অগ্নিপথত অগ্নিবীৰ
ভাৰত চৰকাৰে নিবনুৱাক লৈ পুনৰ ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰিছে৷ চাৰি বছৰীয়া চাকৰিক লৈ সমগ্ৰ দেশ এতিয়া তল-ওপৰ লাগিছে৷ এখন নিৰ্বাচিত গণতান্ত্ৰিক চৰকাৰৰ এয়া কেনে ৰাজনীতি, যি চাৰি বছৰতে চাকৰিৰপৰা অৱসৰ ল’ব লাগিব৷ আচলতে ভাৰত স্বাধীনতাৰ পাছত ক্ৰমান্বয়ে অৰ্থনৈতিক অন্ধকূপলৈ গতি কৰিছে৷ চৰকাৰে বিদেশী সাম্ৰাজ্যবাদী শক্তিৰ পদলেহন কৰি ভাৰতীয় অৰ্থনীতিক বিদেশী অৰ্থনীতিৰ বহতীয়া কৰি পেলোৱাৰ লগে লগেই এনে কিছু গভীৰ সংকটে দেখা দিছে, সেইবিলাকক সমাধান কৰা এতিয়া লাহে লাহে দুৰূহ হৈ পৰিছে৷ আজি ভাৰতৰ নিবনুৱা সমস্যা যি স্তৰত আছে, এই স্তৰৰপৰা উদ্ধাৰ পাবলৈ চৰকাৰক এক নিজস্ব জাতীয় অৰ্থনীতিৰ প্ৰয়োজন আছিল৷ কিন্তু জাতীয় অৰ্থনীতিৰ বিকাশৰ পৰিৱৰ্তে বহুজাতিক কোম্পানী, দেশী-বিদেশী পুঁজিপতিৰ স্বাৰ্থত কাম কৰাৰ বাবেই আজি চৌদিশে হাহাকাৰ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হৈছে৷ যিজন নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে বছৰি ২ কোটি নিবনুৱাক চাকৰি দিম বুলি শাসন ক্ষমতা দখল কৰিছিল, সেইজন প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে বিগত ৮ বছৰত ২ কোটি নিবনুৱাক সংস্থাপনৰো তথ্য দিব পৰা নাই, তাৰ বিপৰীতে বি এছ এন এলৰ ৭৮,৫৬৯জনৰ চাকৰি গ’ল৷ অকল বি এছ এন এলতেই নহয়, প্ৰতিটো চৰকাৰী বিভাগত দৈনিক হাজাৰ হাজাৰ পদৰ বিলুপ্তি কৰা হৈছে৷ এটা তথ্য দিলেই নিবনুৱা সমস্যাৰ ভয়াৱহতাৰ ছবিখন স্পষ্ট হৈ পৰিব৷ মোদী চৰকাৰৰ কাৰ্যকালত ইউ পি এছ চিত চাকৰি লাভ কৰিলে ২৫,৬২৭জনে৷ ইয়াৰ বাবে আৱেদন কৰিছিল ৮.৫ কোটি নিবনুৱাই৷ সেইদৰে ২০১৪-১৫ চনৰপৰা ২০২০-২১লৈ কৰ্মচাৰী নিৰ্বাচন আয়োগ[SSC]ত চাকৰি লাভ কৰিলে ২,১৪,৬০১জনে৷ চাকৰি বিচাৰি আৱেদন জনাইছিল মুঠ ১২ কোটি নিবনুৱাই৷ আজিৰ পৰিস্থিতি যদি লক্ষ্য কৰা যায়, ভৰতৰ প্ৰতিটো মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনত হাজাৰ হাজাৰ পদ খালী আছে৷ সেইসমূহ পূৰণ কৰিবৰ বাবে চৰকাৰে কোনো পদক্ষেপ লোৱা নাই, যাৰ বাবে দৈনিক নিবনুৱাৰ সংখ্যা বাঢ়ি আজি ভাৰতত এক বৃহৎ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ এইখিনি হৈছে শিক্ষিত নিবনুৱাৰ তথ্য৷ যিখন দেশত প্ৰতিটো পৰীক্ষাতে ৬০-৭০ শতাংশই বিফলতাৰ মুখ দেখে, সেইখন দেশত অশিক্ষিত তথা গ্ৰাম্য নিবনুৱাৰ যি ভয়াৱহ ছবি, সেইখন সন্মুখলৈ আহিলে দেশৰ অন্ধকাৰ ভৱিষ্যতৰ কথাই মনলৈ আহে৷ যেনেকৈ প্ৰতিবছৰে লাখে লাখে চৰকাৰী চাকৰি হেৰুৱাইছে, সেইদৰে অসংগঠিত শ্ৰমিকেও কৰ্মসংস্থাপন হেৰুৱাই হাহাকাৰ কৰিবলগীয়া হৈছে৷ এনে পৰিস্থিতিত ভাৰত চৰকাৰে নিজৰ সকলো উদ্যোগ, কল-কাৰখানা তথা প্ৰতিষ্ঠান ব্যক্তিগতকৰণ কৰি অধিক নিবনুৱা সৃষ্টিত অৰিহণা যোগাইছে৷ সেয়ে এতিয়া নিবনুৱা সংস্থাপনৰ বিষয়টো এক নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতিলৈ পৰ্যৱসিত হৈছে৷ শেহতীয়াকৈ ভাৰত চৰকাৰে ১০ লাখ নিবনুৱাক চাকৰি দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পুনৰ দোহাৰিছে৷ এই প্ৰতিশ্ৰুতিও যে আগন্তুক কেইবাখনো ৰাজ্যত হ’বলগা নিৰ্বাচনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই কৰা হৈছে, সেই কথা সচেতন মহলৰ বুজিবলৈ বাকী নাই৷ কিন্তু ইয়াতকৈও চৰ্চিত বিষয়টো হ’ল, ভাৰত চৰকাৰে ‘অগ্নিপথ যোজনা’ৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় সেনা বাহিনীত যি ‘অগ্নিবীৰ’ নিযুক্তি দিবলৈ ওলাইছে, সিহে অতি ৰহস্যৰ বিষয় হৈ পৰিছে৷ এইসকল অগ্নিবীৰৰ চাকৰি হ’ব মাত্ৰ ৪ বছৰ৷ ৪ বছৰৰ পাছতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া এইসকল নিবনুৱাৰ কি নাজল-নাথল অৱস্থা হ’ব সেই কথা নিশ্চয় বহলাই কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ এই যোজনা আৰম্ভ কৰি প্ৰতিৰক্ষামন্ত্ৰীয়ে কৈছে, ‘...আমি দেশৰ স্বাৰ্থত দেশৰ ন-জোৱানৰ স্বাৰ্থত এই সিদ্ধান্ত লৈছোঁ, ...৪ বছৰৰ পাছত যিসকল অগ্নিবীৰৰ পৰা ওলাই যাব, সেইসকলে ৰাজ্যসমূহৰ দ্বাৰা বা মন্ত্ৰণালয়ৰ দ্বাৰা, ব্যক্তিগত খণ্ডৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উদ্যোগ হওক, কৰ্প’ৰেট হওক সেইসমূহত সংস্থাপন লাভ কৰিব’৷ যদি সেইবোৰতেই সংস্থাপন লাভ কৰিবলগা হয়, তেতিয়া হ’লে কিয় ৪ বছৰীয়া চাকৰিৰ সৃষ্টি কৰিবলগীয়া হ’ল? এজন যুৱকে সেনা বাহিনীত ভৰ্তি হ’বলৈ কমেও পাঁচ বছৰীয়া কঠোৰ অনুশীলন কৰিবলগা হয়৷ পুষ্টিকৰ খাদ্য খোৱাৰ পৰা দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি শৰীৰটোক সাজু কৰি তোলে দেশমাতৃৰ সেৱাৰ বাবে৷ কঠিন পৰীক্ষাৰ মাজেৰে লাভ কৰা সেনাবাহিনীৰ চাকৰিটোৰ পাছত প্ৰথম ছমাহ পুনৰ নিজ শৰীৰটোৰ ওপৰত সকলো দয়া-মায়া এৰি প্ৰশিক্ষণত অংশগ্ৰহণ কৰে৷ ৪ বছৰৰ ছমাহ বাদ দিলে থাকিল চাৰে তিনি বছৰ৷ অৰ্থাৎ এই চাৰে তিনি বছৰ দেশমাতৃৰ সেৱা কৰি অহাৰ পাছত এইসকল যুৱকে কোনো ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানৰ সুৰক্ষা কৰ্মী হিচাপে তিনি-চাৰি হাজাৰ টকাত নিযুক্ত হ’ব লাগিব৷ এয়া নিবনুৱাৰ প্ৰতি চৰকাৰৰ সন্মান নে অপমান! এই প্ৰশ্নই এতিয়া সৰ্বত্ৰ চৰ্চিত হোৱাই নহয়, দেশত যুৱকসকলৰ মাজত ব্যাপক ক্ষোভৰ উদগীৰণ হৈছে৷ চৰকাৰে এনে হঠকাৰী সিদ্ধান্ত লোৱাৰ বিপৰীতে নিয়োগৰ ক্ষেত্ৰত এক জনমুখী সিদ্ধান্ত লোৱা প্ৰয়োজন৷






