Logo
image

সুদীৰ্ঘ সময়ৰ পাছতো সলনি নহ’ল দৃশ্যপট

১৯৯৩ চনত দেশৰ প্ৰাক্তন গৃহ সচিব এন এন ভোহৰাৰ নেতৃত্বত দেশত ৰাজনীতিৰ অপৰাধৰ পয়োভৰ তথা অপৰাধী, ৰাজনীতিবিদ, নেতা-মন্ত্ৰী আৰু ব্যুৰ’¸ক্ৰেটৰ শঠা মিতিৰালিৰ ফলত ন্যায্য প্ৰাপ্তিৰ পৰা নাগৰিক বঞ্চিত হোৱা আদি বিষয়ক লৈ এক বিস্তৃত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰা হৈছিল৷ গৃহ সচিবক চেয়াৰমেন, ৰিচাৰ্ছ এণ্ড এনালাইছিছ উয়িং (ৰ’)ৰ সচিব, চিবিআইৰ সঞ্চালক, ইনফৰমেছন ব্যুৰ’ৰ সঞ্চালক আৰু গৃহ বিভাগৰ যুটীয়া সচিব সদস্যৰূপে গঠিত ‘ভোহৰা কমিটীৰূপে খ্যাত কমিটীখনে দাখিল কৰা প্ৰতিবেদনখনক লৈ সমগ্ৰ দেশজুৰি প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ উক্ত প্ৰতিবেদনে উন্মোচিত কৰিছিল কিদৰে ৰাজনৈতিক নেতা, মন্ত্ৰীৰ পৃষ্ঠপোষকতাত, প্ৰশাসক-আৰক্ষীৰ সহযোগিতাত অপৰাধৰ পোখা মেলা হৈছিল; ক্ষমতাত বলীয়ান বাহুবলী নেতৃত্বই কিদৰে বঞ্চিত কৰিছিল সাধাৰণ জনতাক৷ ১৯৭৭ চনত সৰ্বোচ্ছ ন্যায়ালয়ে ভোহৰা কমিটীৰ প্ৰতিবেদনৰ ভিত্তিত উচ্ছ পৰ্যায়ৰ এক কমিটী গঠন কৰি ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত বিভিন্ন দিশৰ অনসন্ধান আৰু উক্ত নেক্সাছ বন্ধ কৰাৰ বাবে নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছিল৷ সৰ্বোচ্ছ ন্যায়ালয়ৰ এই নিৰ্দেশনাই ২৫ বছৰ অতিক্ৰম কৰিলে৷ সুদীৰ্ঘ ২৫ বছৰীয়া কালছোৱাত দেশৰ আৰ্থ-সামাজিক, ৰাজনৈতিক বিষয়সমূহত বহু পৰিৱৰ্তন  ঘটিল৷ ভোহৰা কমিটীৰ প্ৰতিবেদন, সৰ্বোচ্ছ ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশৰ পাছত বহুতে আশা কৰিছিল যে ৰাজনৈতিক, প্ৰশাসনিক দিশত কিছু হ’লেও সংস্কাৰ সাধন হ’ব, অপৰাধীৰ সহযোগিতাত সংঘটিত কাৰ্যকলাপৰ অৱসান  ঘটিব৷ ১৯৭৭ চনৰ পৰা আজিৰ দিনলৈ বহু চৰকাৰ আহিল, গ’ল, বহু বিয়াগোম প্ৰশাসনিক-আৰক্ষী বিষয়া চাকৰি কৰি ৰিটায়াৰ হ’ল, কিন্তু পৰিস্থিতিৰহে বিশেষ পৰিৱৰ্তন নহ’ল৷ উল্লেখ্য, ভোহৰা কমিটীৰ প্ৰতিবেদনৰ পাছতো দেশৰ সংসদ, বিধানসভাসমূহত এই বিষয়বোৰক লৈ বহু আলোচনা-বিতৰ্কও হ’ল আৰু আন কিছু কমিটী গঠন কৰাও হ’ল৷ অৱশ্যে এটা কথা সত্য যে সাম্প্ৰতিক সময়ত ৰাজনীতিৰ অভিধা কিছু সলনি হোৱাৰ বাবে পোনপটীয়াকৈ অপৰাধীৰ সৈতে নেতা-মন্ত্ৰী, প্ৰশাসনিক বিষয়া, আমোলা আদিয়ে সম্পৰ্ক নাৰাখি কৌশলগতভাৱে বিভিন্ন প্ৰক্ৰিয়া পদ্ধতি অব্যাহত ৰাখি নিজৰ বজাৰখন অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ বাবে চেষ্টাৰ কাৰ্পণ্য কৰা নাই৷ সেইবাবে দেশৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে নিৰ্বিবাদে চলি আছে বিভিন্ন ক’লা ব্যৱসায়, ছিণ্ডিকেটৰাজ, মন্ত্ৰী-নেতাৰ বেচা-কিনা কাৰবাৰসমূহ৷
ঘোঁৰা বেচা-কিনাৰ বজাৰখনৰ বাবে সুদূৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পৰা শাসকীয় দলৰ সমৰ্থক, বিদ্ৰোহী বিধায়ক আহি গুৱাহাটীৰ বিলাসী হোটেলত থকাৰ পাছত মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজনীতিক পট পৰিৱৰ্তন হৈছে৷ দেশৰ  অন্য ৰাজ্যতো গণতান্ত্ৰিক প্ৰক্ৰিয়াৰে নিৰ্বাচিত চৰকাৰ পতনৰ বাবে চেষ্টা নিৰন্তৰ অব্যাহত আছে৷ নক’লেও হ’ব এইবোৰ নিয়ন্ত্ৰিত হয় এচাম অদৃশ্য ৰাজনৈতিক নেতা, ধনী-পুঁজিপতিৰ দ্বাৰা৷ ড্ৰাগ, কয়লা, চুপাৰি, গৰু ছিণ্ডিকেট আদি বিভিন্ন অবৈধ ব্যৱসায়ত মন্ত্ৰী-নেতাৰ পৃষ্ঠপোষকতা, আৰক্ষী-প্ৰশাসনিক বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ সহযোগিতা নহ’লে যে সম্ভৱ নহয় সেই বিষয়ে বিশদ ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ কিন্তু ইয়াৰ মাজতে দেশৰ কেইবাখনো ৰাজ্যত একাংশ দৃঢ়মনা, দক্ষ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কেতবোৰ এনে দিশৰ সৈতে সহবাস কৰিলেও দুৰ্নীতি নিয়ন্ত্ৰণ, নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়া, ব্যুৰু¸ক্ৰেট-আৰক্ষী বিষয়া, আমোলাৰ অপৰাধীৰ সম্পৰ্ক আদি বিষয়ত কঠোৰ দৃষ্টিভংগী পোষণ কৰি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো শুভলক্ষণ৷ দিল্লীত অৰবিন্দ কেজৰিৱাল নেতৃত্বাধীন ‘আপ’ চৰকাৰে এই ক্ষেত্ৰত সন্মুখৰ পৰা নেতৃত্ব দি দেশত এক নতুন ৰাজনীতিৰ ধাৰা সৃষ্টি কৰিছে৷ বিজেপি শাসিত কেইবাখনো ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নেতৃত্বতো দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত বিষয়া-কৰ্মচাৰী, ছিণ্ডিকেটৰাজ, ড্ৰাগ ব্যৱসায়ী, মাফিয়াৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছে৷ এই ক্ষেত্ৰত ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে শপত লোৱাৰ পিছৰে পৰা গ্ৰহণ কৰা আপোচহীন বহু পদক্ষেপ বিশেষভাৱে লক্ষণীয়৷ শেহতীয়াকৈ ধুলা আৰক্ষী থানাত সংঘটিত এগৰাকী কণমানি ছোৱালীৰ হত্যাকাণ্ডক গাপ দি ইয়াক এক আত্মহননৰ ঘটনাৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ দৰে জঘন্য অপৰাধৰ লগত জড়িত চক্ৰটোক উৎখাত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মুখ্যমন্ত্ৰী ড॰ শৰ্মাই যি ভূমিকা পালন কৰিলে সেয়া নিতান্তই প্ৰশংসনীয়৷ ন্যায় প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে শপত লোৱা আৰক্ষী অধীক্ষক, অতিৰিক্ত আৰক্ষী অধীক্ষক, অ’চিৰ পৰা এচিএছ বিষয়া, চৰকাৰী চিকিৎসকলৈকে থকা জঘন্য নেক্সাছক উদঙাই দিলে ধুলা হত্যাকাণ্ডই৷ ধুলাৰ ঘটনা এটা উদাহৰণহে; এনে কাৰ্য দৈনিক এইখন অসমত ঘটিয়েই আছে৷ কিমান নিৰীহৰ পৰিয়ালে প্ৰকৃত বিচাৰৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল তাৰ সীমা সংখ্যা নাই৷ এতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে সংবাদ মেল পাতি এইবোৰ সমুলঞ্চে নাইকিয়া কৰা হ’ব বুলি ঘোষণা কৰিলেও মানুহৰ মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তন নহ’লে এইবোৰৰ অৱসান ঘটিব বুলি ভবাটো ভুল৷ বৰ্তমান সময়ত নৱপ্ৰজন্মৰ  এচামৰ মাজতো অভূতপূৰ্বভাৱে অপৰাধপ্ৰৱণতা বৃদ্ধি পাইছে৷ এইবোৰৰ অন্তৰালত আছে বহু  অৰ্থনৈতিক-সামাজিক, সাংস্কৃতিক কাৰক৷ সমাজত ভাল বুলি গণ্য কৰা এচাম লোকেই যদি এজনী কণমানি কিশোৰীৰ জীৱনক লৈ দৰদাম কৰে, তেনে সমাজত নৈতিক অৱক্ষয় ঘটাটো অস্বাভাৱিক নহয়৷ মুঠতে ৰাজনীতিবিদ, মন্ত্ৰী-নেতাৰ পৰা প্ৰশাসনিক বিষয়া-কৰ্মচাৰী, সাধাৰণ ৰাইজলৈকে সকলোৱে মানসিকতাক সলনি কৰাৰ সময় সমাগত৷ অন্যথা এইবোৰ ঘটিয়েই থাকিব!