চৰকাৰী বিষয়া-কৰ্মচাৰীক লৈ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ৰাজনীতি বিধিবহিৰ্ভূত
সম্প্ৰতি ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীকে ধৰি শাসকীয় ৰাজনৈতিক দলৰ উচ্ছ পদবীৰ নেতাসকলৰ কিছুমানে চৰকাৰী কৰ্মচাৰী-বিষয়াৰ কাৰ্য-কলাপ অথবা দুৰ্নীতিমূলক কাৰ্যত অভিযুক্ত চৰকাৰী বিষয়া-কৰ্মচাৰী সন্দৰ্ভত সমালোচনা কৰিবলৈ লৈছে আৰু তেনে বক্তব্য অথবা সমালোচনা সংবাদ মাধ্যমযোগে প্ৰচাৰ কৰি দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে মুখ্যমন্ত্ৰী অথবা মন্ত্ৰীৰ নিষ্ঠা, সততাৰ প্ৰমাণ জনগণৰ ওচৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ বিচৰাৰ ৰাজনৈতিক তৎপৰতা প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচাৰিছে৷ ৰাজহুৱা সভাত, প্ৰেছৰ সন্মুখত মুখ্যমন্ত্ৰী, মন্ত্ৰী আৰু দলীয় ৰাজনৈতিক নেতাৰ বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ সমালোচনা, বক্তব্য সস্তীয়া দলীয় ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থৰ লগতহে সম্পৰ্কিত বুলি সচেতন লোকে নুবুজাকৈ নাথাকে৷ চৰকাৰী ক্ষমতাত থকা মুখ্য নেতাসকলৰ এনেকুৱা ভোটকেন্দ্ৰিক ৰাজনৈতিক আচৰণ অশোভনীয়– এই কথাটো বিজ্ঞসকলৰ বোধগম্য৷ কৰ্মচাৰী-বিষয়াৰ চাকৰিৰ চৰ্ত, আচৰণ তথা কাম-কাজ নিয়ন্ত্ৰণৰ নিৰ্ধাৰিত বিধি আছে৷ তাৰ ভিতৰত অসম অসামৰিক সেৱা (আচৰণ) বিধি-১৯৬৫, অসম সেৱা (ডিচিপ্লিন এণ্ড আপীল) বিধি ১৯৬৪, অসম ৰাইটছ টু পাব্লিক ছাৰ্ভিচেজ ২০১২ আদিৰ উপৰি দুৰ্নীতি নিবাৰক আইনৰ বিধান আছে৷ সেইবোৰ আইন, বিধি-ব্যৱস্থাৰ বিধানমতে কৰ্মচাৰী-বিষয়াৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপিত অভিযোগৰ বিচাৰ হয় বা বিচাৰ হ’ব লাগে৷ এজন চৰকাৰী বিষয়াৰ কাৰ্যক দলীয় ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থৰ খাটিৰত বা কোনোবা মন্ত্ৰী-নেতাৰ নিজকে নিষ্ঠাৱান, সৎ তথা দেশহিতৈষীৰ ৰূপত সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত প্ৰতিষ্ঠাকৰণৰ ৰাজনৈতিক খেলৰ পুতলাস্বৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিচৰাৰ ধৃষ্টতা প্ৰশাসনীয়ভাৱে নীতিসন্মত হ’ব পৰাৰ প্ৰশ্ন অবান্তৰ৷ মুখ্যমন্ত্ৰী বা যিকোনো ৰাজনৈতিক নেতাই ৰাজহুৱাকৈ প্ৰকাশ বা ব্যক্ত কৰা অভিযোগৰ বিৰুদ্ধে আত্মপক্ষ সমৰ্থনত ৰাজহুৱা প্ৰত্যুত্তৰ দিব পৰাৰ, সংবাদ মাধ্যমক জনাব পৰাৰ অধিকাৰ কৰ্মচাৰী-বিষয়াক সংশ্লিষ্ট সেৱা বিধিয়ে দিয়া নাই৷ মুখ বন্ধ কৰ্মচাৰী বা বিষয়াৰ বিৰুদ্ধে খোলা মুখৰ মন্ত্ৰী, বিধায়ক তথা দলীয় ৰাজনৈতিক নেতাই ৰাজহুৱা স্থানত ৰাজহুৱাকৈ কৰা অভিযোগৰ বিৰুদ্ধে আত্মসমৰ্থনত ৰাজহুৱা বক্তব্য ৰাখিব পৰাৰ, মুখ্যমন্ত্ৰী, মন্ত্ৰীৰ বক্তব্য-ভাষণৰ বিৰুদ্ধে আত্মপক্ষ সমৰ্থনত ৰাজহুৱাকৈ স্পষ্টীকৰণ দিব পৰাৰ বা প্ৰেছত ব্যক্ত কৰিব পৰাৰ অধিকাৰ সেৱা বিধিয়ে দিয়া নাই৷ সেৱাবিধিৰ ব্যৱস্থাৰ পৰিপন্থী ব্যৱস্থাৰে নিজৰ সন্দৰ্ভত দোষ-মোচনৰ বক্তব্য বা স্পষ্টীকৰণ আগবঢ়ালে অভিযোগৰ ওপৰত অভিযোগ বাঢ়ি গৈ থাকিব আৰু পৰিশেষত বিনা দোষতে কৰ্মচাৰী-বিষয়া বলিৰ পঠা হোৱাটো নিপাতনে সিদ্ধ হ’ব৷ অসম সেৱা (আচৰণ) বিধিৰ ২১ ধাৰাত কোৱা হৈছে যে চৰকাৰৰ আগতীয়া মঞ্জুৰি তথা অনুমতি অবিহনে চৰকাৰী কৰ্মচাৰীয়ে কোনোধৰণৰ অফিচিয়েল কাৰ্য-কলাপ সন্দৰ্ভত (যিটো বিষয় বিৰূপ সমালোচনাৰ বা মান হানিকৰ, আক্ৰমণাত্মক বিষয়) আত্মপক্ষ সমৰ্থনত বা দোষ খণ্ডনৰ হকে কোনো আদালত বা প্ৰেছ মাধ্যমত সকাহ বিচাৰিব নোৱাৰে৷ অৰ্থাৎ মন্ত্ৰীৰ একপক্ষীয় বক্তব্যৰ, ৰাজহুৱা অভিযোগৰ কৈফিয়ৎ ৰাজহুৱাকৈ বা প্ৰেছ মাধ্যমযোগে দিব নোৱাৰে৷ তেওঁৰ মুখ বন্ধ৷ মন্ত্ৰী, বিধায়ক, নেতাই ৰাজপথত চৰ মাৰিলেও কৰ্মচাৰীৰ হাত-ভৰি বন্ধা, বন্ধা মুখখনো৷ ওলোটাকৈ চৰ মাৰোঁতাৰ ওচৰতহে ক্ষমা ভিক্ষা কৰি কোনোমতে আত্মৰক্ষা কৰিবলৈ বাধ্য৷ চৰকাৰ মানে বিষয়াসকলো চৰকাৰৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ৷ দোষীক শাস্তি দিয়াটোও চৰকাৰৰ দায়িত্ব৷ তাৰ বাবে বিধি আছে৷ মন্ত্ৰী, মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে সভাই-সমিতিত, ৰাজহুৱা স্থানত, বাটে-পথে কৰ্মচাৰী-বিষয়াৰ বিৰুদ্ধে ভাষণ দি ফুৰাটো প্ৰশাসনীয় সৌজন্য বহিৰ্ভূত বুলি বিবেচিত হোৱাটো বাঞ্ছনীয়৷ কাৰণ হাত-ভৰি বন্ধা মানুহক মুক্তহস্তৰ ব্যক্তিয়ে আক্ৰমণ কৰাটো অনিয়ম৷ পৰিশেষত অভিযুক্ত বিষয়া বা কৰ্মচাৰীজন সন্মানসহ অভিযোগমুক্ত হ’লেও তেওঁৰ সন্দৰ্ভত জনগণৰ মনত ঠাই পোৱা প্ৰতিকূল চিন্তা বা ভাবনাৰ কোনোকালে মৰিষণ নহয়৷ যদি কৰ্মচাৰী বা বিষয়া সম্পৰ্কত মন্ত্ৰী-বিধায়কে ৰাজহুৱাকৈ অভিযোগ উত্থাপন বা প্ৰচাৰ কৰাটো প্ৰয়োজন বুলি গণ্য কৰে, তেনেহ’লে তেনেকুৱা ৰাজহুৱা অভিযোগ ৰাজহুৱাকৈ প্ৰেছযোগে খণ্ডন কৰিব পৰাৰ অধিকাৰ অভিযুক্ত কৰ্মচাৰী বা বিষয়াৰ বাবেও বিধিগত অধিকাৰ হিচাপে চৰকাৰে স্বীকৃতি দি নৈতিক সাহসৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰাটো গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যবোধৰ ভেটি; সেইটোকো চৰকাৰে মানি লোৱা উচিত৷ লগতে মন্ত্ৰী-বিধায়ক অথবা ৰাজনৈতিক নেতাৰ ভ্ৰষ্টাচাৰ, দুৰ্নীতি, ৰাজকোষ লুণ্ঠন সম্পৰ্কীয় অভিযোগ ৰাজহুৱাকৈ সদৰী কৰিব পৰাৰ, উত্থাপন কৰাৰ বিধিগত অধিকাৰো বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ থাকিব লাগে৷