মহানগৰৰ সমস্যা– সমাধান উপনগৰীয়া অঞ্চল

বৰ্তমান দেশৰ আন ৰজত জয়ন্তী গৰকা মহানগৰসমূহৰ দৰে গুৱাহাটীৰো প্ৰধান সমস্যা বাসস্থানৰ অভাৱ, ভূমি বেদখল, পাহাৰ খনন, আৱৰ্জনা নিষ্কাশন, কৃত্ৰিম বান, যান-জঁট,  প্ৰদূষণ, পানী যোগান, বস্তিৰ বিস্তাৰ আদি৷ মূলতঃ জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু বৰ্ধিত হাৰৰ জনপ্ৰব্ৰজনে মহানগৰখনৰ সীমিত আন্তঃগাঁথনিত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে যদিও ভূমিৰ ব্যৱহাৰৰ বৈজ্ঞানিক নীতি-নিয়ম আৰু ধাৰণক্ষম উন্নয়নৰ আঁচনিৰ অভাৱে সমস্যা বিপৰ্যয়ৰ পৰ্যায়লৈ লৈ গৈছে৷ বেদখলৰ বাবে পাহাৰৰ ভূমিস্খলন প্ৰতিবছৰে বাঢ়িছে৷ এইবাৰ মহানগৰৰ প্ৰায় দুশটা পাহাৰীয়া অঞ্চল স্পৰ্শকাতৰ বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে৷ প্ৰতিটো ৱাৰ্ডৰে পদপথৰ একোটা অংশ বৰ্তমান আৱৰ্জনাৰ আধাৰত পৰিণত হৈছে৷ যান-জঁট  সৃষ্টিৰ লগতে পানী যোগান ধৰোতায়ো সজোৰে যোগদান কৰিছে৷

এখন মহানগৰৰ উন্নয়নৰ বাবে হ্ৰস্বকালীন আৰু দীৰ্ঘকালীন দুয়োধৰণৰ আঁচনিৰ প্ৰয়োজন৷ হ্ৰস্বকালীন সমাধানত অত্যন্ত সামায়িকভাৱে কিছু জোৰা-টাপলি মৰাকৈ সমস্যাবোৰ প্ৰধানকৈ বাৰিষাৰ বাবে সমাধান কৰি থোৱা হয় আৰু পৰৱৰ্তী কালত সকলো পাহৰি যোৱা হয়৷ এনে নীতিৰ বাবেই বৰ্তমান স্মাৰ্ট চিটীৰ পূৰ্ণাংগ ৰূপ পোৱাৰ সম্ভাৱনা থকা সত্ত্বেও গুৱাহাটীয়ে সমস্যাবোৰৰ গহ্বৰৰ পৰা মুক্তি পাব পৰা নাই৷ এইক্ষেত্ৰত দীৰ্ঘকালীন ব্যৱস্থাৰূপে ভূমিৰ বৈজ্ঞানিক ব্যৱহাৰ আৰু উপনগৰীয় অঞ্চলৰ উন্নয়নৰ কোনো বিকল্প নাই৷

বিভিন্ন আভ্যন্তৰীণ সমস্যা সমাধানৰ বাবে আমাৰ দেশৰ প্ৰায়বোৰ মহানগৰতে বৰ্তমান উপনগৰীয় অঞ্চলৰ উন্নয়নৰ বিশেষ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছে, যাতে ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰব্ৰজিত জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি আৰু মহানগৰৰ পৰাও কিছু অনুষ্ঠান, উদ্যোগ, কাৰখানা আদি স্থানান্তৰ কৰি লগতে ব্যয়সাধ্য সৰু বাসগৃহৰ গোট নিৰ্মাণ কৰি কিছুসংখ্যক লোকক সংস্থাপিত কৰা যায়৷ তেতিয়া পাহাৰ আৰু জলাশয়ৰ বেদখল ৰোধ কৰাত সহায়ক হ’ব৷ কলকাতাৰ ছল্টলেক অঞ্চল বহু বছৰ আগতেই এনে কাৰণতে গঢ় দিয়া হৈছিল৷ নতুন দিল্লীৰ গুৰুগ্ৰাম আৰু মুম্বাইৰ নয়গাঁও, খাৰগড়, মীৰা ৰোড, নেৰুল, নৱী মুম্বাই আদি এনে কিছু উদাহৰণ৷ গুৱাহাটী মহানগৰৰ উত্তৰদিশে শিক্ষানুষ্ঠান, স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ আদি গঢ়ি উঠাৰ বাবে কিছু সকাহ হৈছে৷ পূব আৰু পশ্চিম দিশেও ৰামপুৰ, পলাশবাৰী, জাগীৰোড, চন্দ্ৰপুৰ, সোণাপুৰ আদিৰ দাঁতি-কাষৰীয়া ঠাইবোৰ গঢ় দি গুৱাহাটীৰ বোজা লাঘৱ কৰা সম্ভৱ৷ ইয়াৰ বাবে সেই অঞ্চলবোৰৰ ভূমিৰ ব্যৱহাৰ বিজ্ঞানসন্মত আঁচনি আৰু দাঁতি-কাষৰ আৰু মহানগৰ সংযোগী বাট-পথৰ উন্নয়ন আৰু যান-বাহন, বজাৰ, শিক্ষা আৰু চিকিৎসা কেন্দ্ৰৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ প্ৰয়োজন৷ ইয়াৰ দ্বাৰা অহা দহ বছৰলৈ প্ৰব্ৰজিত জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰিত কৰিব পৰা যাব৷ উন্নতমানৰ আৱাসিক শিক্ষানুষ্ঠান, বিজ্ঞানাগাৰ, কৃষিপাম, পশুপালন কেন্দ্ৰ, আমোদ, অৱসৰ-বিনোদনৰ স্থান স্থাপন আদি এইক্ষেত্ৰত উপনগৰীয় অঞ্চলৰ উন্নয়নৰ আন কিছু মাধ্যম যিবোৰে মহানগৰবাসীকো উপনগৰীয় অঞ্চললৈ আকৰ্ষিত কৰিব৷ কেৱল গুৱাহাটীয়ে নহয়, ৰাজ্যত শিলচৰ, ডিব্ৰুগড়, নগাঁও আদিতো এনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব পৰা যায়, য’ত বস্তি অঞ্চলৰ বিস্তাৰ ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি হৈছে আৰু প্ৰব্ৰজিত জনসংখ্যাৰ বৃদ্ধি আৰু সীমিত আন্তঃগাঁথনিয়ে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ এনে ক্ষেত্ৰতো শীঘ্ৰে উপনগৰীয় আৰু লগতে দাঁতি-কাষৰৰ সৰু সৰু নগৰসমূহো উন্নীতকৰণৰ প্ৰয়োজন৷

আমাৰ ৰাজ্যত নগৰীকৰণৰ ধাৰা একেবাৰে সুবিধাজনক নহয়৷ ইয়াত প্ৰায় সকলোধৰণৰ সা-সবিধা সচৰাচৰ মহানগৰ আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ নগৰসমূহত একত্ৰিত হয়; অৰ্থাৎ ডাঙৰ নগৰসমূহে বিভিন্ন সা-সুবিধা লাভ কৰে৷ ইয়াৰ ফলত দাঁতি-কাষৰৰ সৰু সৰু নগৰসমূহৰ উন্নয়ন স্থবিৰপ্ৰায় অৱস্থাতে ৰৈ যায় আৰু এনে কাৰণতে গাঁওসমূহ আৰু উপনগৰীয় অঞ্চলবোৰৰ পৰা সংস্থাপন আৰু শিক্ষা, স্বাস্থ্য, বজাৰ আদিৰ সুবিধা গ্ৰহণ কৰিবলৈ উচ্ছহাৰত জনপ্ৰব্ৰজন হয়৷ গুৱাহাটীৰ ক্ষেত্ৰত দাঁতি-কাষৰ অঞ্চলৰ পৰা প্ৰায় এক লাখ লোকৰ প্ৰব্ৰজন হয়৷ এওঁলোকৰ কিছু সম্পূৰ্ণ অস্থায়ী, কিছু সাময়িক আৰু কিছু স্থায়ী হৈ মহানগৰৰ বৰ্ধিত জনসংখ্যাত যোগ হয়৷ এই সম্পৰ্কত বিশেষ অধ্যয়ন আৰু তেওঁলোকৰ সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা সৰু সৰু নগৰ আৰু উপনগৰীয় অঞ্চলত শীঘ্ৰে কৰা প্ৰয়োজন৷