‘কানিয়া অসমীয়া’ৰ পৰা ‘মদাহী অসমীয়া’লৈ

পৰ্তুগীজসকলে এইখন দেশতো এটা সময়ত আফিং তথা কানিৰ ব্যৱসায় কৰাটো সৰ্বজন বিদিত৷ এটা সময়ত অসমীয়াসকলৰ নামত ‘কানিয়া অসমীয়া’ প্ৰবাদটো সংযোজিত হৈছিল৷ সকলো অসমীয়াই কানি খোৱা নাছিল, কিন্তু খাইছিল বুজনসংখ্যকে৷ সেইসকলে অহৰ্নিশে বুৰ গৈ আছিল আফিং তথা কানিৰ ৰাগীত আৰু হৈ পৰিছিল আঁকোৰগোজ, গোঁৱাৰ স্বৰূপ, এলেহুৱা আৰু নিষ্কৰ্মা৷ কিন্তু সৰ্বত্ৰ ব্যাপ্ত হৈছিল ‘কানিয়া অসমীয়া’ৰ আখ্যাটো৷ লগতে আন এটা প্ৰবাদেও স্থান লৈছিল– ‘অসম লাহে লাহেৰ দেশ’ বুলি৷ দেশ, জাতি আদিৰ কথাই সেই কানিয়াসকলৰ মনত ঠাই পোৱাটো কাজেই অসম্ভৱ হৈ পৰিছিল৷ এতিয়া ‘কানিয়া অসমীয়া’ প্ৰবাদটো মচা যোৱাৰ পাছত মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা নেতৃত্বাধীন চৰকাৰে অসমীয়াৰ নামৰ লগত ‘মদাহী অসমীয়া’ আখ্যাৰে নতুন প্ৰবাদ এটা প্ৰচলন কৰাত ব্যস্ত হৈ পৰিছে৷ ৰাজ্যখনৰ গাঁৱে-ভূঞে, নগৰে-চহৰে, পামে-খাটে মদৰ দোকানদাৰী, ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিলে৷ যুৱক-যুৱতীসকলৰ জীৱিকা নিৰ্বাহৰ অৰ্থে স্থায়ী সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থাকৰণত দুখজনকভাৱে ব্যৰ্থ ৰাজ্য চৰকাৰখনে এচামক মদৰ জালত বন্দী কৰি দেশ, জাতি, মাটি, ভেটিৰ চিন্তা-চৰ্চা তথা দায়িত্বৰ পৰিধিৰ বাহিৰতে ৰাখি থোৱাৰ নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰিক ৰাজনীতি কৰিবলৈ উঠি-পৰি লাগিছে৷ পৰোক্ষভাৱে এচাম নতুন হিতাধিকাৰী চৰকাৰী পক্ষৰ নিৰ্বাচনী মঞ্চত৷ নিৰ্বাচনৰ সময়ত, ভোটদানৰ আগত ভোটাৰ ৰাইজৰ মাজত মদৰ নদী বোৱাই ভোট আদায় কৰাৰ অপসংস্কৃতিৰ ৰাজনীতি এইখন ৰাজ্যতো প্ৰৱৰ্তিত হৈ থকাৰ কথাটো সকলোৰে জনা আছেই৷ এতিয়ালৈ নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থীয়ে বা তেওঁৰ দলে তেনেদৰে মদ যোগানৰ মূল্য ভৰিব লগা আছিল৷ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা নেতৃত্বাধীন চৰকাৰে অন্ততঃ তেওঁৰ দলীয় প্ৰাৰ্থীৰ হকে বিলাবলগীয়া মদ চৰকাৰী খৰচতে সৰবৰাহ কৰাৰ সুবিধা ল’ব পাৰিব৷ অৰ্থাৎ মদ খোৱা মদাহীসকলৰ পকেটৰ ধন কাঢ়ি লৈ তাৰ অংশবিশেষ মদৰ দোকান, মদৰ কোম্পানীৰ পৰাই বেনামীকৈ আদায় লৈ নিৰ্বাচনত প্ৰয়োজনীয় ধন বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ ভোটাৰৰ মাজত বিতৰণ কৰাৰ সুযোগটো হাতৰ মুঠিতে ল’ব পাৰিব৷ চৰকাৰে ক’ব খুজিছে যে মদ বিক্ৰীৰ বিস্তৃত ব্যৱস্থাৰে ৰাজকোষলৈ হাজাৰ-বিজাৰ কোটি ৰাজহ আহিব আৰু ৰাজ্যৰ উন্নয়নমূলক কাম কৰিব পাৰিব৷ কোনোবা পিতৃক বা অভিভাৱকক যদি কোৱা হয় যে ‘তোমাৰ ঘৰ-দুৱাৰ মজবুতকৈ সাজি দিয়া হ’ব, কিন্তু তোমাৰ পুত্ৰ-কন্যাই আমাৰ দোকানৰ মদ কিনি খাব লাগিব৷ তেওঁলোক মদাহী-মাতাল হৈ জীৱন কটাব লাগিব৷ সুৰামত্ত হৈ থাকিব লাগিব’, অৰ্থাৎ ঘৰটো দেখনিয়াৰ হ’ব আৰু পুত্ৰ হ’ব মদমত্ত, জ্ঞানশূন্য, পিতৃৰ পকেট মাৰিব, মাতৃৰ গহনা চুৰি কৰি বজাৰত বিক্ৰী কৰি মদৰ দোকানত মদ খাই মাতাল হৈ থাকিব৷ ঘৰলৈ আহি পিতৃ-মাতৃকে অত্যাচাৰ-উৎপীড়ন কৰিব, হয়তো উত্তেজিত হৈ মাৰধৰো কৰিব৷ অনুৰূপ পৰিস্থিতি এটা ৰাজ্যখনৰ পাৰিবাৰিক, সামাজিক আৰু বিশেষকৈ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰখনত সৃষ্টি কৰিবলৈ এইখন চৰকাৰে প্ৰকাৰান্তৰে ৰাজ্যখনৰ যুৱপ্ৰজন্মৰ একাংশক বিনাশৰ পথলৈ গঁতিয়াই দিবলৈ বিচৰা বুলি ক’লেহে অশুদ্ধ নহ’ব৷ ৰাজ্যখনৰ এটা জ্বলন্ত সমস্যাৰ সমাধান কৰিব নোৱৰা, সৰ্বত্ৰ ব্যৰ্থ হোৱা চৰকাৰখনে জনগণক, বিশেষকৈ যুৱ সমাজক ৰাজ্যখনৰ মৌলিক সমস্যাসমূহৰ চিন্তা-চৰ্চা, ধ্যান-ধাৰণাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখি তেওঁলোকৰ বাবে হয়তো এখন ‘মদাহী’ৰ ৰাজ্য সৃষ্টি কৰাৰ উদ্দেশ্যতে ৰাজনৈতিক জাল পাতিছে, অসমৰ ভৱিষ্যতদৰ্শী যুৱ সমাজৰ মানসিক বিনাশৰ পথ উন্মুক্ত কৰিবলৈ বিচাৰিছে৷ দেশৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ, নিষ্ঠাপূৰ্ণ চৰকাৰে চৰকাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী, মন্ত্ৰী-বিধায়কে এনেকুৱা পৰোক্ষ জাতি ধবংসৰ ৰাজনীতি কৰিব নোৱাৰে৷ এইখন সম্প্ৰতি এখন হতাশাগ্ৰস্ত চৰকাৰত পৰিণত হোৱা যেন লাগিছে৷ সেয়ে যেনতেন প্ৰকাৰেণ, প্ৰয়োজনত আনকি ধবংসাত্মক ৰাজনৈতিক চক্ৰান্তৰে হ’লেও তেওঁলোক ক্ষমতাত বৰ্তি থাকিব লগাৰহে ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যক সাৰোগত কৰা বুলি ভাবিব পৰাৰ অৱকাশ পাইছে জনসাধাৰণে৷ সময় এতিয়াও আছে– চৰকাৰে এনে কাৰ্যকলাপ বন্ধ কৰিব বুলি ৰাইজে প্ৰত্যয় ৰাখিছে৷ ৰাজ্যখনত মদাহী পুত্ৰ-কন্যাই পৰিয়ালত সৃষ্টি কৰা, স্বামীয়ে পত্নীক হত্যা কৰা, দহ টকাৰ কাৰণে পুত্ৰই পিতৃক হত্যা কৰা অলেখ ঘটনা-পৰিঘটনাৰ দৃষ্টান্তসমূহৰ প্ৰতি চৰকাৰখনে  ধ্যান দিয়াটো ৰাইজৰ কাম্য৷ কেইটামান টকাৰ ৰাজহ সংগ্ৰহৰ অজুহাতত ৰাজ্যখনৰ উঠি অহা যুৱ-নাগৰিকৰ জীৱনৰ লগতে সমাজখন কণ্টকময় কৰাৰ পৰা আৰু ৰাজ্যখনৰ ভৱিষ্যতক আন্ধাৰলৈ নিক্ষেপ কৰাৰ পৰা চৰকাৰ বিৰত থাকিব বুলি ৰাইজে আশা কৰে৷