘটনা সংঘটিত হয়৷ এনে দুৰ্ঘটনাত প্ৰতি চাৰি মিনিটত একোজন লোকৰ মৃত্যু হয়৷ নেচনেল ক্ৰাইম ৰেকৰ্ডছ ব্যুৰ’ৰ তথ্য অনুসৰি ভাৰতত প্ৰতি লাখ লোকৰ বিপৰীতে ২৭জনতকৈও অধিক লোকৰ পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হয়৷ পথ দুৰ্ঘটনাত অসমতো বছৰি ৩,২০০ৰো অধিক লোকৰ মৃত্যু হয়৷ ভাৰতত যান-বাহনৰ অত্যধিক গতিবেগৰ বাবেই ৫৫.৭ শতাংশ পথ দুৰ্ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ বিপৰীতে ২৭.৫ শতাংশ পথ দুৰ্ঘটনা চালকৰ অসাৱধানতাৰ বাবে সংঘটিত হয়৷ আনহাতে, মাদক দ্ৰব্য সেৱন কৰি যান-বাহন চলোৱাৰ ফলত ১.৯ শতাংশ, প্ৰতিকূল বতৰৰ বাবে ৩.২ শতাংশ, যান-বাহনৰ বিজুতিৰ বাবে ১.৩ শতাংশ আৰু অন্যান্য কাৰণত ১০.৩ শতাংশ পথ দুৰ্ঘটনা সংঘটিত হয়৷ অৰ্থাৎ ভাৰতত সংঘটিত মুঠ দুৰ্ঘটনাৰ প্ৰায় ৮২ শতাংশই দ্ৰুতবেগ আৰু চালকৰ ভুলৰ বাবে সংঘটিত হয়৷ মঙলবাৰে ছিপাঝাৰত প্ৰাতঃভ্ৰমণৰ বাবে যোৱা কেইবাজনো লোকক দ্ৰুতবেগী ট্ৰাকে মহটিয়াই নিয়াত পাঁচজন নিহত হোৱাৰ লগতে কেইবাজনো গুৰুতৰভাৱে আহত হৈ চিকিৎসাধীন হৈ আছে৷ ইফালে কলিয়াবৰতো টেম্প’-মেজিকৰ মুখামুখি সংঘৰ্ষত তিনিজন লোক থিতাতে নিহত হোৱাৰ উপৰি চাৰিজন লোক আহত হয়৷ এনেদৰে ৰাজ্যৰ প্ৰায়বোৰ জিলাতে প্ৰতিদিনে সংঘটিত পথ দুৰ্ঘটনাত বহুজনে অকালতে জীৱন ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছে আৰু বহুজন জীৱনটোলৈ ঘুণীয়া হৈছে৷ পথ দুৰ্ঘটনাত নিহত-আহতৰ বাবে একোটা পৰিয়াল সৰ্বহাৰাত পৰিণত হৈছে৷ ইয়ে দেশৰ আৰ্থিক বিকাশতো নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছে৷ সাধাৰণতে পথ দুৰ্ঘটনাত নিহতসকলৰ অধিকসংখ্যকেই কৰ্মক্ষম লোক হোৱাত তেওঁলোকৰ অকাল বিয়োগে পৰিয়াল একোটাৰ উপাৰ্জনৰ পথ ৰুদ্ধ কৰিছে আৰু আহতসকলৰ চিকিৎসাত পৰিয়ালৰ লোক উদ্বাস্তু হ’বলগীয়া হৈছে৷ পথ দুৰ্ঘটনা নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অসম চৰকাৰৰ কেবিনেট বৈঠকে গাড়ীৰ গতিবেগ সন্দৰ্ভত নীতি নিৰ্ধাৰণ কৰিছে৷ যিহেতু অধিকাংশ দুৰ্ঘটনা অতিমাত্ৰা গতিবেগৰ বাবেই সংঘটিত হয়, সেয়ে অসমৰ মাজেৰে যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ, ৰাজ্যিক পথ আৰু পৌৰ এলেকাৰ বাট-পথত সুৰক্ষিত যাত্ৰাৰ বাবে বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ যান-বাহনৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বোচ্ছ গতিবেগ নিৰ্ধাৰণ কৰা কাৰ্যই ৰাজ্যত জনসাধাৰণৰ যাত্ৰা সুৰক্ষিত  আৰু পথ দুৰ্ঘটনা হ্ৰাস কৰিব বুলি আশা কৰিব পাৰি৷ অৱশ্যে, অসমৰ অধিকাংশ নীতি-নিয়ম কাগজে-কলমেহে চলি থাকে, বাস্তৱ ক্ষেত্ৰত তাক কোনেও মানি নচলে৷ যান-বাহনৰ পৰা হোৱা প্ৰদূষণ পৰীক্ষা কৰি প্ৰমাণ-পত্ৰ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছে যদিও প্ৰায়বোৰ গাড়ীৰ প্ৰদূষণ কিমান তাৰ পৰীক্ষা নকৰাকৈ বাহনৰ গৰাকীয়ে লাভ কৰে ‘পলুচন আণ্ডাৰ কণ্ট্ৰ’ল প্ৰমাণ-পত্ৰ’৷ সেইদৰে যান-বাহনৰ সক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰমাণ-পত্ৰ লাভ কৰাৰ অভিযোগ পোৱা যায়৷ ফলত এইবোৰে প্ৰদূষণ সৃষ্টি কৰাৰ উপৰি দুৰ্ঘটনাৰো কাৰক হৈ পৰে৷ যিহেতু গাড়ীৰ গতিবেগ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো জৰুৰী, সেয়ে অসম চৰকাৰৰ এই সন্দৰ্ভত গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্ত আদৰণীয় যদিও তাক ফলৱতী কৰিবলৈ কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে, সেইটোহে চিন্তনীয় বিষয়৷ নিৰ্ধাৰিত গতিবেগৰ সীমা পাৰ কৰা বাহনৰ গৰাকীক বা চালকক জৰিমনা বিহাৰ লগতে চালকৰ অনুজ্ঞা-পত্ৰ বাতিল কৰিলে হয়তো এই পদক্ষেপে ৰাজপথত হোৱা মৃত্যুৰ কিৰীলি ৰোধ কৰাত সক্ষম হ’ব৷