মাদ্ৰাছা বিতৰ্ক সন্দৰ্ভত কিছু ক’বলগীয়া

বিধানসভাৰ মজিয়াত মাদ্ৰাছা বিলুপ্তিকৰণৰ বিতৰ্কত ২০১৫ চনত প্ৰকাশ পোৱা মোৰ এখন গ্ৰন্থ Madrasas in Assamত উল্লেখ কৰা কেইটামান তথ্য শিক্ষামন্ত্ৰীগৰাকীয়ে উত্থাপন কৰিছিল৷ তেখেতে কোৱা কথাখিনিত বিসংগতি আৰু বেমেজালি আছিল৷  এই সম্পৰ্কত কিছু কথা কোৱাৰ  প্ৰয়োজনবোধ কৰিলোঁ আৰু তাৰ লগতে দুটা কথা উল্লেখ কৰিবলৈ বিচাৰিলোঁ৷

[১] মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে মোৰ পৰিচয় দাঙি ধৰোঁতে মই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ‘প্ৰবক্তা’ বুলি কৈছিল৷ মই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিলোঁ৷ কিন্তু কেতিয়াও প্ৰবক্তা নাছিলোঁ৷ মই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত সুদীৰ্ঘ বছৰ ধৰি শিক্ষকতা কৰিছিলোঁ৷ তাৰ পাছত মই গুৱাহাটীত থকা অমিয় কুমাৰ দাস ইন্সটিটিউট অব ছছিয়েল চেঞ্জ এণ্ড ডেভেলেপমেণ্টত প্ৰথমে অধ্যাপক আৰু পাছত তাৰ সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰিছিলোঁ৷ তাৰ পাছত মই আই আই টি গুৱাহাটীত ভিজিটিং প্ৰফেচাৰ হিচাপে কাম কৰিছিলোঁ৷ এই সকলোখিনি কথাৰ লগতে আন ভালেমান কথা কিতাপখনৰ পিছপিনে উল্লেখ কৰা হৈছে৷ মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে সেইখিনি কথা চাই লোৱা হ’লে মোৰ পৰিচয় ভুল ধৰণেৰে উপস্থাপন নকৰিলেহেঁতেন৷ তদুপৰি তেখেতে মোক ‘ইছলামিক স্কলাৰ’ বুলি কৈছিল, যিটো মই নহওঁ৷ মই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতি আৰু ভাৰত প্ৰমুখ্যে আৰু তিনিখন প্ৰধান দেশৰ বৈদেশিক নীতিৰ ওপৰত পাঠদান আৰু গৱেষণা কৰিছিলোঁ৷ গুৱাহাটীস্থিত গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত থাকি মই সমাজ বিজ্ঞানৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিলোঁ আৰু আই আই টি গুৱাহাটীত উত্তৰ-পূব ভাৰত,¸ সংঘাত নিৰাময় আৰু পৰিৱেশ¸ সমস্যাৰ ওপৰত পাঠদান কৰিছিলোঁ৷ ক’তো কেতিয়াও ইছলাম ধৰ্মৰ বিষয়ত পাঠদান বা গৱেষণা কৰা নাছিলোঁ৷

[২] মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে  বিধানসভাৰ মজিয়াত দেখুওৱা মোৰ কিতাপখন  ওঠৰমাহ চলা গৱেষণাৰ অন্তত প্ৰস্তুত হৈছিল৷ ২০১০-১১ বছৰৰ সময়ছোৱাত অসমৰ মাদ্ৰাছাসমূহৰ ওপৰত এটা  অধ্যয়ন কৰিছিলোঁ৷ সেই সম্পৰ্কত মই ছেবাৰ অধীনত থকা ১১খন হাই মাদ্ৰাছা, ১৩খন মাদ্ৰাছা শিক্ষা ব’ৰ্ড অসমৰ অধীনত থকা মাদ্ৰাছা আৰু ৯১ খন বেচৰকাৰী মাদ্ৰাছা সামৰি লৈছিলোঁ৷ বেচৰকাৰী মাদ্ৰাছাবিলাকক খাৰিজিয়া বা কৌমি বা দীনি মাদ্ৰাছা বুলি জনা যায়৷ সেইবিলাক বেচৰকাৰী মাদ্ৰাছাকহে সামৰি লোৱাটো মোৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল৷ তাৰ কাৰণ হৈছে যে তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত নানা ধৰণৰ অভিযোগ শুনিবলৈ পোৱা গৈছিল৷ মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে সদনত যিখিনি বক্তব্য উত্থাপন কৰিছে সেইখিনি মোৰ কিতাপখনৰ পঞ্চম অধ্যায়ৰ ১২৬-১৩০ পৃষ্ঠাত লিখা হৈছে৷ সেই গোটেই অধ্যায়টোত কেৱল মাত্ৰ বেচৰকাৰী মাদ্ৰাছাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে৷ গতিকে  উক্ত কথাখিনি বেচৰকাৰী মাদ্ৰাছাৰ সন্দৰ্ভত আছিল৷ সদনত বিতৰ্ক হৈছিল চৰকাৰী অনুদান পোৱা প্ৰাদেশীকৃত মাদ্ৰাছা বিলুপ্তিৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা বিলখনৰ ওপৰত৷  বেচৰকাৰী মাদ্ৰাছাৰ প্ৰসংগ তাত নাহে আৰু অহাও নাছিল, কাৰণ চৰকাৰে সেইবিলাক শিক্ষানুষ্ঠানক কোনো ধৰণৰ অনুদান নিয়মীয়াকৈ নিদিয়ে, আৰু তেওঁলোকেও গ্ৰহণ নকৰে, যাৰ কাৰণে সেইবিলাকক খাৰিজিয়া মাদ্ৰাছা বুলি কোৱা হয়৷ কেতিয়াবা তেওঁলোকে এককালীন অনুদান গ্ৰহণ কৰে৷ সেইটো সুকীয়া কথা৷ কোনো ধৰণৰ নিয়মীয়া অনুদান তেওঁলোকক দিয়া নহয়৷ মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে চৰকাৰী মাদ্ৰাছা বিলুপ্তিকৰণৰ ন্যায্যতা দেখৱাবলৈ গৈ বেচৰকাৰী মাদ্ৰাছাৰ ওপৰত থকা তথ্য দিয়াটো মুঠেই সমীচীন কথা হোৱা নাই৷ 

[৩] চৰকাৰী মাদ্ৰাছাবিলাকৰ ক্ষেত্ৰত আমি তিনিটা অভিযোগ পাইছিলোঁ৷ আন্তঃগাঁথনিৰ দূৰাৱস্থা, তাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ মান আৰু আনটো শিক্ষকৰ অভাৱ৷ চৰকাৰে ঘৰ-দুৱাৰ, চকী-মেজ আদি কিনিবলৈ অনুদান দিয়ে৷ কতৃৰ্পক্ষই সেই ধন আত্মসাত কৰে বুলি কোৱা হয়৷ শিক্ষকৰ অভাৱ এই কাৰণে যে প্ৰাৰ্থীক নিৰ্বাচন কৰি নিযুক্তি দিয়া হয়৷ কিন্তু প্ৰাৰ্থীয়ে কামত যোগদান কৰাৰ আগতে উচ্ছ ন্যায়ালয়ত কোনো ন্যস্তস্বাৰ্থমহলে গোচৰ তৰি বাধা দিয়ে৷ ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰত  এখন পুৰণি মাদ্ৰাছালৈ গৈছিলোঁ৷ তাত ১৭টা স্থায়ী পদৰ দহটা পদ আদালতত গোচৰ তৰি বন্ধ কৰি থোৱা হৈছে৷ ইয়াৰ বাবে মুছলমানসকল নিশ্চিত অৰ্থত জগৰীয়া৷ কিতাপখনত থকা [৬৬-৭৬ পৃষ্ঠা] চৰকাৰী মাদ্ৰাছাৰ সমস্যাৰ কেইটামান সমস্যাৰ  কথা উল্লেখ কৰি বিলখনৰ সপক্ষত যুক্তি ৰাখিব পাৰিলেহেঁতেন৷

[৪] মোৰ কিতাপখনৰ বিভিন্ন পৃষ্ঠাত প্ৰাসংগিকতা ৰাখি মাদ্ৰাছাৰ সংস্কাৰ, লোক সভাত মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰীয় ব’ৰ্ড প্ৰতিষ্ঠাৰ বিল উত্থাপনৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী কপিল ছিব্বালৰ প্ৰস্তাৱ, মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ সংস্কাৰৰ কথা কোৱা হৈছে৷ সেইবিলাক ইতিবাচক দিশৰ কথা  মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ক’ব পাৰিলেহেঁতেন৷

এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু প্ৰাসংগিক কথা৷ বিগত বৰ্ষৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত বিধানসভাৰ মজিয়াতে শিক্ষা মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে প্ৰাদেশীকৃত মাদ্ৰাছা বন্ধ কৰি দিয়া হ’ব বুলি ঘোষণা কৰিছিল৷ তেতিয়া দেখোন কোনোৱেই তীব্ৰপ্ৰতিবাদ নকৰিলে৷ এতিয়া যে আদালতত কিবা সকাহ পাবতাত সন্দেহ আছে৷ মাদ্ৰাছাৰ ওপৰত একাধিকবাৰ মই প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিলোঁ৷ শেহতীয়াকৈ  ২২ অক্টোবৰতো আমাৰ অসম কাকতে মাদ্ৰাছাৰ ওপৰত লিখা মোৰ প্ৰৱন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ মোৰ লেখাবিলাক পঢ়ি অহা হ’লে মন্ত্ৰীগৰাকীৰ বক্তব্যত যোগ্য উত্তৰ দিব পাৰিলেহেঁতেন৷  এনে এটা বিষয়ৰ বিতৰ্কত ভাগ লোৱাৰ আগতে  তেওঁলোক মানসিকভাবে প্ৰস্তুত হৈ নাহিল৷ আনহাতে শিক্ষা মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে যুদ্ধক্ষেত্ৰত নমাৰ আগতে সকলো প্ৰস্তুতি চলাই আহে৷ তাৰে প্ৰমাণ বিগত অধিৱেশ¸নৰ শেষৰ দিনটোত পোৱা গ’ল৷ আমি দেখিবলৈ পালোঁ যে বিৰোধীৰ অজ্ঞতাৰ সুযোগ লৈ শিক্ষা মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে বিধান সভাত ভুল আৰু অপ্ৰাসংগিক তথ্য দি তেওঁলোকক বিব্ৰত কৰি ৰাখিব পাৰিলে৷