আদৰ্শনীয় সকীয়নি

সকীয়নিও কেতিয়াবা যে আদৰ্শনীয় হ’ব পাৰে সেয়া প্ৰমাণ কৰিলে আৱাহন থিয়েটাৰৰ ‘লভিতা’-কাণ্ডই৷ ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কালজয়ী সৃষ্টিৰ ধবংসাত্মক ৰূপান্তৰত জড়িত আৱাহন থিয়েটাৰে প্ৰথমাৱস্থাত টিঙৰ পৰা নামিব খোজা নাছিল যদিও অৱশেষত অসমৰ ৰাইজৰ উমৈহতীয়া দাবীৰ ওচৰত সেও মানি ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যদলটোৱে বহুবিতৰ্কিত নাটকখনৰ মঞ্চায়ন বন্ধ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে৷ লক্ষণীয়ভাৱে দীৰ্ঘদিনৰ মূৰত অসমত এটা বিষয়ত উমৈহতীয়া প্ৰতিবাদ হোৱাৰ ঘটনা ঘটিল৷ নক’লেও হ’ব যে ৰূপকোঁৱৰৰ ‘লভিতা’ নাটকত সম্পৰীক্ষা চলোৱাৰ নামত, ৰূপান্তৰৰ নামত ৰূপকোঁৱৰৰ আদৰ্শ ধূলিসাৎ কৰা আৰু সৃষ্টি ক্ষত-বিক্ষত কৰা আৱাহন থিয়েটাৰ গোষ্ঠীয়ে তেওঁলোকৰ এই গৰ্হিত কামৰ সমৰ্থনত ইতিপূৰ্বে যিবোৰ যুক্তি আগবঢ়াইছিল, সেইবোৰে সচেতন মহলক হতচকিত কৰিছিল৷ নাটকৰ মঞ্চায়ন বাতিল কৰাৰ আগত আৰু পাছত আৱাহন গোষ্ঠীয়ে কৈছে যে সকলোৱে নাটকখন উপভোগ কৰাৰ পাছতহে মন্তব্য দিয়া উচিত৷ সেয়ে হ’বলৈ হ’লে গোটেই অসমৰ ৰাইজে নাটকখন চাই শেষ কৰিবৰ বাবে এপ্ৰিল মাহলৈ অপেক্ষা কৰিব লাগিব আৰু তাৰ পাছতহে এই বিষয়ে মন্তব্য দিব পাৰিব৷ এয়া যে দুষ্ট প্ৰকৃতি আৰু উৰ্বৰ মস্তিষ্কৰ মন্তব্য সেয়া দুগ্ধপোষ্য শিশুৱেও বুজি পায়৷ ইফালে, আৱাহন গোষ্ঠীয়ে কৈছে যে আৱাহনৰ ‘লভিতা’ চাই [জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘লভিতা’ নহয়] ইংৰাজী মাধ্যমত অধ্যয়ন কৰা বহু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ নাটক চাবলৈ আৰু জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ৰচনাৱলী পঢ়িবলৈ আগ্ৰহী হৈ পৰিছে৷ এই মন্তব্য মূঢ়তা, মূৰ্খামি আৰু বাতুলামিৰ নামান্তৰ মাত্ৰ৷ এবাৰ তেওঁলোকে কৈছে যে এইখন জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘লভিতা’৷ আকৌ সাংবাদিকে প্ৰশ্ন সোধাৰ লগে লগে তেওঁলোকে কৈছে যে এইখন জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘লভিতা’ৰ আলমত আন এজনে ৰচনা কৰা ‘লভিতা’৷ সংকীৰ্ণ ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থতে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘লভিতা’ত থকা বন্দে মাতৰম, জয় হিন্দ, কংগ্ৰেছ আদিৰ বিপৰীতে আৱাহনৰ ‘লভিতা’ত ‘ভাৰত মাতা কী জয়’ ধবনি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা বুলি গুৰুতৰ অভিযোগ উঠিছে৷ একেটা কাৰণতে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ দৰ্শনে বিৰোধিতা কৰা সত্ত্বেও ‘লভিতা’ক ৰাধাৰ ৰূপত আৰু ‘গোলাপ’ক কৃষ্ণৰ ৰূপত মঞ্চায়ন কৰাৰ লগতে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ আন এখন কালজয়ী নাট ‘কাৰেঙৰ লিগিৰী’ৰ যুগজয়ী গীত ‘মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ...’ অবৈজ্ঞানিকভাৱে ‘লভিতা’ত সংযোজন কৰিছে৷ ইয়াৰ সমৰ্থনত তেওঁলোকে কৈছে যে ‘ৰাধা-কৃষ্ণৰূপী’ চৰিত্ৰ দুটা আচলতে সপোনৰহে চৰিত্ৰ৷ সেইদৰে সপোনতেই আহিছে ‘মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ...’ গীতটো৷ ইয়াৰ পোনপটীয়া অৰ্থ এইটোৱেই যে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ দিঠকৰ দৰ্শনক সপোনৰ আলম লৈ হত্যা কৰিছে আৱাহন গোষ্ঠীয়ে৷ জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘লভিতা’ মঞ্চায়ন কৰাত অসুবিধা আছে বুলি আৱাহন গোষ্ঠীয়ে আগবঢ়োৱা যুক্তিও সত্যৰ ওপৰত আধাৰিত নহয়৷ বিগত সময়ছোৱাত তেজপুৰ, ডিব্ৰুগড়, শিৱসাগৰ, গুৱাহাটীকে ধৰি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত লভিতা নাটকখন অজস্ৰবাৰ মঞ্চস্থ কৰা হৈছে– অপেছাদাৰী আৰু পেছাদাৰী মঞ্চত৷ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘লভিতা’ সম্পাদনা কৰা হৈছে যদিও আৱাহন গোষ্ঠীৰ দৰে কোনেও জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘লভিতা’ ক’ৰবাত ক’ৰবাত সংকুচিত কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে পুনৰলিখন কৰা বা নতুনকৈ সংযোজন, সংবৰ্ধন আৰু সংৰোপণ কৰাৰ দুঃসাহস কৰা নাই৷ সম্ভৱতঃ অসমত এনে এজন অসমীয়া নাই, যিজনে গুৰু দুজনাৰ উপৰি সাহিত্যৰথী, ৰূপকোঁৱৰ, কলাগুৰু, নটসূৰ্য আৰু সুধাকণ্ঠ আদি প্ৰাতঃস্মৰণীয় অসমীয়া আৰু তেওঁলোকৰ সৃষ্টিক ভুল বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ আৰু নতুন যুগৰ লগত খাপখোৱা নহয় বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব৷ কিয়নো এই কেউজনেই অসমীয়া জাতি-সাহিত্য-সংস্কৃতি-ভাষাৰ পুৰোধা আৰু কেউজনেই চিৰদিন আধুনিক৷ এনে ধৰণৰ এটা ধাৰণাৰ সৃষ্টি কৰি আৱাহন গোষ্ঠীয়ে ব্যৱসায়িক মুনাফা অৰ্জন কৰাৰ চেষ্টা চলাইছিল যদিও অসমৰ ৰাইজৰ দাবী আৰু যুক্তিৰ ওচৰত সেও মানি অৱশেষত আৱাহন গোষ্ঠীয়ে বহুবিতৰ্কিত নাটকখনৰ মঞ্চায়ন বাতিল কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছে৷ পলমকৈ হ’লেও আৱাহন গোষ্ঠীয়ে কৰা এই ঘোষণা আদৰণীয় আৰু এনেধৰণৰ ‘মৰসাহ’ কৰিব খোজাসকলৰ বাবে এক আদৰ্শনীয় সকীয়নি৷