ব’হাগেই বতৰ কিজানি
আঙুলিৰ ফাঁকেৰে সৰকি গ’ল আৰু এটা বছৰ৷ চ’তৰ বোকোচাত উঠি আকৌ আহিল ব’হাগ৷ এয়াই ব’হাগ– সাহসৰ দীঘেৰে, ভ্ৰাতৃত্বৰ বাণিৰে জীৱনৰ বৰ গামোচাখন বোৱাৰ মাহেন্দ্ৰক্ষণ এয়া৷ সমন্বয়ৰ মহামন্ত্ৰ আওৰোৱাৰ, সম্প্ৰীতিৰ এনাজৰীডাল অধিক নিকপ্কপীয়া কৰাৰ সময় এয়া৷ ব’হাগৰ দুপৰীয়াই ৰোপণ কৰে নিষ্ঠা, সততা, সাহস আৰু কৰ্তব্যনিষ্ঠাৰ বীজ৷ কেঁচা কঠীয়াৰ দৰেই সেউজ-কোমল ব’হাগৰ সোণালী পুৱা, ৰিম্ঝিম্ বৰষুণৰ দৰেই মনোমোহা ব’হাগৰ ঝংকাৰ, মন উতলোৱা সমীৰণৰ দৰেই ইয়াৰ উত্তাপ আৰু বিস্তৃতি৷ কৃষিনিৰ্ভৰ অসমৰ সমাজ আৰু অৰ্থনীতিৰ প্ৰধান ভেটি এই ব’হাগ৷ সময়ৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰচণ্ড ধুমুহাই জোকাৰি গৈছে অসমৰ সমাজ-জীৱনক৷ সমান্তৰালভাৱে পৰিৱৰ্তনৰ ঢৌ বাগৰিছে সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰতো৷ যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন আদৰণীয়– যদিহে সেই পৰিৱৰ্তনে মূল কাঠামোত আঘাত নকৰে, যদিহে এই পৰিৱৰ্তন ইতিবাচক হয়৷ কিন্তু অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সকলো পৰিৱৰ্তনেই ইতিবাচক নহয়৷ সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনত হোৱা বহু পৰিৱৰ্তনে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ চহকী ঐতিহ্য আৰু পৰম্পৰাৰ ভেটিত আঘাত কৰিছে৷ এয়া কোনোপধ্যেই গ্ৰহণযোগ্য আৰু আদৰণীয় নহয়৷ সময় থাকোঁতেই এই সম্পৰ্কে ৰাইজ সচেতন নহ’লে বিপৰ্যস্ত হ’ব আমাৰ সংস্কৃতি আৰু সমাজ৷ কেৱল সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰতেই নহয়, অসমৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰতো বহু নেতিবাচক পৰিৱৰ্তনৰ আঁচোৰ পৰিছে৷ লক্ষণীয়ভাৱে এইক্ষেত্ৰত অন্যতম কাৰকৰূপে চিহ্নিত হৈছে ৰজাঘৰৰ কেতবোৰ অবাঞ্ছিত কাম-কাজো৷ ইফালে, কলকাতাৰ পিছতো যে ভাৰতবৰ্ষৰ অস্তিত্ব আছে সেই কথা যেন উপলব্ধি কৰিব নোখোজে দিল্লীৰ চৰকাৰে৷ পৰিৱৰ্তনৰ মন্ত্ৰ আওৰাই শাসনৰ গাদী দখল কৰা চৰকাৰে অসমৰ ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰখনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পৰা কেতবোৰ কাম কৰিছে বা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছে৷ চৰকাৰৰ ভাল কামৰ তুলনাত এইবোৰ কামৰ প্ৰভাৱ বেছি হোৱাৰো সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি৷ এখন নিখুঁত আৰু পূৰ্ণাংগ নাগৰিকপঞ্জী অসম আৰু অসমৰ খিলঞ্জীয়া ৰাইজৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ প্ৰসংগ কাৰ্যতঃ চৰকাৰৰ বাবেই অনিশ্চিত হৈ পৰিছে৷ পৃথিৱী কঁপোৱা অসম আন্দোলনৰ পৰিসমাপ্তিৰে স্বাক্ষৰিত অসম চুক্তি পালন কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া বহুতেই অসম চুক্তিৰ পৰিপন্থী কাম কৰিছে৷ ‘কা’ৰ জৰিয়তে সংবিধান আৰু অসম চুক্তিক অৱমাননা কৰাৰ লগতে ধৰ্মৰ নামত অবৈধ বিদেশীৰ বাছ-বিচাৰ কৰিব খোজা হৈছে৷ এয়া কোনোপধ্যেই গ্ৰহণযোগ্য নহয়৷ যি দলৰেই নহওক কিয়, চৰকাৰে কৰিব খোজা অসমবিৰোধী কাম-কাজৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ জাতি-ধৰ্ম-ভাষা-বৰ্ণ-সম্প্ৰদায় নিৰ্বিশেষে অসমৰ সকলো শ্ৰেণীৰ লোক আগবাঢ়ি আহিবই লাগিব৷ অসমক গিনিপিগ সজাব খোজা যিকোনো ষড়যন্ত্ৰৰ বিৰোধিতা অসমৰ ৰাইজে কৰিবই লাগিব৷ এইবোৰ কথা ভাবি চাবলৈ ব’হাগো উপযুক্ত সময়৷ বহু সমাজবিজ্ঞানীৰ মতে, দুটা ‘ব’ থকালৈকে অসম আৰু অসমীয়াৰ অস্তিত্ব বৰ্তি থাকিব, বিশ্বৰ দৰবাৰত অসমীয়াই সগৌৰৱে উৰুৱাবলৈ সক্ষম হ’ব বিজয় নিচান৷ এই দুটা ‘ব’ হৈছে ব’হাগ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ৷ ব’হাগ থাকে মানে অসম জীয়াই থাকিব, ব্ৰহ্মপুত্ৰ থাকে মানে বৃহত্তৰ অসমীয়া মহাজাতি বাচি থাকিব৷ অৱশ্যে ইয়াৰ বাবে আমি সকলোৱে পালন কৰিব লাগিব কেইটামান অপৰিহাৰ্য পূৰ্বচৰ্ত৷ দেশ-জাতি আৰু মানুহৰ বাবে কিবা এটা কৰাৰ পণ কৰিব লাগিব আমি সকলোৱে৷ কেৱল পণ কৰিলেই নহ’ব, সেই সপোন বাস্তৱায়িত কৰিবলৈ হাতে-কামে লাগি যাব লাগিব ৰজাঘৰ আৰু প্ৰজাঘৰে৷ তেতিয়াহে অসম হাবি গুচি ফুলবাৰী হ’ব৷ এই দায়িত্ব সকলোৰে৷ অন্যথা উত্তৰপুৰুষে কাকো ক্ষমা নকৰিব, ইতিহাসে কাকো ৰেহাই নিদিব৷