অসমীয়াৰ অস্তিত্ব, অসমীয়া ভাষাবিদ্বেষী চৰকাৰ

অসম চুক্তিৰ ৬নং দফা ৰূপায়ণ সম্পৰ্কীয় বিষয়ত গৌহাটী উচ্ছ ন্যায়ালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশ বিপ্লৱ কুমাৰ শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গঠন কৰি দিয়া উচ্ছস্তৰীয় সমিতিৰ প্ৰতিবেদনত অসমত অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে গ্ৰহণ-ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে অনুমোদন জনাইছে৷ লগতে ১৯৫১ চনৰ পূৰ্বে অসমত বাস কৰা লোকক ‘অসমীয়া’ বুলি গণ্য কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে৷ ১৯৭৯-৮৫ত ছবছৰীয়া অসম আন্দোলনৰ প্ৰথম দাবী আছিল ১৯৫১ চন৷ সমগ্ৰ অসমৰ বাটে-ঘাটে, নগৰে-চহৰে, পামে-খাটে নিনাদিত হৈছিল ‘১৯৫১ চন, অসমীয়াৰ মৰণ পণ’৷ ছাত্ৰ সন্থা, গণ সংগ্ৰাম পৰিষদৰ দৰে সদৌ অসম কৰ্মচাৰী পৰিষদৰ আহ্বানত লক্ষ লক্ষ কৰ্মচাৰীও ৰাজপথলৈ ওলাই আহিছিল চাকৰি-পৰিয়ালৰ মোহ ত্যাগ কৰি ‘দেশতকৈ চাকৰি ডাঙৰ নহয়’ বুলি৷ ওলাই আহিছিল আবাল-বৃদ্ধ-বণিতা, মহিলাসমাজ পুত্ৰ-কন্যা কেঁচুৱা ঘৰতে এৰি৷ সদৌ অসম কৰ্মচাৰী পৰিষদৰপৰা ১৯৮০ চনৰ ৫ মাৰ্চত পাঁচদফীয়া কাৰ্যসূচী ঘোষণা কৰা হৈছিল৷ তাৰ ভিতৰত [১] ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পঞ্জী, আৰু সেই চনতে লোকপিয়ল আৰু ১৯৫২ চনৰ ভোটাৰ তালিকাৰ ভিত্তিত সংবিধান আৰু নাগৰিকত্ব আইনৰ ব্যৱস্থা অনুসাৰে বৈধ বুলি গণ্য হোৱা ভাৰতীয় নাগৰিকৰ নাম সন্নিবিষ্ট কৰি নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় পঞ্জী প্ৰস্তুত কৰি বাকী অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীক বিধি অনুসাৰে অসমৰপৰা বহিষ্কাৰ নকৰাপৰ্যন্ত ভোটাৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰা আৰু আগন্তুক লোকপিয়লকে ধৰি সেই সম্পৰ্কীয় সকলো কামতেই চৰকাৰৰ লগত অসহযোগ কৰিব৷ [২] সকলো পৰ্যায়ৰ চৰকাৰী, অৰ্ধচৰকাৰী আৰু বে-চৰকাৰী কাৰ্যালয়, অনুষ্ঠান আৰু প্ৰতিষ্ঠানত ৰাজ্যিক ভাষা সম্পূৰ্ণভাৱে প্ৰয়োগ কৰিব৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু আন ৰাজ্যৰ বাহিৰে কোনো ক্ষেত্ৰতেই ৰাজ্যিক ভাষাৰ বাহিৰে আন ভাষাত যোগাযোগ বন্ধ কৰিব৷ কোনো কৰ্মচাৰী বা বিষয়াই নথিত ৰাজ্যিক ভাষাৰ বাহিৰে আন ভাষাত টোকা বা নিৰ্দেশ দিলে বা ৰাজ্যিক ভাষাত টোকা দি তাৰ তলত আন ভাষাৰে চহী কৰিলেও সেই টোকা বা নিৰ্দেশ কাৰ্যকৰী নকৰিব৷ এইটো সকলোৰেজ্ঞ াত যে ভাষাৰ ভিত্তিত ভাৰত ৰাষ্ট্ৰত ‘প্ৰদেশ’ বা ৰাজ্য গঠনৰ নীতি গ্ৰহণ কৰা হৈছে আৰু তাৰ ভিত্তিতে গুজৰাটীৰ বাবে গুজৰাট, বিহাৰীৰ বাবে বিহাৰ, উৰিয়াৰ বাবে উৰিষ্যা আদিকে ধৰি অসমীয়াভাষীৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাক মান্যতা দি ‘অসম’ প্ৰদেশ/ৰাজ্য কৰা হৈছে৷ অসমীয়া ভাষাৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ সংগ্ৰামৰ ইতিহাস অসমীয়াসকলে নি(য় জানে৷ কিন্তু দিনকদিনে ভাষাটোৰ সংকট আসন্ন বুলি অসমীয়াই অনুভৱ কৰিছে৷ সেই সংকটৰ ভিত্তি নাই বুলি ভবাটোত আত্মঘাতী হোৱাৰ সম্ভাৱনা নিশ্চিত৷ অসমত বাস কৰা সংখ্যাগধুৰ অন্যভাষীৰ লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ পৰিণতিৰ কথাটোত গুৰুত্ব বাঢ়িছে৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমৰ সম্পদৰ ওপৰতহে শেন চকু ৰখাটো সৰ্বজনবিদিত৷ অসমত অসমীয়া ভাষাই থাকক বা আন ভাষাই থাকক তাৰ প্ৰতি ধ্যান দি অসমীয়াৰ ভাষা, আৰ্থ-সামাজিক, সাংস্কৃতিক আদি অস্তিত্ব ৰক্ষা কৰাৰ দায়িত্ব আন্তৰিকতাৰে লোৱাৰ পোষকতা নকৰে৷ তেন্তে কি হ’ব? অসমৰ ৰাইজ সচেতন হ’লেও বহুত কিবা-কিবি নিজৰ হাতত ৰাখিব পাৰে বা হাতলৈ আনিবও পাৰে৷ বিশেষকৈ কৰ্মচাৰীসকলে যদি নিজৰ নিজৰ দায়িত্ব পালন, অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে, যি ধৰণে ১৯৮০ চনতে কৰ্মচাৰী পৰিষদৰ ফালৰপৰা নিৰ্দেশনা ৰখা হৈছিল৷ কম্পিউটাৰ ইংৰাজী ভাষাত হোৱাৰ অজুহাত মুক্ত হ’ব লাগিব৷ ৰাজ্যৰ প্ৰায়বোৰ ৰাজ্যতে নিজৰ ভাষাত কম্পিউটাৰ মেচিন ব্যৱহাৰ হৈছে৷ নিজৰ নিজৰ ভাষাতে চৰকাৰী চিঠি-পত্ৰ, যোগাযোগ ছপা কৰি পঠোৱাটো নিশ্চিত কৰিছে৷ অসমত সেইবোৰ চলাই ৰাখি ‘অসমীয়া’ ভাষাৰ প্ৰচলনৰ ব্যৱস্থা কৌশলগতভাৱেই বন্ধ ৰখাৰ ব্যৱস্থা অব্যাহত ৰখা যেন বুলি ভবাৰ থল নাইনে? কৰ্মচাৰী সমাজে কান্ধ পাতি স্বচ্ছ মনোভাবেৰে দায়িত্ব ল’লে নিজৰ ‘মাতৃভূমি’ৰ বাবে বহুতো অসাধ্য যেনলগা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম সহজ-সাধ্য কৰিব পাৰে বুলি জনগণই ভাবে৷ কৰ্মচাৰীসমাজে বীৰদৰ্পে তেনে এটা পদক্ষেপ ল’লে ৰাইজৰ সহযোগৰ অপৰিহাৰ্যতা অনস্বীকাৰ্য৷ তেনে এটা পৰিৱেশৰ পটভূমিতে বজাৰে-সমাৰে, কাৰ্যালয়ৰ পদূলিত আন ভাষাত ওলমি থকা ফলকবোৰৰো ৰং সলনি হ’ব পাৰে, অৰ্থাৎ আন ভাষাৰ ঠাইত ‘অসমীয়া আখৰে’ ঠাই পোৱাৰ ব্যৱস্থা নিশ্চিত হ’ব পাৰে৷ অসমৰ সকলো বিভাগৰ অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ, ৰাজ্য চৰকাৰৰ নিগম-ব’ৰ্ড আদিৰ চাকৰিত নিযুক্তিৰ পৰীক্ষাত অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰশ্নকাকত এখন থকাটো বাধ্যতামূলক হ’ব লাগে৷ আন ৰাজ্যত সেইটো চলি আছে৷ অসমৰ সচিবালয়তো ৫০ নম্বৰৰ অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰশ্নকাকত বাধ্যতামূলক কৰা হৈছিল অসম আন্দোলনৰ পাছত প্ৰতিষ্ঠিত চৰকাৰৰ সময়ৰপৰা৷ সেই ব্যৱস্থা নাকচ হ’ল, অসম লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাৰপৰা ‘অসমীয়া’ বহিষ্কৃত হ’ল৷ কিয়? ঝাৰখণ্ডৰ দৰে বহিঃৰাজ্যৰ অসমীয়া নজনা লোকক অসমৰ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক পতা হ’ল৷ অসমীয়া প্ৰায়ভাগ শিক্ষিত যুৱকে অসমীয়া ভালকৈ লিখিব নোৱৰা হ’ল, ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়াৰ বাবে৷ গতিকে অসমীয়া ভাষাৰ পৰীক্ষা হয়তো সেইসকলৰ বাবেও গ্ৰহণীয় নহ’ব৷ অসমত অসমীয়া ভাষা, অসমীয়া জাতিৰ অস্তিত্ব কেনেকৈ বাচিব? সকলোৰে চিন্তনীয় হওক৷ অসমীয়া ভাষাবিদ্বেষী অসমীয়াৰ অস্তিত্ব বিনষ্টকাৰী চৰকাৰী কাৰ্য প্ৰতিহত কৰাৰ দায়িত্ব অসমীয়াৰ৷