অপকাৰী চখবোৰ
বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিয়ে অন্যান্য ক্ষেত্ৰবোৰলৈ অনা পৰিৱৰ্তনৰ লগতে মানুহৰ ইচ্ছা-আকাংক্ষা, স্বভাৱ-অভ্যাস তথা ‘চখ’লৈও নতুনত্ব আনিলে৷ বিশেষকৈ, ম’বাইল ফোনবোৰ অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিযুক্ত হৈ স্মাৰ্ট হোৱাৰ পৰা স্থান, বয়স, লিংগ ব্যতিৰেকে সকলোৰে জীৱনলৈ অভূতপূৰ্ব পৰিৱৰ্তন আহিল৷ আমাৰ দেশত, য’ত এতিয়াও এক পঞ্চমাংশ লোক নিৰক্ষৰ হৈ আছে, তাত ‘ফেচবুক’ৰ একাউণ্টৰ সংখ্যা হেনো পৃথিৱীৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক [২৫০ নিযুত]৷ স্থিতাৱস্থা বাহাল ৰাখিব খোজা অথবা নতুনত্ব আদৰি ল’বলৈ অনীহা প্ৰকাশ কৰা কিছুসংখ্যকক বাদ দি আজি দেশত বৃহৎসংখ্যক লোক হৈ পৰিছে স্মাৰ্টফোন আসক্ত৷ স্মাৰ্টফোনে কাঢ়ি লৈছে মানুহৰ বহুমূলীয়া সময়৷ স্মাৰ্টফোনযোগে উপলব্ধ হোৱা ফেচবুককে আদি কৰি সামাজিক মাধ্যমসমূহৰ প্ৰয়োজনীয়তা নি(য় আছে৷ এইবোৰৰ সৈতে জড়িত বা উপলব্ধ হোৱা সদৰ্থক দিশবোৰে ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰমাণ দিছে৷ দেশ-বিদেশৰ চুকে-কোণে ঘটি থকা ঘটনাপ্ৰবাহৰ সৈতে মানুহৰ পৰিচয় ঘটিছে৷ জ্ঞান অন্বেষণ আৰু আহৰণৰো সুযোগ বাঢ়িছে৷ কোনোৱে নিজৰ চিনাকি জাহিৰ কৰিছে, কোনোৱে নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিছে৷ কোনোৱেবা নিজৰ দ্ৰব্য-সামগ্ৰী সেৱাৰ বিপণী খুলিছে আৰু তাৰ বিপৰীতে কোনোৱে প্ৰয়োজনীয় দ্ৰব্য-সেৱা ক্ৰয় কৰিছে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে আন এচামে ইয়াৰ বিপৰীত তথা নঞাৰ্থক দিশটোত জড়িত হৈ নিজৰ লগতে সামাজিক মাধ্যমটোকেই অপবিত্ৰ কৰি পেলাইছে৷ শেহতীয়াকৈ অলাগতিয়াল বন-লতা গজাদি নিউজ-প’ৰ্টেলসমূহৰ সংখ্যা বাঢ়িব লাগিছে৷ যি উদ্দেশ্য আগত ৰাখি একোটা নিউজ চেনেল বা প’ৰ্টেল গঢ়ি তোলা হয়, তাত আপত্তি কৰিবলগীয়া একো নাথাকে৷ কিন্তু কাৰ্যতঃ কোনোৱেই যেন পৰিকল্পিতভাৱে আগ নাবাঢ়ে৷ বাতৰি পৰিৱেশনৰ কোনো পদ্ধতিগত শৃংখলা অথবা ‘ভিডিঅ’ প্ৰদৰ্শনৰ কোনো ‘এথিক্চ’ নাথাকে৷ যিবোৰ কথাই মানুহক যন্ত্ৰণা দিয়ে বা যন্ত্ৰণা বঢ়াই তোলে, যিবোৰ ছবিয়ে ভিন্ন বয়সৰ মানুহৰ মনত ভয়ংকৰ প্ৰতিচ্ছবিৰ ছাঁ বহুৱাই থৈ যায়৷ যিবোৰ বাতৰি বা ছবিৰ প্ৰদৰ্শনৰ ফলত সমাজত বিষবাষ্প বিয়পে, ইত্যাদি ধৰণৰ নীতিহীন, নৈতিকতাহীন খবৰ দিয়াৰ বাবে আমাক নিউজ প’ৰ্টেল কিয় লাগে? আ(ৰ্যৰ কথা এইটোৱে যে প্ৰত্যক্ষদৰ্শীসকলেও হাতত থকা স্মাৰ্টফোনটোক এনে ঘটনাৰ জীৱন্ত ছবি তুলিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰি ভাল পায়৷ এইবোৰ এতিয়া গাঁৱে-ভূঞে, চহৰে-নগৰে ভিন্ন বয়সৰ মানুহৰ প্ৰিয় চখত পৰিণত হৈছে৷ এনে ভিডিঅ’ ক্লিপিংবোৰকেই বাৰম্বাৰ প্ৰচাৰ কৰি থাকে নিউজ চেনেল বা প’ৰ্টেলবোৰে৷ বানত উটি আহি নদীৰ বালিত পোত খাই থকা মানুহৰ শৰীৰ এপষেকৰ পাছত কিদৰে বালি খান্দি অৰ্ধগলিত অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা হ’ল, তাৰ জীৱন্ত সাক্ষীৰূপে যদি পুলিচ প্ৰশাসনৰ প্ৰয়োজন হয়, তেন্তে ভিডিঅ’ কৰক, ফটো তোলক আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে সংৰক্ষণ কৰক৷ কিন্তু, সাধাৰণ প্ৰত্যক্ষদৰ্শীয়ে কেনে মানসিকতাৰ জোৰত তেনে একোটা ঘটনাৰ ছবি তোলে, ভিডিঅ’ কৰে আৰু নিউজ প’ৰ্টেলে তাক সামাজিক মাধ্যমযোগে বাৰম্বাৰ প্ৰচাৰ কৰে৷ এনে প্ৰচাৰে পৰিয়াল-পৰিজনক, সন্তানক কিদৰে আলোড়িত কৰিব পাৰে, তাৰ সদুত্তৰ সংবাদদাতা অথবা প’ৰ্টেলৰ কাৰ্যবাহীসকলৰ হাতত আছেনে? নে চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টিৰে দৰ্শকৰ সংখ্যা বঢ়াই বিজ্ঞাপন আদায়ৰ বাবেই এনে কৰা হয়? হাতে হাতে স্মাৰ্টফোন লৈ ভিডিঅ’ কৰি ফুৰাৰ ‘চখ’ পালিবলৈ লোৱাসকলে কথাবোৰ ভাবি-চিন্তি চোৱা উচিত৷ সামাজিক মাধ্যমত যিহকে মন যায়, তাকে ‘আপলোড’ কৰাসকল যদি সাৱধান আৰু সজাগ নহয়, তেন্তে সমাজ অনতিপলমেই বিশৃংখলতাৰ বিষবাষ্পৰে কলুষিত হৈ পৰিব৷