গ্ৰন্থৰ আদৰ

অসমত সততে অভিযোগ উঠা বিষয় এটা হ’ল– বৰ্তমান গ্ৰন্থৰ আদৰ নোহোৱা হৈছে৷ কিতাপ বিক্ৰী নোহোৱাৰ বাবে বহু গ্ৰন্থ বিক্ৰী কৰা প্ৰতিষ্ঠান বন্ধ হৈ গৈছে৷ এসময়ত প্ৰায়বোৰ সৰু-ডাঙৰ চহৰৰ লগতে চ’কত গ্ৰন্থৰ বিপণী সুলভ আছিল৷ কিন্তু সৰ্বশিক্ষা অভিযান আৰম্ভ হোৱাৰ পাছৰে পৰা শিক্ষাৰ্থীক বিনামূলীয়াকৈ গ্ৰন্থ বিতৰণ কৰাত বহু গ্ৰন্থ বিপণী বন্ধ হৈ গৈছে৷ তদুপৰি ব্যক্তিগত খণ্ডৰ প্ৰায়বোৰ শিক্ষানুষ্ঠানেই শিক্ষাৰ্থীক কিতাপ-বহীৰ লগতে আন সামগ্ৰীও যোগান ধৰাৰ বাবেও গ্ৰন্থ বিপণীৰ অধিকাংশ সংকটত পৰিছে৷ কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে আজিৰ যুগৰ মানুহে কিতাপ নপঢ়ে৷ যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে পাঠকৰ ৰুচি-অভিৰুচিও সলনি হৈছে৷ নতুন নতুন চিন্তাধাৰা, উদ্ভাৱনে গ্ৰন্থৰ বিষয়বস্তুতো ভিন্নতা আনিছে৷ যিহেতু পাঠকৰ পছন্দৰ সকলো কিতাপ সৰু সৰু গ্ৰন্থ বিপণীবোৰে ৰখা সম্ভৱ নহয়, সেয়ে ৰাজ্যৰ বহু গ্ৰন্থ বিপণী বন্ধ হৈ গৈছে৷ অৱশ্যে, আজিৰ যুগৰ প্ৰজন্মই পছন্দৰ কিতাপ অনলাইনযোগে আৰু ৰেহাই মূল্যত ক্ৰয় কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰাৰ বাবেও গ্ৰন্থৰ বিপণীত ভিৰ কৰিব নোখোজে৷ কিন্তু গ্ৰন্থমেলাসমূহত সকলো শ্ৰেণীৰ পাঠকৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হয়৷ আজিকালি ৰাজ্যৰ বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন সময়ত গ্ৰন্থমেলা অনুষ্ঠিত হয়৷ সেই গ্ৰন্থমেলাসমূহতো বহু লাখ টকাৰ কিতাপ বিক্ৰী হোৱাৰ খবৰ পোৱা যায়৷ আনহাতে, গুৱাহাটীত অসম প্ৰকাশন পৰিষদ আৰু সদৌ অসম পুথি প্ৰকাশক আৰু বিক্ৰেতা সংস্থাই আয়োজন কৰা গ্ৰন্থমেলাৰ কথাই সুকীয়া৷ প্ৰতিবছৰে এই গ্ৰন্থমেলাত কেইবালাখ টকাৰ গ্ৰন্থ বিক্ৰী হয়৷ কৰ’না কালৰ কথা বাদ দিলেও বিগত বৰ্ষত চানমাৰিৰ অসম অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানৰ খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত অসম গ্ৰন্থমেলাতে পাঁচ কোটি টকাৰ গ্ৰন্থ বিক্ৰী হৈছিল৷ এইবেলি চানমাৰিত ২৯ ডিচেম্বৰৰ পৰা অনুষ্ঠিত অসম গ্ৰন্থমেলাত ছদিনত দুই কোটিৰো অধিক টকাৰ কিতাপ বিক্ৰী হোৱা বুলি সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছে৷ তদুপৰি নৱবৰ্ষৰ প্ৰথম দিনটোত গ্ৰন্থমেলাত ৫০ হাজাৰৰো অধিক লোকৰ সমাগম হোৱা বুলি প্ৰকাশ পাইছে৷ গ্ৰন্থমেলাত যদি বিৰ দি বাট নোপোৱা অৱস্থা হয়, তেন্তে এয়া ৰাজ্যৰ গ্ৰন্থ উদ্যোগটোৰ বাবেই শুভ সংবাদ নহয়নে? বহু লোকৰ আন এটা অভিযোগ হ’ল– আজিকালি লেখকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে, কিন্তু পঢ়ুৱৈৰ সংখ্যা কমিছে৷ লেখকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাটো কোনো বেয়া কথা নহয়; বৰং অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ বাবে ই শুভ সংকেতহে৷ শিক্ষিত লোকে নিজৰ জ্ঞান-বুদ্ধি আৰু অভিজ্ঞতাৰে একোখন কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰাটো ইতিবাচক দিশ৷ ইয়ে গ্ৰন্থ উদ্যোগটোক জীয়াই ৰাখিব আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত লোকসকলৰ হাতলৈ দুপইচা অহাৰো ব্যৱস্থা কৰিব৷ লগতে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক চহকী কৰিব৷ ই-বুক, ডিজিটেল গ্ৰন্থৰ প্ৰচলনৰ যুগতো যিহেতু গ্ৰন্থমেলাসমূহত গ্ৰন্থপ্ৰেমীৰ সঁহাৰি অভূতপূৰ্ব, এনে অৱস্থাত অনুমান হয়, ডিজিটেল মাধ্যমে গ্ৰন্থৰ আদৰ নোহোৱা কৰিব নোৱাৰে৷ অৱশ্যে, কাগজৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বাবে ছপা গ্ৰন্থৰ দাম বৃদ্ধি পাইছে যদিও অনুসন্ধিৎসু আৰু জ্ঞানপিপাসু লোকে নিজৰ পছন্দৰ ছপা গ্ৰন্থ এখন ক্ৰয় কৰিবলৈ পিছ হুঁহকি নাহে৷ বৰঞ্চ পছন্দৰ কিতাপ এখন কিনি পঢ়িবলৈ হাবিয়াসহে কৰে৷ অৱশ্যে, শিক্ষাৰ্থী আৰু সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত অভিভাৱকে বা অভিজ্ঞ লোকে শিক্ষাৰ্থীৰ বৌদ্ধিক, শৈক্ষিক বিকাশৰ লগতে যুগৰ উপযোগী গ্ৰন্থ পঢ়িবলৈ উদ্‌গনি দিব লাগে৷ যিহেতু বছৰি নতুন নতুন বহু গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পায়, আৰু সকলো গ্ৰন্থ পঢ়া সম্ভৱ নহয়, সেয়ে কোনকেইখন গ্ৰন্থ পঢ়িলে বিভিন্ন বয়সৰ লোক উপকৃত হ’ব, তেনে গ্ৰন্থহে নিৰ্বাচন কৰি পঢ়া উচিত৷