আবাদী বিস্ফোৰণ

জনসংখ্যা বৃদ্ধি পৃথিৱীত গুৰুতৰ সমস্যাৰূপে পৰিগণিত হৈছে৷ সেউজ গৃহ পৃথিৱীত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে কৃষিভূমি সংকুচিত হৈছে৷ কৃষিভূমিৰ পৰিমাণ কমি যোৱাৰ ফলত খাদ্যসমস্যা ক্ৰমে গুৰুতৰ হৈ আহিছে৷ পৃথিৱীয়ে যেন ক্ৰমাৎ মানুহৰ ভৰ সহিব নোৱৰা হৈছে৷ আবাদী বৃদ্ধিৰ বাবেই প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ অবাধ ধবংস হৈছে৷ মঙলবাৰে বিশ্বৰ জনসংখ্যা ৮০০ কোটি পাৰ হোৱা বুলি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এক প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পাইছে৷ প্ৰকাশিত তথ্য অনুসৰি, বিশ্বৰ জনসংখ্যা ৭০০ কোটিৰ পৰা ৮০০ কোটি হোৱালৈ সময় লাগিল ১২ বছৰ৷ কিন্তু ৮০০ কোটিৰ পৰা ৯০০ কোটি হ’বলৈ সময় লাগিব ১৪ বছৰ৷ কিয়নো বিশ্বৰ বহু দেশে জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত তেনে বহু দেশত জনসংখ্যা বৃদ্ধি ঋণাত্মক হৈছে৷ বিশ্বৰ সৰ্বাধিক জনবহুল দেশ চীনে এটা সন্তান নীতি গ্ৰহণ কৰাত দেশখনে জনসংখ্যা ক্ৰমাৎ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ কিন্তু ভাৰতে জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱৰাৰ বাবে দ্ৰুতহাৰত জনসংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে৷ অৱশ্যে, বিশ্বৰ প্ৰায়বোৰ নিম্ন আয়ৰ দেশতে জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ বেছি হোৱাৰ বিপৰীতে উচ্ছ আয়ৰ দেশৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি বহুতৰে ঋণাত্মক৷ দি ৱ’ল্ডৰ্ পপুলেচন প্ৰছপেক্টছ ২০২২ৰ মতে, ২০২২ত ভাৰতৰ জনসংখ্যা ২৪১.২ কোটি আৰু চীনৰ জনসংখ্যা ২৪২.৬ কোটি৷ কিন্তু ২০২৩ত জনসংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতে চীনক পিছ পেলাই বিশ্বৰ সৰ্বাধিক জনবহুল দেশৰূপে পৰিগণিত হ’ব৷ অৱশ্যে, বিশ্বত জনসংখ্যা বৃদ্ধি পালেও মানুহৰ জন্মৰ হাৰ কিন্তু বৃদ্ধি পোৱা নাই৷ বৰঞ্চ পূৰ্বৰ তুলনাত হ্ৰাসহে পাইছে৷ অৱশ্যে, চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ উন্নয়ন আৰু শিক্ষা-দীক্ষাৰ প্ৰভাৱৰ বাবে মানুহৰ গড় আয়ুস বৃদ্ধি পাইছে৷ ১৯৯০ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈ এই সময়ছোৱাত মানুহৰ গড় আয়ুস বৃদ্ধি পাইছে ৯ বছৰ৷ ২০৫০ চনলৈ মানুহৰ গড় আয়ুস আৰু ৫ বছৰ বৃদ্ধি পাব৷ ফলত বিশ্বত আদহীয়া আৰু বৃদ্ধ লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাব, কিন্তু শিশু, কিশোৰ-কিশোৰীৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাব৷ অৱশ্যে নিম্ন আয়ৰ দেশ ভাৰত, পাকিস্তান, কংগো, মিছৰ, ইথিঅ’পিয়া, নাইজেৰিয়া, ফিলিপিনছ আৰু তাঞ্জানিয়াত জন্মৰ হাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে ২০৫০ চনলৈ এই দেশকেইখনেই পৃথিৱীৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ অধিক ভাৰ বহন কৰিব লাগিব৷ অৱশ্যে, ভাৰতৰ নতুন প্ৰজন্মই শিক্ষা-দীক্ষাৰে উপযুক্ত হৈ আধুনিক জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় দক্ষতা আহৰণ কৰিব পাৰিলে হয়তো এটা সময়ত ভাৰতৰ মানৱ সম্পদে বিশ্বৰ সমগ্ৰ কাম নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিব৷ কিন্তু তাৰ বাবে প্ৰয়োজন হ’ব উন্নত শিক্ষাৰ৷ চৰকাৰে ভৱিষ্যতৰ কথা চিন্তা কৰি শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ মান উন্নত কৰা দৰকাৰ৷ কিন্তু ভাৰত চৰকাৰে শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য খণ্ডৰ উন্নয়নৰ পৰিৱৰ্তে ৰাজনৈতিক লাভৰ অংকত হিতাধিকাৰী সৃষ্টি কৰি মানুহক কৰ্মবিমুখহে কৰিছে৷ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ ফলত নিবনুৱা সমস্যাই ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে আৰু সমাজত দুৰ্নীতি-অনিয়ম, ঠগ-প্ৰৱঞ্চনা, হত্যা-লুণ্ঠন, ধৰ্ষণ বৃদ্ধি পাইছে৷ ইফালে, ভাৰতত ৰাজনৈতিক দলৰ নেতাই বিভিন্ন সময়ত নিজ ধৰ্মৰ লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে জনসাধাৰণক অধিক সন্তান জন্ম দিবলৈ আহ্বান জনাইছে৷ চৰকাৰ তথা ৰাজনৈতিক দলসমূহে দেশৰ জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি জনসাধাৰণৰ শিক্ষা, স্বাস্থ্যৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ লগতে উপাৰ্জনৰ পথ দিয়াৰ চেষ্টাহে কৰিব লাগে৷ ভাৰতে জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ নীতি গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে এটা সময়ত ভাৰত তীব্ৰ খাদ্যসংকটত ভুগিব লাগিব৷ এতিয়া সমাজত মানৱতাৰ অকাল মৃত্যু ঘটিছে৷ প্ৰিয়তমাক টুকুৰা টুকুৰকৈ কাটি নৃশংসভাৱে হত্যা কৰা, ধনৰ লোভত পৰিচৰ্যাকাৰীয়েই বৃদ্ধ দম্পতীক হত্যা কৰাৰ ঘটনা ভাৰতত সুলভ হৈছে৷ সমাজত ঘটি থকা অপকৰ্মবোৰ আবাদী বিস্ফোৰণৰ প্ৰভাৱ নহয়নে? চৰকাৰে জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে পৰিস্থিতি অধিক ভয়াৱহ হ’ব৷