অস্বাস্থ্যকৰ স্বাস্থ্যখণ্ড
বিশ্বৰ বৃহত্তম জনসংখ্যাৰ দেশ ভাৰতত মানৱ সম্পদক শিক্ষিত আৰু স্বাস্থ্যৱান-নিৰোগী হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়াও যথেষ্ট কৰিবলগীয়া আছে৷ শিক্ষাখণ্ডৰ নিম্নহাৰৰ ছাত্ৰ আৰু শিক্ষকৰ অনুপাতৰ দৰে স্বাস্থ্যখণ্ডতো ৰোগীৰ সংখ্যা অনুপাতে চিকিৎসক, বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ, স্বাস্থ্যকৰ্মী, এম্বুলেঞ্চ, পৰীক্ষাগাৰ, ব্লাড বেংক আদি যথেষ্ট সীমিত৷ আমাৰ দেশত স্বাস্থ্যখণ্ডৰ আন এক সমস্যা হ’ল চৰকাৰী ফাইলত ঘোষণা আৰু ধনৰ আবণ্টন সঠিকভাৱেই কৰা হয়, কিন্তু ৰাইজৰ পদূলি ইয়াৰ সুফলসমূহে ঢুকি নাপায়৷ ইয়াৰ উপৰি তুলনামূলকভাৱে স্বাস্থ্যৰ শিতানত বাজেটত ধাৰ্য কৰা ধন প্ৰয়োজনতকৈ যথেষ্ট সীমিত৷ উচ্ছতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি আকস্মিক দুৰ্ঘটনা আৰু জৰুৰীকালীন অৱস্থাত, ক্ৰিটিকেল কেয়াৰ আদিৰ পৰিস্থিতিত ৰোগীয়ে ব্যয় বহন কৰিব নোৱাৰিলেও চৰকাৰী চিকিৎসা বিভাগে তেওঁলোকলৈ সেৱা আগবঢ়াবলৈ বাধ্য৷ কিন্তু আমাৰ দেশৰ সকলো ৰাজ্যতে এনে সুবিধা উপলব্ধ নহয়৷ উদাহৰণস্বৰূপে ৰাজস্থান চৰকাৰে কিছুদিনৰ আগতে ‘ৰাইট টু হেল্থ এক্ট’ৰ জৰিয়তে চৰকাৰ আৰু ব্যক্তিগত উভয় খণ্ডতে ৰোগীক বিনামূলীয়া সেৱা আগবঢ়োৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল যদিও এইক্ষেত্ৰত এতিয়াও সফলতা লাভ কৰা সম্ভৱ হোৱা নাই৷
স্বাস্থ্যসেৱা উপলব্ধৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ দেশত যথেষ্ট আঞ্চলিক বৈষম্যও আছে৷ বিহাৰ, উত্তৰ প্ৰদেশ আদি ৰাজ্যত স্বাস্থ্যসেৱা বিশ্বৰ ভিতৰতে নিম্নমানৰ বুলি ধাৰ্য কৰা হয় আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে কেৰালা, তামিলনাডু আদি ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্যসেৱা যথেষ্ট উন্নতমানৰ৷ আমাৰ ৰাজ্যতো নগৰ অঞ্চলত বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকৰে সৈতে যথেষ্ট উন্নতমানৰ চিকিৎসা সেৱা উপলব্ধ যদিও গাঁও অঞ্চলত এতিয়াও পৰিস্থিতি স্থানবিশেষে স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ কালতে আছে৷ এনেবোৰ ঠাইৰ পৰা ৰোগীক মানুহে ঠেলাত আৰু ভৰ বাৰিষা টুলুঙা নাৱত উঠাই বিপজ্জনকভাৱে কঢ়িয়াই আনিবলগীয়া হয়৷ ইয়াৰ উপৰি স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰসমূহে প্ৰয়োজনতকৈ প্ৰায় দুগুণ লোকলৈ সেৱা আগবঢ়াবলগীয়া হোৱাৰ বাবে সীমিত আন্তঃগাঁথনি আৰু চিকিৎসকৰে স্বাভাৱিকতে যথেষ্ট সমস্যাৰ সৃষ্টি হয়৷
আমাৰ দেশত চৰকাৰী আঁচনিত আৰু বাজেটত প্ৰতিবছৰে নতুন নতুন চিকিৎসালয়, স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ আদি নিৰ্মাণৰ কথা ঘোষণা কৰা হয় যদিও বাস্তৱত পৰিস্থিতিৰ বিশেষ কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়৷ উদাহৰণস্বৰূপে এইবাৰৰ বাজেটত ১৫৭খন নতুন নাৰ্ছিং কলেজ স্থাপনৰ বিষয়ে ঘোষণা কৰা হৈছে আৰু লগতে নিৰ্বাচিত আইচিএমআৰৰ গৱেষণাগাৰত বিশেষ সা-সুবিধাৰ উপলব্ধ কৰোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে৷ কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে আমাৰ উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত পৰিচালিকা, সেৱিকা আদিৰ যথেষ্ট অভাৱ আৰু লগতে জৰুৰীকালীনভাৱে ৰোগীৰ বিভিন্ন পৰীক্ষা আদি কৰাবলৈ, বিশেষকৈ অসমৰ পৰা আন ৰাজ্যৰ গৱেষণাগাৰলৈ পঠিয়াবলগীয়া হয়৷ সেইদৰে চৰকাৰীভাৱে দেশত যথেষ্টসংখ্যক মেডিকেল কলেজ স্থাপন কৰাৰ অন্তত ৰাইজৰ ভাৰসা আৰু নিশ্চয়তা মষিমূৰ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসা আয়োগে দেশৰ ৪০খন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতি বাতিল কৰিছে৷ ইয়াৰ ভিতৰত গুজৰাট, পুডুচেৰী, তামিলনাডু, পঞ্জাব, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, ত্ৰিপুৰা, পশ্চিমবংগ আৰু অসমো আছে৷ অসমৰ তালিকাত থকা মহাবিদ্যালয়কেইখন হৈছে গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড় আৰু বৰপেটা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়৷ দেশৰ বৰ্তমানৰ ৪০খনৰ পাছত আৰু শতাধিক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ মান নিম্ন হোৱাৰ বাবে স্বীকৃতি বাতিল হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসা আয়োগে অসমৰ যোৰহাট মেডিকেল কলেজৰো শল্য চিকিৎসাৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত প্ৰয়োজনীয় আন্তঃগাঁথনি আৰু পৰ্যাপ্ত অধ্যাপক নথকাৰ বিষয়ত ব্যাখ্যা বিচাৰিছে৷ দুমাহমান আগতে অসমৰ এখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যাপকৰ অভাৱত উপযুক্ত প্ৰায়োগিক শিক্ষাৰ পৰা চিকিৎসক ছাত্ৰ বঞ্চিত হোৱাৰ বাতৰি প্ৰকাশ হৈছিল৷
আমাৰ দেশৰ পৰা প্ৰতিবছৰে হাজাৰসংখ্যক মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সুদূৰ ৰুছ দেশৰ ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গ, ইউক্ৰেইন আদিলৈ শিক্ষা লাভৰ বাবে যায়৷ এইসকলৰ বাবে শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা দেশতে কৰি দিয়া সম্ভৱ৷ ইয়াৰ বাবে বাজেটৰ উপৰি জ্যেষ্ঠ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ, উপযুক্ত আন্তঃগাঁথনিৰ নিশ্চিতকৰণ আৰু কঠোৰ নীতি-নিয়ম প্ৰয়োগৰ প্ৰয়োজন৷ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়সমূহ অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়, মাদ্ৰাছা বা সংস্কৃত টোল নহয় যে যেতিয়াই মন যায় স্থাপন কৰিব আৰু নিম্নমানৰ ব্যৱস্থাৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰিব৷ এই ব্যৱস্থাৰ লগত জনসাধাৰণৰ জীৱন-মৰণৰ সমস্যা জড়িত থকাৰ কথাটো প্ৰশাসনে মনত ৰখা উচিত৷