দিশহাৰা আঞ্চলিক শক্তি

ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ মূল নেতৃত্বদায়ী দল হিচাপে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আছিল যদিও বিভিন্ন প্ৰদেশত বিভিন্ন নামেৰে কিছুমান আঞ্চলিক সংগঠনৰ জন্ম হৈছিল৷ যিবোৰৰ কিছু আঞ্চলিক আকাংক্ষা আছিল যদিও তেওঁলোকৰ মূল সংগ্ৰামখনক সফল কৰাই উদ্দেশ্য আছিল৷ আনহাতে, স্বাধীন ভাৰতত প্ৰথম ১৯৬৭ চনত তামিলনাডুত ডি এম কে [দ্ৰাবিড় মুন্নেতা কাজাগম] প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পাছত ভাৰতৰ ৰাজনীতিত ৰাজ্য ভিত্তিত আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল গঠনৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল৷ বিগত শতিকাৰ ’৮০ৰ দশকটো সমগ্ৰ ভাৰতত আঞ্চলিক ৰাজনীতিৰ সোণালী যুগ বুলি কোৱা হয়৷ এই দশকতে অসমৰ আঞ্চলিক ৰাজনীতিয়ে শক্তিশালীভাৱে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল৷ ৬ বছৰীয়া বজ্ৰ কঠিন ছাত্ৰ আন্দোলনৰ মাজেৰে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল অসম গণ পৰিষদ৷ সেয়া অসমৰ ৰাজনীতিৰ ইতিহাসত সোণালী আখৰেৰে লিখা থাকিব৷ ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ দীঘলীয়া প্ৰৱঞ্চনাৰ বলি হৈ অসমৰ মানুহে প্ৰকৃতাৰ্থতেই এক শক্তিশালী বিকল্প আঞ্চলিক ৰাজনীতি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷ অসমৰ মানুহৰ জাতীয়তাবাদী চিন্তাৰ উন্মেষ দেখি বিশ্বই তবধ মানিছিল৷ ছাত্ৰ আন্দোলন এটাৰ স্বৰূপ দেখি ভাৰত চৰকাৰেও সেও মানিবলৈ বাধ্য হৈছিল৷ কিন্তু এই বৃহৎ ৰাজনৈতিক উত্থান যেতিয়াই এখন চুক্তিৰ মাজত সীমাবদ্ধ হৈ পৰিল, তেতিয়াৰ পৰাই যেন ইয়াৰ উত্তাপ লাহে লাহে কমি আহিবলৈ ধৰিলে৷ আচলতে আঞ্চলিক তথা জাতীয়তাবাদী ৰাজনীতি সম্পৰ্কত বিশেষ গৱেষণালব্ধ জ্ঞান ল’বলৈ ইয়াক এক জাতীয় ধাৰালৈ পৰিণত কৰা বা অসমীয়া জাতীয়তাবাদ মানে কেৱল ভাষিক জাতীয়তাবাদক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াৰ পৰিণতিত অসমৰ আন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত আৰম্ভ হ’বলৈ ধৰিলে ন-জাতীয় চেতনা৷ ৰাজনৈতিক ক্ষমতা লাভ আৰু এই ক্ষমতাৰ ৰাজনীতিত মতলীয়া হৈ অসমৰ সামগ্ৰিক জনগাঁথনিৰ স্বৰূপ পাহৰি অগপই এনে কিছুমান কাম কৰিলে যিবোৰ কামে বড়ো, কাৰ্বি, মিচিঙকে ধৰি জাতি-জনগোষ্ঠীসমূহক নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাধ্য কৰালে৷ সেই নতুন ৰাজনৈতিক চেতনা কিন্তু অসমীয়া জাতীয়তাবাদৰ লগত সংপৃক্ত হৈ নাথাকিল৷ তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ চিন্তাৰে সম্পূৰ্ণ পৃথকতাবাদী মন লৈ আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলে৷ জাতি-জনগোষ্ঠীসমূহে উপলব্ধি কৰিবলৈ ধৰিলে যে তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক-অৰ্থনৈতিক স্বাৰ্থ তথাকথিত এই অসমীয়া জাতীয়তাবাদীৰ ওচৰত সুৰক্ষিত নহয়৷ কেৱল ইমানেই নহয়, অসমীয়া মূলসুঁতিৰ লোকেও অগপৰ কাম-কাজত অসন্তুষ্ট হৈ পৰিবলৈ ধৰিলে, কাৰণ যি কাম কৰিম বুলি দলটো গঠন হৈছিল, সেই কামলৈ সম্পূৰ্ণ পিঠি দি ভোগ-বিলাসত মত্ত হৈ পৰিল৷ বিদেশী খেদিম বুলি যিটো দল গঠন হৈছিল, সেই দলটোৱে এজনো বিদেশীক খেদা দূৰৰ কথা তেওঁলোকৰ শাসন কালতে লাখে লাখে বিদেশী অসম সোমাই আহিবলৈ ধৰিলে৷ ইয়াৰ পাছতো এটা খীণ আশা লৈ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে যেতিয়া ৰাইজে ক্ষমতা দিলে, তেতিয়াও গুপ্তহত্যাৰ দৰে বিভীষিকাৰ কবললৈ অসমীয়া মানুহক ঠেলি দিলে৷ অসমীয়াৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষা কৰিবলৈ শপত লোৱা দলটোৰ শাসন কালতে ৰাজ্যখন চূড়ান্তভাৱে অৰ্থনৈতিক সংকটত পৰি হাহাকাৰ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ এনে পৰিস্থিতিত মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল মহন্তই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ লগত এম অ’ ইউ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰি অসমীয়া জাতীয়তাবাদ-আঞ্চলিকতাবাদক চূড়ান্তভাৱে প্ৰতাৰণা কৰিছিল৷ ইয়াৰ পাছৰ পৰা আৰু অসমীয়া মানুহে জাতীয়তাবাদ-আঞ্চলিকতাবাদৰ ফালে ঘূৰি চোৱা নাই৷ আঞ্চলিক শক্তি অগপয়ো উপলব্ধি কৰিলে যে তেওঁলোক আৰু স্বতন্ত্ৰভাৱে ক্ষমতালৈ ঘূৰি অহাৰ আশা নাই৷ কাৰণ ইতিমধ্যে জাতি-জনগোষ্ঠীৰ উদিত শক্তি ৰাষ্ট্ৰীয় শক্তিৰ পৰা পোৱা সাৰ-পানীত ফলে-ফুলে জাতিষ্কাৰ হৈ উঠিলেই৷ সেইসকলে যিহেতু অসমীয়া জাতীয়তাবাদৰ বিৰোধিতা কৰিয়েই নিজৰ গোষ্ঠী স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰাত লাগিছিল, সেয়ে তেওঁলোকে ৰাষ্ট্ৰীয় শক্তিৰ ওচৰতে নিজৰ নিৰাপত্তা বিচাৰি পাইছিল৷ কংগ্ৰেছক ক্ষমতাৰ পৰা আঁতৰাবলৈ অতি চমু পথ হিচাপে অসমৰ আঞ্চলিক শক্তিয়ে আন এটা ৰাষ্ট্ৰীয় সাম্প্ৰদায়িক শক্তি বিজেপিক নিজৰ থকা ভেটিকণো এৰি দিলে; ইয়াৰ বাবে কেৱল অগপ জগৰীয়া নহয়৷ সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা, কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি, জাতীয়তাবাদী যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদৰ দৰে সংগঠনে বিজেপিক এখন শূন্য পথাৰত অকলেই এৰি দিয়াৰ লগতে একাংশই পৰোক্ষভাৱে সহায়ো কৰিলে ক্ষমতালৈ অহাত৷ অগপৰ অৱস্থা এতিয়াতো এনে পৰ্যায় পালে যে বিজেপি অবিহনে অগপৰ অস্তিত্ব শূন্যৰ ফালে গতি কৰিলে৷

এনে পৰিস্থিতিতে অসমত আৰম্ভ হোৱা ‘কা’বিৰোধী আন্দোলনে পুনৰ সাৰ-পানী যোগালে আঞ্চলিক ৰাজনীতিত৷ আধাতে ‘কা’বিৰোধী আন্দোলন সামৰি ৰাজনৈতিক দল প্ৰতিষ্ঠাৰ দৌৰত সকলো নামি পৰিল৷ সুযোগৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰি কোনোবা সাংসদ হ’ল৷ জে’লৰ পৰাই অখিল গগৈয়ে ৰাইজৰ দল প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে৷ একে ৰাতিতে ছাত্ৰ সন্থাৰ মজিয়া ত্যাগ কৰি লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে অসম জাতীয় পৰিষদ গঠন কৰিলে৷ ইয়াৰো আগতে অৰূপ বৰবৰাৰ নেতৃত্বত আন এটা দলৰ প্ৰতিষ্ঠা হ’ল৷ কোনেও কাৰো কথা নুশুনা হ’ল৷ অসমৰ ৰাইজে ঐক্যবদ্ধ আঞ্চলিক শক্তিৰ আশা কৰিছিল৷ কিন্তু সকলো ফুটুকাৰ ফেনত পৰিণত হ’ল৷ কোনেও নিজৰ ভেটি এৰিবলৈ নাৰাজ৷ সকলোকে মুখ্যমন্ত্ৰী হ’বলৈ লাগে! সেয়ে আপোচহীন বুলি কৈ কংগ্ৰেছৰ লগত সখা-মিতিৰালি কৰা অসমৰ ৰাইজে দেখিলে৷ ফলত এতিয়া দিশহাৰা আঞ্চলিক ৰাজনীতি৷ আনহাতে সমগ্ৰ দেশতে কংগ্ৰেছ নিশকতীয়া হৈ পৰাৰ ফলত বিজেপিৰ বিকল্প হিচাপে এতিয়া দেশজুৰি অৰবিন্দ কেজৰিৱাল নেতৃত্বাধীন আম আদমী পাৰ্টীয়ে নিজৰ শক্তি বৃদ্ধি কৰিছে৷ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়েও কেজৰিৱালকেই মূল প্ৰতিদ্বন্দ্বী বুলি সমালোচনা কৰিবলৈ লাগিছে৷ কিন্তু ইয়াৰ মাজতে দিশহাৰা আঞ্চলিক শক্তিয়ে নিজৰ কাম-কাজ চলাই গৈছে৷ কিন্তু বহুধাবিভক্ত আঞ্চলিকতাবাদে যে বিজেপিকেই সহায় কৰিছে, সি নিশ্চিত৷