Logo
image

পৰিৱৰ্তন অৱশ্যম্ভাৱী

ইংৰাজী ভাষাত কয়, ‘এণ্ড জাষ্টিফাইজ দ্য মিনছ’৷ লক্ষ্যটোৱে সেই লক্ষ্যত উপনীত হোৱা উপায়সমূহক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰে৷ লক্ষ্যটো যদি ভাল, উচিত, ন্যায্য হয়, তেনেহ’লে সেই লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ বাবে যি উপায়েই অৱলম্বন কৰা নহওক কিয় সেই উপায়সমূহো ভাল, উচিত ন্যায্য হৈ পৰে৷ সহজ ভাষাত, ভাল উদ্দেশ্য সাধনৰ বাবে বেয়া উপায়ো অৱলম্বন কৰিব পাৰি৷ কিন্তু লক্ষ্যটো ভাল বা ন্যায়পূৰ্ণ বা উচিত বুলি কেনেকৈ গম পোৱা যাব? ভাল এটা আপেক্ষিক ধাৰণা৷ চূড়ান্ত, চৰম ভাল বুলি একো নাই৷ সংশ্লিষ্ট পক্ষৰ স্বাৰ্থই সংশ্লিষ্ট পক্ষৰ বাবে কি ভাল তাক নিৰ্ণয় কৰে৷

এ চি এছ বিষয়া হোৱাটো নিশ্চয় ভাল লক্ষ্য৷ অসমৰ বিখ্যাত এ পি এছ চি কেলেংকাৰীত উদ্‌ঘাটন হ’ল যে বহু যুৱক-যুৱতী যোগ্যতাৰ ভিত্তিত নহয়, শকত ধনৰ বিনিময়ত এ চি এছ বিষয়া হৈছে৷ এ চি এছ বিষয়া হোৱাটো যিহেতু ভাল, গতিকে এইসকল যুৱক-যুৱতী আৰু তেওঁলোকৰ মাক-দেউতাকে যিকোনো উপায়ে এ চি এছ হোৱাটো ন্যায্য বুলি ভাবিলে৷

বিশ্বকাপ ফুটবলত আৰ্জেণ্টিনা আৰু ইংলেণ্ডৰ মাজৰ খেল এখনত মাৰাডোনাই দিয়া এটা গ’লত তেওঁ হাত ব্যৱহাৰ কৰা বুলি অভিযোগ উঠিছিল৷ মাৰাডোনাই কৈছিল যে সেয়া ভগৱানৰ হাত আছিল৷ খেলখনত আৰ্জেণ্টিনা জয়ী হৈছিল৷ গ’ল দিয়াৰ বাবে হাত ব্যৱহাৰ কৰাটো ন্যায়সংগতনে?

মূল কথাটো হ’ল, জয়ী হ’ব লাগে, সফল হ’ব লাগে, লক্ষ্যত উপনীত হ’ব লাগে, যি উপায়েৰেই নহওক কিয়৷ কাৰণ  মানুহে জয়ক, সফলতাক আটাইতকৈ অধিক মহত্ত্ব আৰোপ কৰে৷ বিজয়তকৈ, সফলতাতকৈ আন একোৱেই অধিক ন্যায়সংগত, উচিত আৰু নৈতিক নহয়৷ অথবা ক’ব পাৰি বিজয়, সফলতা নৈতিকতাৰ, ঔচিত্যৰ ঊধবৰ্ত৷

সফলতা বা বিজয়ৰ স’তে নৈতিকতা বা ঔচিত্যৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই৷ ন্যায়, ঔচিত্য মানুহে গঢ়ি লোৱা কাহিনী৷ সফলতা আৰু বিজয়ৰ স’তে প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক হ’ল ধন-সম্পদ-ক্ষমতাৰ৷ সফলতাই ধনী, সম্পদশালী আৰু ক্ষমতাৱান কৰি তোলে৷ বুৰঞ্জী মেলি ল’লেই দেখা যায়, ধনী, ক্ষমতাশালী, সম্পদশালী হোৱাৰ বাবে মানুহে সদায়েই, অবিৰাম অলেখ হত্যা, হিংসা, বৰ্বৰতা হেলাৰঙে সম্পাদন কৰিছে৷ কোৱা হয় যে এজনক হত্যা কৰিলে সি হত্যাকাৰী আৰু লাখ লোকক হত্যা কৰিলে দিগ্বিজয়ী বীৰ, চক্ৰৱৰ্তী সম্ৰাট৷ বুৰঞ্জীত তেওঁৰ গৌৰৱগাথা৷

গতিকে ধন, ক্ষমতা, সম্পদেই মূল কথা আৰু ইয়াৰ বাবে জৰুৰী সফলতা, বিজয়৷ যিকোনো উপায়ে বিজয়ী হ’ব লাগে৷ যিসকল ধনী, ক্ষমতাৱান, সম্পদশালী হ’বলৈ অসমৰ্থ তেওঁলোকে নৈতিকতা, ঔচিত্য, ন্যায্যতাৰ অজুহাত দিব পাৰে, আত্মপ্ৰসাদ-সান্ত্বনা লাভ কৰিব পাৰে৷ কিন্তু তেওঁলোক বিফল, তেওঁলোক পৰাজিত, সেয়েহে নৈতিকতাৰ, ঔচিত্যৰ অজুহাত৷ পৃথিৱীয়ে সদায়েই শক্তিমানৰ ওচৰত মূৰ দোঁৱাইছে, আঁঠু লৈছে৷

ভাৰতৰ বৰ্তমান শাসনাধিষ্ঠিত দল বিজেপি সফলতাৰ আদৰ্শত বিশ্বাসী৷ তেওঁলোকে জানে যে ধন, ক্ষমতা, সম্পদে সফলতা নিশ্চিত কৰে আৰু সফলতাই ধন, সম্পদ, ক্ষমতা নিশ্চিত কৰে৷ যিকোনো প্ৰকাৰে বিজয়ী হ’বলৈ, যিকোনো প্ৰকাৰে ক্ষমতাত অধিষ্ঠিত হ’বলৈ বিজেপিয়ে সকলো প্ৰচেষ্টা চলায়৷ ৰাষ্ট্ৰ -ক্ষমতা এতিয়া বিজেপিৰ হাতত৷ এই ৰাষ্ট্ৰ-ক্ষমতা তেওঁলোকে বিৰোধীক কাবু কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰোঁতে নৈতিকতা বা ঔচিত্যৰ প্ৰশ্নই তেওঁলোকক কেতিয়াও আমনি কৰা নাই৷ গণতন্ত্ৰত নিৰ্বাচনেৰে ক্ষমতা দখল কৰিব পাৰি৷ নিৰ্বাচনত বিৰোধীক পৰাজিত কৰিব লাগে৷ গতিকে বিৰোধীক নিশকতীয়া কৰি ৰাখিব পৰাটো জয়ী হোৱাৰ আটাইতকৈ সহজ উপায়৷ বিৰোধীক নিশকতীয়া কৰি ৰখাৰ বাবে বিজেপিয়ে ৰাষ্ট্ৰ -ক্ষমতাৰ সকলোধৰণৰ ব্যৱহাৰ কৰি আছে৷ এয়া গণতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ স’তে অগণতান্ত্ৰিক৷ গণতন্ত্ৰৰ ভৱিষ্যতৰ বাবেও ই শুভ নহয়৷ কিন্তু ২০১৪ চনত ক্ষমতাত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ পাছত  বিজেপিয়ে গণতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ প্ৰতি বিশেষ শ্ৰদ্ধাশীল হোৱাৰ বিশেষ প্ৰয়োজনবোধ কৰা নাই৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী, মোদীৰ উত্তৰাধিকাৰী বুলি কোৱা উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথ বা অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ কাম-কাজ, কথা-বতৰা লক্ষ্য কৰিলে তাত গণতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল হোৱাৰ বিশেষ প্ৰমাণ পোৱা নাযায়৷ অতি উদ্ভট যেন লাগিলেও গণতান্ত্ৰিক নিৰ্বাচন স্বৈৰতান্ত্ৰিক শাসন প্ৰতিষ্ঠাৰ এক মাধ্যমত পৰিণত হ’ব পাৰে৷ পৃথিৱীত তেনে হোৱাৰ বহু উদাহৰণ আছে৷ কেৱল নিৰ্বাচনে গণতন্ত্ৰৰ স্থিতি নিশ্চিত নকৰে৷

চৌৰিচৌৰা নামৰ ঠাইত কিছু ইংৰাজ লোকক হত্যা কৰাৰ পাছত মহাত্মা গান্ধীয়ে স্বাধীনতা আন্দোলন স্থগিত ৰাখিছিল৷ তেওঁ তাৰ বাবে ভীষণ সমালোচনাৰো সন্মুখীন হৈছিল৷ কিন্তু গান্ধীয়ে কৈছিল, তেনে উপায়েৰে অহা স্বাধীনতা তেওঁৰ কাম্য নহয়৷ গান্ধী যিকোনো উপায়ে লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ পক্ষপাতী নাছিল৷ তেওঁৰ বাবে উপায়টোও ন্যায়সংগত হোৱাটো জৰুৰী আছিল৷

বিজেপিয়ে হয়তো কিছুকাললৈ বা বহুকাললৈ ক্ষমতা দখল কৰিব৷ কিন্তু কেৱল  ক্ষমতাত অধিষ্ঠিত হৈ থকাৰ বাবেই যদি সকলোধৰণৰ গণতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাক এফালৰ পৰা ধবংস কৰা হয়, বিৰোধীক বশ কৰাৰ বাবে যদি ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰৰ শক্তিৰ অপব্যৱহাৰ কৰা হয়, তেনেহ’লে তাৰ ফল যিয়েই নহওক কিয় ভাৰতৰ বাবে শুভ নহয়৷ ভাৰতৰ শুভ নহ’লে সি বিজেপিৰ বাবেও শুভ নহয়৷ ক্ষমতা, ধন, সম্পদ অতি শক্তিশালী, কিন্তু সেইবোৰ অনন্তকাল স্থায়ী নহয়৷ সেইবোৰ সাময়িক, অস্থায়ী৷ পৰিৱৰ্তন অৱশ্যম্ভাৱী৷