গুৱাহাটীৰ সমস্যা

এসময়ত গুৱাহাটী প্ৰাকৃতিকভাৱে সুন্দৰ ঠাই আছিল৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ এই ঠাইখনৰ চাৰিওফালে সৰু-বৰ কেইবাখনো পাহাৰ আছিল৷ এই পাহাৰসমূহ গছ-গছনিৰে সেউজীয়া হৈ আছিল৷ ইয়াৰ উপৰি গুৱাহাটীত আছিল কেইবাটাও জলাশয়৷ এই জলাশয়সমূহে গুৱাহাটীৰ বৰষুণৰ পানীভাগ ধৰি ৰাখিছিল আৰু বাহিনী, ভৰলু নৈ, খনাজান আদিয়ে অতিৰিক্ত পানীভাগ বোৱাই নি ব্ৰহ্মপুত্ৰত পেলাইছিল৷ প্ৰকৃতিৰ বৰদানস্বৰূপ গুৱাহাটীৰ সেই সুন্দৰ, অপৰূপ সৌন্দৰ্য সময়ৰ সোঁতত ম্লান পৰিবলৈ ধৰিলে৷ ১৯৭২ চনত অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলঙৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ স্থানান্তৰ কৰাৰ পাছৰে পৰা বিভিন্ন অফিচ-কাছাৰী স্থাপন হোৱাত গুৱাহাটীৰ গুৰুত্ব বাঢ়িল৷ ক্ৰমে গুৱাহাটী ৰাজ্যখনৰ শিক্ষা, ব্যৱসায়, ৰাজনীতি আদিৰ কেন্দ্ৰস্থল হৈ পৰাত গুৱাহাটীলৈ প্ৰব্ৰজনৰ হাৰ বাঢ়িল৷ লগতে চাকৰি-বাকৰি আৰু ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় কৰি সংস্থাপিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পোৱাত গুৱাহাটীত জনসংখ্যা অভাৱনীয় হাৰত বৃদ্ধি পালে৷ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগে লগে গুৱাহাটীৰ পতিত মাটি, পাহাৰ, জলাশয় আদি সকলোতে মানুহে যধে-মধে ঘৰ সাজি বসতি স্থাপন কৰিলে৷ ফলত গুৱাহাটীৰ সেউজ আৱৰণ ক্ৰমে নোহোৱা হৈ পৰিল৷ এসময়ৰ মাছ-কাছেৰে বোৱঁতী নৈৰূপে পৰিচিত ভৰলু এতিয়া ভাৰতৰ প্ৰদূষিত নৈবোৰৰ অন্যতম নৈৰূপে পৰিচিত হ’ল৷ এতিয়া ভৰলু এটা নলাসদৃশ হৈ পৰিছে৷ ইয়াৰ উপৰি প্ৰশাসনৰ দুৰ্বল স্থিতিৰ বাবে পাহাৰসমূহ জনাঞ্চলত পৰিণত হৈছে, জলাশয়বোৰ পুতি মানুহে বসতি স্থাপন কৰিছে৷ ফলত গুৱাহাটীত কৃত্ৰিম বান সমস্যা এক গুৰুতৰ সমস্যাৰূপে পৰিগণিত হৈছে৷ অলপতে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে গুৱাহাটীৰ কেইবাখনো দলং ভাঙি পানী ওলাই যাব পৰাকৈ নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰিব বুলি ঘোষণা কৰিছে৷ ইফালে, গুৱাহাটীত বৃহৎ বৃহৎ আৱাসিক অট্টালিকা নিৰ্মাণ হোৱাৰ ফলত গভীৰ নলীনাদ বহুৱাই ভূ-গৰ্ভৰ পানী অবাধে আহৰণ কৰাৰ ফলত গুৱাহাটীত ভূ-গৰ্ভৰ পানীৰ স্তৰ বহু নিম্নগামী হোৱাত খোৱাপানীৰ সমস্যা গুৰুতৰ সমস্যাৰূপে দেখা দিছে৷ অঞ্চলটোৰ গছ-গছনি অবাধ গতিত আৰু অপৰিকল্পিতভাৱে কাটি পেলোৱাৰ ফলত পৰিস্থিতি-তন্ত্ৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰিছে৷ এক তথ্য অনুসৰি, গুৱাহাটী মহানগৰীত বিগত ১৯৭৬ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈ ৫০ শতাংশ গছ-গছনি কাটি পেলোৱা হৈছে৷ ইয়াৰ পাঠতো ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ বহলোৱাৰ নামত বিগত কেইটামান বছৰত বহু গছ-গছনি কাটি তহিলং কৰিছে৷ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগে লগে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি পাইছে যদিও সেয়া বিজ্ঞানসন্মত নহয়৷ চৰকাৰে অবিজ্ঞানসন্মতভাৱে মহানগৰীৰ উন্নয়নৰ কাম কৰাত মহানগৰীখনৰ পৰিৱেশ ক্ৰমাৎ বাসৰ অনুপযোগী হৈ আহিছে৷ যান-বাহন অনুপাতে পথবোৰ ঠেক হোৱাত যান-জঁটৰ সমস্যা গুৰুতৰ হৈ পৰিছে৷ যান-জঁটৰ সমস্যা নাইকিয়া কৰাৰ বাবে কেইবাখনো উৰণীয়া সেতু আৰু পথসেতু নিৰ্মাণ কৰাৰ পাছতো এই সমস্যাৰ পৰা নাগৰিকে সকাহ পোৱা নাই৷ ইফালে, গুৱাহাটীত বৰষুণৰ অভাৱত পৰিৱেশ ইমানেই প্ৰদূষিত হৈছে যে গুৱাহাটী মহানগৰী দেশৰ প্ৰদূষিত মহানগৰীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি চিহ্নিত হৈছে৷ বিগত ছমাহৰ ভিতৰত কেইদিনমান আগতে মাত্ৰ কেইটোপালমান বৰষুণ পৰাৰ বাহিৰে গুৱাহাটীত বৰষুণ হোৱা নাই৷ ইফালে, ঠায়ে ঠায়ে চলি থকা নিৰ্মাণকাৰ্যৰ লগতে গাড়ী-মটৰৰ ধোঁৱাই গুৱাহাটীৰ বায়ুমণ্ডল প্ৰদূষিত কৰিছে৷ ফলত প্ৰায়বোৰ লোকেই বিভিন্ন ৰোগ-উপসৰ্গত ভুগিছে৷ ইতিমধ্যে চৰকাৰে শিলসাঁকো বিলৰ কিছু অংশ উচ্ছেদ কৰিছে৷ দীপৰ বিলতো উচ্ছেদ চলাব বুলি প্ৰশাসনে ঘোষণা কৰিছে৷ গুৱাহাটীক ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ বাবে বাসৰ উপযোগী কৰি ৰাখিবলৈ হ’লে গছ-গছনিৰে সেউজীয়া কৰি ৰাখিবই লাগিব৷ ইয়াৰ বাবে প্ৰশাসনে বনভূমি আৰু জলাশয়সমূহ সংৰক্ষণ কৰা অতি জৰুৰী৷ অৱশ্যে, ৰাজ্যৰ খিলঞ্জীয়া ভূমিহীন লোকসকলৰ যাতে ক্ষতি নহয় তাৰ প্ৰতিও চৰকাৰে নজৰ দিয়া উচিত৷