গোসাঁইঘৰতো ৰাজনীতিৰ জুই!
আপাত দৃষ্টিত দেশৰ সাম্প্ৰতিক ৰাজনৈতিক আৰু প্ৰশাসনীয় গতি-বিধিৰ দিশ অতি বৈচিত্ৰ্যময় তথা ৰহস্যই আৱৰি ধৰা বুলি ক’ব পাৰি৷ সৎ, নিষ্ঠা, সততা আৰু ভক্তিপ্ৰাণ হৃদয়েৰে ঈশ্বৰৰ সেৱাত ব্ৰতী হৈ মনৰ শান্তিৰে জীৱন নিৰ্বাহত ব্যস্ত, নামধৰ্মত বিশ্বাসী সহজ-সৰল মানুহখিনিকো গোসাঁইঘৰৰ মজিয়াত দলীয় ৰাজনীতিৰ পাশাখেলত আবদ্ধ কৰিব পৰাৰ কুটিল পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে মুখ্যমন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰে৷ কথাটো কি বুলি সুধিলে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে তপ্কৈ ‘মই গোসাঁইঘৰৰ কল খোৱা নাই’ ধৰণৰ উত্তৰকে নিশ্চয় দিব৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে হয়তো বৰ জোৰকৈয়ে ক’ব, ‘মই গোসাঁইঘৰৰ চৌহদতে সোমোৱা নাই’৷ কিন্তু দেখোঁতাই দেখি আছে আৰু শুনোতাসকলেও শুনিছে৷ মুখ্যমন্ত্ৰী তথা তেওঁৰ চৰকাৰখন নামঘৰ, গোসাঁইঘৰ, মন্দিৰ আদিত সোমাইছে প্ৰকাৰান্তৰে দলীয় ৰাজনীতিৰ নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰিক কৌশলেৰে৷ সেই ৰাজনৈতিক কৌশল অন্তৰ্দৃষ্টিৰে জনগণই দেখিবলৈ পাইছে৷ গোসাঁইঘৰ, নামঘৰ, মন্দিৰ আদিত চৰকাৰে লাখ লাখ টকাৰ সাহায্য আগবঢ়োৱাৰ ঘোষণাৰে সেই ধৰ্মানুষ্ঠানতো কাজেই প্ৰত্যক্ষ হস্তক্ষেপেৰে দলীয় ৰাজনৈতিক বিষবৃক্ষ ৰোপণ কৰিবলৈ বিচাৰিছে চৰকাৰে৷ ফলত দলীয় ৰাজনৈতিক বতাহ ব’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে ধৰ্মানুষ্ঠানসমূহতো৷ লাখ লাখ টকা-পইচাৰে উপচি পৰিব ধৰ্মানুষ্ঠানবোৰ৷ ধৰ্মানুৰাগীৰ মাজত এতিয়া বিষয়-বাব প্ৰাপ্তিৰ প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ হ’ল৷ লগে লগে দলীয় চিন্তা-চৰ্চাৰ উদ্ৰেক৷ চৰকাৰৰ লগত ভাল সম্পৰ্ক থকা ব্যক্তিক সভাপতি, সম্পাদক নাপাতিলে আমাৰ গোসাঁইঘৰত, নামঘৰত, চৰকাৰে একোৱেই নিদিব৷ গতিকে চৰকাৰী দলৰ লগত মধুৰ সম্পৰ্ক থকা আৰু পৰাপক্ষত চৰকাৰী দলটোৰ শক্তিশালী নেতা-কৰ্মীৰে কমিটী গঠন হ’ব লাগে আদি বিতৰ্কৰ জন্ম দিলে বিজেপি চৰকাৰে৷ দলীয় নেতা-পালিনেতাৰ হেতা-ওপৰাৰ সমৰক্ষেত্ৰলৈ পৰ্যবসিত ধৰ্মানুষ্ঠানক্ক শাসকীয় দলৰ অনুগামী নোহোৱা অথচ গোসাঁইঘৰ, নামঘৰ, হিন্দু ধৰ্ম, ঈশ্বৰক ভালপোৱা ধৰ্মানুৰাগীৰ মনত বিক্ষোভৰ জুই জ্বলিবলৈ ধৰাৰ বাস্তৱতাক অস্বীকাৰ কৰিব পৰাৰ যুক্তি অবান্তৰ৷ দলীয় সংঘাতত ৰাজনৈতিক ঘূৰ্ণী বতাহত হাবু-ডাবু খাবলৈ ধৰাটো নিশ্চিত৷ পৰিণতিত, ৰাজনৈতিক পক্ষপাতিত্বমূলক আচৰণ-মনোবৃত্তিৰ পৰা নিলগত থকা পৱিত্ৰ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানবোৰক এইখন চৰকাৰে দলীয় ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰ তথা মঞ্চৰূপে গঢ় দি দলীয় সংঘৰ্ষৰ মজিয়ালৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ বিচাৰিছে আৰু তেনেদৰে ৰাজ্যখনৰ মৌলিক সমস্যাসমূহৰ পৰিধিৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখি দলীয় চক্ৰবেহুত সোমাই ৰাখিব পৰাৰ জালত আবদ্ধ কৰাৰ ৰাজনৈতিক পৰিকল্পনা কৰাটো নিপাতনে সিদ্ধ বুলি পৰিগণিত হৈছে৷ মন কৰিবলগীয়া আৰু অত্যন্ত বেদনাদায়ক ঘটনা বা পৰিঘটনাটো হৈছে এই যে এইখন চৰকাৰে জনতাৰ মন-মগজু ক্ৰয়ৰ ৰাজনৈতিক আঁচনিৰে সমাজ ব্যৱস্থাটোকে পংগু কৰিবলৈ বিচাৰিছে৷ বৰ ভয় লগা ৰাজনৈতিক ব্যৱসায়ী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত চৰকাৰৰ এনেকুৱা গণ-দমনৰ ব্যৱস্থাই ৰাজ্যখনক ক’লৈ লৈ যাব পাৰে, সচেতন নাগৰিকে বুজিবলৈ বাকী থকা নাই৷ অমৃততকৈও মিঠা, সোৱাদ লগা বিহপান কৰিবলৈ অসমীয়াক প্ৰলুব্ধ কৰাটো দেশদ্ৰোহিতাৰে আন এক নাম বুলি ৰাইজে বুজিছে নি(য়৷ নিজৰ দেশক ভালপোৱা কোনো দল-সংগঠনে এনে কাৰ্যকলাপৰ সহযোগী হ’ব পৰাৰ থল নাথাকে৷ কাৰণ দেশৰ স্বাৰ্থ, সবাৰো ঊধবৰ্ত, এইটো সকলোৱে উপলব্ধি কৰাটো অপৰিহাৰ্য; জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ, ভাষা, গোষ্ঠী নিৰ্বিশেষে সকলোৰে মাজত ঐক্য, সম্প্ৰীতি, শান্তি আৰু প্ৰগতিৰ স্বাৰ্থত৷