বিজেপি অপ্ৰতিৰোধ্য নেকি
বিজেপি অপ্ৰতিৰোধ্য নেকি– এই প্ৰশ্ন এতিয়া ভাৰতীয় ৰাজনীতিত চৰ্চা হ’বলৈ ধৰিছে৷ কিন্তু বিগত দুটা দিনৰ ৰাজনৈতিক পৰিঘটনাই ইয়াৰ ওলোটা ছবিখনহে পৰিস্ফুট কৰে৷ ভাৰতৰ ৰাজনীতিত তিনিটা বৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী ঘটনা দেখিবলৈ পোৱা গ’ল বিগত দুটা দিনত৷ প্ৰথমটো হ’ল দিল্লীৰ পৌৰ নিগমৰ শাসনৰ পৰা আম আদমী পাৰ্টীয়ে বিজেপি দলক উৎখাত কৰি নিজৰ দখললৈ নিয়ে৷ বিজেপিয়ে দিল্লীৰ পৌৰ নিগমত ১৫ বছৰে শাসন কৰি আছিল আৰু ডাব্ল ইঞ্জিন চৰকাৰৰ নামত জনসাধাৰণক শাসন কৰিছিল৷ আনহে নালাগে দিল্লীৰ বিধানসভাৰ তিনিটাকৈ নিৰ্বাচনত আম আদমী পাৰ্টীক জনতাই শাসনত বহুওৱাৰ পাছতো দিল্লীৰ পৌৰ নিগম আৰু লোকসভাৰ আসনত জনসাধাৰণে বিজেপিকহে পছন্দ কৰিছিল৷ কিন্তু এইবাৰ জনসাধাৰণে বিজেপিক শাসনৰ পৰা আঁতৰাই অৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ নেতৃত্বক আঁকোৱালি লোৱাত বিজেপি প্ৰায় হতচকিত হৈ এতিয়া পিছ দুৱাৰেদি দিল্লী দখলৰ কৌশল ৰচনা কৰা বুলি চৰ্চা হৈছে– যিটো ভাৰতীয় গণতন্ত্ৰৰ বাবেই হ’ব আটাইতকৈ দুখজনক ঘটনা৷ কিন্তু ২০১৪ চনৰ পৰা এনে ঘটনা বৃদ্ধি পোৱাত দিল্লীতো বিজেপিয়ে অনৈতিকভাৱে শাসন ক্ষমতা লোৱাৰ আশংকা কৰিছে৷ এই ঘটনাৰ পাছত দ্বিতীয় ঘটনাটো হ’ল– হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজনীতিৰ পৰা কংগ্ৰেছে অকলে বিজেপিক আঁতৰাই পঠিয়াবলৈ সক্ষম হোৱা ঘটনা৷ ৰাজ্যখনৰ মুঠ ৬৮খন আসনৰ ভিতৰত কংগ্ৰেছে ৪০খন আসনত জয় লাভ কৰি একক সংখ্যাগৰিষ্ঠ দলৰূপে পৰিগণিত হৈছে আৰু নিশ্চিত যে চৰকাৰ গঠন কৰিব কংগ্ৰেছে৷ বিজেপিয়ে যি কংগ্ৰেছমুক্ত ভাৰতৰ সপোন দেখিছিল, সেয়া যে সম্ভৱ নহয় সেই কথাও হিমাচল প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচনে দেখুৱাইছে৷ আনহাতে, তৃতীয় ঘটনাটো হ’ল– গুজৰাটত বিজেপিৰ দুৰ্গ অক্ষত হোৱাই নহয় দুৰ্গ আগতকৈ শক্তিশালী হৈছে৷ ২০১৭ চনৰ ৯৯খন আসনৰ বিপৰীতে এইবাৰ ডেৰশখনতকৈও অধিক আসন পাই বিজেপিয়ে বিৰোধীক প্ৰায় নিঃশেষ কৰি দিয়া বুলিয়েই চৰ্চা হৈছে৷
কিন্তু ইয়াৰ লগে লগে ভাৰতৰ ৰাজনীতিত আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাও সংঘটিত হৈছে; সেয়া হৈছে, দেশৰ ৰাজনীতিত এক শক্তিশালী তৃতীয় শক্তিৰ উত্থান৷ এই তৃতীয় শক্তিৰ উত্থানে যে দেশৰ ভৱিষ্যতৰ ৰাজনীতিৰ দিশ পৰিৱৰ্তন কৰিব, সেইটো নিশ্চিত হৈ পৰিছে৷ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ পাছত এক স্বাভাৱিক দল হিচাপে বিগত ৭৫ বছৰে কংগ্ৰেছে এক উত্তৰাধিকাৰীও কঢ়িয়াই ফুৰিছে৷ সেই সুবাদত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী আহি প্ৰতিবন্ধকতাৰ সৃষ্টি কৰিলে, আৰু আজিৰ বিজেপিৰ ওচৰত প্ৰতিবন্ধক হৈ থিয় দিছে আম আদমী পাৰ্টী৷ আম আদমী পাৰ্টীয়ে দিল্লীৰ বিধানসভাৰ পাছত পঞ্জাব দখল কৰি পৰিৱৰ্তনকামী জনতাৰ মনত এক আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছিল আৰু সেই আশাৰ সঞ্চাৰে বিজেপিৰ দুৰ্গ হিচাপে খ্যাত গুজৰাটত আম আদমী পাৰ্টী[আপ]য়ে প্ৰচাৰত তীব্ৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ এনে পৰিঘটনাত স্বাভাৱিকতে আপৰ প্ৰতি সমগ্ৰ দেশৰ জনসাধাৰণৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ হোৱাটো স্বাভাৱিক হৈ পৰিছিল৷ কিন্তু এইটো সৰ্বজন স্বীকৃত আছিল যে যি গুজৰাটৰ ৰাজনীতিৰ পৰা সমগ্ৰ ভাৰতত বিজেপিয়ে প্ৰসাৰতা লাভ কৰি আজি দেশখনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী, গৃহমন্ত্ৰী দুয়োজনেই গুজৰাট ৰাজ্যৰ পৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, সেইখন ৰাজ্যত বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে জয়লাভ কৰাটো অতি কষ্টসাধ্য কাম আছিল৷ কিন্তু সেই কষ্টসাধ্য কামৰ শুভাৰম্ভ কৰি আজি আম আদমী পাৰ্টীয়ে দেশৰ নৱমটো ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ স্বীকৃতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ঘটনাটোও কিন্তু কম গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়৷ আম আদমী পাৰ্টীৰ জন্মৰ মাত্ৰ ১০টা বছৰতে ভাৰতীয় ৰাজনীতিত ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ স্বীকৃতি লাভ কৰা ঘটনাই ৰাজনৈতিক মহলত ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছে৷ ইয়াৰ কাৰণ হ’ল– বৰ্তমানলৈকে থকা ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ ভিতৰত কেৱল কংগ্ৰেছ আৰু বিজেপিয়েহে প্ৰকৃতাৰ্থত ৰাষ্ট্ৰীয় দল হিচাপে সমগ্ৰ ভাৰতত নিজৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰ প্ৰসাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে, বাকী বহুজন সমাজবাদী পাৰ্টী কেৱল উত্তৰ প্ৰদেশত, তৃণমূল কংগ্ৰেছ পশ্চিম বংগত, এনচিপি মহাৰাষ্ট্ৰত, এনপিপি মেঘালয়তে সীমাবদ্ধ হোৱাৰ বিপৰীতে চিপিআই আৰু চিপিএম নামৰ কমিউনিষ্ট দল দুটাও বিগত এটা শতিকাই বিশেষ একো কৰিব নোৱাৰিলে৷ সেয়ে এতিয়া আম আদমী পাৰ্টী যি হাৰত মাত্ৰ এটা দশকতে আগবাঢ়ি আহিছে, সেয়া অতি লক্ষণীয় হৈছে৷
এই দশকৰ ৰাজনীতিত তিনিজন ব্যক্তিৰ মুখ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতিত স্পষ্ট হৈ পৰিছে৷ সেইকেইখন হ’ল নৰেন্দ্ৰ মোদী, ৰাহুল গান্ধী আৰু অৰবিন্দ কেজৰিৱাল৷ ইয়াৰ ভিতৰত কংগ্ৰেছৰ মাজত অহা সাংগঠনিক স্থৱিৰতাই কেজৰিৱালক বাট মুকলি কৰি দিছে৷ সেয়া যিয়েই নহওক আজিৰ ভাৰতৰ ৰাজনীতিত বিজেপিয়ে যদিও গুজৰাট বচাবলৈ সক্ষম হৈছে, তেওঁলোকৰ হাতৰ পৰা দুখনকৈ ৰাজ্য আঁতৰি গৈছে৷ কেৱল সেয়াই নহয়, যি বিজেপিয়ে উত্তৰ প্ৰদেশ দখল কৰি আছে, সেই বিজেপিয়ে কিন্তু উপ-নিৰ্বাচনত বাৰুকৈয়ে মুখঠেকেচা খাব লগা হৈছে৷ সেয়ে ২০২৪১ সাধাৰণ নিৰ্বাচন অতি লক্ষণীয় হৈ উঠিব; সেই কথা হৈ যোৱা নিৰ্বাচনত তিনিওটা দলৰ সমীকৰণে ইতিমধ্যে প্ৰতীয়মান কৰিছে৷