জনতাৰ দুৰ্দশা

যুগে যুগে মানুহে প্ৰকৃতিক জয় কৰাৰ চেষ্টা কৰি আহিছে যদিও প্ৰকৃতি জয়ৰ বাসনা অপূৰ্ণ হৈয়েই আছে৷ বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিয়ে মানুহৰ জীৱন-যাত্ৰা যিমানেই আৰামদায়ক নকৰক কিয়, প্ৰকৃতিৰ ওচৰত মানুহ আজিও অসহায়৷ কৃত্ৰিম উন্নয়নৰ নামত প্ৰকৃতি ধবংস কৰাৰ পৰিণতিত পৃথিৱীত গোলকীয় উষ্ণতা ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছে৷ গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিয়ে জীৱকুললৈ অশনি সংকেত কঢ়িয়াই আনিছে৷ গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ ফলতে অতিবৃষ্টি, অনাবৃষ্টিৰ ফলত অঞ্চলবিশেষ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে৷ নদীমাতৃক প্ৰদেশ অসমত প্ৰতিবছৰে বানে সংহাৰ চলোৱাটো স্বাভাৱিক কথা হৈ পৰিছে৷ বান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে প্ৰতিখন চৰকাৰে বুজন পৰিমাণৰ ধন মঞ্জুৰ কৰে যদিও সেই ধনৰ দ্বাৰা নৈ-কাষৰীয়া লোক উপকৃত নহয়, বৰঞ্চ বেছিহে ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়৷ বান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা ব্যৱস্থাৱলীয়ে বান সমস্যা সমাধান কৰিব নোৱৰা বুলি জানিও এচাম লোকক সাময়িক সকাহ দিয়াৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা ব্যৱস্থাই মন্ত্ৰী-বিধায়ক, ঠিকাদাৰ, বিভাগীয় বিষয়া-কৰ্মচাৰীকহে ধন ঘটাৰ পথ দিয়ে৷ তদুপৰি প্ৰতিখন আঁচনি, কামৰ বাবদ যি পৰিমাণৰ ধন ধাৰ্য কৰা হয়, কমিছনৰ অংকই সেই ধনৰ পৰিমাণ বহুখিনি হ্ৰাস কৰাত প্ৰায়বোৰ কামেই জোৰা-টাপলি দিহে সম্পূৰ্ণ কৰিব লগা হয়৷ আসোঁৱাহযুক্ত এনে কামৰ বাবেই দুৰ্ভোগ ভুগিবলগীয়া হয় জনতাই৷ ৰাইজৰ কৰ-কাটলেৰে সংগ্ৰহ কৰা ধন  এচাম লোকৰ লুণ্ঠনৰ মানসিকতাই চৰকাৰীভাৱে কৰা প্ৰতিটো কামতে আসোঁৱাহমুক্ত কৰাত ব্যৰ্থ হয়৷ ফলত বানৰ সময়ত মথাউৰি ছিগি যোৱা, বান্ধৰ পানীয়ে জলপ্ৰলয়ৰ সৃষ্টি কৰা আদি ঘটনা বাৰিষা সাধাৰণ কথাত পৰিণত হয়৷ জুনত হোৱা বানে ৰাজ্যখনৰ ৩২খন জিলাৰ ৫৫ লাখৰো অধিক লোকক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছে৷ ইফালে, ভূটানে কুৰিশ্বু নদীবান্ধৰ পানী এৰি দিয়াৰ ফলতো নামনি অসমৰ বান পৰিস্থিতিয়ে ৰাইজক যমৰ-যন্ত্ৰণা ভোগাইছে৷ বানে ঘৰ-দুৱাৰ, সা-সম্পত্তি, কৃষিভূমি নষ্ট কৰাৰ লগতে ৰাস্তা-ঘাট আদিও ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে৷ সাম্প্ৰতিক বানত ৰাজ্যখনৰ ১.০৮ লাখ হেক্টৰ কৃষিভূমি বানত বুৰ গৈছে৷ ইফালে বানে বিধবস্ত কৰি যোৱাৰ পাছত সেই পথেৰে জনসাধাৰণে যাতায়াত কৰিবলগীয়া হোৱাৰ ফলতো ৰাইজৰ দুৰ্ভোগ বাঢ়ে৷ এইবেলি বানত ৰাজ্যৰ প্ৰায় ১,৩৫৫টা পথৰ ২,০৩৮ কিলোমিটাৰতকৈ অধিক পথ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে৷ এই পথসমূহ পুনৰ নিৰ্মাণৰ নামত ১,২১৩ কোটিৰো অধিক টকা ব্যয় হ’ব৷ ইয়াৰ উপৰি বহু ঠাইত দলং বানে উটুৱাই নিছে নতুবা ক্ষতি কৰিছে৷ বাতৰিত প্ৰকাশ পোৱা মতে, চলিত বানত ৰাজ্যখনৰ ৩০খন কাঠ আৰু পকী দলঙৰ ক্ষতি কৰিছে, আৰু বহু ঠাইত দলং আৰু কালভাৰ্টৰ সমুখভাগ বানে ক্ষতি কৰিছে৷ ফলত তেনে অঞ্চলেৰে যাতায়াত ব্যাহত হৈছে নতুবা নাও-ভূৰ আদিৰেই বিপদসংকুল যাতায়াত অব্যাহত ৰাখিব লগা হৈছে ৰাইজে৷ ইফালে, বানৰ পাছতে বানপীড়িত অঞ্চলত জৰা-ব্যাধি আৰু খাদ্যসংকটে মানুহৰ লগতে পশুধনৰো বিস্তৰ ক্ষতি কৰে৷ তদুপৰি খোৱাপানীৰ সমস্যাই বহু লোকক দুৰ্ভোগ ভোগায়৷ সকলো সামগ্ৰীৰ আকাশলংঘী মূল্যবৃদ্ধিৰ দিনত উপাৰ্জনহীন লোকৰ কুলাই-পাচিয়ে দুখ নধৰা হয়৷ মহামাৰী কৰ’নাই ৰাজ্য তথা দেশৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাত বেয়াকৈ মাধমাৰ শোধোৱাৰ পাছত বানে পুনৰ বিধবস্ত কৰি গৈছে জনসাধাৰণক৷ দুৰ্যোগত ক্ষতিগ্ৰস্ত জনতাক শাসনাধীন হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰে কিদৰে সকাহ দিয়ে, সেয়া লক্ষণীয় বিষয়৷ মানুহে যিকোনো নিৰ্মাণকাৰ্য কৰাৰ আগতে বহনক্ষম হোৱাকৈ সকলো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিহে নিৰ্মাণ কৰা প্ৰয়োজন৷ প্ৰকৃতিৰ স্বাভাৱিক গতিক বাধা দি নিৰ্মাণ কৰা কোনো কামেই দীৰ্ঘম্যাদী নহয়৷ গতিকে অসমৰ অন্যতম প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ বান সমস্যাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিব পৰাকৈ সকলো ধৰণৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব পাৰিলেহে জনজীৱন উপকৃত হ’ব৷ অন্যথা ৰাইজৰ দুৰ্ভোগ কাহানিও নকমিব৷