অসমীয়া আৰু অসমীয়া ভাষাৰ বিলৈ

অসমীয়াই শত্ৰু অসমীয়া জাতিৰ আৰু অসমীয়া ভাষাৰ৷  ২১ অক্টোবৰৰ দিনটো অসমীয়া জাতিৰ বাবে চিৰদিনলৈ এন্ধাৰ দিৱস হিচাপেই অংকিত হৈ ৰ’ব অসমীয়াৰ মনত৷ গৌহাটী উচ্ছ ন্যায়ালয়ে অসমীয়া ভাষাটোক অস্তগামী সুৰুযৰ দিশলৈ দলিয়াই দি এটা ৰায়দানত অসমীয়া লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষা আদিৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্ত বাহাল ৰাখিলে আৰু কাৰ্যতঃ অসমীয়া ভাষাটোক সৰ্বত্ৰ এলাগি কৰিলে আৰু কবৰ খান্দিলে অসমীয়াৰ জাতীয় সত্তা বিনাশৰ৷ অসমৰ জাতীয় স্বাৰ্থত কোনোকালে নিষ্ঠাৰে এটাও কাম নকৰা অসমীয়াবিদ্বেষী লোক এজন অসমৰ দৰে বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ আৰু সমস্যাবহুল ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনত বহিবলৈ সমৰ্থ হোৱাটোৱেই অসমীয়াৰ বাবে অতি দুৰ্ভাগ্যজনক বুলি অসমীয়াসকলে অনুধাৱন কৰাত ব্যৰ্থ হ’লে অসমীয়া জাতিৰ নিস্তাৰ নহ’ব৷ আজি ভাষাক খেদিলে মুখ্যমন্ত্ৰীজনে, কাইলৈ হয়তো সমগ্ৰ অসমীয়া জাতিটোকে খেদি পঠাবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কুণ্ঠাবোধ নকৰিব৷ অগপ চৰকাৰৰ প্ৰথম পাঁচ বছৰীয়া কাৰ্যকালত মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ মন্ত্ৰীসভাই সচিবালয়ৰ নিম্নবৰ্গ সহায়ক [কনিষ্ঠ প্ৰশাসনীয় সহায়ক] নিযুক্তিৰ পৰীক্ষাত পঞ্চাছ নম্বৰৰ প্ৰশ্নকাকত এখন বাধ্যতামূলক কৰিছিল৷ সেই ব্যৱস্থাও উঠাই দিয়া হৈছে পৰৱৰ্তী সময়ত৷ বিদ্যালয়তো অসমীয়া ভাষাক চিৰবিদায় দিবলৈ কঁকালত টঙালি বান্ধিছে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰে৷ অসমীয়া ভাষাৰ অ-আ ক-খ নজনা ঝাৰখণ্ডকে ধৰি আন ৰাজ্যৰ যুৱকক অসমৰ প্ৰাথমিক স্কুলৰ শিক্ষক পদত নিযুক্তি দি এইখন চৰকাৰে অসমীয়া বিদ্বেষৰ স্বৰূপ উদঙাই দিছে৷ প্ৰশ্ন হৈছে, অসমীয়া ভাষাটোৰ ব্যৱহাৰ ক’ত ক’ত হ’ব? বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ত নহয়, চৰকাৰী কাৰ্যালয়, অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানত নহয়, তেন্তে ব্যৱহাৰ হ’ব ক’ত আৰু কোনে কোনে ব্যৱহাৰ কৰিব? উত্তৰটো দিয়াৰ দায়িত্ব মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে পালন কৰাটো সমীচীন৷ ইংৰাজী মাধ্যমৰ স্কুলত পঢ়ি ডাঙৰ হোৱা অসমীয়াৰ সন্তানে অসমীয়াত লিখিব নোৱাৰে, নোৱাৰে অসমীয়া পঢ়িবলৈ৷ সেয়ে আপত্তি উঠাইছে মাতৃভাষাত পৰীক্ষা পতাটোত৷ ৰাজ্যৰ বাহিৰত, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ডাঙৰ ডাঙৰ পদ, চাকৰি পাবলৈ হ’লে ইংৰাজীতে পঢ়িব লাগে, এনে মানসিকতাৰ ভিত্তিতে সেইসকলে নিজৰ মাতৃভাষা এৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ইংৰাজী ভাষাত পঢ়ি ডাঙৰ ডাঙৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে৷ তেন্তে ৰাষ্ট্ৰীয় অথবা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ডাঙৰ পদ বিচৰাৰ পৰিৱৰ্তে অসম নামৰ সৰু ৰাজ্যত চাকৰি কৰিবলৈ আহি অসমীয়া ভাষাত চাকৰিৰ পৰীক্ষা দিয়াত আপত্তি কিয়? তেওঁলোকৰ চাকৰিকেন্দ্ৰিক সংকীৰ্ণ স্বাৰ্থক ঊধবৰ্ত ৰাখি অসমীয়া ভাষাটোকে মানি নোলোৱাৰ মনোবৃত্তি জাতীয় স্বাৰ্থ বিনাশক বুলি নাভাবে কিয়?

দ্বিতীয়তে, ৰাজ্যখনত একাংশ লোক আছে সুযোগ পালেই আদালতত মোকৰ্দমা ৰুজু কৰি সস্তীয়া অসম প্ৰেম জাহিৰ কৰি নেতা হ’বলৈ বিচাৰে৷ বাস্তৱিকতে জাতীয় সত্তাহীন, সংগ্ৰামবিমুখ সেইসকলৰ প্ৰতিবাদী কণ্ঠ নাই৷ চৰকাৰী সা-সুবিধা, মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ আশীৰ্বাদৰহে ভিক্ষাৰী৷ সম্ভৱতঃ চৰকাৰৰ লগত বুজা-বুজিৰে আদালতলৈ গৈ অসমীয়াৰ সমস্যা সমাধানৰ পথত কণ্টকস্বৰূপ হৈ থিয় দিয়ে৷ আদালতৰ মজিয়ালৈ কিয়? সেইসকলে জনতাৰ মাজলৈ গৈ ঐক্যবদ্ধভাৱে অসম আৰু অসমীয়াৰ হকে যুঁজ দিয়াৰ সাহস গোটাব নোৱাৰে কিয়? আদালতলৈ গৈ তাত অসমীয়াক হৰুৱাই সমস্যাৰ সমাধানৰ পথ ৰুদ্ধ কৰাৰ অধিকাৰ কোনে দিয়ে সেইসকলক? অসমৰ তিনি কোটিৰো অধিক লোকৰ উমৈহতীয়া সমস্যা এটাক আদালতলৈ নিজ খুচিমতে নি অসমীয়াক কুঠাৰাঘাত কৰিবলৈ কোনে কতৃৰ্ত্ব দিছে তেওঁলোকক? সঁচাকৈ যদি দেশপ্ৰেম থাকে, থাকে অসমীয়া প্ৰেম, তেনেহ’লে সেইসকলে ৰাইজৰ লগত থাকি সমস্যা সমাধানৰ পথ নিশ্চিতকৰণৰ বাবে নৈতিক সাহস গোটাব নোৱাৰে কিয়?