মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ভোটকেন্দ্ৰিক উন্নয়নৰ সংজ্ঞা প্ৰৱঞ্চনামূলক
অসম ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বজোৱা উন্নয়নৰ ঢোল বাস্তৱ ক্ষেত্ৰত অসমবাসীৰ বাবে ফোঁপোলা ঢোলৰ চেৱ যেন গণ্য হয় অসমত বাস কৰা সেইসকল অসমীয়াৰ বিবেকত, যিসকলে অসমৰ বাস্তৱ ছবিখন নিজৰ অন্তদৃৰ্ষ্টিত দাপোণত দেখিবলৈ সক্ষম৷ মুখ্যমন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ কেৱল ভোটকেন্দ্ৰিক উন্নয়নৰ সংজ্ঞা প্ৰৱঞ্চনামূলক বুলি সচেতন নাগৰিকসকলে নুবুজাকৈ থকা নাই৷ লাখ লাখ অথবা কোটিৰো অধিক হিতাধিকাৰী ওৰফে দলীয় ভোটবেংক সৃষ্টিৰ প্ৰহসনেৰে ৰাজকোষৰ ধন বিলাই ফুৰাটো ৰাজ্যখনৰ উদং ৰাজকোষ পূৰণৰ বাবে লাখ লাখ কোটি টকাৰ ধাৰ লোৱাটোৱে ৰাজ্যখনৰ উন্নতিৰ কথা নুবুজায়৷ চৰকাৰে একমাত্ৰ নিৰ্বাচন জয়ৰ স্বাৰ্থত তথা ক্ষমতা দখলৰ হাবিয়াস পূৰণক ঊধবৰ্ত ৰাখি যুগে যুগে ৰাজ্যখনৰ লাখ লাখ নাগৰিকক, যুৱ-প্ৰজন্মৰ প্ৰায়ভাগকে গৰিব সজাই ৰখাৰহে এইটো ৰাজনৈতিক চক্ৰান্তৰূপে পৰিগণিত হ’ব৷ উন্নতিৰ সংজ্ঞা যিধৰণে হ’ব লাগে, সেইবোৰ সকলো বাস্তৱক অগ্ৰাহ্য কৰা বুলি ৰাজ্যবাসীয়ে অনুভৱ কৰাৰ সত্যটোক মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে স্বীকাৰ কৰা নাই৷ যুক্তিৰ খাটিৰত ধৰি লোৱা হয় যে ৰাজ্যত বহুতো ৰাস্তা, পথ পকী হৈছে, অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান হৈছে, দলং হৈছে, চৰকাৰী অট্টালিকা হৈছে৷ বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, চৰকাৰী-বেচৰকাৰী, অৰ্ধ-চৰকাৰী কাৰ্যালয়, অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা অসমীয়া ভাষাটো কিন্তু উলিয়াই পঠোৱা হৈছে৷ ৰাজ্যখনৰ মাটি-বাৰী অনা-অসমীয়াৰ কব্জালৈ গ’ল, সম্পদবোৰ পানীৰ দৰত বহিৰাগত বণিকে কিনি ল’লে, মানে চৰকাৰখনে বেচিলে৷ অসমত মাটিৰ ওপৰত অসমীয়াৰ অধিকাৰ নাইকিয়া হ’ল৷ অসমৰ অৰ্থনীতি বহিৰাগত পুঁজিপতি গোষ্ঠীৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন হ’ল, আৰু সৰ্বোপৰি গণতান্ত্ৰিক পন্থাৰেই অসমৰ ৰাজনৈতিক তথা শাসন ক্ষমতাও অনা-অসমীয়া বিদেশী লোকক চমজাই দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিলে চৰকাৰখনে৷ তেনেহ’লে অসমৰ অসমীয়াৰ উন্নতি হ’লনে? অসমখনক মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বিক্ৰী কৰি উন্নতিৰ জয়ঢোল বজাবলৈ লৈছে৷ অসমৰ জনগাঁথনিৰ তথ্য ৰাইজে মুখ্যমন্ত্ৰী বা তেওঁৰ চৰকাৰক ক’ব লগা নাই৷ তেন্তে তেওঁৰ চৰকাৰে নকয় কিয় যে অসমত সঁচা অৰ্থৰ অসমীয়া মানুহখিনিৰ হাতৰ পৰা ৰাজ্যৰ আৰ্থ-সামাজিক, ভাষিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰ চৰকাৰে সুৰক্ষিত কৰা বুলি৷ ক’ব পৰাৰ নৈতিক সাহস গোটাব পাৰিবনে? এইবোৰ প্ৰশ্ন অসমবাসী অসমীয়াৰ৷ সমগ্ৰ ৰাজ্যত এটা অভূতপূৰ্ব ভীতিগ্ৰস্ততাৰ পৰিৱেশ সৃষ্টিৰে সৰ্বসাধাৰণৰ মৌলিক গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰ খৰ্ব কৰি শাসন-শোষণ, উৎপীড়নৰ ৰাজনীতিৰে ৰাজ্যবাসীক ভয়-বিহ্বল কৰি ৰাখিলেই জানো ৰাজ্যৰ উন্নতি বুলি কোৱা হয়? নে তাৰেই নাম জনপ্ৰিয়তা? ৰাইজে এতিয়া বিচাৰে সেইবোৰ প্ৰশ্নৰ সমিধান৷ এতিয়া নিৰ্মাণ কৰা অসমৰ ৰাস্তা-ঘাটত, চৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান আৰু সবাৰোপৰি দিছপুৰত কোন চৰকাৰ বহিব, কাৰ দপ্দপনি চলিব, সেয়াও এতিয়াৰ পৰা মাত্ৰ কেইটামান বছৰৰ পাছতেই নিৰ্ধাৰিত হ’ব৷ নিৰ্বাচনত জিকাৰ বাবে দিনে-ৰাতি অংক কৰি থকা মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে এইবোৰ বিষয়ৰ অংক কৰি চাবৰ সময় পাইছে নে নাই, সেইটোৱে হৈ পৰিছে এটা অবুজ সাঁথৰ৷ অসমৰ সঁচা অসমীয়াসকলৰ উন্নতিৰ সংজ্ঞাৰ আওতাৰ ভিতৰত এইবোৰ সমস্যাৰ সমাধানৰ বিষয়ে সন্নিৱিষ্ট আছে৷ বাকী উন্নতি, সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অপ্ৰাসংগিক৷ অসমীয়াৰ ভৰিৰ তলৰ মাটিখিনি প্ৰথমে সুৰক্ষিত নহ’লে আনে দখল কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা মাটিত সোণেৰে বন্ধোৱা পথৰ মূল্য নাই অসমীয়াৰ বাবে৷ তেনেদৰে আনে দখল কৰিবলৈ লোৱা ৰাজ অট্টালিকা- ৰাজধানীৰ চিক্মিকনিয়ে অসমীয়াৰ উন্নতিত জয় দংকা বজাব নোৱাৰে৷ দিল্লীৰ চৰকাৰৰ বৰ বৰ নেতাসকলক সন্তুষ্ট কৰি একমাত্ৰ নিজৰ ক্ষমতা ৰক্ষাৰ ৰাজনীতি সুৰক্ষিত কৰাৰ স্বাৰ্থত অসমৰ ভৱিষ্যৎ বৃহত্তৰ স্বাৰ্থৰ বিষয়বোৰক অগ্ৰাহ্য কৰাৰ মনোবৃত্তি ৰাজ্য চৰকাৰৰ ভাষাত ‘উন্নতি’ হ’ব পাৰিলেও অসমবাসীৰ বাবে সেইটো অসমৰ ‘উন্নতি’ৰ সংজ্ঞাত যে পৰিব তাক লৈ প্ৰশ্ন সদায়ে থাকিব৷ এই সত্যক মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে অনুধাৱন কৰিব বুলি অসমীয়াৰ প্ৰত্যাশা৷