কৃষি, জনস্বাস্থ্য আৰু উন্নয়ন

বিশ্বৰ দ্বিতীয় জনবহুল দেশ ভাৰতে কেইটামান বছৰৰ ভিতৰতে চীনৰ জনসংখ্যাৰ সংখ্যাক পিছ পেলাই বিশ্বৰ জনবহুল ৰাষ্ট্ৰৰূপে পৰিগণিত হ’ব৷ ভাৰতৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগে লগে বাসস্থান, উন্নয়নমূলক কামৰ বাবে কৃষিভূমিৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত দেশখনৰ কৃষিভূমিৰ পৰিমাণ বছৰি হ্ৰাস পাইছে৷ কৃষিভূমিৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পোৱাৰ ফলত খাদ্যশস্য উৎপাদনতো নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিছে৷ তথাপি বৰ্ধিকসংখ্যক লোকৰ খাদ্য নিশ্চিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে কৃষকসকলে উৎপাদন বৃদ্ধিৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰি আহিছে৷ কৃষকে বিগত কেইটামান বছৰৰ পৰা যিকোনো উপায়েৰে শস্য উৎপাদনৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰাত তুলনামূলকভাৱে শস্যৰ উৎপাদন বাঢ়িছে যদিও কৃষিকাৰ্যত ব্যৱহাৰ কৰা ৰাসায়নিক সাৰ, কীটনাশক দ্ৰব্যই জনসাধাৰণৰ জীৱনলৈ নানা ৰোগ-ব্যাধি কঢ়িয়াই আনিছে৷  তদুপৰি ৰাসায়নিক সাৰ আৰু কীটনাশক দ্ৰব্যই ভূমিৰ স্বাস্থ্যৰো ক্ষতি কৰি আহিছে৷ কৃষিকাৰ্যৰ বাবে ভূ-গৰ্ভৰ পানী ব্যৱহাৰ কৰি শস্য উৎপাদনৰ ব্যৱস্থা কৰাত উৎপাদন ব্যয় বৃদ্ধি পোৱাৰ লগতে ভূ-গৰ্ভৰ পানীৰ স্তৰো নিম্নগামী হৈছে৷ ফলত দেশৰ বহু অঞ্চল এতিয়া খৰাঙৰ কবলত পৰিছে৷ ২০১৭ চনৰ এক চৰকাৰী তথ্য অনুসৰি, দেশৰ ৪০ লাখ হেক্টৰ কৃষিভূমি পানীৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে৷ পানীৰ অভাৱ আৰু উন্নয়নমূলক কাৰ্যৰ বাবে কৃষিভূমি ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত প্ৰায় ৩০ শতাংশ কৃষিভূমি পূৰ্বতকৈ হ্ৰাস পাইছে৷ অৱশ্যে, যিকোনো উপায়েৰে শস্যৰ উৎপাদন বৃদ্ধিৰ লক্ষ্য গ্ৰহণৰ বাবে ভাৰতৰ জনসাধাৰণক খাদ্য যোগানৰ ক্ষেত্ৰত বহুলাংশে সক্ষম হৈছে যদিও এনে খাদ্যশস্য উৎপাদনৰ ফলত পৰিৱেশত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰাৰ উপৰি জনস্বাস্থ্যলৈও ভাবুকি আহি পৰিছে৷ কিয়নো অধিক উৎপাদনৰ আশাত কৃষকে অধিক ৰাসায়নিক সাৰ, ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত শস্যৰ উৎপাদন বাঢ়িলেও সেইবোৰৰ পৰা মানুহৰ শৰীৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰাৰ আশংকা বাঢ়ি আহিছে৷ ইফালে বহু লোকে সময়ৰ লগত তাল মিলাই কৃষিকাৰ্য নকৰি এতিয়াও পৰম্পৰাগতভাৱে কৃষিকাৰ্য কৰাৰ ফলতো কৃষিশস্যৰ উৎপাদন আশানুৰূপ হোৱা নাই৷ জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি কৃষকসকলেও পৰিৱেশ অনুকূল কৃষিকাৰ্য কৰিব লাগিব৷ অসমত বহু লোকে এটা মাত্ৰ কৃষি কৰি বছৰটোৰ অধিকাংশ সময় কৃষিভূমি ছন পেলাই ৰাখে৷ উৎপাদন বৃদ্ধিৰ বাবে এনে কৃষিভূমিত খেতিয়কে কৃষিকাৰ্য পদ্ধতিগতভাৱে এটাৰ পাছত আনটো কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব৷ উৎসৱবলীয়া অসমীয়াই ভাদত মাহযোৰাকৈ নাম-কীৰ্তনৰ পাছত দুৰ্গা পূজা, কালী পূজা, ৰাস উৎসৱৰ নামত সম্পূৰ্ণ শৰৎ কালটো উৎসৱৰ আনন্দ-স্ফূৰ্তিতে কটাই দিয়ে৷ শ্ৰমবিমুখ অসমীয়াই তাৰ পাছত ইটোৰ পাছত সিটোকৈ উৎসৱ-পাৰ্বণৰ নামত সময় অপচয় কৰি কেৱল ধনৰহে অপচয় কৰে৷ ইফালে, চৰকাৰৰ হিতাধিকাৰী আঁচনিয়েও বহু লোকক এলেহুৱা কৰিছে৷ বিনামূলীয়া চাউল আদি যোগানৰ ব্যৱস্থাই কৃষকক কৃষিকাৰ্যৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছে৷ কিন্তু এনে ব্যৱস্থাই ৰাজ্য তথা দেশৰ আৰ্থিক বিকাশত ইন্ধন যোগাইছেনে? চৰকাৰে দেশৰ যুৱশক্তিৰ সংখ্যাক লৈ সময়ে সময়ে গৌৰৱ কৰে যদিও কৰ্ম-উদ্যমহীন সোৰোপা লোকে দেশৰ উন্নয়ন সাধিব পাৰিবনে? ভোগবাদী মানসিকতাৰ লোকসকলে শ্ৰম কৰি অৰ্থ উপাৰ্জন কৰাতকৈ ঠগ-প্ৰৱঞ্চনা, চুৰি-ডকাইতি আদিৰে সহজে ধন উপাৰ্জনৰ প্ৰতিহে বহুতে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে৷ ফলত ৰাজ্য তথা দেশত চুৰি-ডকাইতি, ঠগ-প্ৰৱঞ্চনাৰ গোচৰৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে৷ কৃষিজাত শস্যৰ উৎপাদন জনসংখ্যা অনুপাতে নোহোৱাত সামগ্ৰীৰ দামো ঊধবৰ্মুখী হৈছে৷ কৃষিকাৰ্যৰ প্ৰতি জনসাধাৰণ সচেতন হোৱাৰ উপৰি চৰকাৰেও পৰিৱেশ অনুকূল কৃষিকাৰ্যৰ বাবে কৃষকসকলক ব্যৱস্থা কৰি দিলেহে ৰাজ্য তথা দেশৰ উন্নয়ন সম্ভৱ হ’ব৷