বৰ্ধিত জনসংখ্যা অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ হেঙাৰ
চীন বিশ্বৰ সবাতোকৈ জনবহুল দেশৰ তালিকাৰ শীৰ্ষত আছে যদিও অহা বছৰৰ কোনো এটা সময়ত চীনক অতিক্ৰম কৰি বিশ্বৰ সৰ্বাধিক জনসংখ্যাৰ দেশৰ অভিলেখ গঢ়িব পাৰে ভাৰতে৷ এই তথ্য ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ৷ শেহতীয়াভাৱে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এটা প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পাইছে যে চলিত বৰ্ষৰ ১৫ নৱেম্বৰত বিশ্বৰ জনসংখ্যা আঠশ কোটি অতিক্ৰম কৰিব আৰু অহা বছৰলৈ চীনক চেৰ পেলাই ১৪০ কোটি জনসংখ্যাৰ দেশ হ’বগৈ ভাৰত; আৰু সেয়া হ’লে ভাৰত হ’ব বিশ্বৰ সবাতোকৈ জনবহুল দেশ৷ প্ৰতিবেদনটোত লগতে কোৱা হৈছে যে ভাৰতৰ জনসংখ্যা এনেদৰে বৃদ্ধি পাই থকাৰ বিপৰীতে অহা বছৰৰ আৰম্ভণিৰ পৰা চীনৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ বহুখিনি হ্ৰাস পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে৷ ভাৰতৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন হ্ৰাস পোৱা আৰু সৰ্বসাধাৰণৰ জীৱনশৈলী নিম্নগামী হোৱাৰ সময়ত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এই তথ্য দেশখনৰ বাবে নিঃসন্দেহে উদ্বেগৰ বিষয় বুলিয়েই ক’ব লাগিব৷ দেশে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ ৭৫ বছৰ পাছতো দেশখন অৰ্থনৈতিক দিশত সবল নোহোৱাৰ মূল কাৰণটোৱেই হৈছে জনসংখ্যা বৃদ্ধি৷ ভাৰত অৰ্থনৈতিক দিশত বিকশিত হোৱা বুলি চৰকাৰে যিমানেই দাবী নকৰক কিয়, দেশখনৰ বৰ্তমানৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন আৰু জনসাধাৰণৰ জীৱন ধাৰণৰ মানলৈ চালেই অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ প্ৰকৃত ছবিখন স্পষ্ট হৈ পৰিব৷ অত্যধিক বৈদেশিক ঋণে অৰ্থ-ব্যৱস্থালৈ বিপদৰ সংকেত কঢ়িওৱাৰ সময়ত ক্ৰমবৰ্ধমান জনসংখ্যাও দেশখনৰ উন্নয়নৰ হেঙাৰ হৈ পৰিব পাৰে৷ জনসংখ্যা যি হাৰত বৃদ্ধি পাইছে, তাৰ সমান্তৰালভাৱে দেশখনত বৃদ্ধি পাইছে দৰিদ্ৰতা আৰু সংস্থাপনহীনতা৷ জনসংখ্যা বৃদ্ধি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিলে তাৰ দ্বাৰা দেশখনৰ সমস্যাসমূহ সমাধানৰ বাট মুকলি হ’ব বুলি ক’লে নিশ্চয় ভুল কৰা নহ’ব৷ বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, ভাৰতত যদি পৰ্যাপ্ত কৰ্মসংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰিব পৰা নাযায় আৰু শ্ৰমিকসকল পৰিশ্ৰম কৰাৰ বাবে আগ্ৰহী নহয়, তেন্তে জনসংখ্যা বৃদ্ধি ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত বোজা হৈ পৰিব৷ এটা কথা সকলোৱে স্বীকাৰ কৰিব যে দেশ এখনৰ সম-উন্নয়ন নিশ্চিত কৰাটো বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰশীল হয় জনসংখ্যাৰ ওপৰত৷ দেশ এখনৰ ৰাজহ সংগ্ৰহৰ দিশটোও বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰে জনসংখ্যাৰ ওপৰত৷ ক’ভিডসৃষ্ট সমস্যাৰ বাবে বহুতকে আৰ্থিক দিশত কোঙা কৰি পেলাইছিল৷ এনে অৱস্থাৰ পৰা উদ্ধাৰ পাবলৈ হয়তো আৰু বহু সময়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷
ভাৰতৰ ক্ষেত্ৰত আন এটা দুৰ্ভাগ্যৰ কথা হৈছে যে দেশখনৰ জনসংখ্যাৰ সৈতে জনসাধাৰণৰ প্ৰাথমিক সা-সুবিধাৰ সামঞ্জস্য নথকাটো৷ ইয়াৰ প্ৰভাৱ শিক্ষা, স্বাস্থ্য, পৰিবহণ আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে পৰিছে৷ বৰ্ধিত জনসংখ্যাৰ বাবে নিত্য ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰীৰো চাহিদা বৃদ্ধি পায়৷ এই সমস্যা দূৰ কৰিবলৈ হ’লে দেশৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন বৃদ্ধি কৰা প্ৰয়োজন৷ কিন্তু বৰ্তমান সময়ত দেশখনৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন হ্ৰাস পোৱাটো এটা ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰিছে৷ মুদ্ৰাস্ফীতিৰো এটা অন্যতম কাৰণ হৈ পৰিছে এই বৰ্ধিত জনসংখ্যা৷ ভাৰতৰ দৰে দেশত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ প্ৰভাৱ পাৰিপাশ্বিৰ্কতাতো পৰিছে৷ বনাঞ্চলত বেদখলে প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰিছে আৰু তাৰ ফল সকলোৱে ভোগ কৰিবলগীয়া হৈছে৷ এই সমস্যবোৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ হ’লে ভাৰতত প্ৰয়োজন পৰিকল্পিত জনসংখ্য নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা৷ চুবুৰীয়া দেশ এইক্ষেত্ৰত সফল হ’ব পাৰিছে যেতিয়া ভাৰত সফল নোহোৱাৰ কথা নাই৷ এটা কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে জনসংখ্যা বৃদ্ধিয়ে কেৱল এটা দিশতে সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে৷ সমাজৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে তাৰ প্ৰভাৱ পৰে৷ এটা কথা স্বীকাৰ্য যে সঠিক আৰু দীৰ্ঘম্যাদী পৰিকল্পনাইহে দেশ এখনৰ সামগ্ৰিক উন্নয়ন সম্ভৱ কৰিব পাৰে আৰু এই উন্নয়ন তেতিয়াহে সম্ভৱ হ’ব যেতিয়া জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা যাব৷






