ৰাজকীয় ক্ষমতালিপ্সা ওৰফে আঞ্চলিকতাবাদী দল

প্ৰায়ভাগ মানুহৰে হয়তো ধাৰণা যে এখন ৰাজ্যৰ বা অঞ্চলৰ ভৌগোলিক সীমাৰেখাৰ ভিতৰত বাস কৰা কোনোবা একাংশ লোকে ৰাজনৈতিক দল এটাৰ বা সংগঠনৰ জন্ম দিলেই তেনে দল বা সংগঠন আঞ্চলিক জাতীয়তাবাদী দলত পৰিণত হ’ব পাৰে৷ সঁচা অৰ্থত সুস্থ-সবল জাতীয়তাবাদী আঞ্চলিক দল বা সংগঠন হ’ব লাগিলে সংশ্লিষ্ট অঞ্চল বা ৰাজ্যৰ আৰ্থ-সামাজিক, ৰাজনৈতিক, ভাষিক, সাংস্কৃতিক জীৱন তথা ঐতিহ্য, সভ্যতা, সংস্কৃতি, জ্ঞান-বিজ্ঞান, কলা-কৃষ্টি আৰু জীৱনশৈলী ব্যক্তিত্বৰ লগত একাত্ম হৈ পৰিব পৰাটো অপৰিহাৰ্য আৰু সেইবোৰৰ সুৰক্ষা, অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ হকে প্ৰয়োজনত চূড়ান্ত ত্যাগৰ বাবে মানসিক প্ৰস্তুতিৰ প্ৰয়োজন অৱধাৰিত৷ তেনে ত্যাগৰ বাবে প্ৰয়োজন অপৰিসীম সাহসৰ৷ সাহসী হ’ব পৰাৰ প্ৰথম চৰ্তটোৱেই হৈছে সততা, দুৰ্নীতি, ভ্ৰষ্টাচাৰশূন্যতা আৰু লোভ-লালসামুক্ত বহল মানসিক দিগন্ত৷ বিৰোধী শক্তিৰ তৰোৱাল, বন্দুক-বেয়নেটৰ সন্মুখতো সাহসেৰে সঁচা কথা কৈ দিব পৰাৰ অজেয় আত্মিক শক্তিৰ প্ৰয়োজন৷ স্বৰাজোত্তৰ বিগত প্ৰায় ৭৫ বছৰৰ ভিতৰত এইখন অসম মুলুকৰ ৰাজকীয় শাসনৰ গাদীত বহা ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ চৰকাৰে অথবা চৰকাৰৰ মুৰব্বীয়ে ‘আমি পাকিস্তান, বাংলাদেশৰ কোনো ধৰ্মৰ বা ভাষাৰে লোকক যিসকলে অসমলৈ অবৈধভাৱে ১৯৪৮ চনৰ পাছত আহিছে– তেওঁলোকৰ এজনকো আমি অসমৰ মাটিত থাকিবলৈ নিদিওঁ বুলি দিল্লীত বহা প্ৰধানমন্ত্ৰী তথা চৰকাৰক সাহসেৰে ক’ব পৰাৰ দৃষ্টান্ত নাই৷ সকলো বিদেশী অসম এৰি যাবই লাগিব বুলি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ওচৰত মন্ত্ৰীসভাৰ বা বিধানসভাৰ প্ৰস্তাৱ, সিদ্ধান্ত দাখিল কৰাৰ খবৰ নাই৷ মূলতঃ তদানীন্তন কংগ্ৰেছী চৰকাৰে অসমৰ মাটিত সিঁচি দিয়া বিষবৃক্ষৰে পৰিণতি   আজিৰ সময়ত অসম তথা অসমবাসী সন্মুখীন হোৱা মহাসংকটৰ দশা৷ ১৯৮৫ চনত ৰাজ্যবাসীয়ে অসমৰ শাসন তথা ৰাজদণ্ড সপিলে আঞ্চলিক দল অগপৰ হাতত৷ চৰম দুৰ্ভাগ্য লিখিত হৈছে সম্ভৱতঃ অসমীয়াৰ কপাল৷ সেই দলটোৰ ৰাজ্য চৰকাৰখনেও দিল্লীত ক্ষমতাত বহা প্ৰধানমন্ত্ৰী, আন মন্ত্ৰী-বিষয়াৰ ওচৰত আঁঠু লৈ সন্তুষ্টিকৰণৰ সেৱা ধৰ্মহে পালন কৰিলে,– ৰাজ্যৰ ৰাজকোষ লুণ্ঠন কৰিলে, জনজীৱনলৈ ধবংসাত্মক পৰিণতিৰ সূচনা কৰিলে৷ অগপৰ শাসন কালৰ পূৰ্বতে অসমত থকা পঁচপন্ন লাখ অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ সংখ্যাটো বাঢ়িল প্ৰায় সত্তৰ লাখলৈ৷ মন্ত্ৰীসকল কোটিপতি হ’ল আৰু জনগণৰ পৰা বিচ্ছিন্ন গঙাটোপ হ’ল৷ সাহস কৰিব নোৱাৰিলে প্ৰধানমন্ত্ৰীসকলক, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক ক’বলৈ– ‘অমুক তাৰিখৰ পূৰ্বে অসমৰ পৰা বিদেশীসকলক আঁতৰাই নিয়াৰ নিশ্চিত ব্যৱস্থা নকৰিলে আমি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ লগত অসহযোগ কৰিম বুলি৷’ কেন্দ্ৰত বিজেপি চৰকাৰ প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ সময়তে প্ৰায় চাৰিশৰো অধিক নিৰপৰাধী অসমীয়া যুৱকক গুপ্তহত্যা কৰা হ’ল৷ অগপ চৰকাৰে ক’লে– ‘আমাৰ চৰকাৰ গুপ্তহত্যাত জড়িত নহয়৷’ তেন্তে হত্যা কৰে কোনে? কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে সাহসেৰে কিয় থিয় দিব নোৱাৰিলে অগপ চৰকাৰে? ৰাইজক কিয় নোৱাৰিলে লগত ল’বলৈ? গৌৰৱসুলভ  সাহস, সততা আৰু নিষ্ঠাৰ অভাৱে পংগু কৰা অগপ চৰকাৰৰ কৰ্মকাণ্ডই অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ সংগ্ৰামী সত্তা বিনষ্ট কৰিছে, অসমীয়া জাতিক ভাগ ভাগ কৰিছে৷ অসমীয়াৰ সাহসৰ বান্ধোনত শিথিলতা আনিছে৷ পুনৰ কেন্দ্ৰৰ মোদী চৰকাৰে ‘কা’ আইন সংশোধনীৰে অসমৰ মাটিত লক্ষ লক্ষ হিন্দু বাংলাদেশী নাগৰিকৰ পোহাৰ মেলিছে৷ সেইসকলক ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব দি অসমৰ মাটিত সংস্থাপিত কৰিব৷ বাংলাভাষীৰ সংখ্যা বাঢ়ি ৰাজ্যখনৰ দ্বিতীয় সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ স্থানপ্ৰাপ্ত হ’ব৷ প্ৰথম সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ স্থানত আছে বাংলাদেশী ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু বুলি কোৱাসকল৷ অগপৰ নেতাসকলে বিজেপিৰ ওচৰত আঁঠু লৈ সেৱা ধৰ্ম পালনত ব্যস্ত আছে৷ তেওঁলোকে কয়, অগপ জাতীয়তাবাদী আঞ্চলিক দল৷ ইয়াতকৈ ডাঙৰ দুৰ্ভাগ্য কি হ’ব পাৰে অসমীয়াৰ বাবে? ৰাইজে ভবাৰ সময় এয়া৷ ধন, সম্পদ আৰু ক্ষমতালিপ্সা পূৰণত অন্ধ– এয়াইতো আঞ্চলিক দল৷